1692 resultaten.
elkaar aanwezig zijn
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
388 afstand vergeten kunnen
om te zingen te vechten of te huilen
over wat het leven ons brengen kan
om samen ook te bidden en te werken
voor en met de anderen om ons heen
zelfs al is het in eeuwigheid maar even
ik wil jouw ogen en glimlach weer zien
jouw stem horen en je stemming voelen
de wereld weer mooi en leefbaar maken
door gewoon elkaar aanwezig…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
Onze aanwezigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 is vanzelfsprekend maar waarom,
zijn wij dan zo vaak afwezig?
Waarom vertoeven we zo graag,
in overleden tijden van toen?
Waarom hopen we op verwachtingen,
die alleen in overhoop bestaan?
In overspannen denken.
In angstbestaan.
Dat alles zou ik willen weten,
maar weet dat niet.
Ik meen te weten wie wij zijn,
maar dat zijn we niet.
Dat…
Wind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
930 Onzichtbaar
maar aanwezig
laat ze alles
dansen
op het land
Aan zee maakt ze
rimpelingen
in het zachte zand
soms zwijgt ze
en gaat ze
even liggen
onzichtbaar
maar altijd
aanwezig
de wind
aan zee
en op het land…
Onwezenlijk 1
gedicht
3.2 met 29 stemmen
13.716 Mocht je me niet op je feestje uitnodigen
ik zal aanwezig zijn.
Ik zal er zijn in jouw speciale aandacht
om me niet uit te nodigen
en in de ongestelde vragen van je gasten
in de vermoedens, de gissingen.…
Stil worden
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
907 Geen afkeer,geen goedkeuring,
stilte tot in het diepst van je wezen,
laten gebeuren, diep ademhalen,
aanwezig zijn in hier en nu.
Nada te turba, enkel zijn,
aanwezigheid in mededogen,
in stilte en vertrouwen,
laten gebeuren, laten zijn.…
Spijbelende beloftes
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
675 niet meer de dagen fluisteren
maar hoorbaar spreken tegen het gesteente
dat moest zwijgen, geen langgerekte
palissades maar wat gestapelde
kluiten uit het woeste water dat
weigerde te drijven
- buurvrouw, jij bent de verlosser
van zware lijven, en als in koor
toetst elke piano de schreeuw
van de pasgeborene -
en toch strompel ik terwijl…
Melancholie
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
621 Geef mij de stemmen
van die hier waren
de lach van hen
die nu niet zijn.
Gedachten waar wij
naar konden raden
of lezen in spiegel
van hun ogenschijn.
Zachte bries die wij voelen
als nog strelende adem
die ons bemoedigend troost
verzachtend leed en pijn.
Geef mij hun beeld
alsof ze naast ons staan
zodat ik kan vertellen
hoe graag…
Ook dit is Kerstmis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
593 Deze namiddag was ik in een afdeling van bejaarden,
dement en blijkbaar ver weg van deze wereld. Welke
wereld is de onze, wat hebben we gemeenschappelijk?
Kerstmis nu, een Kind, wat herders en de hoop op vrede.
Waar is hun geest? Wel zijn hun lichamen veilig en goed
doorvoed en verzorgd, gekoesterd zelfs soms, maar waar
zijn zij? Hoe met hen…
Bleek dat hij haar helemaal niet kende
gedicht
3.7 met 12 stemmen
4.487 Zo zou hij ook geen weg geweten hebben
met z'n eigen leven
als hij niet verzekerd was geweest
van haar aanwezigheid als geest zijnde.
--------------------------------
uit: 'Quasi-kamikaze', 2002.…
Je kunt het niet ontkennen
gedicht
3.5 met 10 stemmen
7.391 je kunt het niet ontkennen, zij was hier,
zij heeft over een muur van tijd gekeken
en deze code gehanteerd als teken
van eeuwigheid. Een omtrek gaf zij prijs
en zij heeft hem verscheurd noch opgegeten.
Haarfijn sluitend levert hij bewijs
dat zij bestond. Dat zij hier heeft gezeten
met mij en haar spoor trok op dit papier.
---------------…
peppe
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
511 midden mijn alleen zijn
heeft ’t verleden
me bij de arm gegrepen
bracht me naar de bank
achterin de tuin
bedacht hoe hij een tak
zoetigheid afbrak en sprak
huil maar mijn stekelbeeske
ik droog je tranen wel
nu en later
zal nooit overgaan
maar in je hart verblijven
één en al aanwezigheid
samen zijn we naar binnen gegaan…
Voor mevrouw S. van haar laatste leerlinge
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
776 Het einde van jouw seizoen
De hemel neemt al lichtere tinten aan:
de bleke dag is hier waarop ik je prijs moet geven aan aarde en aan vuur
Verbittering was je metgezel;
je was getuige van mijn tranen;
Je sprak over verschrikking
en over trouw.
Ik was er, maar je wist het niet
Winterkou slaat me in het gezicht
jouw seizoen is voorbij…
Afspraak
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.395 Ach jij, jij
kunt midden op een warme dag
een bad nemen.
Je bent vroeg opgestaan
om op tijd te komen
en je bent alweer terug.
Je hebt geluisterd,
soms met je ogen dicht,
maar niet in slaap.
In alle kleren die je aanhad
was het zo warm
en je wilde zo weinig mogelijk bewegen.
