6681 resultaten.
Moment
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
598 Het overviel me gisteren
in de winkel
ik voelde iets van
me-willen-vlijen tegen iemand aan
Plots zag ik hem staan
die me op een avond op de dijk
na het zwemmen, de picknick,
het liggen,
om de beurt
een regel citerend uit een gedicht
het verre licht uit Urk
verleiden wou
maar voor wie ik net niet zwichtte.
Even dacht ik,
hij is…
Het africhten van mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 Het is vanzelf gegaan
het africhten van mijn lichaam
het eten, poepen en slapen
op vaste tijden, de grenzen
die me straffen
als ik er overheen ga
om bewust te genieten
van de vrijheid die ik niet had
als baby, toen ik nog zuiver
een waarnemer van de wereld
was, een stormend rustpunt
een hemel van de grenzen
hemel van de constellaties…
Evolutiestadium.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Vereende krachten
bundelen mijn spierweefsel
tot ledematen.…
Bloot speel ik naakt te zijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
535 Af en toe kijkt er iemand
Dan speel ik een rol
in zijn hoofd, als het meisje
van de overkant, het meisje
met te lange haren
om haar borsten goed te zien
In de schaduwmaanden
blijven de woonblokken grauw
Dan sluit ik de gordijnen
en dwaal ik door het patroon
in deze zelfde zachte stoel
waarin ik helemaal vrij ben
en van buiten naar…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
het roerloos meer van glas
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
885 tijdelijk
van de eeuwigheid te houden
je vloog, ontsnapte aan verplichting
landde in een andere belichting
bezielde eeuwenoude graven
raakte aan wat koningen ooit zagen
je zag het roerloos meer van
glas dat plotseling verscherfde
als de wind heel even sprak
en het kind in je de golven erfde
in de deining die op rotsen brak
je lichaam…
Lichaam III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Lief lichaam
Van geboorte tot dood
Leef ik in jou
Soms voel je log en zwaar
Soms als een open ruimte
Van Gogh schreef
Dat hij geen dubbeltje
Om het leven zou geven
Als er niet iets oneindigs,
Iets dieps en werkelijks was
Dit palet aan schoonheid
En gruwelijkheden
Op dit canvas vereeuwigd
Met onstuimige penseelstreken
Is het genoeg…
Lichaam I
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
525 Lichaam
Vertel me jouw verhalen
Zing de ballade
van mijn weifelende handen
Klapper mijn tanden
Ril me los uit permafrost
Rol de stilte op
Huil de steen uit mijn hart…
Lichaam IV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 Overdag doe je dingen in de wereld
’s Nachts in een droom ren je naar de horizon
Wapper je je armen omhoog en omlaag
In gedachten kun je als een lange sliert
Door het sleutelgat of door het oog van een naald
Je stijgt met enige schroom op
En voelt de duizeling terwijl je uitdijt
(alsof je lief je voor het eerst kust)
Je overgave is…
Lichaam II
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Lichaam
Wat ben ik met jou verweven
Je laat me niet los
Wat blijft er van mij over
Als jij straks verdwijnt
De plek waar we naartoe gaan
Daar komen we ook vandaan
Noem het geen niets of nergens
Want uit niets kan nooit iets ontstaan…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
Lichaam VII
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Thuishaven van de geest
Van oude pijn de archivaris
Oogluikende streler
Stil of spreekbuis van verlangen
Drager van een hazenhart
Witwasser van blinde vlekken
In deze tempel zonder godheid
Buig ik diep voor jouw wijsheid…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
Lichaam IX
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
516 Eén ding is zeker
deze plek is geen blijvertje
Het raderwerk zal gaan haperen
De wouden van mijn longen zullen vroeg of laat verzuren
Als tiener was ik al bang voor de dood
en steeds de vraag
Wie ben ik, wie ben jij?
Zijn we fantomen van onze eigen opera?
De boeddha zweeg
bij vragen over het zelf
Alles is vergankelijk zei hij
Voor ieder…
Lichaam X
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
547 lief lijf
elke ochtend trek ik jou aan
de pasvorm iets te strak
je bent strijdtoneel van milde ziekten
tijdelijke oefenruimte voor gierende gitaren
en steeds vaker klassiek
geschoolde strijkkwartetten
alles wat ik nu lees heeft iets tijdloos
Dante en Milton
naast het sportveld hangt een verlept affiche
‘Jezus komt terug’
een hond loopt…
lijfsbehoud
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
488 het gezicht bleef bij het lichaam
ook toen duisternis intrad
de avond viel ver voor de vroegte neer
zodat geen woord onbesproken bleef
met nauwelijks hoorbare fluistering
kon ik het ruisen van populieren horen
alsof mij werd verteld waar water en
kust tot branding samenvloeien
in het zand stond geschreven aan
wie deze woorden waren…
Dood in de kop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 Waar het leven
Niet meer woont,
De dood niet
Langer wacht
Maar nu al
Is komen wonen
In wat mijn brein
Schijnt te zijn,
Terwijl het lichaam
Zo op het oog doorgaat
Met leven, nog,
Worden graven
Opengebroken
En vind ik de
Dood die uit het
Leven is opgestaan,
Is het alleen de dood
Nog die leeft…
Tussen de regels van het lichaam
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
126 Het lichaam was gereedschap.
Je gebruikte het tot het brak,
en dan pas, heel soms,
mocht het stil zijn.
