168441 resultaten.
Verwoest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
124 De bezette, laaiende stad
verwoest door het leger des heils
Angst & slijk
versterkt door mortieren
Vluchtenden aan het kruipen
in brandende kelders
Het horen van vuur
en het zien van kogels
verbrandt voor altijd
je gezicht
en menselijkheid…
W.W.-Dicht
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
132 “te vroeg om op te staan,
te laat om nog te slapen”
alsnog vroeg ze
of ik mee wilde gaan
terwijl ze wist
dat ik wist
wat mij te wachten stond
dit was geen horror in ochtendstand
doch een wildemansrit
rond de honderdtachtig per uur
wat zij minimaal vroeg van pandjesklanten
-zoals zij zei
zij
droeg die strakke rok
tot boven…
Die avond..
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
176 Die avond,
die avond nog,
en een roos
die bleef liggen.
Het riet zei iets,
het riet zei het weer,
zacht in het water,
zacht en nog eens zacht.
O water,
krinkelend water,
waar gaat gij,
waar gaat gij heen.
De roos bewoog niet,
de avond ook niet,
alleen het riet
wist mijn naam.
Ik bleef staan,
ik bleef nog staan,
bij het veld…
Schaduwen van gisteren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
100 ---
— korte fluister
Op de vensterbank
een zucht,
een oude zucht,
niemand raakte hem nog aan.
De wind zegt namen,
zacht,
te zacht om te blijven,
te zacht om te verdwijnen.
De kast weet iets,
de kast weet het nog,
in het hout
trilt iemand na.
Ik verzamel stiltes,
leg ze naast elkaar,
de zwaarste
blijft bij jouw stoel.
Jouw…
Ruimte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
127 ‘k Was net bezig alles te benoemen waar ik zo tegenaan liep in mijn huis,
de volle kast bijvoorbeeld,
de enorme overvloed,
alles dat ik bewaarde,
toch geordend,
of die wil het te ordenen
zelfs touwtjes, eindjes wol,
garens,
elastiekjes,
de zaden en takken die wortelen in een vaas,
dankte dat alles
want ieder ding had ook ergens…
De Ark
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
173 In het diepste geheim
wordt de Ark voorbereid
Zo veel mogelijk dieren,
van sommige twee,
van andere slechts één
De wezens van licht
uit een andere dimensie
helpen mee
Noach redt zo veel hij kan
Zijn kennis
is van groot belang
Een samenwerking
op het allerhoogste niveau
Er is ook al
een planeet gekozen
waar ze de hele boel
zullen…
Spiegelpaleis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
89 Dit spiegelpaleis lijkt heel
gewoon omdat het alles breekt
in googol wezens en objecten en nog
meer weefsels enzovoorts enzovoorts
Ondoenlijk het geheel te zien
Alleen met gesloten ogen
kan het, een geheel denken
van losse mensen en zien
dat ze niet los bestaan
maar in alle spiegelstukjes
leven en bewegen, ook wij -
alleen blindelings…
Droë Sémillon & Viognier
netgedicht
2.6 met 14 stemmen
148 Nie dis daardie dae wat stadig dra *)
een witte druif ek es in afrika
fris en fruitig tussen al het fee
staat mien kop te gloeien wor ek sta
Ek sta op disse sait soms houtgerijpt
as sauvignon fris, stuvend van karakter
met tonen van hard gras en tropisch fruit
soms mild tussen de fee van chardonnay
Soms word ek tussen drijfsant
fan de…
lodderige beestjes
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
163 veel commentaar wordt gekuist
wat raaskallende stroompjes juist
geopend bloot kan leggen in de zon
zodat zij opwarmen kunnen
voor een [eventuele] volgende ronde
-ting-
zodat het leven een kans heeft
in helder dromend water
met
bij tij en weide een plons
een opdwarrelend wolkje
zand
of modder met lodderige beestjes
-ting- -ting…
ONBEVANGENHEID VAN KIND TOT KINDS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
98 Het is in mijn persoonlijke perceptie
toch vooral het kind, de kinderen
wie, die onbevangenheid omvatten, uitstralen
mij volledig laten glunderen, genieten en kleuren
tot diep achter mijn oren en zelfs nek
zeker als ze hun vrije liefste glimlach tonen
dat mij doet beseffen hoe het kind onbevangen leeft
op wat, ik als volwassene meestal…
MIJNHEER DE HOUDER.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.336 Mijnheer De Houder is een wijze;
hij zegt maar niet op alles 'ja',
Maar gaat, bij elk verzoek of voorstel,
De staat der zaak nauwkeurig na.
