7704 resultaten.
Wie ben je toch?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.164 Ineens was je daar
Meisje
met je donkere haar
Je lachende ogen
zo sterk en expressief
maar ook zo ingetogen
Je vrolijke blik
die zorgeloosheid lijkt te stralen
maar wie beter kijkt
ziet twijfels malen
Jij met je zwarte bril en
je ronde billen
Je mooie volle wangen
deukjes erin gevangen
Bruine vlekjes in je hals
Altijd daar…
Beerput Poezie
netgedicht
4.1 met 30 stemmen
1.695 rust toch eeuwig
gij zeveraar
uit zuur gesproten
zoek heil in het slijm
van ene zoete kwijl
uit mijn kots
na danige overmaat
gij, met zwerende vingers
trek strepen met
bloed doortrokken pus
in de diepe zware grond
van modder en schimmel
gij baart de stank
uit ongekende hoeken
uwe gore geest
zal doordrenkt geraken
van het zwart…
Misverstand
gedicht
3.5 met 29 stemmen
16.327 .
-----------------------------------
uit: 'Zwart als kaviaar', 2001.…
kaper op rust
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.099 laat is het, in de nacht
op zijn vertrouwde bankje
versleten midden in het park
waar hij eenzaam wacht
op dat kleine krakend plankje
in gedachten bij zijn oude bark
zijn baard is rafelig wit
ter onderstreping van zijn gelaat
door weer en wind verweerd
met tanden zwart als git
donkere grijns om wat komen gaat
na een leven dat hem alles heeft…
Veldoven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
748 Waar eens de oven stenen bakte
van kleirijk land naast de rivier
trompettert nu een wilde zwaan
en pikken houtduiven voldaan
de zwarte bessen van een vlier
gegraven gaten werden meren
waarin de vissen lustig paaien
en aan de oever wilgen pronken
die in spiegelbeeld verzonken
statig naar het water zwaaien
hoe schoon is deze weidevlakte…
Gember en graan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
507 Vlieg met rebellen door de lucht
zwarte blikken braken doden
boven groen, boven moeders
wolken jagen de wereld weg
alles klein, alles zon
is er - godzijdank - een boom
met frisdrank flesjes
en veertien buurtoudsten
maisgele dotten drooggebarsten aarde
bevechten heiligen op borsthoogte
met graanvelden en avondrust in zicht
is de hemel…
Dromen zijn bedrog gelukkig
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.654 dingen mee
Een mens kan dromen dat het
een lieve lust is,
dromen zelfs voor twee
Wat er overdag gebeurd
neem je mee in bed
Een film speelt zich dan af,
en ’t is warempel nét echt
Het bloed wat vloeit is
echt waar, rood
En ik zit met een bloedend
ventje op mijn schoot
Een panter haalde naar hem uit
Die zag ik op t.v. een
zwarte…
Koningskind
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.319 Aan de rand van het rimpelloze meer
Spande hij de boog keer op keer
Een echte prins een Koningszoon
Op zijn blonde krullen gouden kroon
Nee, sprak de raaf laten wij wachten
Het waarom klonk krassend en verbaasd
Zwarte vlerken zwevend op de wind
Geruisloos boven het Koningskind
Trots hield het prinsje de pijl omhoog
Tonend een duif dodelijk…
Tijdwijzers
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
622 De wijzers van de klok
krommen verder door
in zwart op wit in een
universeel decor
elke tik, een kleine stap
de maat van elke slag
de wereld verder draagt
op een onafzienbare trap
van uitgesleten treden
een dwingende weg plaveit
naar het tijdsbeeld van zichzelf
naar opnieuw een andere tijd.…
"Fata Morgana "
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
629 In het middelpunt van een woestijn
de felle zon, stenen en droog gewas
zie ik ineens mijn eigen dorre strand
