153 resultaten.
Claustrofobisch angstbeeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
534 De nacht is duister en diep
En spaarzaam schijnen lantarens
In de mistige natte steeg
Waar ik diep in mijn kraag verscholen
Over ’t glanzend nat plaveisel ga
Troosteloos staren donker ramen
Als koolzwarte niets ziende ogen
Gevat in gevels als kale doodskoppen
Mij angstwekkend luguber aan
En ik heb geen wens dan deze
Doodse stad zo snel mogelijk…
jij bent het
hartenkreet
3.0 met 10 stemmen
3.923 die een moedertje zo laat wenen
haar schouders zo laat schokken
in troosteloos verdriet
jij bent het die in elke straat
en in elke kantine
van zich laat spreken en zelfs
angstige kinderen weten ervan
jij die elk orgaan kan vinden
om te vergiftigen met je stuitende adem
jij bent het hè duivel?
jij bent het altijd al geweest…
VOLDAAN ZITTEN
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
483 Die kleine speeltuin
ligt er leeg, stil, troosteloos
en vergeefs afwachtend bij.…
Droom
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
244 Ik slaap nu droomloos,
Zonder hoop op wederkomst,
Nachten nu troosteloos.…
Zwaar gemoed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 Huilend om het duister verleden
Vallen zware regendruppels
Langs mijn uitgestoken armen
Als stille getuigen naar beneden
Zingend over stille wateren
Fluistert de wind over mijn meer
Hoor hun troosteloos lied in de stilte
Vermanende woorden strijken zacht neer
Draai me langzaam van hen af
Kijk niet langer terug naar het duister
Regen en…
Leegstaand
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
525 een schrale plant
de verfloze buitenkant
vertelt het onbevolkt zijn
het schamel dak knarsetandt
in een verwrongen lijn
de zon licht spinseldraden op
een zilveren prentje
bij een troosteloos aanzicht
in een fractie klapt de wind
de deur voor altijd dicht
het huis dat staat
zo men het achterlaat
in heimelijk verdriet
het afbrokkelen…
Uit donkere plooien
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
448 ik heb
het bos ontkleed
zijn bladerjassen uitgedaan
alle spinrag
is verdwenen
naakt komt het voor mij staan
ongenadig hakt het licht
de laatste spaanders
uit donkere plooien
verwaait wind
lichte varens en de
stilte van het beschutte ven
de open plek
is kaal bij volle maan
wat heksenhout is blijven staan
troosteloos steken…
Vergeten zielen
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
836 Daar waar alles eindigt
in troosteloos geheel
waar zengend zonlicht
leven doet sterven
wachten zij gelaten
opeen en eenzaam
Verkrampt strekkend
verdroogde benen
niets verdragen moet
gevoel is niet meer
dood waard selectief
wachtend op verteer
Daar eindelijk verlossing
verschroeide benen dragen
elke schrede gegeven straf
resten…
Elke dag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
766 vlagen
machtig schudde hij zijn wilde haren
van zijn zin begint nu iets te dagen
In de toekomst is zijn wil ophanden
daarom heb ik duidelijke klachten
elke dag zijn wazige verbanden
nu en dan gevangen in gedachten
Ik verwens zijn ongewisse kansen
later klinkt niet hoopvol noch verdrietig
leven is dé reden om te dansen
ook al lijkt het troosteloos…
Leunend tegen hete wind
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 woordloos spreekt
de boom verlatenheid
leunend tegen hete wind
en zand uit de woestijn
zijn kroon is in
verdrogen kaalgeschoren
tot het laatste leven
in een dorp dat niet mag zijn
muren dwars gebarsten
in generatieslang bestaan
kapotte daken fluisteren
nachts hun troosteloos vergaan
zand rukt op met lange duinen
in vorm en kleur…
Kwikzilver
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
759 kleren
Die hij droeg, hij was zo´n aparte,
Hij hoorde nergens bij,
Maar één ding ben je vergeten,
Kwikzilverige pester die nu meehuilt
Met de wolven in het bos,
Dat je je hebt vergist, dat je
Anass nu opeens zo heel erg mist
Je hebt levenslang een mensenleven op je geweten
Je naam zal nog vaak worden genoemd
Als Kaïn zul je troosteloos…
Leven na de dood
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
662 Wat is het leven als er nadien niets is
Een nodeloze martelgang vol ellende
Bij verlies geen verdriet of gemis
Slechts een somber troosteloos einde
Waar leven we voor als er niets was nadien
Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen
Geen plaats waar we naar uit mogen zien
Door geen aardse schoonheid te vervangen
Dan zou het leven hier…
Gedane zaken
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.054 Troosteloos en hopeloos
Wat rest
Als ziekte je ontleeft
Zoveel willen doen
Maar zoveel moeten laten
Toch nog in de gaten
Wat je moet bepraten
Voordat alles het begeeft
Iedereen doet moeite
Een ieder wordt geleefd
Maar ze blijven komen
Uit liefde, niet beleefd
Telkens wordt bevestigd
Hoeveel men om je geeft
Belangrijke momenten
Aan…
in licht dat uren schemert
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
680 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
omklemmend soms met ijs
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het gaan…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Minachting
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.247 Het gepolitoerde mahonie houten paneel
In die deur met zijn duizenden draaien
Nu een glans en troosteloos geheel
Zou geen zacht zijden rokken meer aaien
Gefluisterde geheimen aanhoord
Gesloten om weer heimelijk te ontsluiten
Begeleidde hij in liefdevolle momenten
Glimmend lachend in onschuld naar buiten
Moeizaam kreunend dient hij nog…
Achter ijzerdraad.