Zo geeft hij dus ook nooit zijn hulpe,
Als wijsheid weigering gebiedt;
Verkeerd te geven, doet men kwaad mee;
Dus, dan geeft hij veel liever niet.
Men vraagt hem om een kleine gave,
Ten bate van…
Zo eenvoudig
gedicht
3.0 met 2 stemmen
5.913 Zo eenvoudig als een waterdruppel,
zo helder als een splinter berkenhout,
Omdat het veulen geduldig en voorzichtig
uit het paard valt en kan staan,
De vis als een metalen traan ontluikt
en kan vliegen, de mens after all
Moeizaam leert zwijgen en wegzijn
tussen zijn gewapend steenslag,
Zo eenvoudig, zo helder is het niet
wat ik overhoud…
WAT HEB IK EEN HEKEL AAN....
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
119 Wat heb ik een grondige hekel
aan al die lif laf achtergrondjes
achtergrondjes van vooral muziekjes
met name de, die herhalende deuntjes
in café's, restaurants en winkelruimtes
en die als je aan de telefoon in de wacht staat
soms staat het volume heel zacht
doch, toch dendert het door mijn oren
voelbaar keihard, meedogenloos beroerend…
Ik hou van het leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
43 Ik hou van het leven
Al kan ik iedereen niet alles geven
Toch voel ik me rijk als een koning
Al heb ik geen echte woning
Ik heb alles wat ik nodig heb om te leven
Meer heb ik niet nodig
Als ik maar kan overleven
Ik hou van het leven…
Vaarwel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
66 Vaarwel
Maar wat er ook gebeurt
Ik red het met mijn geloof wel
Vaarwel
Ik zal tranen om je laten
Hopelijk heb je dat in de gaten
Ik wilde nog zoveel met je praten
Vaarwel
Je moest eens weten
Dat ik je niet kan en zal vergeten…
The eagle has landed
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
148 Een jaar geleden hebben
een paar pioniers
erudiet en goed
van de tongriem gesneden
een sturm und drang
periode gekend
de site bombarderend
met heliofore, hemelbestormende
door muzen gevoede
helikonpoëmen
Onvermoeibaar het luchtruim verkennend
met namen strooiend
van eeuwen geleden
eloquente voortrekkers
erudiete gangmakers…
schaduwpaden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
106 Elke stap die ik zet
draagt de echo
van een weg
die ik niet nam.
De wind fluistert
over levens
die tegelijk bestaan.
Misschien loop ik altijd
twee paden
tegelijk.
De ene van mijn handen
door aarde en stenen.
De andere van mijn gedachten
zwevend boven het gras.
Verweven.
Stil.
Vol mogelijkheden.…
Donker boven de zee (tientje)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
88 Donkere
wolken koppen
boven woeste golven
drijven naar de duinen
staande op het lege strand
zie ik ze komen boze luchten
word ik nu de schaduw van mezelf?
Of laat ik nu gebeuren wat er komt?
De wind trekt aan mij en word ik gegrepen
door de ontembare natuur en verliest nu mijn eigen overmoed…
Tutti frutti
netgedicht
2.3 met 11 stemmen
205 Men neme 4 eetlepels
biodiverse geraffineerd
kakelverse ongepasteuriseerde
zachte volromige yoghurt
van de dames naaktgeboren
en vroeg in de wei
Vervolgens neme men
ter voorkoming van maagkramp
geen ovaal gekleurd
inclusief kippe-ei
een blank exemplaar
der poelehoenders
hoort er evenmin bij
ter bevrediging der lust
van…
Laat ons toch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
89 Gewoon met mij omgaan
Samen eropuit en
over van alles praten
maar niet over mij
want als ik jou aan het woord laat
lijkt niets op zijn plek te blijven staan:
met gewaagd vragen
te verkennen die ik nog niet heb
beweeg je mijn gedachten
Je jaagt ze uit elkaar
en verward verlaat ik jou
Laat ons toch vrienden zijn…
Kerspruim in bloei
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
144 Lentewind waait zacht
bloesems dwarrelen neer als
fluisterende sneeuw
Nog voordat de kou is verdwenen
en de aarde ontwaakt, breek jij open met bloesems
die lijken te zweven op het eerste licht. Wit als een verre gedachte,
een fluistering van hoop, alsof de winter zich omdraait en verwonderd naar je kijkt.