Ik draag hun klei nog onder mijn nagels.
Maar ik hoef niet te zwijgen
zoals zij zwegen.
Ik mag mijn schouders laten zakken
zonder dat ik me schuldig voel.…
door een andere bril bekeken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
573 in het anatomisch theater
betreden chirurgijns in
koelen bloede de arena
met de precisie van een
horlogemaker inciseren
zij de menselijke huid
het bloed kruipt waar het
niet gaan ontleedkundige
lessen zijn geleerd
het beademde corpus onder
zeil als mes zaag schaar
het vege lijf invaseren
geen dokter ziet wie je
eigenlijk bent…
Waardevol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
573 Wij willen graag,
zoals bij alle mensen,
graag recht van lijf en leden zijn.
Dit is een nutteloos verlangen,
het heeft zo niet mogen zijn.
Maar al zijn we ook gebrekkig,
we hebben vele gaven,
die we heel graag willen tonen.
En al lijkt het niet zo leuk,
bezie ons als personen.
Soms wil de linkerhand niet mee,
maar we hebben ook een rechter…
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe....
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
560 BERGSTESGADEN, 4 KERKEN OP 1 DAG, ZONDAG 17 AUGUSTUS 2025
Kerkgebouwen spreken mij aan en toe, laten mijn pen schrijven, laten mijn geest vrij!!
de 1ste
PAPST FRANZIS-KUS ONTMOET MARIA IN HET ECHIE!
Hij kon geen pap meer zeggen
de Papst, the Pope, de Paus
in ademnood aan de hemelpoort
de poort werd opengeduwd
en hij als nieuwe dooie…
Babbelbox
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
231 Ik slaap goed, ik sport en ik eet
gezond, ik kan alles doen
wat ik wil, mijn lichaam werkt
ik ga maar door, ik kan
zonder pauzes
/Doe het andersom/, zegt de lerares
/Gedachten kunnen veel
maar het zijn spoken
die boven het leven staan
Ze kennen geen dood en
kijken over het lijden heen/
Was dat maar zo
dan zat ik hier niet
zo ongemakkelijk…
[ Alsof mijn lichaam ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Alsof mijn lichaam
nieuw is, en ik opnieuw moet --
zoeken naar de rem.…
Niet na mijn dood
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
756 Devalueren door
Ziekte doe ik ie-
dere dag iets; PoVer* is
Genade-
Loos, kent mededogen noch com-
passie als synoniemen van
Elkaar, ongeremd
Dus opweg naar het einde
dat ik beslist geenszins zo
vroeg wil naderen
Geloven doe 'k in dit le-
ven. Niet na mijn dood
Daar die genadeloos is zonder
Lucht…
De warmte in mijn lichaam
hartenkreet
3.0 met 20 stemmen
4.173 De warmte in mijn lichaam loopt op
als ik aan hem denk
vingers traag over mijn lijf
spannende gedachten passeren
zijn rug spieren sterk strak sensationeel
een borstkast breed glimmend
met twee mooie harde tepels
benen keihard, behaard en mega atletisch
zijn gelid stijf hard en uitnodigend
ogen die stralend, ondeugend kijken
naar mij zodat…
Twee lichamen
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
1.773 Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee golven
En de nacht is de oceaan
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms twee stenen
En de nacht een woestenij
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms wortels
In de nacht vastgebonden
Twee lichamen tegenover elkaar
Zijn soms zakmessen
En de nacht een bliksemflits
Twee lichamen tegenover…
hemel lichaam
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.095 Als ik mijn ogen sluit, kijk ik de toekomst in
Kinderen die opgroeien, mensen die ouder worden
Als ik mijn ogen open, stromen mijn emoties
Vreugde, pijn, geluk maar ook verdriet
Als ik mijn armen open, sluit ik ze
Om geliefden vast te nemen, een knuffel te delen
Als ik mijn handen uitsteek, draai ik me
Om dierbaren een hand te schudden…
Versmeltende lichamen.
hartenkreet
3.4 met 32 stemmen
4.436 Je sensuele lichaam is oogverblindend,
en overtreft mijn wildste fantasie.
Je bent de overtreffende trap van opwindend,
ontluikt in mij de meest zinderende passie.
Hartstochtelijk kussend smelten we tesamen,
verhit door een steeds aanwakkerend vuur.
Tot een twee-eenheid versmelten onze lichamen,
in deze liefde zo intens en zo puur.…
gebroken lichaam
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
952 Alleen en in elkaar gekropen
onzichtbaar in zijn handen
bange ogen verstopt
achter de woede de spot
wie ziet me in het donker
wie hoort mijn tranen
gesmoord in mijn bed
van schaamte
wie hoort mijn schreeuw
verloren in de nacht
hier lig ik dan
voor altijd
achtergelaten
ik en mijn gebroken lichaam…
Licht lichaam
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
903 Al zou ik willen vergeten
de wind fluistert
de bomen ruisen
de huizen, zelfs de huizen…
hoe je op je tenen
jouw lippen
de mijne
jouw lichaam
tegen
en nooit was ik lichter
mijn naam vergeten
sprakeloos
je mond
losgescheurd
op je eigen benen
gaan staan
je eigen weg
gegaan
en ik hier
naamloos
woordeloos
zwaar van het verlangen…