Alle inzendingen over verstilling

294 resultaten.

Sorteren op:

Rauwe rijp

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.123
als rauwe rijp het denken schut voor kou die ’t hart zou krenken met een schrapend kille wind waarin open bijten verstillen kan bekoeling bloed betijen worden verijsde gedachten verhoed en vermeien zich verdriet en pijn in het ijskleed dat de winter liet…
Ludy Bührs11 januari 2009Lees meer >

Als wind-doorwaaid...

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 695
Dan weten wij ons ook doorvaren van Geest en licht, van moed en vuur, al zal ook door de last der dagen die glans verstillen uur na uur.…

gedragen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 448
tussen stromen en verstillen glijdt hun blik over het grijze ritme van de golven in volmaaktheid elkaar raken secondenlang als de wind in een ademteug hen boven de duinen blaast gedragen door het zachte ontmoeten van zien met zwijgen voorbij dik hout en grote stappen…

We noemen hem Kees XXI; zelfgeweven wolken

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 346
alles overziend zelfgeweven wolken uitgetelde patronen opgepookte spoken onverbroken leegtes vergleden secondes stilzwijgende eindes opgeroepen bloed beeldend gegraven verstillende gloed voorbijgaande aarden vroegste verwildering geklopte gemoederen uitgerookt vulkanisch verblind…

Het grillige rood

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
wilde de glans van het marmer schrapen in een poging het dieper te raken volgde het grillige rood in zijn geaderd patroon voelde hoe het zich warmde aan mijn handen van weerstand ontbloot volgde haar strijd tegen natuur en verleden in sprietig verloop heb toen haar pijnen met schoonheid gewreven de tijd verstillend gepolijst…
wil melker5 oktober 2012Lees meer >

Vrij zijn

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 575
Verstilling zoek ik binnen de luide massa. Ruimte buiten de orde van de kleine burgerij. Vrij ademhalen wil ik te midden van conventies. Ontspannen speel ik met de regels van gezag. Rust vind ik in het weten, dat mensen weinig weten. Lachen leer ik om de waan van de kwetterende dag.…

Licht dat geen klaarte brengt

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 468
Soms weet ik niet meer wat te zeggen, te denken of te vragen, te dromen ook; de dagen zijn zo anders nu, zo vol van licht dat toch geen klaarte brengt, dat doet verstillen.…
Adeleyd3 augustus 2016Lees meer >

Nachtregen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Gedachten verstillen. Alle druppels vallen. Mensen ademen. Allemaal. Het mediteert. Regen regent. Het is nacht. Nu is vrede. Het ademt. Het is stil. Samen. Hier. Wij. Nu.…

Vaarwel zomeroogst

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 1.142
als het verkleuren van de blaren nog voor de val een aanvang neemt en het najaarsgrijs de rust inluidt om aan dood en opstanding te wennen geraakt de mens vaak snel ontheemd van zomeroogst en zal wellicht verval schielijk herkennen morgen bestaat alleen nog in hoop, woord en dromen wordt hij enkel zo door de verstilling…

en wil mij niet vergeten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.435
mocht mijn geest zo zoetjes aan verstillen in mijn broos geworden lijf verlangend naar een zachte dood mocht mijn ziel naar verre einders reiken willen schuilen en rusten in een oude hemelse droom laat me dan los, weer huiswaarts keren naar wie mij immer dierbaar bleven en wil mij niet vergeten…

Met vriezend licht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
zie de spiegel groeien waar golfjes net nog water bloeiden verstillen zij tot ijs ingelijst door wit bevroren riet met als decor de dicht berijpte bomen koning winter is gekomen nog liggen meer en vaarten open maar de nachtvorst streelt ze dicht rimpelloos met vriezend licht…
wil melker30 november 2012Lees meer >

Finale

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.019
Zonovergoten plas glitterglans glasgeblazen verstilling stenengooiers testen het draagvermogen in sluiers duiken bomen in de verte Zon op de plas de rietkraag kraakt en ruist feërieke finale van een bewogen jaar De reiger krijst als een feniks op zijn nest roept om nieuw leven ontsteek het vuur en dans…
Willy Vittali29 december 2005Lees meer >

Printelig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 622
Verstillend. Waar de haastige vogel de toppen scheert. Het water rimpelt en de wolkenlucht ontspiegelt. Daar wijzen pluimen naar de hemel. Tot een vulling uit mijn kiezen valt en de wereld plots draait om een heel klein gaatje.…
Jagradra10 maart 2007Lees meer >

Nachtmuziek

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.195
Geluk fluistert een zee van musicerende dromen laten wij allen drinken verstillen in rustieke nachtmuziek.…

Twist

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 461
de klap die jij uitdeelde voelde harder dan dat 'ie was valse toon was gezet mijn wang kleurde rood schichten vlogen over en weer alsof de woordenstroom nog niet genoeg was deed het de gemoederen koken slaande deuren waren een voorteken van ijle rust wat me deed verstillen langzaam telde ik de uren…
LadyLove5 januari 2009Lees meer >

