1323 resultaten.
Rond jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.438 Ik vouw mijn armen
rond de nevel van de maan
laat je gaan
een hartenkreet
hoe dichter
kan men naast je staan…
Ochtend
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
516 De ochtendzon
wijst naar groen
in bomen,
wijst naar gras.
Zij lacht door nevelvelden
en zingt met vogels.
Zij reist van dal tot hoogte
in gezelschap van de wolken.
Haar taal niet te vertalen.
Haar wegen niet te volgen.
Tot haar dromen,
van een zoen.
In die zachte ochtendzon.…
Nevelvrouwen
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
654 weeklagend om de dode stronk
dansen blauwe nevelvrouwen
op klanken van een herfstsonate
langs violen en bosgeesten
vlechten zij schimmeldraden
doorheen het vermolmde hout
wentelend in bladerwater
zullen zij mossig vergroeien
in de plooien van het woud…
Nevelig herfstmorgen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
560 Nader kwam je over velden als
witte sluier verhullend wat deze dag
weer brengen zou in frêle gedaante
gerezen uit het water als schone nimf.
Gouden glans schijnt over je
golvende haren die strelen wuivend
vlaktes en vallen als serpentines
in lokken door lommerrijk blad.
In vorderen der morgen baar je
nieuwe gezichten van kleuren en…
De nevel voorbij
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.094 Drenkelingen zijn we
die wanhopig over schemergrenzen reiken
naar het licht dat werd geroofd uit ogen
van een mens wiens zien zo lief had
tevergeefs
de dood
heeft elke sprank gedoofd
en laat ons achter in een leven zonder
tastend
zoals de horizon
die voor zichzelf ongrijpbaar lijkt
maar vaag een stormzee nog in het oneindig voert…
Zonder overtollige reutel groeit de tijd de dag door
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
651 En het mist zo door de dag heen denk ik naar buiten kijkend,
Het is windstil zelfs de bloesem van humor ontluikt niet
Is de dag traag te droef om te stralen waar is de zon,
Zijn de uren minuten niets dan een schaduw.
Een bed en een tafel zonder gezelschap?
Dit beeld binnenstebuiten geeft duizenden cirkels
Werelden om in te wonen of even in…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 en lommerijke gaarden
zilver omfloerste nevel
je bent mijn liefste bron
van verse verzen
die ik in mijn zinnen vond…
lief, nevel mij in roze
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
616 meebewegen buiten grenzen
om uit te kunnen breken, de nacht toe te laten
langer
te blijven stijgen
in het ruisend laaien van het leven
het samengaan, zielsvol
met ogen, één en al eenvoud om te vergroten
terug te keren
naar niets anders dan dit verhaal
van liefde
waarin jij en ik begonnen
in ieder wederwoord
en uit onszelf
”lief, nevel…
Niets van vermetel
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
552 De grootste vrees van
nevels en sluiers
is de dans van een storm
die het dode hout
komt wegblazen
Wij zijn veelal door
een dwaze waas getemd
doch blijven van binnen
helder en ongeremd
In schimmen soezen wij
in onverwachte vertrekken
in dampige dimensies
totdat de onbeweeglijke dood
transparant opstaat.…
Avonduur
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
481 [Haiku]
klokgelui sterft weg
nevel bewierookt polders
zover het oog reikt…
Nachtgezicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
439 [Haiku]
sierlijk als zwanen
glijden lichtende nevels
over donker land…
Dichte mist bedicht
snelsonnet
3.1 met 13 stemmen
1.297 De mist hangt overal, waar wij ook lopen
Er komt van alles god-weet-waar-vandaan
Het is de vraag waarheen wij zullen gaan
Is onze weg versperd, of ligt ie open?
Maar als het optrekt, krijgen wij nadien
Een ander type mistigheid te zien…
Reservaat
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
669 Met de eenvoudigen woon ik
als een schamel struikje
aan de boorden van het verstand
de oude bomen hier
overheersen het bospaneel
ze broeden op slangeneieren
langs het lome pad
zijn de dagen verlaten stranden
verschroeid zand vol littekens
soms, heel even, tilt
een milde regen van herkenning
mij in het ritme van de vergezichten
veegt…
SAMOWAR
netgedicht
0.3 met 3 stemmen
612 Het vat, waarin vuur en stoom samenzongen,
gaf vorstenpaleis, huis of herdersstal
het zoetgeurende, eenstemmige geschal
van theedampen, die elkaar verdrongen,
dan verijlden tot kalme nevelwrongen,
vloeiend meedeinden met dansers op het bal,
rondzweefden in een ruig kozakkendal,
als lammetjes over het steppengras sprongen.