de waas van hitte waait over land, waar
de schorpioen z'n staart doopt in venijn
niet wetend of dit als medicijn genas
z'n scharen omfloerst in zwart satijn.…
LOT
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
771 Zoals het nu is zal het altijd zijn:
de tijd voorgoed gestold in zwart-wit beelden,
als vage schimmen uit een duister spel
waaraan ik ooit moet hebben deelgenomen
Over de schouder van mijn schaduw-ik
ben ik gedoemd hen immer mee te slepen
een rugzak vol met doelloze skeletten
hun vlees verslonden door mijn gulzigheid
Een nooit te…
Spacecake in een broodtrommel
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.188 cake
voldoende voor een hele week
de zon scheen toen genadeloos
dus kromp het baksel in zijn doos
hap slik vrat hij zich buik en kont
plots tolde heel de wereld rond
met brede lach op zijn gezicht
ervoer hij wonder en het licht
`n figuur met twee sandalen aan
die waterschlagers kon verstaan
de waarnemingen die hij deed
staan zwart…
Eeuwig kind van mijmering
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.517 mijmerend vroeg
of ik als moedertje zou slagen
Ik stelde me ons leven voor
waarin jij centraal zou staan
ik zag je al over rozen gaan
gebed in een gelukkig spoor
Al dit moois mocht niet zo zijn
mijn armen wiegen enkel lucht
elke ademteug slaakt ’n zucht
en de leegte trekt me in ’t ravijn
Veel te vroeg werd jij mijn kind
op zware zwarte…
MOEDER
netgedicht
3.5 met 24 stemmen
5.064 Opgedroogd en uitgeblust;
nu is ze leeg gekust
en zinkt in het Zwarte Gat
van harde knoken. Ze is het zat.
Alles kraakt van stem tot teen.
Er rest alleen
de kartonnen glimlach
van de Mona Lisa.…
Beginzin gejat van Kylie
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
2.681 Ik kan je niet uit mijn hoofd krijgen PUNT
Griekse zwart en rood figuurde kylixen, schalen,
zijn niks bij de schaduw van jou kleine teen punt
Zelfs pentagrammatische mediallonnen erin
kunnen niet méér bekoren, en dat lijkt wel raar
aangezien ik nu van dichten hou, dus ook van
pentametrische verwikkelingetjes, maar
momenteel laat ik zien dat…
Het rode jasje.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.543 Een rode jas daarop zag ik nooit meer,
is meestal gekleed in mooi zwart leer.
Haar zoontje trots naast haar in de pas,
gekleed in z'n mooie nieuwe rode jas.…
Na honderd jaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
3.708 De klas kijkt hetzelfde,
het bord is nog steeds zwart.
Hup, hij pakt het krijtje,
de les gaat nu van start.
Waarom is er niets anders
na zo’n honderd jaar,
ouderwets of tijdloos,
wat is er nu waar?
---------------------------------------------------------------
(... Meer op 'De juf is lief': www.dejufislief.tk ...)…
opstijgen om te dalen
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.433 ik dacht in de echo
nog kussen te horen
maar het was de valse hartslag
met hijgende tranen
zweefde al in mijn hoofd
zonder al te vallen
voelde nog wel de aarde
was de hoogste riggel
van de stenen rots
in zwart/wit of minstens grijs
flikkerde de dolgedraaide film
alles als grabbelton voorbij
uitpakken. uitpakken
ja nu.....…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 mistige velden doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar onrust, stapvoets dus
hier zie ik de wieken
als zwarte…
Eenwording
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
810 Zwart, bruin en blank. (Zuid-)Afrika. (Zonder)geween
Continenten vloeien samen
Verloren. Geen.
Wereld. Delen. Burgers. Respect alleen
Hulp voor behoeftigen
Verloren. Geen.
