249 resultaten.
Spin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
818 Maar daar hou ik dus niet van
Wat is dat voor gewoonte
Om je man maar op te eten
Als je voor de daad
Net nog samen hebt ontbeten
Dat wijf heeft maling aan de liefde
O mannen, blijf toch ver bij haar vandaan
Als zoon ben ik uit haar geboren
Wat moet ik met mijn toekomst aan?…
dubbelzinnig
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.428 is het liefde, lust, gewoonte
of gewetenloos gemak
is het mooi of lelijk
hard of zacht
vroeg in de morgen
of laat in de nacht
het is alles
het is wij
maar ook
alleen ik
en alleen jij
het is niets
een hol vat
een oneindige leegte
met hier en daar
een losse wand
een roomdivider
die intimiteit verbeeldt
in niemandsland…
Boommensen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 Mensen die gewoonten laten vallen,
om ruimte te geven aan ideeën,
die vandaag gebeuren gaan,
zijn bomen van mensen,
die tijdloos bewegen.
Geworteld zijn.
Stevig staan.…
Pesten van alle leeftijden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
509 Pesten gebeurt niet alleen
door elk jeugdig individu
het blijkt ook voor velen
een gewoonte op de werkvloer
ook daar gaan volwassenen
voluit op de pesttoer
je kunt je afvragen hoe infantiel
zijn de volwassenen van nu
hoe is opvoeding nog mogelijk
met zulk kinderachtig gedrag
jongeren pesten niet omdat het moet,
maar gewoon omdat het mag…
storing
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
571 storing
witte schapen
loom grazend
in blauwe weide
de beuk verwent
het vermoeide gras
met heilzame koelte
een blad trilt
uit gewoonte
zonder aansporing
hij laat zich horen
de leeuwerik
vanuit zijn vlucht
zijn zang verstomd
als zij hoorbaar
naast mij plaats neemt…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
Slechtzittend gedicht
gedicht
3.0 met 41 stemmen
13.122 Achter brillen met geschilderde pupillen
worden doordeweekse daden uitgedacht.
'Hoe eensgezind spannen zij samen.'
Blank gebolsterd, ruw van pit
weet men zich op zondag voor de heer
verschoond en opgewit;
de eigen lijven achter eigen borrels, bijbels
en bloedeigen boerenwijven.
'Sla neer de kracht van wie afvallig rebelleert'
Beter…
Vlucht
gedicht
4.0 met 65 stemmen
20.302 Ik vlucht voor het leven
Ik vlucht voor de mensen
Ik vlucht voor verplichtingen
Ik vlucht voor zondige wensen.
Ik vlucht voor de natuur
Ik vlucht voor alles, voor iedere stem
Ik vlucht voor de schaduw
Ik vlucht voor hem.
Ik vlucht nog altijd
Ik vlucht voor de nacht en de maandag
Neemt u me niet kwalijk, maar
ik moet nu gaan.
------…
Aan een man in de supermarkt
gedicht
4.0 met 36 stemmen
12.811 En toen, gifmuze, kroop hij in mijn blik:
een man, klein, dik, met onbemand gezicht
die keek alsof hij Ron of Ruud moest heten.
En alles wat hij dacht was mij bekend:
belasting, voetbal, Emma, missverkiezing,
broccoli, koffiefilters - heel zijn mond
een dunne brief vol blanco levensdrift.
En ik was in verwachting van een scheef
gedicht, wou…
Niet rooskleurig
gedicht
3.0 met 27 stemmen
13.739 Niet rooskleurig
het licht van mijn feiten:
een handvol dode mussen
en geen vogel in zicht.
Toch hoor ik hem zingen,
de lijster, voorbode van
de zoveelste lente
en prompt steekt de hoop
zijn zoveelste kop op.
