115 resultaten.
SLECHTS EEN GEBAAR
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Toch begint het brein vragend te woelen,
snakt naar schone, verkwikkende poelen
in de dorre treitergrage woestijn.
Teneinde het hoofd met hernieuwde moed
opheffen vol bewust, levend berouw
is wat Gods ruime rechtspraak aanschouwen doet.…
Ruisende bossen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 bossen ruisen, als zoemende bijen
Doch wie goed luistert hoort
soms meer dan bomen
De moerbeitoppen ruischten;’
God ging voorbij;
Neen, niet voorbij, hij toefde;
wist wat ik behoefde,
sprak tot mij
den stillen nacht;
Gedachten die mij kwelden,
Vervolgden en ontstelden,
Verdreef hij zacht
Een merel deed mijn ziel
's ochtends verkwikken…
AFSCHEIDSHUIS BRENGT SCHERTS
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
396 Muziek, bonte bloei,
een verkwikkend regentje
sterken levenszin.
Klanken en kleuren:
Zuylen, Breda 's begraafpark
is vol blij vertier.…
BEKNOPTE UITLEG
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
250 Als, bij Zefier gewiegd, jong bladergroen
waait Hemelse eenvoud over de taken
van 's mensen leven, geeft verkwikkende zoen.…
SARAH, een film door Wolf Maria Mulder, muziek door Apollon Kalamenios
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
215 VINGERVERF
Sarah's vingers vertonen
vooral vrijheid van verkwikkende
bewegingen zich verbeeldend
een schilderes te zijn, die
met vingerverf haar witte doek
vult met heel veel doch
vooral haar eigen unieke
volle verse vrije verbeelding
DE RODE LOPER
De rode loper is voor je uitgerold
want Sarah, wat kan jij lopen, hopen
dat is…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Vol glans zijn de blikken,
Waarmee ge op ons staart,
En ’t oog komt verkwikken,
Vriendinne der aard!
Doe lichtstralen wieglen,
o Zilvren Planeet!
Doe ’t stroomvocht weerspieglen
De glans van uw kleed.
Blink vrolijk: want de ogen
Van haar, die ik min,
Begroeten bewogen
U, Nachtkoningin!…
Zonnebloempjes Rénaissance
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 Ze geniet van de stralende zon in haar hart;
pittig vruchtdragende kern van haar wezen;
de goudgele glans reflecteert in haar blaadren,
ze voelt weer het kloppende bloed in haar aadren;
haar kopje rechtop, door de liefde genezen,
verkwikkend, verlicht... het noodlot getart.
Rena…
Meigeluiden
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.567 een kunstenaar met zwarte hoed
toverde er warme welkomstgroeten
de zon belichtte de ramen
het uitzicht op de Hanzestad
bloemlezingen leken te blozen
op elk beschreven blad
dichtmaatjes van ver
brachten rust zo heel dichtbij
muzikanten speelden vol souplesse
de mooiste klanken op de eerste mei
woorden, melodieën gonsden
verkwikkend…
OMRANDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Geelbruin geschuurd brengt verkwikkende eenvoud.
Biedt alle lijsten voortdurend lof en dank;
ze werken als een krachtig helende rank.…
WERKEN EN ZENDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
430 De sterke woorden dringen wellicht rap,
soms traag in 't hart van groep of enkeling,
stromen eeuwig als verkwikkend vruchtensap.
-------------------------------------------------------------
Een christelijk gedicht, geschreven door een Satanaanbidder.…
Heb De Wereld Lief
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
518 toch heb ik de wereld lief
met al haar gulle gaven
maar ook haar gekke dagen
die menigeen soms plagen
de stilte van de nacht
het onweer dat ons nog wacht
de behaaglijk warmte van de zomer
de verkwikkende winterse koude
de pracht en praal die je voor ons bouwde
je gaf het zoet en zuur
was het huis van moeder natuur
je gaf een vinger…
DE LEYENS OOGWENK
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
594 Veenpoelen zijn vereend
tot een prachtig meer
waarin eilandjes
vol dichte struiken
het leven op water en grond
bewaren en beschermen
bij de wal verrijst een theehuis
dat verkwikking schenkt
versnaperingen biedt
aan rustende zeilers
zwemmers en wandelaars
de kleine geurige zaal
treft het echtpaar Pier en Mascha
geritsel en gerinkel…
orkaanoog
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
933 Regen is een verkwikkend geschenk
De aardkorst wordt een klad van lijkafdrukken.
Waar ligt elders?
Zij verkiezen rood en schroot.
Grijs is geen kleur maar een verzinsel
Wanneer vrede een vage belofte blijft.…
BREDA 'S STATION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
902 weg der treinen
daaronder zijn wijde ruimtes
waar men doorheen wandelt
met reislust of genietend rust
gladde wanden hebben spikkels
krioelend wit en zwart
vervaagde tekeninkt
kunstzinnig uiteengespat
omringd door geestdriftig geloop
bloeit bedaard zakenleven
in nodende winkels
verspreiden knusse vertrekken
smakelijke geuren
van verkwikkende…
BIJ MIJ ALS RAS-OPTIMIST TREKT DE MIST ALTIJD WEER OP!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Tegen de klippen op behoud ik optimisme
maar het wordt wel steeds realistischer
van wat wel kan en wat niet, mag of moet
want optimisme dient wel gevoed te worden
het verlangt ook vitaminen en mineralen
en wil van tijd tot tijd met rust worden gelaten
Dan na een verkwikkende diepe nachtslaap
sijpelt het optimisme in mijn nieuwe dag
Zelfs…
ZAARTBOS
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
361 Een vinger van rivier Aa of Weerijs
drenkt met ruime kronkels drassig, ruig veld,
stroomt traag vol verkwikkend, helend bruingrijs.
