209 resultaten.
De roeken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.010 Een menigte. Zwart glanzend
tegen het blinkende zilver
van de ijsvlakte.
De met kaalheid omrande snavels
houden binnen een onzichtbare cirkel
afstand tot elkaar.
Onhoorbaar bevolen vliegen ze op
en tegen de lucht tekenen
de gevingerde vleugels.…
Opgaan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.034 Naar buiten wil ik gaan
In de massa opgaan, tussen de mensen staan
Nu sta ik in de menigte
Mijn persoon doet er niet meer toe
Onzichtbaar lijk ik even nu
Onopvallend wat doet het er toe.…
Mijn reis naar de 'Ware"...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.569 het viel op in drukke menigten.
Een markant figuur, zijn lichaamstaal
verraadden geneugten
in alle facetten van denkbaar geluk.
Thuiskomst in een gebaar
of een simpel woord.
Zijn persoonlijkheid, dansend
op een koord van genegenheid,
ogenschijnlijke onbereikbaarheid...…
De rode waas
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
537 zijn armgebaar
geeft geestdrift
aan de menigte
hij zwiept
de moloch op
tot willoos volgen
uit de gebalde vuist
dreigt ongeremde
agressie te ontladen
de rode waas
ziet eigen falen niet
op rationeel gebied
offert ziel en geest
om een te worden
met de leider
geniet de
overwinning in
de roes van samenzijn
pas als de voorman…
Stad bij nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
552 Geen gejakker van een krioelende menigte,
bevangen door een verslavende koopzucht.
Alleen onstuimige jeugd,
die het straatbeeld domineert.
Kilometers lange lichtjes toer.
Stilleven van een stad.…
krachtbron
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
499 uit rots geschonken vloed
aangeboord door moed -en later
ook het goed en kwaad van
welgemeende raad
een menigte verzamelt zichtbaar
licht in open handen
daarna strelen ze langs rots
door losgelaten leed, het zweet des aanschijns
geeft een bete broods
de taal van alle landen
en
de handen dalen neer
ze plukken vruchten uit het…
Een vlag van zijn ban bevrijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Zwijgt de menigte zo
rond de acht uur avondklok.
Van hongertochten tot Zweedse
broden. Een oorlog herdenkt
zijn doden. Vier en vijf mei kent
dubbele waarden; van de verdrietige
blijdschap die zelfs de trots van
de vlag niet spaarden.…
Vileine frustraties
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
434 ze deinden
hotsten en klotsten
in een spastisch bewegen
er klonk oerwoud gegrom
uit kelen die geen
vocalen ooit hebben gelezen
in het luchtledige boven
de menigte schreeuwden
dwazen hun vileine frustraties
in stilte stikten
de slikkers in hun
onuitgesproken agressie
ik heb dit vaker gezien
psychopaten die een gewoon
mens niet…
de kracht van autisme (2)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 ik hou mezelf
stil als een muis
rust doet mij goed
in het grote huis
dat toch de wereld
voor mij steeds is
mij hindert het leven
in een grote menigte
bij het winkelen ook
als het geluid daarvan
als nooit stoppend
altijd overal stormt
al zou ik het willen
ik weet gewoon niet
hoe haar te stoppen
ook begrijp ik niet
waar wat mij verschrikt…
Het keerpunt voorbij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
424 de menigte schreeuwde
zijn onzichtbare pijn
balden de vuisten
sloegen met knuisten
vol irrationeel venijn
zij trotseerde
met opgeheven armen
en brandende blik
de opgekropte ego’s
van heethoofdige iks
zacht klonk
het eerste geklap
als applaus voor de
breekbare stilte met
een ontspannen lach
in het aanzwellend
geluid luchtten velen…
Moesson
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
639 Onaflatend braken inlaatduikers
Onder de opgehoogde weg
Overtollig plensbuiwater
In het drasland uit
En daar rond de plonzende monding
Staat een menigte zich te vergapen
Aan wat kikvorsmannen die al twee dagen lang
Forensisch naar een man in de maalstroom zoeken
Vertelt een autowasser schouderophalend
Mij bij navraag doen laconiek in…
Afscheidspijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 wij voelden liefde
in de zachte
voorwaartse vleug
van de menigte
handen gingen hoger
armen bewogen
synchroon met het
gaan van de stoet
wij ademden
gelijkheid in kleur
en exposure
gingen tot verre
generaties terug om
eenheid te brengen
in de exegese van
toen tot heden
er bleken geen
spijtoptanten wel
leuke nieuwe ideeën
over…
De toespraak
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
453 onbegrijpelijke nonsens
worden uitgestort
over de uitzinnige menigte
brallende onzin
wordt ongeloofwaardig
in gedachten gedruppeld
omhooggestoken
mee-eens vuisten
doorklieven de lucht
opengesperde monden
stoten instemmende
oerwoudachtge geluiden uit
de dikdoenerige figuur
op het podium verbergt met
subliem acteertalent
zijn minachting…
Als luisteren wegkijken werd
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
474 Want niet gezien worden
door een menigte
die roept
maar niet luistert,
die kijkt
maar niet ziet,
die applaudisseert
voor de maskers
en wegkijkt
van het gezicht daarachter—
dat is een eenzaamheid
die voller klinkt
dan de leegste kamer ooit kon zijn.…
PINKSTERVUUR
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
232 Kracht van de Heilige Geest
waait onophoudelijk
met de felheid van stormwind
doch vriendelijk als de zefier
over heel de wereld
bezoekt groot samenkomen
en de verborgen enkeling
Gods afgezant
spreekt talen gebruikt wijzen
wellicht onvatbaar
voor de menigte
maar slechts te verstaan door
die ene gezegende
de bezochte eenlingen
kunnen…
De stad
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.954 Een enkele beweging slaat
nog uit de menigte naar voren,
en vlamt in 't rosse licht, en gaat
weer in de menigte verloren,
En vreemder wordt, nu 't avonduur
opnieuw de mensen komt vertroosten,
in 't licht, dat zwicht na 't middagvuur,
de vreemde wereld van het Oosten.…
een visum naar Eldorado
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 in de wachtzaal van de ambassade van Eldorado heerst de chaos
een elleboogploegende heupwringende menigte dringt naar het enige loket
hoeveel mensen kan je hier bijeen persen?…
Lissabon
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 hoe ver gaat nog de reis
als hier de zoute zeelucht
net als overal
de vissersboot doet dansen
mijn nacht zich op
vergeten dromen
drijven laat
hoe dichtbij is het licht
dat lijkt van ver te komen
over het plein daar waar
de vrome menigte de dag ervoor
en nu mijn schaduw nog
de zegen krijgt
hoe vrij lijkt hier het ademen
het leven in…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 Scheen 't heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte…
Rode Rozen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
985 Langzaam volgt de menigte,
Schuifelend haar achterna,
Het begin van een nieuw bestaan.
