Alle inzendingen over stilstand

281 resultaten.

Sorteren op:

ongeloof

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 582
reden waarom het belangrijkste in het leven zomaar pardoes genomen kan ik kan en wil ze niet verzinnen er zijn geen passende woorden om het verdriet uit te drukken als de passie wordt vermoord die de roeping van het leven is verloren en verward voel ik mij nu het gevreesde ongelooflijke juist wie jeugd steunen willen in het hart tot stilstand…

Volwassenheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 460
Ik dacht dat volwassen worden iets was met sleutels, rekeningen, met een grijns die zegt dat je het allemaal wel begrijpt. Maar het lijkt meer op wonden die niet genezen, op stilte dragen zonder vragen, weten wanneer je moet zwijgen omdat niemand echt luistert. Volwassenheid is leren mensen te verliezen zonder geluid, leren lief te hebben…
Nathan13 december 2025Lees meer >

Thermodynamica

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 308
De crash is stil. Metaal ligt gescheurd, rook valt als zwarte sneeuw, verbrande olie in mijn neus Ik zit in het wrak, handen op het stuur, ogen op een horizon waar de hulpdiensten nooit zullen komen. Zij zoeken overlevers; ik ben alleen de abstractie van wat verging. Het bloed, de modder, het geschreeuw – laat ze het hebben. Mijn…
Nathan23 maart 2026Lees meer >

Hun Levens, Mijn Stilte

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 541
Mijn stappen, Vertraagd, In een wereld, Die versnelt. Mijn hand, Rustend op een leuning, Die nergens, Heen leidt. Mijn lichaam, Gevangen in stilte, Terwijl de wereld, Verder schuift. Mijn scherm, Vol levens, Die sneller gaan, Dan ik kan bijbenen. Hun stappen, Lijken groter, Met dromen, Die meteen Uitkomen. En ik, Te…

Rood, oranje, groen

netgedicht
4.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.024
Stilstand. Hersens kraken meer dan een mens verdragen kan. Leegte maakt wensen groot. Heden is verleden. Ik ben de stem van mijn klaagzang. Het huis zwijgt maar de klokken luiden. Luidkeels.…

Zij

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.083
Zij hebben hun leven verward met elkaar niet geheel en ongevaarlijk van stilstand in de benedentuin flirt een herinnering met geplante struiken en kinderen spelend de rauwe werkelijkheid drukt vingertoppen als schurend zand tegen hun oogleden zo klein kan het zich leven zo dreigend toch "het" vergeten…
Irmgard20 maart 2006Lees meer >

Het seizoen der liefde

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 514
ik fluister in de schelp van je oor op je gelaat verschijnt een glimlach met gulle hand strijk ik de verlangens open ik raak je verder tot in de geheime plooien verbreek de stilstand van je bloed nu zijn alle vogels vrij ligt de zomer open…
Nadine17 juni 2010Lees meer >

Waar is mijn dorp gebleven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
Waar is mijn dorp gebleven Mijn lief, verdwenen In stenen Waar ben je gebleven Met je kanalen, heide en venen In de vooruitgang voorgoed verdwenen Of ben ik niet jou maar jij mij verloren Stilstaand uit het zicht verdwenen Achterblijvend in het verleden In stilstand alles verloren…
Richard Pruim22 september 2010Lees meer >

Tijd van leven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 200
Alleen in de zomer was er evenwicht Van tijdsbesef en tijdsgewricht, Doch in de winter van dit leven blijkt Dat de tijd tot stilstand komt.…

Gronden

netgedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.315
De wijzers van december wijzen stilstand in de lucht. Treurwilgen huilen bittere aarde en de wind neemt mijn woorden mee. De nacht staart in het oneindige niets. Ik zweefmolen mij op een vreugdebries, schuil tussen de vleugels van mijn lente en schudt de lakens in mijn paradijs.…

Glimlach uit het avondland (3)

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 586
Eenzaamheid is stilte waar gekoesterde dromen tot stilstand komen.…
pama6 oktober 2010Lees meer >

Een groter geheel

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 485
Elk jaar maak ik een rondje om de zon, ga ik in stilstand zelfs nog 1000 km per uur, en hangt onze wereld daar maar miraculeus in het grote zwart, waar boven net zo goed onder kan zijn, maar wat houdt het zwart bij elkaar?…

aan het einde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
in het wegstervend licht werden vleugellamme woorden voorgoed tot stilstand gebracht en in vergetelheid begraven buiten wierp de warse wind de glazen om de stilte suisde toen heimwee ongezien naar binnen schoof bidt men tot een god aan het einde van het verlangen?…
J.Bakx25 januari 2019Lees meer >

Overvloedige schaarste

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 52
er is een teveel aan tekorten er is schaarste in overvloed er is nood aan mededogen en inlevingsvermogen er is een gebrek aan hoop een hoop gemis aan perspectief het beste hopen is goedkoop zonder klaar alternatief er is een tekort aan verwondering van stilstand naar vervoering om het dichtslibben van ons bestaan deugddoend…

noem me

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Help me oversteken naar de nacht voordat ik tot stilstand kom. Noem me, zeg me dat ik ben.…
J.Bakx6 februari 2017Lees meer >

