397 resultaten.
Vreemdelingen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.253 Zonder hen te vinden zou
ik bij hun kunnen zijn.
En nachten niet meer biechten
of leugens verkopen aan andere vreemden
die kunnen vinden wat ze bezitten
als ze elkaar zoeken en vergeten
te geloven
dat ze met hun onschuld
in de laatste
schaduw
hun gevonden naam
zullen vinden.…
China
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
658 De wereld van mijn ouders,
mijn wereld,
valt in puin.
Het nieuwe China
raast vlakbij voorbij.
Mijn oude ogen zien,
begrijpen doe ik niet.
Nog even zal ik langs de straat
de laatste groenten
uit de laatste tuin
te venten staan.
Angst grijpt mij aan:
mijn oude China ligt in puin.…
Verdwenen straat
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.106 Toen ik vanmorgen
opgewekt mijn huis verliet,
vond ik de straat niet meer.
Nochtans was ik er zeker van:
de dag voordien lag zij er nog.
Wat doe je dan?
Je draait je om
en wilt het schokkend nieuws
vertellen aan de uwen.
Helaas, het huis, je thuis,
was ook verzwonden.
Er zat niets anders op,
zo dacht ik toch,
dan in de witte, zachte wolk…
Wit met grijze randen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
570 hoe terstond en jij die op mijn kussen
kwijlt spaakt mijn wiel met tussenpozen
die zijn gevuld met al die dingen
die ik nog zou willen doen
‘k ben laaghartig en armrijk geschoold
desondanks draag ik mijn lot
in vuistgebalde handen en laat
het noeste werk over aan jouw
begaafde verlangens
de tijd mijn lief, de tijd
strijdt tegen het hekwerk…
Wat een gedoe
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 Wat een gedoe.
De maskerade houdt maar aan.
Mondkapjes in de straatgoot,
in de struiken langs de wandelpaden,
bungelend aan het fietsstuur,
losjes om de pols,
weggezakt tot in de nek.
Wat een gedoe.
Soms kruisen,
bij nader toezien,
goede kennissen elkaar.
Vanuit de onderarm
ontstaat een beweging
richting handdruk.
Een bruuske counter…
Spelletje
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Dit lijkt me een boeiend spelletje
Wanneer je in een trein gezeten
Door het landschap glijdt
Keer de rollen om
Stuur de passagiers de wei in
Zet de koeien in de 2de klasse
Stel je de vraag
Hoe reageren de reizigers
Binnen het prikkeldraad
Wanneer ze door de ruiten
Van de voorbijflitsende trein
De gezonde koeienkoppen opmerken
Wedden dat…
Pijn
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
537 Pijn maakt je wezenloos
het laat je achter
als een schim van jezelf.…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 Ik haat deze wereld
Die geen wens nog uit doet komen
Die harde maatschappij
Zij vergiftigt al mijn dromen
Ik gruwel van de mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand…
Haiku
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
419 Roestbruine tenten
staan gerijd op de vlakte:
buitenaards gezicht.…
Lied der dwaze orang oetans
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
470 • Een dennegeur verdwaast
de orang oetans
In hersenpan en
onderbuikgevoel
Odeur van penetrante
girondijnen
Geen alfaman wordt blind
door impotentie
Maar door obesitas
en corpulentie
In schaduw van de
matglanszijderups
In orang oetans
lebensraumurgentie
Rust een taboe op
woudkapinterventie
• De nacht passeert…
oud zeer
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
771 een paar flitsen
vormen de leegte
van morgen
ik had het diep
verborgen
je kent dat wel,
ooit als verloren
aan het daglicht
onttrokken
mijn gevoelens zouden
vervreemden
opdat alleen het verleden
mij zou lokken…
droom
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.354 wrede redenen
verlangen
te vervullen
met onvervuld genot
door handen
te jong om
echt
lief te hebben
zwerven
in doorwaakte
eenzame
nachten
als vervreemde
gedachten
in slapeloze
dromen
de tijd voorbij…
Afhaakpolonaise
snelsonnet
2.0 met 8 stemmen
869 Het is goeddeels aan mij voorbijgegaan
Ik heb er hoogstens vaag iets van vernomen
Wanneer ik ook vandaag zo door mag komen
Was mijn retraite goed om te doorstaan
't Is kiezen: kluizenaar zijn of ontheemde
Wanneer je ooit van carnaval vervreemdde…
verdwaald
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
623 de koude nachten zijn vervreemd
van het warme schijnsel
ze staren ijzig in de verte
verdwaald in het land van nimmer
verstrikt in poelen vol moeras
is het onbereikbaar immer
verder weg dan het ooit was…
Kniesoor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
487 goed besteed is en we
voldoen aan andermans
ideaal, zo algemeen aanvaard
dat slechts een kniesoor
zich ertegen kant,
maar vervreemd van onszelf,
hier niet tegen bestand,
is het wellicht nu tijd om het
leven op zich te gaan zien
als die felbegeerde kans…
ontregeld
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
707 voor het laatst zal
ik mij oprichten
in ontregelde ruimtes
vervreemd van enig perspectief
inlevingsvermogen
verstrooid in
seizoenenloos gezicht
ik die niet wist van tijd
