240 resultaten.
Drone
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
394 Als ik met mijn intuïtie vooruit
zou vliegen, verder dan het groen
van de aardbeienvelden en de regenboog-
strepen van de tulpen bij Amsterdam
over de vluchtigheid van alles heen
ver genoeg voor een overzicht
en een glimp van het Grote
Geheim van liefde in het leven
zou ik dan beter weten
wat goed voor mij is
of weet ik dat toch wel
en…
Dwarreling
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
363 hij was al los
nog voor hij viel
zijn hoogte
afkomst
zijn bestemming
nooit geweten
een trilling in de lucht
onmerkbaar
geen geluid
van woord
of wind
het afscheid
viel niet zwaar
eindelijk alleen
geland
gerust
onthecht
een laatste glimp
puur zomergoud
hartvormig blaadje
op de grond…
enigma
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
737 ik heb een spiegel in mijn tuin
zonder weerbeeld
stap niet door de lijst
het scheidende membraam
beweegt heen en weer
op mij toe
van mij af
raak niet aan
eens vloog er een vlinder op
die nooit weerzien werd
regen dringt drinkend
wordt weer afgescheiden
ik vang het
hopend op een glimp
vanachter
moet mysterie
niet mysterieus…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 Ik sla mijn vleugels uit
en zweef over zonnestralen
op zoek naar 'n glimp
van toevalligheden
dansend in schoonheid
die de natuur ons aanreikt
toch ontbreekt die
ene glimlach
dat liefdevolle gebaar
van open armen
zo uit het niets
nog altijd zwerf
ik rond en
zal niet rusten
voordat ik die blik
weer gevonden heb
om je
uit…
hoe ik heet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 alles is wit
het laken wordt rood
noem me niet
noem me niet bij naam
wie ik was ben ik kwijt
ik weet alleen wat ik ben
een glimp van een
schaduw in vijandig gebied
later ooit de reis terug
over onpeilbare rivieren
de lange weg naar
verdronken woorden
een woord dat weet
hoe ik heet
alles is wit
het laken wordt rood…
Tussen Donker en Vlucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
365 Een glimp—
niet licht,
maar wat eraan voorafgaat.
In de plooi van een blik
brandt het nog niet uitgesproken.
En dan:
een ruk aan het seizoen,
lucht die openspringt
in nerven van geluid,
druppelend ritme,
als vogels
die weten wanneer ze moeten gaan.…
Aarde en lucht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
696 Los van de aarde
van ons geluk en leed
laat ik weldra slechts
een glimp van mijn leven
aan jou
en andere naasten na
Vergeet mij
en laat mij gaan
ik kwam slechts even langs
en ben nu verdwaald
en dolend
als een geest
Ik kom niet meer terug
want na mijn laatste zucht
ging ik op
in de kosmos
en verwerd ik
tot aarde en lucht.…
Samengesteld
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
701 De ochtend, een glimp erotiek.
Verwijzend naar vannacht en meer.
Jouw huid, mijn huid. Groots, mystiek.
Want het is mysterieus en magisch. Magisch
wanneer wij smelten, als twee vlokken in een sneeuwstorm
midden december. Het begint als een vaag iets
en verandert langzaam in samengestelde vorm.
…en het mysterie.…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
Droomster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Dacht heel lang
alleen te moeten dromen
tot je bijna tastbaar
maar toch o zo ijl
mijn dagdromen bevolkte
nachtverlangens binnengleed
Soms denk ik even
in het echte leven
een glimp van je te zien
dus blijf ik zoeken
in de hoop je te vinden
Maar tot die tijd
ben je mijn heldere droomster
ik jouw verlangende dromer…
Doorschemer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
386 als de hemel stilvalt
die voor zon moet doorgaan,
in gesloten ogen schuilt
dan liggen rijen dagen aan,
voor anker in labiele zee, met
tegenpijn die regen huilt
bij kalme deining, immers,
milde golven van randlicht
donkeren monochroom
zodra als glimp gevangen
of misschien als fonkeling
in een trage dagzoom…
mijn vader
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.920 Ik zou me willen neervlijen
in het gras
vol met bloeiende bloemen
de een ruikt zoeter
dan de ander
Ik kijk naar boven
naar een wolk
als kind geloofde ik
dat mensen in de hemel
op je neerkeken
Wat zou ik dat
weer graag willen geloven
dan lag ik elke dag
in het gras
en keek omhoog
Ik zocht de hemel af
naar een glimp van…
Ra
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
581 al ben ik nog zo verlegen
voor jou kom ik uit de schaduw
normaal is onderdanigheid taboe
maar aan jou ben ik verslaafd
ik nestel me
in je lange armen
waar je ook bent
wanneer je maar wilt
een glimp van je
is genoeg
om me te lokken
ja, ik volg je
met mijn ogen dicht
overal waar jij je licht
laat schijnen
zal ik zijn
en al raak…
Betekenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.031 Het staat niet in een oude krant
Ik was alleen toen ik het zag
Verwijderd van mijn vaderland
Op een gewone zomerdag
Het was niet op een hoge berg
Ik was geen held, geen wijze heer
Heel onverwacht en zonder erg
Te midden van het stadsverkeer
Zo simpel en vervuld van kracht
De glimp van een betekenis
Voor niemand een gebeurtenis
Ik heb…
groeten
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
803 duinen wandelen niet
stuiven wel af en aan
pannen met winters riet
in bekoorlijke dorheid
met van dezen een knikje
en haar hond likt je
fleurt op
door de mens
die de ander
aanziet met een glimp
van vluchtige menselijkheid
soms groet vreugde warm
vaak ziet kilte of verdriet
de ander niet
op het smalle pad…
Naar huis
netgedicht
4.8 met 17 stemmen
979 Terwijl de verte nadert
weet ik een glimp van koelte
om de volgende bocht.