Het kleine zwartwollige rund is gesteld
op vredig smullen van bloeiende spijs,
terwijl bewakingsdrift in hem opwelt.…
Rokken los.
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
285 olijk blij op naar hoopvolle namiddag dartel, rijkelijk lekker warm
spetterend verkwikkend lonkt maar weer een etmaal, droom van duizend één nacht
zo tevreden dat ik maar weer Mag Genieten van kracht en macht
mijn gouden sleuteltje opent miraculeuze vriendschappen en onbeschrijflijke schoonheden
dankbaar het hoofd nederig buigend met dat devote…
Lovemug
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
3.046 ik beroer nog maar een keer
die vertrouwde, verkwikkende harde rand;
met mijn dorstige lippen
zuig ik verlangend naar meer...
Op jou kan ik altijd rekenen...
elke ochtend weer...
Mijn Lovemug met koffie!…
Maskerade
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
602 Lippen van zand, ouder dan de tijd
rafels van een schrale gestalte
vage sporen van zuivere zwijgzaamheid
dolende regen die droogte
als uiterste vorm van schraalheid drinkt
in dit schijnbaar zinloze weer brengen
lange witte wolken een kalme vervreemding
het suizen van een verkwikkende koelte
is weggestorven in vroegere zomers
nu de tijd hier…
KLEIN EN KLEINST WAARDERING
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
964 Waar weeldegloed verrukt, schenkt eenvouds lach verkwikking.
Niets kan er in de tuil gemist,
Noch iets er uitgelicht zó boeien zonder 't ander;
Meer dan verdragen, mild vervullen doen ze elkander, —
En om geen voorrang wordt getwist.…
ZAARTPARK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 Tussen Breda ´s buurten
Boeimeer en Heuvelkwartier
waait wilde woudadem
over een ruime wandeltuin
waar trotse kastanjes
bomen omkruld met slingerplant
verkwikkende adem werpen
over ruige weitjes
modderpoelen bergen
reine kraamkamers
van broos komend leven
langs rietvelden wordt
het riviertje Aa of Weerijs
licht aangeraakt…
De maan
poëzie
3.0 met 3 stemmen
2.183 Verkwik de jongling mijner liefde,
Die thans u ziet, en zucht om mij!
Breng hem mijn tedere avondgroete,
Maar zeg niet wat ik om hem lij'.…
'k Geef jou. Geef mij---
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
2.290 Schoonheid vergaat;
Vanbinnen groeit de liefde
Voor het geschreven woord
Aaneengeregen tot vloeiende zinnen
Die schoonheid, jouw pracht
Verkwikkend, vertederend
Jouw woorden bemin ik. Streel
Zinnen steeds weer. Geef mij
Permissie, zodat 'k kan beginnen.…
Ontspoorde Tijd
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
967 maan, halve bol
De tijd heeft dit krocht verlaten
En zij die daar tierend het raam stuksloeg
Met stille tranen van onmacht
Ik zat doof van geluk in de hoek
Vrijwillig geketend
Haar snik trof me niet
Het lege huis bleef dicht
Tot de zon smolt in het westen
In paarse, oranje, roze tinten
Ik schrok wakker toen zij ophield
In die plotse verkwikkende…
Als een cactus
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
579 ingehouden de zuivere tranen
slechts nog dan vergoten
als je onverwacht op krachten stuit
die zich naar je innerlijk banen
toch ontluikt er hier en daar
in weerwil van je harde schermen
een bloeiend teder leven
voor wie volhardt is zonneklaar
jij kunt je hart wel voluit geven
je over de ander ook ontfermen
terwijl je meer nog naar verkwikking…
Jij bent mijn levenslicht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
670 Bladeren die mij verkwikken,
wanneer de hitte alom aanwezig is.
Als een boom geworteld aan het water,
zo is onze liefde voor elkaar
Elk seizoen van het jaar
brengt ze haar vruchten voort.
Ik besef hoe wij met elkaar
verstrengeld zijn.
Zou niets anders willen dan dat.
Jij bent mijn...,levenslicht.…
Hoort gij het heldere fluiten der vinken?
poëzie
3.2 met 6 stemmen
1.585 toen u de meisjens met vochtige blikken
wilden verkwikken,
en uw gesteen
bij haar lach verdween.
Noem me niet koekoek, o schone der schonen,
maar hoor de tonen
der vink in het riet;
klinkt het niet nieuw door de liefde bemeesterd
vrolijk begeesterd
’t eentonige lied:
dat zij geerne ziet.…
De Zaterdag Avond
poëzie
3.0 met 23 stemmen
7.381 Verkwikkend
Is 't scheemrig avonduur;
De vloer is rood, en 't koper
Blinkt in de gloed van 't vuur.
't Zal morgen Zondag wezen:
De dag der rust is zacht
Voor hem, die heel de weke
In 't werk heeft doorgebracht.
't Is rustig in de velden,
En vrede is in 't gemoed,
Dat, sterk door 't rein geweten,
De rust niet vrezen moet.…
neergehaald en uitvergroot
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
1.889 ."
verkwikkend douchen, kleren aan
de wereld ligt aan blauwe voeten…
De Spelen
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
1.791 De stilte voor het schot
Jaagt verkwikkend stof langs hartkleppen
Zegepraal is voor later
Na de schaterlach van de kampioen.
Ik kijk naar de kalklijn, witte gespreide vingers.
Baan 1 in de dunne novemberzon.
Kleuren vloeken in de kuip.
Gejoel zwelt in gulpen, van gedempt tot loeiend.
Het bereikt ons niet.…