1787 resultaten.
Vader heeft kamp
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
195 Hij leefde nog
om bij haar te zijn
Het Rode Kruis wist van niets
toch was hij er, te zwak
om haar op te vangen
een skelet in circuskleren
geen geluk meer op de botten
Ze had hem lief
de man die zij wilde kennen
een zieke, rokend tegen de tbc
en pratend tegen de herinneringen
waarin hij woonde, en tegen ons
voor wie hij een vreemdeling…
Zahir
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.533 De zahir beheerst gedachten
als de passaatwind die asgrauwe boten
met brandende lichtjes op zee
als een hongerige wolf vernielt
in de nacht
de geur van bittere amandelen
daalt op de wind langs boomtoppen af
ithaka als een illusie van het geheugen
heimwee naar de belofte
onvindbaar overal
ooit zal ze je vertellen
over dat wat misschien…
stapel koppen voor de weg omhoog
netgedicht
2.8 met 28 stemmen
2.899 stapel koppen
voor de weg omhoog
zet voeten in
oogkassen zonder zicht
kaken grijnzen
onder het gewicht
schreeuw en vloek
hoek genadeloos
graai botten bij elkaar
beklim het paradijs
versterf de dood
met oud en grijs
schop en trap
om uit de rotzooi in
de hemel aan te komen
dromend daar alleen
te zijn, de beste op het
hoogste stapeltje…
Oneindig
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.200 Wanhopig tot op het bot
wachtend wanneer de realiteit
zal komen in zijn schulp van spijt
en hopen lege dromen verblijft hij
tot hier waar mist zijn dagen
blijft bestoken, dronken in licht
en donker richting onbestemd.
Elke regel is een nieuw begin
elk midden blijft erin en
elk einde verlegt wederom zijn zin.…
SPOELBLOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.9 met 15 stemmen
6.229 Spoelbloed,
vloei deur taxi’s, Richmond, bus,
trein, boot, vliegongelukke.
Spoelbloed hardloop deur die
knopkierie, assegaai, rewolwer,
slagtersmesse, ysterstukke.
Spoelbloed hardloop die heelal deur,
waar liggame in massagrafte stink,
toegegooi word met spoelgrond wat,
skuil agter die leuen van spoelgoud blink.…
help
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
682 ik veeg, klop en zuig
ik stof af, dweil en zeem
ik zie de mens
pleinvrees
incontinent
zuurstofslangen
broze botten
ontkracht
ik veeg, klop, zuig, stof af, dweil, zeem
en steeds weer zie ik
een mooi mens
van wie ik
node afscheid neem
de glimlach is daverend
tevreden fiets ik op huis aan…
Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden,
gedicht
2.9 met 28 stemmen
15.254 Je denkt: Er was een tijd, niet lang geleden, waarin
Ik botten had die zacht waren als zijde. De meiden
Giechelden, ze wogen me en schommelden mijn wieg.
Er was een tijd dat ik mocht denken: Kijk, ik ben
Van marsepein. En als dat niet beviel, dan dacht ik:
Kijk, zilverpapier. Of een kaars, dan kon ik branden.…
In enkele seconden ...
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
960 Ik raak de jaren aan
van gisteren en vandaag
wanneer de dagen mijn
ziel en botten hebben gefnuikt.
Voor mijn ogen trekt
de leegte voorbij
wanneer het verleden
me nog steeds misbruikt.
Koud wordt mijn lichaam
in deze enkele seconden
wanneer ik vertwijfeld
in deze schemerzone duik.…
Genesis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.229 In mijn hart bevindt zich een doosje dat rinkelt als het dondert
iets in jouw ogen
een snelle gelatenheid
waarmee je ribben ritsen jarretellen
wij kleden ons uit tot bot
we herinneren ons de oerdag waarop
jij opstak in verholen riet
ik hemelhoog ontving
woonst nu
trailerpark met vreemde namen,
de stilte dicht bij ons
trailerpark aan afrit…
Denemarken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
793 Daar aan de Deense kust
waar het geluid van water en boten
ons maande tot rust
keken de zwarte vogels op houten poten
naar ons eenvoudig geluk.
