201 resultaten.
Voorouders en nakinderen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.195 Zij zijn nog ongeboren.…
Onbegonnen werk
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
730 Elk ongeboren kind.…
Verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Zonder alle zorgen zijn
en gelukkig voorbij het heden
zo wil ik heel mijn leven
snellen naar een volgend ogenblik
met brandend verlangen
stap zettend in een volgend uur
een nieuwe dag
waar schaduw ongeboren blijft
en duisternis slechts
als dichterlijk iets
het licht mag sterken…
Teder tenger lijf
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
612 Paarse linten
doorweven zilveren haren
in schuchtere wind
de rilling nabij
wacht een elfenkind
op ongeboren woorden
tussen bijeen geraapte gedachten
van rozenblaadjes en maneschijn
op ragfijne lijn
balanceerd
in onwerkelijkheid van dromen
haar teder tenger lijf
tot ochtend zal komen…
Spraakles van een engel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
634 Vastgelopen in luidloos lallen
naar hatelijke droomdemonen
verstopt in het gras
naast deze weg,
duikt de stomme geest
van een verloren ziel
in om het even welk gat,
naar wie weet hemel of
misschien zelfs de hel,
verlangt ze terug
naar de tijd
van ver hiervoor,
naar de staat van
het ongeboren zijn.…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 En daarom wil ik een waterdruppel bewonen
in de schoot van een trage rivier
even ongeboren blijven.
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…
Maasai
netgedicht
4.8 met 15 stemmen
1.069 Achter hem huilt de wind
droge tranen
en in lemen hutten
kermen ongeboren kleinkinderen.…
Diepe wateren
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
658 Het woord op jouw armenhuid
en de adem van het ongeboren veulen
met alle liedjes in de zomerwind
gezonken beeldloos in een droom
alsof het bed weer een eiland is
te midden van diepe wateren
lijkt het of ik eindeloos minnaar ben
in een ademloze stilte, later
op de oevers van de draverij
langs de rivieren van het droomland.…
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunnen mensheden iets leren.
Van fouten die geen fouten zijn.…
Voor even
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
604 in een wereld waarin
men gek geworden is
telt het leven van
allang niet meer mee
zij die de wapens dragen
hebben de macht
ongeacht van welke
kant ze komen
in de operatiekamer
vechten ze voor haar leven
dubbelleven, dat van haar
en het nog ongeboren kind
met dood als dagelijkse kost
laat het geluid van een pasgeboren
baby die huilt…
vroeg, of later
netgedicht
3.7 met 31 stemmen
1.008 stil
te ver van spreken
en het naar buiten kijken
adem ik nauwelijks
de dag nog in
misschien is mijn geest te traag
of weigeren mijn handen het veranderen
van de nacht
er is leegte
er is najaar
en in het heengaan
van ieder ongeboren uur
zie ik leugens
menselijk en met wind
bekleed
geen vingertop raakt mijn ogen…
Ogenschouw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
530 Je sloot ze
voor heel even
bij het openen
bleek de dag voorbij
Kijk me aan
m’n ogen
ben jij dat wel
die vreemde twee
je lijkt zo anders
Ach spaar mij toch
dat faalgevoel
van wel willen
maar niet kunnen
Draai je om
naar hier in nu
gisteren is dood
morgen ongeboren
Accepteer het
als decor:
onzekerheid
hoort bij leven…
De schoot is uitgedroogd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
833 soms draag ik
leven van handen
die niet geven
waarvan de borsten
zijn verschrompeld en
de schoot is uitgedroogd
nog ongeboren
zijn talenten die blind
zichzelf niet herkennen
waarvan de kern bevroren
is in middelmatigheid
van winters alle dag
maar leven kent geen tijd
jouw handen dragen die gaven
geven ons de eeuwigheid…
Jeugdzonde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
723 Dit uur ongeboren
lijkt het leven
uit haar verloren.
Niemand wil met haar ruilen
en zonder het te weten
is in haar
het eeuwige verlangen
naar buiten komen huilen.…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
Een wonder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
765 Een ongeboren mogelijkheid.
Ik voel energie stromen.
Ik gooi een grotere steen
en kijk naar de golven.
Ik zie het wonder gebeuren.
Voor mijn eigen ogen.
Uit zichzelf.
Gewoon.…
Verzet en overgave
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Ongeboren leven,
is onsterfelijk en tijdloos.
Wij zijn een onmogelijkheid,
die toevallig mogelijk werd.
Spontaan.
Geboren leven is sterfelijk.
We kunnen kiezen, maar ik besef,
dat ik maar weinig te kiezen heb.