De vrije wind danst tussen je takken…
Terwijl herinneringen voortduren
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
255 De nacht verstrijkt naar morgen
terwijl herinneringen voortduren
komt de avondrust als geroepen
aan de temperatuur van ons geluk
zien wij de warmte van het licht
met nog meer verbeelding omgeven,
de jaren verlichten die voorbij zijn
aan de dagen die speciaal
met zorg aangekleed waren
het merendeel geborgen..
zij helpen ons te onthouden…
MIST
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.007 Zie nu 't vorm-slorpend grijs fantoom van mist
Zich vlijend om 't gebied van stad en land;
De lichten schijnen met een matte brand,
Gehuld in damp'ge waâ van amethyst.
't Lijkt àl verwazigd wat ik helder wist
Gezien door dof-beslagen, glazen wand,
Waarboven zich de grauwe hemel spant,
In nevelzee, half zichtbaar, half gegist.
Het maanlicht…
Een lege plek om te blijven
gedicht
3.3 met 226 stemmen
27.805 Geef mij maar de brede, trage rivieren,
de bewegingen die je niet ziet maar vermoedt,
de drinkende wilgen, de zinloze dijken,
een doodstille stad aan de oever.
Geef mij maar de winter, het armoedige
landschap, de akker zonder het teken van
leven, de kracht van de krakende heide.
Geef mij maar de kat als hij kijkt voor
hij springt, om te…
El Niño
snelsonnet
3.0 met 4 stemmen
225 Super El Niño geeft hier nattigheid
Zeggen bezorgde meteorologen
Maar in Australië ga je verdrogen
Klimaat is blijkbaar wereldwijd verbreid
Ik trek me er maar niet te veel van aan
En zal het weer maar in de wind gaan slaan…
Herinnering
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
87 Duisternis omkleedde het ongeziene,
ik slechts in dromen mocht aanschouwen.
De vrucht, ik zo graag proefde,
die ik tot mij nam, mij nooit mishaagde.
Deze zoete vrucht met een smaak om
altijd te proeven en te herkauwen.
Maar die smaak is verloren, verleden tijd,
is nu, onvindbaar, voor altijd kwijt.
Zelfs in dromen is de smaak niet meer…
net niet hardop
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
105 Wat ik lees in jouw woorden,
goede vriend van mij,
wat ik hoor tussen de zinnen door
en wat je net niet hardop zei;
wat je doet door de dagen,
door het houden van,
hoe geven doorwerkt in het leven
en het zelf overtreffen kan.
Wat ik zie in jouw beelden,
als jonge leerling van,
wat ik voel boven de namen uit,
maar wat er toch niet…
GIULIA MIJN DOCHTER, IN HAAR BEPERKING ZO ONBEPERKT!
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
99 Het regent leuke momenten
in mijn moeizaam mantelzorgleven
zeker ook en vooral leuke mensen
op afspraak of spontaan
ik mag niet klagen, heb geen klagen
ik ontmoet ze in alle lagen
van jong tot oud
warm en koud
beperkt en onbeperkt
geestig en geestelijk
en ook een beetje gek
maar dat is niet gek
ben zelf ook een beetje anders:…
Apollo 13
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
83 Ik vlieg om de maan als het moet,
maar de machine hapert,
het staal is te zacht
de beitel te bot,
de dichter is te moe
te bang voor alle woorden
die op de wereld geschopt
kunnen worden vandaag.
woorden, die met veel kabaal en
rode vonken alle kanten schieten,
als scherpe as neerdalen op papier
dit alles om één roestvrij
stalen waarheid…
Drijvend onvermogen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
126 drijvend onvermogen
hangt zwaar om mij heen
ik grijp naar een oorzaak
maar grijp slechts misschien
misschien is het antwoord
een dier zonder naam
dat schuw in de plooien
van mijn lichaam blijft staan
tien maanden loop ik
door een kamer die draait
waar gissen naar signalen
zich telkens verspreidt
de lucht boven alles
blijft koppig…