202 resultaten.
Als je ooit moet gaan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
607 Als je ooit zult gaan,
dan zal ik mij zorgzaam
om je schouder slaan,
koesterend jouw lichaam.
Als je ooit moet gaan.
Ik zal jou een monument
van woorden weven
dat daarna elk moment
als een stille deken
warmte zal geven.
Als je ooit moet gaan.…
Die ogenclaim
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
346 je keek
mij aan ik
stond perplex
je ogen braken
mij niet maar
slaan mij diep
onderzoekend gade
ik hoorde het zacht
fysiek geluid van
vele stemmen
ver onder de huid
die wachtend bij
corona horen met
hoge koorts
jij hebt mij nooit meer
losgelaten altijd was
er die ogenclaim
als lief behoed-
en zorgzaam tegen
alle gevaar want…
Hij is de man
gedicht
3.6 met 5 stemmen
2.710 Hij vouwt bootjes van zijn dromen, blaast zachtjes
om niemand wakker te maken hun papieren zeilen
vol en kijkt ze zachtjes zachtjes na tot uit het raam
hij houdt als de ochtend aan komt rollen de kozijnen
en de lijsten rond de foto's op hun plaats en wacht
tot alles bedaart en iedereen aan het ontbijten slaat
hij houdt de hele dag de kleine…
Intiem kunstwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Mijn lichaam wordt een wrak
als ik er niet voor zorg
en ontevreden ben
als het allemaal niet zo mooi is
als het lijkt, en er van alles moet
veranderen wat ondoenlijk is
Overal zie ik glanzende mensen
ze wijden hun lichamen
als tempels
van vlees, botten en bloed
aan plastic schoonheid
of aan iets hogers
maar mijn tempel is voor mijzelf…
doorbladeren
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
760 Mijn dagen krimpen
kou guurt de wereld
maar die glimlach
warmt koude botten
tot een warme dag
Onbezonnen jaren
zijn verloren gelopen
in een oogst reeds begonnen
nog voor men sprietjes
aan de einder zag
de herfst dekt kou
van de winter toe
met zijn duizendvoudig
donzen dekenpracht
die de sterke wind
ziedend zorgzaam
knisperend knus…
strandjutten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.138 strandbezoek op blote voeten
mosselklank in inmaakglas
knerpend
krakend
vrolijk lachend
zeester nog in zeewiergras
kalkmuziek bij ‘t langzaam lopen
zoutwindspel door waterplas
blinkend
blanke
wakkere ogen
zoekend waar de golf eerst was
hartgevormde schelpenhuizen
zorgzaam uit het zand gezeefd
mosselen
knarsen
vele jaren
splinterfijn…
Nu jij.........
hartenkreet
4.2 met 26 stemmen
2.432 Diep in mijn hart verborgen……
Zorgzaam voor eeuwig bewaard
Ben jij gestrand mijn allerliefste
Een plek welke nimmer verjaard
Ik koester alle mooie momenten
Die ik ooit met jou heb gekend ……
De waarde ervan is onschatbaar
Nu jij niet meer bij me bent…..…
autisme versus wereld
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.086 Stukje aarde
drijvend op hoop
dobberend op water
zoekend, tastend
naar de juiste richting
zorgzaam gehuld
in wazige slierten
zon en dauw
klein sprietje gras
komt voorzichtig
tevoorschijn
plots
overwoekerd door de
schaduw van
vluchtig onbegrip
zonder mededogen,
in één oogwenk
verwoest
de aarde
nu
dor en korrelig
vertrappeld…
Verhaal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 In tranen vertelde hij het
zo'n lieve man
en zorgzaam
voor zijn nieuwe partner.
Elke dag is hij dankbaar
en wil nog zo genieten,
van het leven.