Wel kunnen we vandaag besluiten,
om ons machteloos verzet te staken.…
Zacht fundament
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
691 verwacht nog niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend
verbindingen leggend
tussen houten torens
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting door zaden
een teder fundament…
Met passionele magie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 jij zweeft
beleeft het bestaan
met passionele magie
jouw ogen stralen
een vitaliteit die
het ongeborene wekt
je lach danst
op het oeroude ritme
van liefde en samenzijn
je zang rolt
golven op het strand
uit je warme woorden zee
kom neem ons mee
naar je mystiek paradijs
toon ons dat hemels verblijf…
Image de rêve
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
514 ik zag het in een flard van mist
die ijl over het weiland hing
er scheen een zacht oranje zon
hij stond zo laag dat het net leek
of ik hem zomaar pakken kon
de wolken waren dun en bleek
als door een gum haast uitgewist
en middenin die zachte gloed
zag ik een onbevangen kind
onwetend nog van tegenspoed
haar haren dansten in de wind
ze…
klop, klop
hartenkreet
2.6 met 24 stemmen
5.065 150 slagen per minuut
’t is de hartslag van een kind
van nieuw leven,
razendsnelle tekens die er worden doorgegeven
door een kloppend hartje
dat al wordt bemind
Met zijn ouders en hun dromen
en met tederheid en liefde
voor ‘t nog ongeboren kind
wachten allen op de dag
dat zijn nieuwe wereld er zal komen
en het kind ons bij zijn wiegje…
Mussen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
635 Het twijgje zweeg in alle talen
het moest als eerste tol betalen
aan hen die de moederstammen
met grof geweld moesten omhalen
en terwijl het vogelengezang verstomde
lag onder hem het ongeboren kleinood
ongewild slachtoffer van zinloos geweld
maar de weg kwam erbij besluit aldus
vertwijfeld vroeg men waar blijft de mus…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 mij rest nog........................ een verleden dat nadert,
wat ongeboren tranen......... ik verstom,
bevroren zoals ze zijn..........alsof de dood schatert
en zonder waarde................als ijzer; verroest en krom
zij zullen nimmer,................terwijl ik in het diepe graaf,
gelijk met de zon,..............…
Ordovicium
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
459 nu is het moment dat eilandenrijken
bezwijken onder de druk van celwanden
langs het onbesproken kind dat vlucht
over bruggen met oppervlakkige pijlers
dat niet mag zijn, dat hoort te zwemmen
in giftig water zodat het lijf is afgemeerd
roemloos bestrijkt daarna een nevel
het leven in zee en louter periferie
tot ongeboren toekomst gloort…
ontoereikend
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
408 de voortuin is niet rechthoekig genoeg
het ontbreekt aan geharkt woord
zwemwater blijft ongeboren
ook vóór het daglicht
samen vormen we te weinig wij
anderszins buiten bereik
door helder drinkbaar zonder dorst
te verhongeren in rivierklei
deze afstand kent geen motor
geen vlakte en begin
laten we ontvreemden
dit reikt geen hand…
ongewenst
netgedicht
3.0 met 16 stemmen
3.149 ruwe handen vegen
over glad vergeten eelt
in steeds
overdreven
krampachtige bewegingen
hij en zij zwegen
omdat elk woord verveelt
dat d’reeds
uitgeschreven
dichter wil bedwingen
ongehoorde zuchten
schuren over zachte huid
daar waar
ongewenste lust
zich openbaarde
ongeboren vruchten
geven nochtans geen geluid
als haar
hartstocht…
ontwaken
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.434 Ontwaken
uit toevallige
omarming die verlangen deed
naar steeds weer opnieuw
die glimp van jou
je warme zachte flanken
verdronken
in bloedstollend mooie ogen
verloren
dit ongeboren kind en
jij
die jeugdig onverschillig
in mij dit craquele
veroorzaakte…
Spinsels...
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.039 laaf mij aan de vele woorden
Die stromen uit mijn hersenspinsels
Samen verbind ik ze in akkoorden
En schrijf ze op als papieren verzinsels
Mijn woorden laat ik zwierig dansen
Voor de ogen van een menig lezer
Het zijn vaak geschreven kansen
Maar ook soms dienend als genezer
Ik luister naar mijn ongeschreven taal
Die woorden zijn nog ongeboren…
het geluid van heimwee
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
749 nooit meer, m ’n lief
zal je nog gedichten in mijn ogen
lezen
woorden
en een nieuwe dag
een avond die nog eenmaal naar je toe
zou keren
op hol geslagen is de stilte
het ongeboren kind, midden op
de weg
gekromd, het schrijven
naar het licht
de aura die als een vlinder
door de kamer
speelde
wij hebben geschreven, m ’n…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna ontstaat
er opnieuw het glorieuze.…