Bezinning

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.425
Als bij een onverwachte stilstand Van een slaande klok het raderwerk wordt geremd Zo voel ik mij het lijf nog door de geest getemd Dan worstel ik met mijn herinneringen Achter mijn bureau Over de loop der dingen Uit mijn jeugd En over tijd en Eindigheid En droefheid die ik op mijn schouders weeg Dan ben ik moe en leeg en toch doet…

Reflectie

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 634
Inspiratie daalt neder, en explodeert in luchtledigheid, In beweging komt datgene, dat in stilstand verkeerde, Naar buiten, gaat een zwerm van gedachten, Zij mengen zich met anderen, En materialiseren, In duizend parels van kwik, Verdichtend tot een spiegel, In de wereld, Aanschouw ik reflecties van mijn gedachten.…

elf

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 750
het is een feestdag vandaag op dit papier schrijf ik de oorlog neer heel even is er stilstand, de doden staan niet op liefde is hard, ik wil het eten als een zoet broodje, onverdoofd een trompet schalt; waar ik morgen zal staan schreit een bom, onder een vlag bedekt…

Thalamus

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 545
Meegevoerd door de wind die zich laag en traag beweegt langs muren deuren ramen en via bewegende gordijnen tot stilstand komt bij de rand van ons bed. Daar liggen wij. Samen. In verdwijnend licht.…

Van de bomen

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 436
Waar de schors Van de bomen Is gereden, De dader onzacht Tot stilstand kwam En daarna veilig Tussen zes planken Opgeborgen Groeit het nieuwe Leven, uitbundig en zacht Met mooie hoeden, Mooie stelen, Mooier dan je Ooit had verwacht…

De laatste lach

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag de wereld tot stilstand komen huilde toen de laatste lach stierf in mijn dromen nog was de zorg zichtbaar voor de gebleven mens in kleine sketches bloeide liefde als enige wens niet de nood heeft hen toen samengebracht wel het besef dat zij deel waren van alles wat nog rest…

Er zal weer vrede komen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.069
zag het schot gestopt stilstand ritselt in beweging de eerste witte vlag uit dood ontwaakt wat niet meer was de lach van overleving er zijn geen groene luisterrijke bomen wel gloort er hoop ebt langzaam angst uit boze dromen er zal weer vrede komen…
wil melker25 december 2012Lees meer >

Javaanse jongens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Die nooit ouder werden Jong als de dag van toen Beeld van verlangen Naar later, Naar nu, Tijd die stolde, Beweging die tot Stilstand kwam - En dan word ik Zonder ze op te merken Wakker geschud door Een zacht tikje op mijn Schouder, op mijn rug, Ze zijn er nog, Ze zijn er weer, En brengen me even Weer bij mijn oude…

Schimmenspel…

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 102
Gemoedelijke rust voor de spieren dooft geleidelijk de innerlijke bron wie al te lang zijn stilstand blijft vieren wordt schimmenspel van wat hij ooit kon……

stemmen drijven voorbij

hartenkreet
4.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 990
voorbij deinend over de rand van ons land wat nu met koude voeten staat in afwachting dat het anders moet politiek in verbrokkeling in aanblazing van nieuwe verlichting wie zal met wie gaan peddelen zal er nog cohesie zijn in lenigheid de kamers zijn opgemaakt maar wie met wie in het torentje poses nog in stilstand…
klaes23 november 2006Lees meer >

van gene zijde

netgedicht
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 915
er is zuchten van gene zijde ze stuurt klanken die ik nog nimmer hoorde vrije taal naar eigen hand ze legt haar bloot in duistere onbekende driften evolutie kent geen stilstand in de trein van creativiteit scheppend in kansen laat zij de wereld vollopen in wijsheid van krachten zo zal het zijn……
klaes13 januari 2008Lees meer >

laatste inlevingsvermogen

netgedicht
3.1 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.225
poëzie is op sterven na dood laatste woorden sleept zij omzichtig uit de trouw van haar strofen perst het voedsel naar boven kruimelt letters in verzen meandert langs uitgevreten paden komt tot stilstand op het kerkhof waar nog toekomstdromen werden geschreven in het laatste inlevingsvermogen…
klaes1 november 2009Lees meer >

Een eindje leven.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Langzamer leven door lusteloosheid, tot het tot stilstand komt. De wil zinvol te leven is zinloos en uitzicht is verdreven. Gevoelloos sta ik stil bij mijn leven, het lijkt korter dan zo even.…
jantje Tee15 oktober 2012Lees meer >

Stilgevallen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 455
Zomer die heeft Afgedaan voor wat Vandaag betreft, Zon vervangen Door somb're Buitenlucht, Gedachten die Zichzelf vertragen En welhaast tot Stilstand komen - En dan toch twee Witte vlindertjes die Dwarrelend in de lucht Tot grote hoogte reiken En mijn stilgevallen Brein weer tot leven wekken…

Blaadjes op de rails

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 506
Gewend aan het rumoer Van alle dag, dat het Vrije denken zo vaak Overstemt en me ongewild Meeneemt naar onbestemde Verten waar ik helemaal Niet wil zijn, Is daar opeens Een zacht geknisper Van blaadjes die hun verhaal vertellen Met een kracht Die in al zijn teerheid Deze trein, en het hele spoornet, Welhaast tot stilstand…