En straks, als
het avond is
drink je thee met wie je…
postscriptum
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
665 ik voel me verantwoordelijk
niet alleen vandaag maar ook gister
ver daarvoor, nog afgezien van morgen
de maanden die nog komen gaan
te vertellen wie je was
hoe je leefde; wat je deed en achterliet
over begeren en leren
in elkaars aanwezigheid
nu moet het witte gat gedicht
met geschrijf en met verhalen
zodat je niet weg
maar in plaats…
Teer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.532 Voor mijn vader
Zo dichtbij voel je de doden
en hoewel ze weg zijn
verstopt achter een bocht
aan de andere kant van het hoofd
ze zijn er nog
Je hebt op je eentje
tweehonderd miljoen maal geademd
genoeg lucht
verzameld om een zeilschip
vijfmaal om de wereld te blazen
Zo dichtbij voel je zijn adem nu
leeggerookte longen
en hoewel hij…
gebeurtenis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
401 het uitzicht schommelt richting zee
vandaag en verleden
schoongemaakt als glas
klinkt de helderheid als schaduw
het lege papier staat op en dekt de tafel
zeer tegen de gewoonte in
wat ooit vertrekt blijft in vergeten achter
onleesbaar tot vorm gekomen
bedenk de bloemlezing in gedachte
vooruitlopend op betreden
er was ooit iemand…
De zin van afwezig zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
434 Aanwezig zijn is primitief omdat.
Omdat dieren die kunst verstaan.
Zintuigen geven dieren zin omdat.
Omdat dierenhersenen kleiner zijn.
Zo denken godvergeten mensen,
die zoveel wijzer dan dieren zijn.
Mensen verstaan de intelligente kunst
om het verleden vast te kunnen houden.
Zo praten we elkaar schuld en boete aan.…
Niet nu
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
586 Wat is er eenvoudiger,
dan gewoonweg zijn.
Niet te hoeven worden.
Alleen maar laten.
Niet te hoeven denken.
Alleen maar kijken,
in het rond.
Alleen maar voelen,
wat je voelt.
Wat is het moeilijk,
om niet nu te zijn.
?…
latent
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
804 smeulend vuur
opvlammende
aanwezigheid…
Zanshin
netgedicht
2.5 met 28 stemmen
8 Ik voel hoe elke trilling die de diepte beroert,
mij uitnodigt aanwezig te zijn zonder te begrijpen.
Mijn zintuigen vangen op wat anderen soms ontgaat,
het fluisteren van wind, de spanning onder woorden.
Toch hoef ik niet te dragen wat het leven in mij achterlaat,
ik mag waarnemen zonder in elke indruk te verdwijnen.…
[ Mijn foto's van haar ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 Mijn foto's van haar
aanwezigheid: de afwas,
het beslapen bed.…
Maniëristisch
gedicht
3.3 met 12 stemmen
6.065 Het ontbrekend licht barst los als stoom,
in stilte.
Het licht is als de dood, er komt geen einde aan,
het kent geen falen.
Het licht heeft een begin van vuur en kalk
dat niet valt te bepalen.
Het licht is slank. Het oog is sloom,
in kilte.
Onbewogen waakt het licht als een godin
die met ons zinkt als lood, onsterfelijk maar dood,
en droog…
Maastricht , 28 december 2000
gedicht
2.6 met 23 stemmen
10.183 Ik ging naar Maastricht om
Moniek Toebosch te zien.
Ik lees je hier, ik hoor je hier,
ik zie je hier geprojecteerd
op witte muren. En als pop
zo groot als jij en in de juiste kleren.
Ik lees op een andere muur
meer woorden over meer daden
dan ik van je gezien heb.
Ik mis je grote plastic oor.
Ik mis je antwoord. Ik besluit:
Moniek…
September
gedicht
3.4 met 10 stemmen
8.650 De zomer is voorbij en het is niet erg.
Ik zag genoeg ganzen overvliegen,
de tuin stond vol bloemen,
er waren genoeg warme dagen
en er is genoeg gebeurd.
Ringen zijn aan vingers geschoven,
iemand viel van de trap, iemand brak
zijn ledematen, en er kwamen berichten
uit de wereld.
Deze zomer kan ik met
een gerust hart…
DE LEEGTE
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.924 Eenmaal hebt gij mijn stil vertrek gewijd
Met even uw ontroerde aanwezigheid,
Met toverklank van zoet-gesproken woorden
En tedere gebaren die bekoorden.
Ik had dat uur in zaligheid verbeid,
Met vreugd gevuld de al te lange tijd, -
En nu: in troeble bitterheid versmoorden
De dromen die me in eenzaamheid behoorden.…
Zoals zonnen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 Schepsels die verschijnen,
uit stof en energie,
kunnen mensen zichtbaar zien.
Zij leven.
Schepsels die verdwijnen,
als energie en als stof,
worden onzichtbaar.
Zij zijn niet dood.
Gestorven schepsels blijven,
in gedachten en in ideeën,
die onsterfelijk voortbestaan.
De dood dient het tijdloos spel,
dat toeval en bedoeling,
ondeelbaar…
Mensen van de dag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
692 Fijne aanwezigheid wens ik u,
in de momenten waarin u leeft.
Wie of wat u ook denkt te zijn.
Waar u zich ook bevinden mag.…
Verschijnselen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ik ervaar verschijnselen
waar ik er één van ben.
Mensen zie ik om me heen.
Ik zie planten en dieren,
die ik zonder ze te kennen ken.
Versteld sta ik van druppels
die lekken uit de keukenkraan.
Verwonderd kijk ik naar knoppen,
die klaar staan voor de lente.
Vogels hoor ik in de lucht
die samen naar het Zuiden gaan.
Mijn hart hoor ik kloppen…
ruimtelijke ordening
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 niemand neemt nota
van achteloos verblijven
de binnencirkel van een rotonde
de kromming van aarde
altijd en iedereen
is nog niet overal en nergens
de locatietheorie zegt van wel
ik schrik er niet meer van
de geest die een schaduw werpt
zelfs in het voorbijgaan
een geleding naar gebeurtenis
als ultieme plaatsbepaling…