Umoja. Swahili. Eenwording hier
Samen. Tezamen
Beide trots. Beide fier
Yele. Binnenstebuiten.…
Wanen
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
872 het liefst wou ik me aan je zijde scharen
om je voor alle wanen te bewaren
je afgewende blik wierp snel een dam
ook deze keer liep jij me weer voorbij
Want je gekwelde geest wil blijven zwerven
hij liet de sterren in je ogen sterven
en drijft je voort als ’t rusteloze tij
jij loopt als koning in een oud livrei
en geeft bevel de hemel zwart…
Waan of walhalla ?
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
921 Een maalstroom voert me mee
onderhuids, als sterveling
in wispelturige buien van de zee
in vrije keus bestaat geen drenkeling
op een ver vulkanisch strand
aangezogen door billek land,
het zwart herontdekt de kans
voor lijfsbehoud, omarmt
een droom in stil gebaar.…
Ochtendrood
netgedicht
4.0 met 51 stemmen
1.909 Mijn ogen lichten smaragdgroen
in het licht van de volle maan
De zwarte haren veranderen
in een donkerblauwe vacht
Grazend met wit omlijnde Bambi ogen
niets vermoedend van aanwezigheid
Afzettend door ruisende bladeren
jammerlijk geluid na een korte sprint
Ik sla klauwen in haar zij en hals
bijt de tanden diep in haar strot
Wervels kraken…
Wereldvreemd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
749 We verdringen de pijn
we draaien ons om
de mens achter glas
doet weer eens dom
we leven in rijkdom
door slijk der aarde
aanschouwend het alter ego
dat flets naar de tv staarde
ze kleuren in zwart-wit
resoneren de lieve klanken
gelukkig met primitieve
speeltjes en houten planken
de wereld achter de glazen sluier
verhult de waarheid…
In het stof zult Gij bijten (2)
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
1.136 met mijn rijkdom
mijn dit en dat,
en grenzeloos aanbeden word
neen, het leven heeft mij
overdadig bezat
groen is de schepping van het licht
zwart van de nacht
ook u leed even aan een depressie
met het rusten heeft u niet tot de zesde
maar tot de zevende dag gewacht
een haast menselijke omissie…
bloed ruist in je oren
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
687 donker licht soms duister op
beweegt zich in verstarring
dreigen maakt je rust kapot
je handen tasten in verwarring
ze verliezen zich in vaagheid
zonder raken alleen met stilte
kunnen ze geen vuisten maken
nog bonkt je hart en bloed
ruist in je oren, je vlucht
omdat je als de dood bent
om de stilte weer te horen
angst voor zwart…
albino blijft door zuippartij
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
1.636 op de Zwartendijk verlost als roomwit bolleke
een melkfles gewiegd onder een parasolleke
mens zeg niks ik had nog geen zon gezien
met toen reeds sproeten zeven honderd tien
op de foto nog zwart wit in de Haagse Courant
geen krijtwit of lelieblank nee echt albino
de plaag was bakker sandwich jos voor casino
ik ging aan de schoffel meteen al…
Willem Kloos
poëzie
2.9 met 10 stemmen
4.224 een donker vuur
dat eeuwig klagen moet,
een donker vuur
dat eeuwig klagen zal
tegen de zwarte
klaagmuur van't heelal.…
HOOGZOMER
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.207 De schemering verdiept tot donkerblauw,
En vóór dit zwart wordt, komt het morgengrauw
Reeds als een rook de hemel overglijden.
Klopt ’t bloed zo zwaar door onze ontruste rust?
Zijn het de maaiers die hun zeisen haren*?
Valt er een schaduw binnen van de blâren?
Is dit een droom? Spoken hier dood en lust?…
NIJMEGEN 2006
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
734 WINDSTILTE NIET NOCH
WEGEBBENDE POLSSLAG
De brandweer geeft een alleraardigst feestje:
‘Lief klein konijntje, vliegje op zijn neus’
We moeten luisteren, hebben geen keus
En in de tent zie ik een eng, zwart beestje
Ik sluit mijn ogen maar en ik negeer
Vierdaagseloop; tropische temperaturen
Geen fut om in het Sanadome te kuren
Lezen in Houellebecq…