Langspeelplaat

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.672
Hallo - ik ben een langspeelplaat hallo - ik ben een langspeelplaat hallo - ik ben een langspeelplaat ik kan de groef niet vinden Is er iemand in de buurt die er mijn naald vertillen kan is er iemand in de buurt die er mijn plaat wat poetsen kan Is er iemand die mij onverwacht heel even kan verstillen Hallo - ik ben een langspeelplaat…

Ephemera

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
Als ook de langste dag ten dode loopt, zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen. Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht, geen dag, ook al zou je nog zo graag willen. De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn, de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…

magazijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 769
je laat zoveel achter als een storm gaat verstillen het meeste omdat je dat wilt maar ook veel dat je hart doet verkillen en je neemt zoveel pijn met je mee het is pas echt voorbij als je voelsprietjes zich hebben teruggeveerd in een nieuw gevormde rij de rust daarna van binnen is als een magazijn waar de herinneringen gesorteerd…

Guitar man met extraatje Bob Dylan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 824
I ain´t dead yet Stembanden trillen Zalen verstillen Altijd weer willen Move on, Bob Dylan!…

Volwaardig

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Ik zou zo graag willen dat een ander mens volgens mijn diep innerlijke wens zou verstillen bij mijn aanblik mij zou zien als volwaardig gewoon te bezien als een aardig persoon niet zo vol zorgen voor de dag van morgen maar zijn kijk houdend op mijn lach en beseffen dat ik ook behoor zonder dat ik alleen maar stoor maar wil behouden…

De dame met de mandala

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 476
en de verstilling van de winter in het wit. Je bent een pergola Zonder rozen zei ik; Maar in wording zelf uitgekozen op jouw tijd en methode. Dag meisje met de mandala.…
Walter Tack28 januari 2017Lees meer >

droge ogen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 504
ik schrok niet meer daarvoor was dit te algemeen zoals een strakgesneden pak beheerst, met mate ik ontweek uit jouw aanwezigheid liet me verstillen zonder luisterend oor was overbodig in ruime zin dacht aan dronken nachten uitgestelde overmoed een rusteloos lichaam voor het slapen gaan er bleef een ontkenning een spiegeling…
Iniduo3 februari 2018Lees meer >

DE KOEKOEK ROEPT

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
en de koekoek roept naar een gewenste liefde of naar eentje die hij verloor die hem ooit geriefde en de koekoek roept wat wij ook zouden durven willen maar nee wij wij schrijven ons lijden op in gedichten en laten het verstillen wees een koekoek lucht je hart voor je in ongeuite gevoelens raakt verstrikt verward…

LAIS CCLXXIV

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Er is een zucht die spraak doet verstillen. Er is geen plaats, geen lezer en geen tijd.…

Als wind-doorwaaid

netgedicht
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 665
Dan weten wij ons ook doorvaren van Geest en licht, van moed en vuur, al zal ook door de last der dagen die glans verstillen uur na uur. Uit: septemberkruid, 2002, p.33…
Adeleyd11 juni 2009Lees meer >

Vreemde stilte

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 606
Het argument van stilte en het verstillende paard geef ik terug aan de mist en eenzame beeldkunstenaars van ochtendzonden, reik ik een spiegel zonder achterbeeld ik keer weer ontboden terug naar het vertrouwde begin toen niemand het waard was om de beginselen te vertrouwen ik spreek weer met die vreemde die nog niets over mij wist…
mobar9 februari 2010Lees meer >

Bewustzijn.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
Kort en hevig, los en tevens standvastig zijn het mijn gedachten, gevoelens die verstillen in de schaduw van mijn wezen. En alles is niets meer dan een vluchtig moment dat tijdloos is in ruimte waar ik even mezelf ben... Als een druppel regen, als mijn naam en een woord geschreven in het zand.…

de gunst is dogma

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
dit zijn is het bindend pact de speling der natuur het vel strak op het frame van bestaan dat trekt met ‘t krullen van tijd mijn huid slinkt en krimpt mijn kim daalt neder verstrijkt tot avonduur bochel schaduw verzwindend het tafereel zo is mijn verschijnen versneden naar binnen het moment kromt naar willekeur de kruin uit zichzelf naar…

Afscheid

gedicht
2.3 met 193 stemmen aantal keer bekeken 94.028
Het roze aderwerk: de lijnen met een dun penseel gezet, en hoe het aan de slapen marmert. Ledematen die in steen verstomden- de vingertoppen broos, in kringen heeft de tijd korstmossen, algen afgezet op schouderblad, een borstbeen dat, nog niet gebarsten, lijkt te spreken- nee, alles is stil nu. Je staat in de post van de deur. Geen negatief…

In lichte luchtigheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 480
maar toch alert op indolente wijze het grijze krijgt ondanks de jaren geen enkele vat op jou in lichte luchtigheid speel jij met tijd zonder sporen na te laten hebt een vrede over je waardoor de wereld jou niet meer kan raken maar in het kringetje van vrienden en vriendinnetjes vallen steeds meer gaten stop met verder te verstillen…
wil melker16 oktober 2014Lees meer >