861 resultaten.
Waarschijnlijk Gods hand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
553 Stijlvernieuwing. Wedergeboorte
Renaissance. Nieuw levensgevoel
Van deze cachet was Botticelli
Een typische representant
Bedekt naakt. Doorzichtig gekleed bloot
Contouren van lijven talentvol
Gepenceeld. Op breed doek mooi neergezet
Vaatjes stijl. Tonnetje zijn trant
't Zijn devote, vrome madonna's
Hun schaamte voor een deel verhullend…
Carpe Diem
poëzie
3.9 met 8 stemmen
2.815 Indien het waar is dat de sterren
Voor eeuwig in de ruimte staan,
Zonder dat iets in een nabije of verre
Toekomst veranderd wordt in dit bestaan,
Wat kan dan nog het doel zijn van dit leven,
Dat eens mijn zoon zal kennen zoals ik,
Dan een beperkt geluk en een heel even
Genieten van het vluchtend ogenblik.
-----------------------…
Wederzijds genoegen
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
789 Je ligt te slapen
Ik lig naast je
Je bent snel weg
Door al dat bier
Ik streel je huid
Je hoofd, je haren
Het bed is vreemd
Wat doe ik hier?
Voor 4 uur terug
Was jij een vreemde
Een mooie kop
Een lieve lach
Wat oogkontakt
De eerste woordjes
Jouw lichaamstaal
Die roept, het mag
Ik raak je aan
Zoek naar erkenning
Je laat het toe
Ik mag…
kunst van het zwijgen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
610 vluchtig zijn woorden
in taal en in tijd
zó heb je een tekst
en zo ben je hem kwijt
het woord zoekt gezelschap
een plek om te zijn
in schrift of gesprek
of in een refrein
niets blijft voor eeuwig
schrijf ik met krijt
doch de regen wist zinnen
en ook dat is een feit…
het ultieme niets
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
643 een eerste zin hebt
bedacht weet je dat het onbegonnen werk is
wat de dichters ook schrijven en hoe goed ze
het bedoelen het blijft slechts wegwerppoëzie
de één zal het geschrift misschien
een poos bewaren in de la van het dressoir
terwijl de ander er zijn gat mee afveegt
en zo moet het ook zijn het vers als het
lijdend voorwerp vluchtig…
WAAR GENOT
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 (tanka)
De regenboog glanst,
wekt grote kijkvreugde op
door zijn plotseling
verschijnen en weer snel gaan,
steeds ongenaakbaar blijven.…
bemind worden door een dichter
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.267 vlak bij de Meir loop ik Veerle tegen het lijf
bruin haar scheve baret laarzen jas
hoe gaat het? ze vertrekt haar mondhoek
even maar alsof het er niet toe doet
haalt haar schouders op en knikt we groeten
en lopen ieder een andere kant op
ik kijk nog eens om maar ze is al verdwenen
gewoon tussen de anderen als de anderen
en niemand…
Oponthoud
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.123 je staat even stil
bij een lijn, bij een kleur,
je ziet een bloem
en hoort om je heen
stemmen en schoenen
maar nu reis je alweer verder.
--------------------------
uit: 'Dichter', 1995.…
Lieve Geest
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
500 naar de juwelen van vergetelheid
Geef mij de vonk
dat heel het hart doet warmen
laat vonken doven op papier
Leid mij door het web
naar de digitale roerselen
van de dichterlijke ziel
Nee nog beter:
Laat mij schrijven, nu wij nog leven,
mijn pennenvruchten
zodat men ze telkens weer kan lezen
want woorden in de ether
zijn o zo vluchtig…
verloop van tijd
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
588 snelheid dwingt ons tot
het amechtig aanklampen
in verloop van tijd…
verloren hoekjes
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
798 foto gemaakt van een
ogenschijnlijk verloren hoekje
waar de meeste mensen
haastig aan voorbijgaan
het willen zien
de tijd ervoor nemen
en vastleggen voor later
al die vluchtige dingen
even vasthouden
meer is het niet...
maar tóch…
Senryu
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
490 herinneringen
blijken de hersenschimmen
uit het verleden…
BLIKSEMTAAL
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
363 Dit schouwspel mag even ontluiken,
weer snel vergaan bij vluchtige onweerskuur,
wil duidelijk beeld steeds koppig ontduiken.…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Soms vluchtig
En ze kijken verder, gaan terug
om een andere kamer te bezoeken
en meer te zien van alles
dat hier verzameld is
in honderden etalages
met verwijzingen
naar de wereld, de werkelijkheid
die er is en die er was van alles
dat het waard is
om bewaard te blijven
in de stormen van de tijd
en de vluchtigheid van het leven…
Op leven en dood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
942 Het leven is vluchtig.
De dood is in elk woord.