-----------------------------
uit: 'Onvoorzien' (1966)…
spinozistisch terpsitonenritueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 god behoeft geen naturatie daar:
de band loopt, de indruk valt en
in het vage werpt een lijf gestalten.
vaste toon maakt schijnbaar elk gebaar.
een vlak vermeerdert niet de vouw,
de leegte wordt in klank niet opgesplitst,
dus waar beweging niets beslist
danst naakt en mysterieus een vrouw.
het heeft weerom met geld en lust
te maken, grote…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 Daar gaan de lieden fluisterend
in de zilte van de ochtendwind
in nieuwe rode bloemenjurk
of nette fluwelen broek op pad
om de prille lente te proeven
in een blauw hemelbed
bij de wortels van een bruine boom
en de individuen nemen ons mee
langs vergeten geheimen
de verloren momenten
in hartstochtelijk verdriet
alsof de aardbewoners…
Dwars door me heen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
564 ik mijmer wat
laat de wereld draaien
volg het gewoonte pad
ineens zien
mensen me niet meer
is geen ontwijken
ze lopen
dwars door me heen
zonder op te kijken
raken me
voel het diep van binnen
maar kan niets beginnen
ben lucht voor hen
maar zonder
kan ik ook niet leven
dus ik besta
en ga gerustgesteld
weer verder op mijn pad…
met losse hand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
653 Als van gewoonte woont ze in mijn dag.
Zij is geen spijtoptant.
Een tijd geleden heeft zij mij opnieuw veroverd.
Zij tovert leed uit haar duistere mouw.
De heimelijke sluipwesp.
Zij plant haar haken in mijn lijf. Rauw.
Hoezeer treft zij raak.
Rouwen heeft geen smaak.…
Kees XXVI; Kees was hier
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
321 In een scharlakenrode weide
vol krokussen en paardenbloemen
hebben ze een prettige
en speelse gewoonte samen.
Zie ze schitteren
vol vuur
en vurige verzen
als de woede van een storm
en figuren die uitroepen;
zie uiteenlopende bedoelingen
van tegenstellingen
in antipoden ontstaan.
Zeker buitengewoon
somber van soort.…
Gedicht om over te schrijven
gedicht
2.6 met 134 stemmen
59.785 Vrouw van monden en wonden,
vroeger was je nog mooier
dan een gewoonte.
Stil was je
als tijdens een lange droevige reis
en ik hield van je
als van mijn dood
en het zaad van pijnbomen.
Vrouw met de duizend lippen
die danst met een luid lachend lichaam
tot je achterover stort
in de nacht.…
Liefde is
hartenkreet
2.0 met 7 stemmen
1.242 Voor de één een gewoonte.
Voor de ander uitgesloten.
Voor de één vanzelf sprekend.
Voor de ander met verdriet getekend.
Voor de één een zege.
Voor de ander niet weggelegen.
Maar een ding is een feit.
Je kan niet zonder, je hebt het nodig die geborgenheid.…
lust
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
523 omdat ik als een oude bouwval
staan blijf uit gewoonte
zeg ik ja
als een toevallig liefje
midden in de nacht
verbaasd mijn hardheid voelt
en vraagt of ik nog lust heb
lust is er inderdaad
om vredig en bevredigd in te slapen
en nooit meer te ontwaken
want kan het mij wat schelen
als zij morgen ontwaakt
in de armen van een lijk
bevrijd…
rigor mortis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
492 omdat ik
als een oude bouwval
staan blijf
uit gewoonte
zeg ik ja
als een toevallig liefje
midden in de nacht
geflatteerd
mijn hardheid voelt
en vraagt
of ik nog lust heb
maar eigenlijk
bedoel ik
lust
om vredig en bevredigd
in te slapen
en niet meer te ontwaken
want kan het mij wat schelen
als zij morgen wakker wordt
in de armen…
huid en haar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 in een lange teug grijpt de adem
bij de keel, het slikken van honger
lijkt tot gewoonte te strekken en
zelfs het avondlicht schuift bij
de gedachte aan nacht en zoet
als wederkeren tot zij aan zij
geef vingertoppen nog een kans
in zachte streling gedompeld
schuimt met stille golven langs
draden onder stroom het tij…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
troostig
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
808 kom maar, zeg je
je armen open
de lucht die nog siddert
de donder weerkaatst
de galmende verwijten
de nacht der gewoonte
maakt zwak en gewillig
op je schouder
rust reeds lang
een ander hoofd
toch hunkert herinnering
het vrijen intens
nog eenmaal die koorts
ranzig en bitter
smaakt verlopen liefde…
Blue moon
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
5.125 De poetsvrouw neemt het stof op
en zingt
een blauwe maan houdt haar staande
en alleen
er schuilt naast dit lied
een duidelijk perspectief in haar gebaar,
een bijna geruststellend ritueel
ze lucht de kamers,
weg alle geurtjes,
alle vlekjes gewoonte,
alle stof
tot nadenken
of buitenwaaien
gedoemd.…
Rubberen kogels...
