92 resultaten.
woelen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 woeste golven bruisen wit de blote stranden op.
water, wier en algen spoelen diep de duinen in.
het is goed om na het vrijen d’ ogen toe te doen:
“bedek de lijven met het wolkenstof en zwijg.
droefenis komt later, hou de leegte nu maar vast”.…
Terugtocht
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
925 Een maan
schemert vaal, ver en vaag vertrouwd
Dan, voorbij een laatste bocht, de waterval
een nevel verbergt de eeuwige diepte
ik ontwaak uit die koers en even later zal
stroomopwaarts, waar alles kolkte en zwiepte
de tocht weer bruisen, de wind mij restaureren
ik zal je kussen, weer stralen en mijn God vereren.…
Licht
poëzie
3.0 met 4 stemmen
4.609 daar over mij de branding slaat,
Bij 't doffe bruisen der ontroerde baren,
Te zien hoe 't Leven om mij heen vergaat, -
Maar Liefde niet, en midden in het staren
Op 't rustig stralen van uw klaar gelaat,
Vereend met u, ter eeuwigheid te varen...…
Onze taal
poëzie
4.2 met 19 stemmen
3.736 Kan ze in wilde stromen bruisen,
Plettrend, waar ze weerstand vindt -
Strelend ook als lentewind
Kan ze fluisteren, kan ze suizen,
Wáár zij, in 't bekorend lied,
Deugd en Schoonheid hulde biedt.
Neerland! leen uw luistrend oor
Aan de zangen van 't Verleden: -
Dring de rijke taal van 't Heden
Diep in ziel en zinnen door!…
als jij van mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen
zie ik de liefde glinsteren
die ons verbond zegelt
in dagen
dat de lucht donkert
luister jij mij tot rust
dek jij sterren stralend
mij kussend toe
in tijden
dat de hemel zonnestraalt
bruis jij mijn bron
gelijk een regenboog
de wereld zacht omarmt
als ik jou zie
jouw glimlach en jouw ogen…
VRIJ NAAR CATULLUS' 51ste CARMEN.
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.147 'k Hoor niets meer in mijn oren ruisen
Dan uwer stemme zoet geluid;
'k Voel door mijn bloed een vuurstroom bruisen,
Die door geen rede wordt gestuit.…
Skûtsjesilen op het IJsselmeer
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
899 koppig bruisen de witte golven
tegen de zwarte bolders,
ze zien hoe veertien stoere tjalken,
met hun brede, bolle vleugels
de krachten van de wind beproeven
ik hoor de schippers woedend tieren,
het helmhout stevig in hun knuisten omvat,
ik zie de matrozen bij de zwaarden,
ze schreeuwen: 'het wetter is dik en swier'
hun handen laten de schoten…
Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.199 Geen vogel en geen zeil, niets dan het kookhete zeeën,
Als uit de blauwe wijdte een groene golf weer joeg,
Een opgespalkte baar zijn frons van bruis neersloeg,
En in de brijzeling der branding was verleeën.…
Jij bent (3)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 kabbelend, als de wind weer is gaan liggen
Jij bent de zee, met zandbanken gevormd door je twijfels
De zee, waarin duizenden nachtlichtjes het leven willen vieren
De zee, waar vrolijk lachende kinderen in de branding spelen
De zee, het zilver dat opspat, het goud dat schijnt aan de einder
Jij bent de zee, omdat je ogen zo lichtblauw naar mij bruisen…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Te laat, er valt weinig meer te kiezen,
voel de doodstrijd in mijn hart, laat het
bloed eerst bruisen om dan te bevriezen,
een pijn die tot stikken toe benauwd.…
Troost
poëzie
4.0 met 1 stemmen
805 Hoe de springvloed om u bruis';
eenmaal toch ontdaan van zorgen
rijst voor u de blijde morgen:
‘God geeft altijd kracht naar kruis!’…
overlevering
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
460 mens uit unkula noten
in den beginne
hoeft de mens niet te
werken wie honger heeft snijdt
een stukje uit de
hemel maar niet meer
dan je op kan de hemel
mag niet op de
vuilnisbelt belanden
onder lagen zand moet de
koning de goden
gunstig stemmen met
offers voor orde en
vruchtbare akkers
onder diepe lagen
borrelen en bruisen…
HET VALT
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 In droeve stromen bruisen gele liefdeskernen.
De gedachten slierten tastbaar voor de rode zon.
Zwermen vogels kleuren blauw de avondlucht.
Haat blaast zwarte wolken naar een barre kust.
Vriendschap keert zich om, verhardt tot lust.
Het herkent zich in het wit van de geraamtes.…
Vamp
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.561 Ik raas blind naar de regen
Gerommel mengt zich door grijs
Ik borrel en bruis en behaag
Het verwende kind en vind het bewijs
Van de kwaal in mijn maag
Waar zij verzuurt en gist
Tot ik me op blote voeten waag
Over sintels, distels, grint
Pijn is waan, een beetje boeten
En wie bloed en koud zweet verdraagt, bezint
Zal nooit meer naar de honden…
Van toon naar toekomst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Dus hef het glas, laat het lachen maar klinken,
laat plannen bruisen, laat dromen niet zinken.
Gefeliciteerd, Michael, vier het met z’n allen:
zet het volume gerust op elf
dit jaar mag alles knallen.…
Beweging
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.150 van de kleine ondergrondse daden
maar ze komen aan de oppervlakte
als verdwaalde eenzame nomaden
krachtig zoeken ze naar een behuizing
voor de toekomst, om te kunnen leven
vol vertrouwen een gezin te stichten
ook om hechte vriendschap weg te geven
uit dit nieuwe zijn groeit harde vrijheid
dansende beweging, hoge golven
bruine poelen bruisen…
jolig geblaat
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
822 Zoals de solist die glundert na de laatste noot
Zo voel ik het bloed bruisen
Lees het geluk op de tanden.