Die dag vol regen en hagel,
Bij het afscheid brak de zon weer door,
Rusten zal zij tussen rode rozen,
En de liefde van iedere geliefde.…
Kuddedieren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
979 In de tijd waarin we nu leven
Is het gros van de gemeenschap
Een kuddedier dat graast
Van het kale dorre gras
Slechts een enkeling verlaat de kudde
En vindt in een kleine hoek in het weiland
Een ongeschonden graspol die schittert in het zonlicht
Degenen die verkiezen om in de menigte te blijven
Krijgen niet de kans om een glimp op te…
De reis naar Sybaris
gedicht
3.7 met 15 stemmen
11.491 wij lopen met een feestende menigte mee,
dan, de buik gevuld, gestreeld,
een speling der natuur gespeeld -
En verder weer, naar wat al het begin
van afscheid is, de kleine vervreemding.
vijfentwintig uur terug in een doos
voortgesleurd maakt mij bang en boos.
------------------------------
uit: 'Gedichten', 1984.…
XXXIV
gedicht
4.7 met 53 stemmen
6.442 .
---------------------------------------------------------
- myriade: tienduizendtal of ontelbare menigte
- oxygenium: zuurstof…
Kijkend naar Holland
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
703 Kijkend naar Holland
zie ik vreemde figuren
dwars door het groene
Laagland gaan
rijen migranten
uit and’re culturen
maar ook ontheemden
van hun trots ontdaan
en tussen die menigte
schuilt daar verzonken
de terrorist
met koran in de hand
vrouwvolk dat loopt er
verborgen onder
boerka of sluier
door het natte land
de…
Het gaat
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
646 kijk naar mij uit
als de lichten doven
'k zou moeten zweven
op de toppen van de wereld
voel me meer eenzaam
in deze menigte
mits ik op mezelf ben
wetende dat dit mijn plaats is
ben ik liever thuis
sommigen zeggen dat ik
een ster zou zijn
niet begrijpende wat dat betekent
klinkt alsof ik iets mis
ben ik niet wie zij denken dat ik…
Mensen bloeien waar ruimte is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
534 Afgelegen in een dor land
Alles strak op elkaar geplant
Geen zicht van wat voor je ligt
Opgeslokt in de menigte
Lijkt de toekomst ver van je vandaan
Weet je niet welke weg je moet gaan
Losbreken van deze gevangenschap
Zet je voor jezelf deze grote stap
Mensen bloeien waar ruimte is
Mensen groeien waar ze de ruimte krijgen
Staan als…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-
avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg
of zee, inwisselbaar in de menigte…
Kloppend hart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
520 winterjassen kinderwagens
voort duwend die tegen hielen aanbotsen
meegaand met de stroom is verzet zinloos
penetreert geur van etenswaar de neus
wat herinneringen oproept aan toen
heel even de ogen sluitend opgaand
in de mensenmassa komen vluchtig
een paar blauwe ogen voorbij
welke het hart sneller doet kloppen
angstvallig zoekend in de menigte…
vluchten uit mezelf
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
920 Ik wou dat ik even weg kon,
Kon opgaan in de menigte als een kameleon,
Dat niemand me zou zien,
Onzichtbaar zou kunnen zijn misschien,
Ik heb genoeg leuke avonden verpest,
En dat weet ik best,
Ook ik wou dat het anders zou zijn,
Het doet gewoon teveel pijn,
Daarom zou ik willen vluchten,
M’n hart laten ontluchten,
Even niemand om me heen,…
Van woordenstorm naar winterslaap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
537 Wind vliert voorlangs de efter
vlouwt een menigte brindels mee
een slijver zwaakt tegendraads
maar laat zich uitlaatst meegleren
met de vreemde woordenstroom
Ik staar door het raam
herfst lijkt nu weer begonnen
ook dieper in de spiegel kijkend
mis ik mijn trouwe ogenzon
zon, waar zijt gij
nu ik u wil zien
en dan is winter
nog slechts…