Geen lange romantische verhalen,
maar sprookjes van Andersen
waar nachtegalen en kikkers dwalen
en mensen elkaar 'morgen' wensen,
koe, varken, ezel en paard samen
lopen in de wei.…
Pronken
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.535 gouden stippelbuik
en scherpe kransen-kraag
staat in mijn tuin
het mannetje
te pronken
te lonken
naar het grote-lijster-vrouwtje
dat nog niet wil sjansen
vogels laten zich niet sturen
ze volgen hun natuur
en voelen feilloos aan
wanneer het tijd wordt
om te zingen
terwijl de bomen stil
bijna gespannen staan
van wat er uit wil botten…
Het tijdelijk moment
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
577 jij groeide
kaarsrecht
naar de hemel
twee zijtakken
als oogst van
leven samen delen
ik stond
in dezelfde grond
tot de zon ons vond
maar botte uit
in breedtegroei
zonder snoei
jouw hemel
kon ik niet bereiken
wilde bij de aarde blijven
haar omarmen
en mezelf warmen
aan het tijdelijk moment
zo rechtlijnig
was je pad dat…
Van kat tot erger...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.181 Soms jaagt ze me
de gordijnen in,
ik fulmineer me lekker rot
Ze vreet aan me,
zuigt me langzaam uit ,
doorgaans tot op het bot
Toch komt zij meestal
fier en als triomfator
uit de strijd
Terwijl ze onbeschoft
en zelfvoldaan
haar kopje neder vlijt
Ik streel haar zachte pels
maar denk : Ach poesje rot toch op
Ze spint en lonkt…
VERNEDERING
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
848 Een dode stilte
breekt mijn hart
verbrijzelt mijn botten
tot scherven van verdriet.
Ontmanteld sta ik voor je.
Ik kijk je niet aan.
Achteruit schuifel ik.
Trek me zwijgend terug
bij het gepoetste aanrecht.
Verberg mijn handen
beschaamd onder het keukenschort
en ga op zoek……
naar blik en stoffer…
deken van violen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
912 met een deken van violen
kleine teer-blauwe
maagdelijke witte
zijdezachte
heb ik jouw broze botten
je doorschijnende huid
je wil om te leven
en je wens om te sterven
de pijn van je ziel
dat rauwe en ruwe
het machteloze verlangen
ons naadloos samenvallen
eerbiedig toegedekt
in het besef
van een eeuwig verbond
heb ik je toegedekt…
Hordelopen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
756 Als een knokig karrepaard
merg uit bot gezogen
verschoten flanken
ijzers afgetrapt
door het eindeloos bergopwaarts
de piek nooit genomen.
Om vervolgens
uitgewrongen dorstig
een traject
over de zwoegende dijk
tegen storm en klippen op
met aanloop te nemen.