Ik ben voortvluchtig,
gevangen in het woord,
ontsnapt aan het leven.…
boom in mijn kamer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
644 groene boom
in mijn kamer
zo groen
en ontdaan
slechts de lichtjes nog aan
besef van het kwetsbare leven
vluchtig het bestaan…
Impressie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
543 licht dat streelt
de schone schets
schept hij het zinnebeeld
als hij haar vluchtig ziet
raken haar borsten
net het riet niet…
Gemis (tanka 10)
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
496 Rusteloos zoeken
handen in de koude nacht,
vinden de leegte
van vluchtig warme naaktheid
die verlangend naar me lacht!…
P.S.
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.069 er was geluk
dus was er leven
al ging het wel
wat snel voorbij
gezien in eeuwigheid
'slechts even'
niets dan
vluchtigheid
zijn wij…
FLITSJE
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 (tanka)
Berken op een rij
glanzen in de morgenzon,
ontvangen telkens
een vluchtige penseelstreek:
die pimpelmees kringelt rond.…
Een vluchtige schaduw
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
671 mijn gedachten
weven zinnen
op papier
in een poging
vast te leggen
wat ontastbaar is
zoals suikerspinnen
smelten op mijn tong
vóór ik weet
hoe ze smaken
zoals de vogels in het wild
klapwiekend vluchten
wanneer ik ze
omzichtig benader
zo óók essentie
een vluchtige schaduw
in het labyrint
van mijn woorden…
vluchtig genot
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.570 als in een sneltreinvaart
dendert het leven
aan mij voorbij
meegesleept door jouw kracht
vooruitkijkend
losse momenten in een rij
vluchtig genot
voor zolang het duurt
met jou als chauffeur
die m'n leven bestuurt…
Vluchtig vermogen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
1.017 nog even en hij is voorgoed verrekt
de uitgeblazen geldballon
die al chronisch ging verslappen
wij namen veel te gretig happen
met voorspoed opgeklopte lucht
vergaten dat het rijke vet
reeds tienmaal weggezogen was
verdwaasde keizers dragen niets
dan een kaart met plasticwaarde
alsof je daarvan gouddraad spint
geen cent gespaard noch…
In vluchtig schoonschrift
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
616 ik zweef en weef
gedachten uit het grijs
van as en in mijn hersenen
verschijnen de verrassingen
jij was er al
toen ik je droomde
kwam naar mij
als schuchtere realiteit
uit stof van jaren
binnenvetten in vluchtig
schoonschrift op papier
een aangeschoten dier
met bloed beschreven
uit een vorig leven
jouw liefde reisde
al vooruit…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
Vluchtig beeld
netgedicht
3.8 met 33 stemmen
1.052 De aan- en uitknop staat op rood,
het lukt niet om haar te beheren.
Tikkende vingers op een zwart-wit klavier,
dansende letters in fracties van seconden verdrukt.
Het moet nog inhoud hebben
terwijl zij met kort gerokte benen
voorbij het raam uitdagend komt passeren,
zwarte netkousen deels cellulitisch maskeren
en hij haar, zijn lippen…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
VLUCHTIGE WENS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
541 Bomen ruisen luid:
dit heerlijke ogenblik
vast mogen houden...
Al meezwevend op de wind
hier lang blijven rondwaren...…
Vluchtige herwaardering
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
657 Licht melancholisch menselijk tekort
Vervat zowel in proza als gedichten
De moeite om voor even uit te lichten
Daar de auteur toevallig honderd wordt
Want ach, 't is rond Carmiggelt na zijn leven
Als Juffrouw Nifterink zo stil gebleven…