210 resultaten.
ook het verval
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
614 het schrijnende verval van
een boeket zonnebloemen
moet van Gogh met een gevoel
van melancholie hebben opgescheept
doch dit weerhield hem er niet
van dit tafereel met sublieme
penseelstreken op canvas
vast te leggen voor de eeuwigheid…
Pallieter (bij een schilderij van L. Laagland)
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
816 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk;
ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je stromp'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
Aan jou
hartenkreet
4.0 met 15 stemmen
3.257 nu wel moe
Van al dat geven
Je deed je oogjes toe
Zo lang, zo stil, zo voor altijd
Maar in alle vlinders in mei
En in alle warme zonnebloemen
En in alle fonkelende sterren
Blijf je bij mij
Tot dan, tot voor altijd, tot verder dan de eeuwigheid…
Reflexión
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.114 Dappere ezels,
manden vol zonnebloemen
op hun sterke ruggen,
trekken door de bergen
en raken bijna
de kleine witte wolken
die ook in een rij
de zon
langs de hemelboog dragen.…
Ontmaskerd
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
760 De man die mensen aan het huilen bracht,
Met woorden waarvoor men hem maar blijft roemen,
Was bij het oog, het bos, de zonnebloemen
Absent, al had ik hem daar wel verwacht.
Of was het toch een rituele dans,
Want waar, in hemelsnaam, was Timmermans?…
zonder haast
netgedicht
4.8 met 11 stemmen
1.380 je kus
is een zon
een zonnebloem
in het licht ontluikend
middaguur
een beetje afscheid
van je blik, verrassend weer
ik zing
het gedicht dat je streelde
mijn borsten iets
mooier
lieflijk langzaam
van vinger tot duim…
Krokusvakantie
snelsonnet
2.5 met 12 stemmen
2.913 Ik zie van onze levende natuur
Alleen de zonnebloemen aan de muur
En hier en daar een ijsbloem op de ruiten.
Het stemt mij triest dat ik geen bloem of plant zie.
Ja zelfs de krokus is nog op vakantie.…
Korte dagen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
685 mensen kruipen weg in jassen
grauw en grijs hun kleding
ze sjokken in hun tredmolen
van werken en van sleur
zo kort de donkere dagen
energiepeil staat op nul
waar zijn de zonnebloemen
de onbezorgde zomerdagen ?…
WAARHEEN?
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
574 Drie zonnebloemen
hangen dof en uitgebloeid
aan hun stengels.
Gedwee, berustend
wenden ze zich langzaam af
van het warme licht.
Koele duisternis
verwacht hen geheimzinnig,
belooft nieuw leven.…
Ongeschonden
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
606 In het grote blauwe woelen
van de wereld schitteren
okergele Zonnebloemen
in een vaas
Hun uitgesproken
zeggingskracht
in drie tinten geel
bijeengehouden
Door moederlijke
troostrijke armen
zachtjes wiegend in
ongeschonden samenzijn…
Pallieter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
166 Jij draagt niets dan je zonnebloem
maar daarmee ben je rijk.
Ik die zoveel het mijne noem,
voor hebzucht vaak bezwijk,
ik zie je strom'lend verder gaan
en voel weer wat ik mis:
het lokken van de stem, verstaan
in waar geen droefheid is
omdat zo hevig geel het veld
de oogst draagt van de vrede.…
bizar
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
568 ze woont in een droom
gekneld tussen zomer en herfst
er hangt een geknakte zonnebloem
aan de binddraad na het laatste onweer
hij krijgt een binnenplekje in een vaas
terwijl ze kastanjes uit haar zakken schudt
wordt er gerild door merg en been…
Inluiden
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
474 samenvervlochten dagen
vliegeren achter elkaar aan
op deze zonovergoten dag
verwarmt de gouden gloed
de harten van hen
die al even bevroren leken
dansen zonnebloemen
aan de oppervlakte
terwijl zwaluwen de Lente
aankondigen…
nooit vergaan
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
710 ik heb een zonnebloem onthoofd
gekromd in een doorzichtig uur
de wonde met mijn vinger verdoofd
geluidloos het leven weggeschuurd
gekromd in een doorzichtig uur
heb ik jou en mezelf gevonden
geluidloos het leven weggeschuurd
nog dieper met de dood verbonden
heb ik jou en mezelf gevonden
't is de lege plek die mij zo raakt
nog dieper met…
Aan de buitenkant
gedicht
4.0 met 2 stemmen
3.230 Aan de buitenkant
is de hand van mijn vader
een polderland
met riet en pluimgras
blauw gezwollen beken
en hier en daar, verstrooid,
wat zonnebloemen.