En dan ook nog
loodzware aktetassen meezeulend.…
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 droogte, van water ontheven
uit poriën verdrongen
in kelen geworteld
hongerig, ontbloed
dooraderd met steen
ontbost, verbrand tot as
kringelend in kale rook
tot op het witte bot
water, ontdaan van franje
ontdaan van moleculen
ontdaan van ontdoen
zodat slechts ruimte overblijft
intermoleculaire ruimte
als vloeibare leegte
als onaantastbaar…
Het lot in handen nam
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
548 ik zag
de stralende dag
maar telde traag de uren af
op het geraamte van verveling
minuten rammelden
hun knokige eentonigheid
met seconden zonder leven
op het afgekloven bot
tot jij kwam
het lot in handen nam
mij overrompelde
met je overwinnaarsblik
zonder strijd want jij schonk mij
wat ik een leven lang al miste
een toekomst waarvan…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 Over bergen en door dalen
wordt de grond bewogen
door hen die niet meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt…
warmste kinderhand
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
595 lieve pappie
ik ga
met jou
mee waar
jij ook
gaat
deze boot
is veel
kleiner maar
wat laat
dapper gaan
wij samen
verder centraleverwarming
weg nu
knusse kachel
lichtende kaarsjes
aan
de toekomst
minder luxe
beiden sterker
in liefdevolle
trouw zullen
wij tweeën
verder door
dit leven
gaan…
Stem van water
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
670 Door water
werd hij betoverd
door wetering
sloot en plas
Met golven
rimpelingen
was hij
in z'n sas
In verten
zeilen
een schip
of boot?…
Zijn geraamte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
547 ik heb een skelet
aangekleed met wat
ik dacht dat leven heet
zijn geraamte behangen
met maatschappelijke belangen
die hij dringend nodig heeft
toch knookt hij
nog terughoudendheid
zijn zekerheden is hij kwijt
rammelt botten in
aanvaarde eenzaamheid
dood en verwanten ten spijt
ik heb hem niet
kunnen bezielen met
emoties en overlevingsdrang…
Samen, duizenden uren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
572 samen zeilen
op de boot van het licht
niets dan het blauwe water
gouden horizon in het zicht
samen winnen
van de spelende nijvere wind
jou en mijn krachten samen
gebundelde zonnestralen aan een lint
samen op weg gaan
alsof we het leven nog kunnen sturen
elke schipbreuk kunnen weerstaan
grenzeloos, jij en ik en duizenden uren
samen…
briefje voor later
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
491 nee bang niet
voor de dood
ben ik niet bang
die afslag echter
de boot trein of bus
mis ik graag
in het weten
dat eens onverhoopt
die uitrit komt
mijn reis dan
naar de overkant
zal vol zijn
gevuld met souvenirs
van ontmoette mensen
die elkeen bewogen
vol ook van verwachting
aan de herenigingen
die komen zullen
want…
Geen krassen in het goud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
398 Roest van vergane rozen
in vuile vazen, stof
op de tafel, ooit met liefde
gemaakt van de botten
van een beukenreus
naast de oude brieven
handgeschreven schetsen
van twee zielen, eeuwig
jong zonder beslommeringen
geen krassen in het goud
van de beloofde trouw
geen onbestemde vragen
of dubbele twijfel
die wroet en woelt
tussen…
Lokaal
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 Boot brandt hier edele koffie.
Hier bakken bakkers zalig brood.
Goed nieuws wordt hier gemaakt.
Zeg al dat goede voort!
Via HET LOKAAL van Amersfoort.…
Aanval
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Langs de boten aan de steiger
Vliegt met vaste klap de reiger
Plotsklaps remt hij aan het riet
Waar hij sluw kijkt als een krijger
Of hij soms een kikker ziet
Al maakt de kikker geen geluid
Toch gaat de reiger erop uit
Staand als een standbeeld in het water
Volgt hij die groene kikkersnuit
En razendsnel, met veel geklater
Verrast hij prompt…
a.i. poëzie
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 Kunstmatige Intelligentie", over het matige "kunst"gehalte van chatbottechnologie, deelt Inge Boulonois een stevige sneer uit aan de quasi poëzie van chatGPT
___________________________________
Je vraagt je af, is het een
dwaas of zot
Een mathematische psycholinguïst
Aculturele pseudotaalpurist
Een die niets weet van hart en
ziel als bot…
Scheepspraat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
135 Op de valreep had de boots
De plaat gepoetst,
Hij van de stand van de bazaan
Niet van kon op aan..
Trouwens van de kluiver
Vond hij ook niet veel,
Die kreeg hij zo nooit
In een door hem gewenst gareel.
Nu zwerft hij zonder al jaar en dag
Onder vreemde vlag,
In een oeverloze tocht
Naar verre, mistige onbekende oorden.…
Aangelegenheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
87 autoriteit en betrouwbaarheid
uit te stralen met de tegenstelling
tussen licht en donker
om aandacht te trekken
Afhankelijk van de aard
van de aangelegenheid
moet een stropdas rood
of blauw zijn
Om afleiding te voorkomen
heeft het geheel de juiste snit
(niet te lang – niet te kort)
en zijn de donkere schoenen
verzorgd tot op het bot…