Het is je gegund maak
er wat van want je weet
niet
hoelang het leven je
gegund is.…
Vroeggeboren
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
153 De vroeggeboren babys
met hun grote hoofd
verleiden iedereen ertoe
om voor hen te zorgen
Hun slimme schattigheid
versterkt het groepsgevoel
en roept woorden op
die ze napraten, steeds meer
woorden zijn er bedacht
om hen op te voeden, dat is
minder afhankelijk te maken
van zorgzaam toeziende ogen…
Het laatste uur heeft nog niet geslagen
netgedicht
4.9 met 28 stemmen
1.852 het laatste uur heeft nog niet geslagen
de chemokuur slaat je beroerd in hoop
op eindigheid van deze kwelling
vecht hoop op dood de hoop op leven aan
een dichter vecht met heel zijn wezen
zijn levensdreiging droef vol verwachting aan
een zorgzaam moeder en zus en tante strijdt
misselijk met walging voor haar voortbestaan
beiden kwamen ze…
Herinneringsdag
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.536 Doch zorgzaam opgewacht,
Stil grijp ik trouwe handen.
Met onweerhouden traan
Stil zegen 'k hen die bleven;
En alles, alles keert
Wat wegviel uit mijn leven.…
Sleutel
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.502 Mijn droom gevonden,
Jij, de sleutel die mijn leven betrad,
met enkel een streling,
vul je met liefde en zorgzaamheid mijn hart.
In voor- of tegenspoed,
altijd kan ik op je bouwen,
jij maakt, dat ik volledig mezelf kan zijn,
door jou ben ik van het leven gaan houden.…
Testament
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
723 het
Leven niet meer
Wil is 't tijd
Om wat ik
Ben en wat
Ik heb te
Gaan vermaken
Aan hen die
Naast mij staan
En er de meeste
Aanspraak op maken -
Mijn oplettendheid
Gaat naar de jongste
Van mijn zoons
't Past bij
Hem het best
Mijn gevoeligheid
Naar de oudste
Die zo graag de
Rede voorrang geeft
Mijn zorgzaamheid…
Lieve Mama
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.179 Lieve Mama,
Jouw gulle lach
Jouw onuitputtelijke zorgzaamheid
Ik wou dat ik je voor me zag
Ik kan het niet geloven...ik ben je kwijt
Maar ik geloof er plechtig in
Dat wij allen jouw wer terug zullen zien
Dit..het leven op aard..was enkel maar een begin
Een kleiner begin dan je denkt mischien
Dat ik deze hartekreet schrijf is eigenlijk…
Huis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het huis is verbouwd en de tuin,
waarin je moeder zo zorgzaam een
kleedje drapeerde vanwege je schone rok,
werd een terras met gewassen grindtegels.
Het is ook al 50 jaar geleden, dat het was
en jij, ach, jij bent er zelf ook al niet meer.…
Tot stof weergekeerd
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 Dat met twee
Speldenknopjes
Begon, het een
Zacht als de
Dooier van een
Pas gelegd ei
Het andere speels
En levendig, vol
Beweging
Die in een
Wonderlijk spel
Van geven en nemen
Het leven doorgeven
Aan iemand die
Nu nog niet weet
Dat hij er
Ooit zal zijn -
En na tachtig
Jaar of zo
Na een rijk
En zorgzaam leven…
afwijkend gedrag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 hoe ik bepaal in wederopstanding waar tijd
zich verontrust in een zorgzame houding,
dient het leven zich als ingeschaald
vermogen bij mij aan
ik weiger deze conceptuele benadering
die mijn hersenen vergroten op een banale
wijze, ofschoon een late lobotomie slechts
een eeuwenoud litteken als een stigma achterlaat
ga ik mijn weg als tollenaar…
De hogepriesteres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Toont zich meestal van haar zonnige kant
In haar fluwelen gewaad
Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant
Te midden van tweekleurige pilaren
Houdt zij zich al eeuwen schuil
Door dagelijks voor haar uit te staren
Maakt zij haar jurk niet vuil
Zo leeft zij tussen wit en zwart
Lezend in haar geschriften
Met een gemoed vol smart
Beheersend…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Vooruit, een nieuw begin
een redding en de berusting
dat er nu eenmaal kwaad is