Sproeiers en magnolia,
gin-tonic en een bries,
een stoel op de veranda.…
barenstijd
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.222 als ik door lichte drang gedreven
langs haar navelstreng van ragfijne stralen
een weg naar buiten zoek
naar het bruin van de aarde
gunt de zon mij een glimp…
Stille Wateren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
994 Haar wimpers die mij steeds beademen
met windvlagen zenden zij mij over de aarde
haar lippen die mij voeden
met dromen van het mooiste het zoetste
haar lach overstemt
elk verlangen en elk doel
haar gevoel onbewust sterk
mijn gevoel door haar beperkt
kwetsbaar op mijn plek
volg ik elke glimp
die ik van haar kan zien
de stille aanbidder…
illusie
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
849 de nacht bracht mij de schaduw
van je kus
in mijn verbeelding was het
als een vleug van heimwee
een plotselinge glimp
van een nieuw lief
tenslotte weet ik nu
zo machtig is illusie
betoverend, als overgave aan muziek
troostend
maar ook terug bij het verlangen
tot aan de laatste toon
die opgaat in het niets
dan, tegen beter weten in…
Het hemelse moment
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
654 ik wil de tonen voelen
zij moeten in mij woelen
iets losmaken dat zweeft
mee gaat langs pilaren
gebrandschilderde ramen
in de hoogte ruimte neemt
ontkomt aan
de kleingeestigheid
op weg gaat voor een verre reis
ik heb iets verloren
maar zag in een
glimp van engelenkoren
het hemelse moment
dat in aards beleven
zijn weerga nog…
Fragiel
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
504 door een spiegelwaas
af en toe leeg
soms gevuld met bloemen
vaak met alledaagsheden
maar altijd breekbaar
nu de dagen korter worden
dromen zij van zomernachten
vol met nachtvlinders
die een voor een
de glazen vaas verlaten
beslagen handspiegels
schoonfladderen
zodat ze de schoonheid
weer kunnen aanschouwen
al was het maar een glimp…
neem me mee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
414 neem me mee
maar breek me niet
mijn hart sombert
als een winterse dag
de tijd draait
traag als een tol
mijn hoofd stapelt
steen op steen
geen glimp vangt het op
van wie ik ooit ben geweest
neem me mee
maar breek me niet
haal de deksel af
van de grote put
alles valt op een
onbereikbare plaats
neem me mee
maar breek me niet…
GNODVER !
snelsonnet
3.7 met 22 stemmen
1.870 “Ik, Willem Barentsz, keer mij in mijn graf.
Op Nova Zembla doodden zulke beren
mijn mannen, en nu hoor je lui beweren:
“Wat lief….” Ik vind dat bij de beesten af.
Bespottelijk, dat men zo’n beer beschut.
Hier past mij slechts een welgemeend: “Da’s knut !”…
Zwarte Zwanen
gedicht
3.0 met 81 stemmen
24.188 Een vlugge glimp van witte lingerie
onder roetwolk van rokken: zwarte zwanen
die, gekoppeld in eenzelfde rêverie,
als kanten schuitjes door de vijver varen:
kokette weduwen die niet om hun doden
blijven treuren - zwart is in de mode.…
Druipsteen
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
974 doorstond zijn rots van weeromstuit
hagelstormen en orkanen
hij brak op ongehoord geluid
van ingehouden eigen tranen
verdroten droop zijn edelsteen
bergaf naar donkere oceanen
verschool zich daar in het gemeen
van angsten en gebonden wanen
soms schittert op het watervlak
een glimp van ongetemde kracht
ontkent een blauwe hemel strak…
Na ingedronken letters
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
705 tussen vallen en opstaan
kleurt en kruidt poëzie ons leven
zwart-wit bewimpeld
door nevels komt glimp tot glans
vastgezet in geluiden
tussen verwante vingers
na ingedronken letters
aan de hand van het alfabet
ontbreekt soms de juiste melodie
waar klanken niet samensmelten
tot een harmonisch geheel
van woord tot woord…
Verborgen Schatten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 diep
verborgen in mijn hart
zijn er tranen
die niemand ziet
alleen
durf ik de reis niet aan
wil jij, mijn lieve vriend
mij helpen sturen
de weg van verleden
op zoek naar het verschiet
en ik je vol vertrouwen
een glimp zal geven
van verscholen
schatten der duisternis
bestaande uit liefde en
verdriet
zodat er niets geheim zal
blijven…
Ondermaans
gedicht
3.7 met 7 stemmen
5.064 In de slapende zee was een golf te zien
Een golf
maar vlak voordat het zo genoemd
of voor een bruinvis die de kop opstak kon worden aangezien
was het niet meer de golf
Het was ondergedoken aldus de man in de veerboot
die in een kromme lijn
van het land op het eiland aan schommelde
Het was dag en de man in de boot zag de maan
als de glimp…
DAT IK JE MOET MISSEN
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
931 dat ik je mis, schrijnt als een diepe pijn
en niemand die mijn verdriet kan helen
hoe triest het is om zonder jou te zijn
geen verlangens meer te kunnen delen
dat ik door het duister moet zoeken
naar een glimp van jouw lieve gezicht
ergens glanzend in het eeuwig licht
waar jij door God werd geroepen
maar hoe ellendig zijn nu mijn dagen…
Mersey
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 Zie ook het snelsonnet
van vandaag
van Coenraedt van Meerenburgh
over niet halen,
falen voor volle zalen
en
balen balen balen
___________________________________
Ik zag een compilatie van de winnaars
Geen glimp van burning daylight meer te zien
Geveld door 't podiumgeweld misschien,
Verdoofd en uitgedoofd gelijk een nachtkaars…