Gisteren was ik een clown zonder publiek
Ik zwierde met witgeknepen vuisten.
De lippen dun, de kaken wijdgesperd.…
MEIREGEN.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.283 Ook ik zelf, in jong begeren,
Bid mijn lip en wang te laven,
Maar Uw mildheid wil mij leren
Beters dan die frisse gaven;
En gij zingt tot mijn gedachten:
Deelt U, breekt U, bruis van leven,
Duizend dorre gronden smachten
Naar de groeikus van Uw geven;
Breidt U uit tot klare plassen,
Lieflijke gestalten spieglend,
Doe dan hoog Uw waatren…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Zo heimlijk en zacht is die stemme;
Toch bruisen mijn zinnen en bloed;
Zo week is de blik dezer ogen;
Toch brandt hij met zengende gloed.
Ik wil aan de tover ontsnappen
En 'k volg steeds, bedwelmd en gedwee...
Eensdaags zal dat oog mij verslinden
Als de afgrond der kuilende zee.…
Die bergstroom.
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.192 So's 'n wal
van kristal
buig jij o'er om te val
in die kokende diepte onder,
waar jij breek en bruis
en verstuif tot gruis,
dat 't dawer en dreun en donder!
O, dan mag
ik grag
in die wilde jag
van die stuiwende stowwe staan,
bespring en bespat
deur die sissende nat
wat mij wange so's gesels slaan.…
bier is best
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
624 als een romance tussen zintuigen genieten
rustig in je eentje of met vrienden bijeen
de volle aroma's in balans laten dansen
als een torero met zijn rode lap een stier
dus hef met liefde genietend het glas omhoog
hap in het schuim op de rand van het glas
geniet van de sprankelend dansende belletjes
die als engeltjes vleugjes van geluk bruisen…
Aan een beek
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.606 welk een statig ruisen
Van waterval bij val,
Fontein en springbron bruisen;
ô Welk een zalig dal!
Hoe rijk in koele stromen,
Hoe eenzaam en hoe stil,
Of niets het lied van bomen
En water storen wil.…
Liefdesuur
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.783 Alles ademt ruim en vrij,
Alles spreekt van melodij;
En de beekjes, die daar bruisen,
En de windjes, die daar ruisen,
Vormen mee de harmonij.
’t Zonnevuur is thans geblust,
Gans het aardrijk haakt naar rust;
Door de schaduw overtrokken,
Voelt het zich ter sluimring lokken,
Door natuur in zwijm gekust.…
Verwachting
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.896 Wij hobblen door de mistdampbaren
Naar 't worstlend bruisen van haar vloed,
Onzeker waar we heen vervaren,
In 't buldrend onweer dat er woedt.
Wij laten de ogen om ons waren;
Maar vruchtloos is dat ijdel staren
Naar 't vonklen van een flauwe gloed,
Die 't dompig nachtzwerk op deed klaren
Dat afschrik en verdelging broedt.…
Verwachting
poëzie
2.7 met 3 stemmen
2.664 Wij hobblen door de mistdampbaren
Naar 't worstlend bruisen van haar vloed,
Onzeker waar we heen vervaren,
In 't buldrend onweer dat er woedt.
Wij laten de ogen om ons waren;
Maar vruchtloos is dat ijdel staren
Naar 't vonklen van een flauwe gloed,
Die 't dompig nachtzwerk op deed klaren
Dat afschrik en verdelging broedt.…
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 -
ô Die toestand, als de liefde
Zelfs voor ons een raadsel wordt,
Als ze ons uit haar hevigste onrust
In de schoot der kalmte stort -
Als in vluchtige ogenblikken
Zich het hoogst gevoel verliest
In die onbeschrijfbre stemming
Die ons beider hart verkiest
Boven 't bruisen van de driften....…
Leda*
poëzie
3.9 met 14 stemmen
8.722 Plots schuimt het vlokken in zijn opwaarts bruisen...
Hij rijst ten oever, daar zij de armen langt*...
Voor veertooi mocht ambrosisch* schoon hij tuisen*,
Toch blaakt ze, als zij haar god ten boezem prangt.
Heur hals omkromt de hals des liefdezieke,
Waar trillend die de jonkvrouwe overhangt,
Ze gants* beschaûwend* met verbrede wieken...…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Nonstop
bruisen mijn gedachten door elkaar.
Geen controle.
Geen pauze.
Geen rust.
Een wereld in mijn hoofd
waar anderen in leven.
Maar niet ik.
Alsof iedereen zijn mening telt.
Behalve de mijne.
Mezelf altijd moeten bewijzen.
Wat moet die denken van mij?
Waarom zei ik dat?
Waarom keek die zo?
Piekeren.
Piekeren.…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Nonstop
bruisen mijn gedachten door elkaar.
Geen controle.
Geen pauze.
Geen rust.
Een wereld in mijn hoofd
waar anderen in leven.
Maar niet ik.
Alsof iedereen zijn mening telt.
Behalve de mijne.
Mezelf altijd moeten bewijzen.
Wat moet die denken van mij?
Waarom zei ik dat?
Waarom keek die zo?
Piekeren.
Piekeren.…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 Thuis verwent de kat haar,
duwt snorharen tegen het oor,
malse poten vertrappelen haar wang.
2
Hij veert recht
en wil oplossen als schuim,
bruisen in een glas water,
de verdoving voor een kramp die snijdt .
Nu daagt zij hem uit met spotlachjes of
een ladder in een panty.
De naad loopt naar slanke enkels.…