in de mens, maar verzacht
door de nieuwe stamvader
die belooft zich goed te gedragen
en voor de aarde en de mensen
zorgzaam te zijn…
JOUW LIEFDE
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.477 Jouw lippen vervoeren mij
daar waar niemand is geweest
wat jij alleen bereiken kan
en daar mijn innerlijk leest
Ik voel het als een fluistering
en koester je warmte zacht
je zorgzaamheid omhult me
en je glimlach maakt dat ik lach
Jouw handen lieve man
zijn een goddelijk gegeven
een enkele gebaar van jou
doen mijn zinnen al…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 Ik dacht de nacht te horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen…
Natuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 Jouw schoonheid nooit beschreven
jouw frisheid vanaf de morgendauw
mijn liefde voor jouw is altijd gebleven
vertolkt zich in zorgzame trouw
je kleuren zijn niet te vervangen
je vormen zo kunstig iel en teer
het gemis van mijn diepste verlangen
hervind ik in jouw schone klanken weer
leven van zoveel afhankelijk
dat toch alle liefde en rust…
Nel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 60 lentes mocht zij maar worden
zorgzaam als zij was
heeft altijd voor haar vader gezorgd
toen hij overleed, kreeg zij het bericht
kanker te hebben, chemo maakte haar
zo ziek dat zij hiervoor bedankte
zij vierde liever het leven
zo goed en kwaad als ’t kon
op goede dagen kwam
ze voor ’n bakkie naar de kantine
altijd vriendelijk en opgewekt…
BLADWACHTER
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
548 nog in leven schrijf ik je
in schaarse tijd
mijn dodemansbrief
het laatste schrijven
van een bijna dode man
kort weloverwogen
en helder moeten
mijn woorden zijn
bied me
het is bijna zover
bied me een vrije doortocht
verleen me een vrijgeleide
naar Hades’ rijk
laat me zacht
tot stilstand komen
druk als zorgzame custos…
Over mij fantaseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 gordijnen sluiten
Maar toch wil ik me laten zien
Dus ga ik af en toe een middag
naar het drukke stuk van het strand
om in vele vreemde ogen te zien
dat ik een mooi raadsel ben
voor mannen en vrouwen
Om over te fantaseren
Niet om uitgekleed en betast te worden
Om erover te fantaseren, hoe ik
elders zou zijn, en op andere dagen
Hoe zorgzaam…
HET WAS NAJAAR TOEN HIJ STIERF
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.712 het was najaar toen hij stierf
en haar achterliet
ze treurde de tijd voorbij
zorgzaam getroost
door wie haar liefhad
ze ruimden zijn verdorde blad
de kleuren verpulverend
tot herinnering
en ze wachtten op de warmte
van de eerste zonnestralen
en haar lach
maar ze miste het voorjaar
en zijn eens zo statige stam
waar ze altijd tegen…
VOORBEELD
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.962 Van alle dagen dat een mens op aard is
Vreest menigeen zijn laatste dag het meest
Maar zie hoe mooi jij van ons wegging
Zo rustig, moedig, onbevreesd
Nog steeds een voorbeeld voor ons allen
Zoals je heel je leven bent geweest
Zo trouw, zo liefhebbend en zorgzaam
Aan anderen dacht jij altijd het meest
Jouw beeld helpt het verdriet te dragen…
de filosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
745 hij plantte een zaadje
van verlangen
in vruchtbare grond
koesterde het
voor droogte en kou
zorgzaam beschut
het groeide voorzichtig
doorstond de sei- en andere zoenen
werd trotse jonge boom
de kruin vol sappen
bruisende belofte
van schaduw en oogst
lente verraste met bloesemkroon
en zomer bracht licht
het najaar een korf vol ideeën…
afscheid
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.262 Zo stil en bestorven
het stoffelijke opgebaard
de ziel verdwenen
lichaam zonder haard
sereen, onwezenlijk
en toch echt
de levendige herinnering
je lach, je humor
zorgzaam mens
betrouwbaar en oprecht
het gevecht was hevig
je streed als gladiator
vanuit je diepste wezen
moedig en fier
je wilde door
echter, het leven zei
tot hier…