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.155 gevluchte aardbewoners
in gescheurde tenten
dorstig en ondervoed
opgesloten in niemandsland
troosteloos in wanhoop
verward in angst
leunend op de liefde
uit een ver verleden
verscheurde gezinnen
in verdriet en verloren hoop
moe van oorlogsellende
opgesloten achter ijzerdraad
ben ik een mens in deze wereld
verschopt en opeengepakt…
Wereldverwachting
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Tijd van verwachtend komen
hoop op verbetering
voor vrede vriendschap
in mijmerend dromen
stil verlangen
naar begrip
dagen steeds weer eender
troosteloos en grauw
in wereld vol materie
afgunst haat en nijd
geef de vrede
ban de strijd
laat het licht weer schijnen
er komt nog zoveel tijd
ieder tot steun te wezen
in een samenleven
die…
Winterhart.
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.109 Als alles triest en troosteloos.
Omgeven door druppeltjes dauw,
klaar ligt voor de winter.
Gaan mijn gedachten vaker uit naar jou.
hopend dat je van boven
stralen zendt om mij te verwarmen.
Zodat ik deze winter ook
voel dat je me blijft omarmen.…
Het zicht op mezelf ben ik kwijt
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
566 In dit eenzame veengebied
Liggen de wortels van wie ik ben;
In dit troosteloos decor,
Zelfs onder de laagste turflaag
Liggen de rudimenten van
De mens die ooit ik zou heten,
Gedoold, gezworven heb ik hier
Mijn leven lang, ook toen ik er
Allang niet meer verbleef,
De brandende zon die salamanders
Het leven benam heeft inmiddels…
Wat zoek ik hier nog?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
802 Troosteloos is de omgeving
De zon zie ik niet
Somber is de dag
Terwijl het niet eens giet.…
ROGER
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.939 Geen antwoord op dit troosteloos verwijt
Verzacht wellicht een helderziende zomer.
Want God, waar vinden wij nog onderkomen,
Een deur naar de Rechtvaardigheid?…
Ik had zo graag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
623 En als ook dat niet kan,
dan maar een droevig lied
Zo van « het is november en het giet
zo troosteloos en grijs
en alle dag gelijk. »
Helaas, dat is mij niet gegeven,
het is allang gedaan.
Rest mij dan toch, de lente zelf
waardoor ik zachtjes fluit,
maar ook het beeld van het verzonken land
en droefenis, gedeeld, van wat niet is.…
de vorst die jij voorspelde
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.693 ik wilde sneeuw
maar er viel regen
in de vorst die jij voorspelde
we zouden spelen in de
witte wereld van mijn helden
daar gaan waar niemand
is geweest, terugkijken
op je sporen is een feest
de eerste zijn in niemandsland
het ijs waar water strandt
het vlaagt vandaag
weer troosteloosheid
ik had me zo verheugd
op kou in winters landschap…
godverlaten staart de lucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.049 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij ogen…
de tijd zal vliegen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.150 Troosteloos wiegt de wind de veren in slaap
de laatste seconde van hun waaien
voelen ze die zucht en hun doel was even
zichtbaar in de weerspiegeling van het ijs.…
jij was in gisteren gehuld
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
798 nog rolt de zee
met voeten in de branding
en ruist zijn oeverloze stranding
godverlaten staart de lucht
uit wolken die de zon
slechts grijs doen schijnen
de streep van horizon
laat diepe troosteloosheid
in een verre bui verdwijnen
want ik heb jou gevonden
in de korrels van het zand
jaren sloegen stuk aan strand
jij geeft mij…
Dat we bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
787 We voelen troosteloos verdriet,
wanneer mensen ons ontvallen.
We kennen de felle pijn,
wanneer een geliefde ons verlaat.
Maar wat uiteindelijk blijven moet,
is troost en is dankbaarheid.
Voor de lieve mensen om ons heen.
Voor het onbegrepen feit,
dat we bestaan.…
Kleding
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
755 Troosteloos slofte ik naar mijn stoel en
broedde venijnig op een reactioneel gedicht.…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…