Aan de binnenkant
is de hand van mijn vader
een stafkaart
met snelwegen
en wandelpaden.…
zonnebloem sonja
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.006 sonja zonnebloem
tot een welgemeend
van harte…
Ik leef!
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
929 De zomer is van mij,
Ik mag er zijn, als een zonnebloem, vol kleur en kracht.…
EU-dal
snelsonnet
2.5 met 6 stemmen
938 Betalen met de zonnebloem of snip
Wordt de eurocrisis mini of enorm
Laat papieren geld maar stuiven in de storm
Want morgen koop je nog geen halve kip
Het reddingsplan wordt vast nog niet doorkliefd
Wanneer we zeggen a-a-alsjeblieft…
Leuvense stoof
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
561 En dan zat ik er al,
onder de plattebuiskachel,
met poes op schoot,
tegen de voeten
geschaard om de pot
-kelkbladeren rond een zonnebloem-
aan te kijken.
Boven me
op de glanzend geschuurde plaat
wist ik de waterketel
en de zwarte strijkijzers.
Me nooit nog zo geborgen gevoeld.…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Redelijkheid gebiedt ons
te stellen dat er geen
zonnebloemen groeien
op de bodem
van de Middellandse Zee.
Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
Crisis
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
910 Zaterdagmorgen
zonnebloemen
zover het oog reikt
geel
de temperatuur stijgt
zwarte zaterdag op
de wegen naar het zuiden
hier niets van te merken
de katjes slapen
eindelijk, na
nachtelijk kattekwaad
in de heldere schijn
van de maan
Zaterdagmorgen
de vakantie is begonnen
de crisis thuisgelaten…
Zonnebloemendag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
704 de bladen van de zonnebloem
zijn in steen vereeuwigd
zij stierf, slechts achttien jaar
dochter van ouders
zus van twee broers
haar nam was Floor
zij bloeide in schoonheid
elk blad van haar bloem was mooi
passanten gedenken een moment
haar kortstondige leven…
Wolken jagen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
512 Wolken jagen,
Wolken jagen,
De onrust moet eruit -
Zonder vleugels komen
Mensen voorbijgedreven;
De lucht klaart
En kleurt hemelsblauw,
Tussen twee knuffels
En een zomervest
Bloeit een zonnebloem
Bad Meinberg, Duitsland, dinsdag 12 augustus.…
kringloop
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
741 'k zag een vogel op een tak
gulzig gluren naar een slak
die mijn zonnebloem met grote slokken
vlug naar binnen wilde schrokken
op de muur wachtte de kat
tot de vogel gegeten had
overviel hem dan pardoes
met de lenigheid van een poes
of hoe ieder wezen door te eten
bijdraagt tot de voedselketen…
Het schrijvertje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.307 Wij konden op water lopen
mits licht genoeg, twee
kinderen die elkaar schreven
en voorlazen want het schrift
was alleen ons bekend
Wij keken naar de tekens
groot en zwart in de krant
Voor jouw handtekening
koos jij een zonnebloem
ik tekende een hand…
In mijn tuin
netgedicht
4.4 met 32 stemmen
1.972 er bloeien kinderen in mijn tuin
tussen rozen en margrieten
ogen stralen als duizendschoon
blond wiegt mee met groene sprieten
langs zonnebloem en hazelaar
drijven ijle stemmen op de wind
en mijn geluk groeit in klein genieten
van een zomer bloeiend kind…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Even was er een witte wolk
omkranst met zonnestralen
die zweefde in het stille blauw
over het heldere water
velden met zonnebloemen
waar jij altijd zo van hield.
Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
zonnebloem je toch het licht
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.935 ik heb mijn verfresten
bij elkaar geschraapt
in cypressengroen
mes ik gemis maar
in de verre heuvels
zonnebloem je toch
het licht dat er ook is
het glooien
weidt zich uit in geel
warmte zindert traag
en langs een schaduwhaag
spelen vlinders
fladderend het spel
ik wil je wel
een klein penseel
is toch te veel om
alle kleuren te beschrijven…
Warmte van een zonnebloem
netgedicht
1.4 met 10 stemmen
433 Een trage buiging
van blad naar zon, zonder haast
de dag tilt zich op
Tegen het ochtendlicht
kantelt de zonnebloem zich langzaam
open, als een lichaam dat weet waar het naartoe wil,
ook zonder te weten waarom — een beweging geboren uit licht, niet uit wil.…
gele vlekken
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
784 de stilte
waaruit een zwaluw vliegt
draagt bolle buiken
zilvervissen knipperen, velden
bewegen en met een verziend oog
wuift het zeewier over mijn schouder
het huis, leeg van zomer
verzamelt de vlinders van de dag
ik waan me Van Gogh
en schilder zonnebloemen met blinde handen
uit het licht…