De ketel voor de…
Avond
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
544 Maar uit de nevel komt geen antwoord op zijn vraag.…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
HAAST VERBORGEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
568 Volle maan schijnt klein
in de wijde nevelkring
vol licht en krullen.…
Opening
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
711 Na het vertrek van nevel
opent het licht van de dag.
Met de warmte van de zon
is het weerzien van jouw lach.
Nu met de harmonie in bezit
verschijnt jouw inspiratie
Ook al lijkt het met de mist
een ochtend van deceptie.
Het is jouw openheid
rooskleurig in de geest van.
Na de sluier over het land
boekt zich een nieuw roman.…
In winteravondkou
poëzie
4.9 met 10 stemmen
1.575 Onder de nevels in de vert'
het bronzen roepen van een hert.…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Ochtendnevel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
573 O, te zwemmen als een vis
in verre oceanen
en te vinden wat je mist
O, te vliegen als een vogel
door de ijle wolken
ervaren wat je niet wist
O, langzaam te verdwijnen
in de ochtendnevel
en niemand die je mist
O, ga met me mee lief
naar al het onbekende
wees mijn illusionist…
winterweelde
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
563 het rijp geboren
door smeltend ijs en nevel
kleuren velden vlot
de groen met gele tinten
versieren de winter… top!…
Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit
gedicht
2.0 met 3 stemmen
4.541 Nevel gumt alles boven de grasvlakte uit
en stilte trekt op als slaap. Geruisloosheid
zoals thuis, daar zijn bleke dames.
Ze dragen dolle kervel in hun haren, ze kolken
beneden je stuur. Flarden komen op
als een steigerend ros. In de verte zie je dat
boven in de mist een luikje opengaat.
Een mensje eruit staart.…
MIST
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
361 z’n geest gehuld in
nevelen was zichzelf kwijt
in de dichte mist…
WINTERS VERDRIET
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
662 ‘s morgens ontwaken onder een grijze hemel
mijn kamer is donker, de binnenplaats ligt triest
ik hoor zware regen die langs de ramen giet
‘s morgens ontwaken onder een grijze hemel
over de aarde hangt nog dat winters verdriet
die mijn ziel omsluiert met een dichte nevel
‘ s morgens ontwaken onder een grijze hemel
mijn kamer is donker, de…
De hybride ruimte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
510 nat bewogen
de luxe
transparante
gordijnen in
de hybride
ruimte tussen
nevel en mist
waar stilte
gekist lijkt
te zijn omdat
er druppels
memoriam met
afwaterende
geluiden
stromend
afscheid namen
zoals ook het
grijs van het
moeizaam tot
ontplooiing
komend
ochtendlicht dat
al door zon vaal
werd uitgelicht…
in nevel uiteen
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.047 pijn zo diep
ervaringen in de mist
fijne deeltjes bijeen
in nevel uiteen
ongrijpbaar verleden
voorbij de gedachten van toen
verdergaan in heden
ontastbaar is de toekomst
gedachten worden angsten
het barre bestaan
in heden vergaan
de ondenkbaarheid voorbij...…
NEVELIGE AVOND
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
768 ritselend geluid
van vogels die een plaatsje zoeken voor de nacht
Ik hoor kwakende kikkers
ergens in een modderige gracht
Ik ruik de geur van het hooi
dat door een boer pas is gemaaid
en voel de wind die door de hoge bomen waait
Vlak voor me
doemt plotseling uit de mist
een klein bergdorpje op
De huizen staan in groepjes op en rondom
een nevelige…
- als nevel optrekt -
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.248 als nevel optrekt
geeft de aarde schoonheid bloot
ontwaakt in mij heftig verlangen
mij neer te vlijen in haar moederschoot
deinend op het wuivend graan
een bloem om kleuren te bekennen
appelboompje, bereid zijn vruchten af te staan
grazig als een grastapijt waarover prille pootjes rennen
als nevel optrekt
krioelen krolse beestjes nog dauwdronken…
In nevel uiteen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.251 in nevel uiteen
ongrijpbaar verleden
voorbij de gedachten van toen
in mist vervallen
verdergaan in heden
ontastbaar is de toekomst
onbekend
wat komen zal
gedachten worden angsten
in deeltjes uiteengedreven
langs het barre bestaan
dat leven heet
toch zullen we verdergaan
de ondenkbaarheid voorbij
en onze zielen laven
in hoopvol bestaan…