van dagen die zich
wentelden in het onbewuste
bijna niets lijkt nu veel
het swingt soms als de pest…
Ongekend
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
530 Een gezicht uit een ander leven
Vertrouwd en vervreemd
Tijd verdwijnt
Duizend eeuwen geleden
Alsof het gisteren was
Verder weg dan ooit
Ongezien verschijnen
Onhoorbaar verdwijnen
Ongekend bestaan…
raaklijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
425 er komt een dag die niet
langer lijkt op gisteren
een dag die we geen
vandaag noemen, of toeval
terwijl de kou warm aanvoelt
en de verte heel nabij
op weg ons te vervolgen
naar waar wij eenmalig waren
onbetreden herhalend
met intens bevroren stappen
rakelings aan wat we
nalieten werkelijkheid te noemen
zelfs niet bij naam…
Vitrine
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
230 In stilstaand glas
een blik die
bleef bestaan
alsof de dood
zich had vergist
in tijd
Open ogen
zonder morgen
Een lichaam
tussen koopwaar
uitgestald
Vragen gleden
langs de ruiten
vonden nergens
vaste grond
Alleen de stilte
hard en rond
Armen vol
bleke rivieren
littekens die
zonder stem
de huid nog lazen
Achter iedere…
De deskundige en het doorzichtige meisje
gedicht
3.7 met 3 stemmen
946 Er verscheen eens een geest online, een
doorzichtig meisje, de deskundige zag haar
ogen knipperen, daarna secondenlang
een muur, een omgevallen toilettas
Ze zat vormloos aan de andere kant
van de selfie, de suggestie van een mond
in de dingen
Ben je daar? vroeg hij steeds en steeds
zweeg ze wereldwijd maar zodra hij dacht
dat ze was verdwenen…
Innovatief
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
561 Niemand kan die woorden jatten
vervreemden en eigen maken
fantasie en creatief is innovatief
en dat is wat mij gewoon goed lukt.…
nog
netgedicht
4.5 met 24 stemmen
3.069 nog ben ik in naaktheid
van het afwezige
verstijfd in stilte
in het gestamel van betovering
een voorschot op het leven
nog blind in duisternis
vervreemd nog zal ik opstijgen
onaangetast in ontsnapping
beetje bij beetje uit het lichaam
nog nooit was ik hier
maar in teken van leven
werd mijn naam kenbaar gemaakt…
Familietafereel
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.519 De foto die ik van je kreeg
was gewoon een innig familietafereel
ik voelde me even leeg en vervreemd
tegenover wildvreemde mensen
de camera legde een moment vast
als een schilder met zijn kwast
nu kijk ik weer naar de foto
was heel de wereld maar zo.…
Ik kan de namen dragen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
536 Vervreemd ben ik
Van de naam die mij
Bij mijn geboorte
Is gegeven -
Als men mij roept
Reageer ik niet meer
Want ik weet niet
Of ze mij bedoelen,
Of een van de vele anderen
Die in mij wonen, die de
Namen dragen die mij ooit
Door medemensen werden gegeven
Zonder dat ik daar zelf
Om vroeg, toch kan ik de
Namen dragen,
Daarvoor…
peinzend wens ik dovend vuur
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
451 mijn handen hebben ver gegrepen
medespelers coryfeeën aangereikt
vastgeklampt aan boerenwagens
spruiten van bevroren akkers geplukt
nog lees ik al die namen
in het dode vel
maar spoedig zullen ze
van mij vervreemden
de geur van ’t veen
en smeulend hout…
In de winter
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
793 achter
mijn aangezicht
huilt het leven
machteloos
zo lijkt
en tijdloos van aard
om verlies
met pijn te verweven
heeft het gevoel
verdriet gebaard
de avond heeft zich
van de lente vervreemd
is in koude ondergedompeld
rest nog de troost
die aan het verlangen
blijkt uitgeleend…
Kinderlokker
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Hoe spoorloos moet je zijn,
hoe vervreemd van fatsoen,
als je kleine kinderen
dit soort dingen aan kunt doen?
Hoe zonder normen,
zonder waarden, zonder
sowieso iets van moraal,
kun je zoiets uithalen.
Sluit 'm op, gooi de sleutel weg,
want dit soort kerels
mogen niet loslopen.…
Ongenaakbare horizon
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Het komt steeds dichterbij
het einde waar de dood voor staat
niet langer in droeve eenzaamheid
er is een grensgebied van dromen
de zon boven de borstvallei
van een vrouw, een mooie dame
het is niet de liefde die ons vervreemd
door naaktheid bereiken wij het water.…
Lege tafels
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.431 Zonder stoelen
staan
we vervreemd
en kijken naar elkaar
met de blik
van vreemden
die elkaar zoeken
met verdwaalde herinneringen
en veranderende woorden
van geluk en eenzaamheid
en wensen
die op de lege tafels
lijken
waaraan we zonder dromen nu
naar elkaar kijken.…
Waterloop.
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
533 Hier loopt
het water niet
hier wandelt het
de bergen
in de rug
tong op de schoenen
hier wordt halt gehouden
bij bomen
verdwaald in de stroom
druppelt bij
obstakels
in de rivier gevallen
droogt op
tussen vervreemde stenen
bouwgerei, groene waterminnaars
hier loopt
het water
......niet.…