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
683 resten van de nacht overwoekeren de stad
gespuis en hoeren kruipen richting donkere tijden
hebben hun levens aangepast
aan de zinloosheid van het bestaan
sirenes verstoren de stilte
gordijnen bewegen
ik sluit mijn ogen uit pure gewoonte
en drink me zat
tot dat men mij vergeten zal
ik heb geen antwoord op de vragen,
nee,
die heb ik nooit…
Vergeten te leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
836 Hij staart achter zijn ogen
waar geen antwoord wacht
alleen van buitenaf is beweging
zij trekt de riem wat steviger
hoe vreemd kunnen ogen kijken
splijt hun wereld uiteen
hij loopt naar de verkeerde kant
het kind wrijft aan zijn kin
de man stamelt “oude gewoonte”
geeft hij zijn naam aan haar in herinnering.…
spitsroeden
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
489 een gehavende maaltijd aan onterechte monden besteed,
als altijd tijdelijk
met het karakter van volharden
werkelijk, vraagt iemand zich af, ditmaal ontstervend tegen de gewoonte in,
zonder ook daarmee in routine te vervallen, zoals een stoel ter hoogte van
een tafel biedt dit perspectief op een onvolledig samenzijn.…
meisje op de fiets III
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.153 ineens voelde ik het
het was er al heel lang
het was alleen niet bevatbaar
geweest of ik was niet bevattelijk
haar vorm zwevend
boven het licht was ik tienduizend ezels
die zich aan dezelfde steen stootten
zij was een gewoonte geworden
ik en mijn verborgen zadelpijn
niemand op een roestende fiets
kan uit twee verschillende werelden komen…
Buikdelers
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
4.509 vage herkenning
van gewoonten en uiterlijk
een woord, een hand
een gebaar
gedeelde herinneringen
blijken verdeeld
ieder zijn eigen verhaal
zijn eigen bril
buikdelers van vroeger
er ligt een leven tussen…
Elfensuite 2008.09
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
682 Macht
der gewoonte
slijt denkpaden stug
als Canyons van graniet
Cultuur!
*
Heerst
de domheid
zwijgen de wijzen
is verstand ‘n kwelling
Censuur!
*
Niets
kost het
trilling der lucht
dat maakt sprekers verdacht
Woorden!
*
Woorden
schrappen van
Grieks Latijnse afkomst
degradeert de Europeaan verbaal
Brulaap!…
de schors van de nacht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
738 laat me
als een kleine vlam
mezelf zijn
want hoe anders kan ik uitleggen
dat de nacht zich niet vergist
naakt op mijn schouders
hij is een reiziger
-ik ken zijn gewoonte-
en komt binnen via schemerlicht
berooft een boom van zijn bladeren
en ebt dan weg in het oog
van alledag
laat me
het ruisen legt zich neer
ik klink zachter op…