25037 resultaten.
In ogenschouw
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
495 -en ik ben niet de enige-…
2 januari
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.602 Het jaar al enige dagen oud,
het knallen van vuurwerk
inmiddels verstomd, de
mensen elkaar de beste
wensen geven al dan niet
gepaard met zoenen over
en weer de mensen
terug keren naar het leven
van alledag, maar ik vraag
me af, zit het
'tussen de oren'
of is het echt zo dat
de maand december
helemaal niet beleefd is?…
maart
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
901 Lijkt de natuur zo doods, zonder luister,
glimpt het sneeuwdek nog enig licht
die volkomen rust is echter schijn
want in de aarde wacht het zaad
op de nieuwe dageraad....…
In diepste donkerblauw
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
675 mag ik dalen
in jou verdwalen
voordat de laatste
kus ons slapen sust
we vlogen samen
jij vitaal in
diepste donkerblauw
zo wolkenvrij
je ging hoger
dan je veren
konden dragen
ik relativeerde
kwam je halen
in dalen verloor
ik ook de enig
laatste wilde veer…
Kruisteken
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.451 Wat blijft
nog enige tijd?
Een schamel lichaam
dat ik groet
hopend voor hem voor mij
dat zijn geest voortleeft
-ach, de poverheid van taal-
in eeuwigheid.…
Kleurenboog
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
929 lach zon
en verfraai
met je stralen
de regenbui
de sierlijke boog
van kleuren
licht op
de horizon
schater zon
om twee buien
en vorm een tweeling
kleurenboog
regenboog
oh kind van zon
en water
vaak enig kind
maar soms
een tweeling
waarvan de straling
mijn oog bemint…
In de trein naar Zutphen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
897 Het groeit
en bloeit
en bemoeit
zich niet met geld
het schijnt
en verdwijnt
het belijnt
mijn gevoel
Onstuimig als
een eerste liefde
stroomt het voorjaar
over de aarde
streelt de bomen in knop
zo lieflijk dat ze open moeten
zonder enig verweer
tegen deze stralende kracht
het streelt mijn hart
onroert en omhult mij
zo zacht…
Eenzaamheid
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
2.039 De dood geeft het leven zijn enige zin,
maar is hij het einde of juist het begin?…
Hoger op de wind
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
664 ik steel
mijn bloemen
hoger op de wind
kleur uitbundig
lijnend de lange
kelken verfijnend
geur passie
langs het bed
waarop de nectar is gelegd
want zon zal snel
je vleugels openen in
eerste vlucht op warme wind
ik wil dat je me vindt
jij bent het enig
welkom vlinderkind…
Flora
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
542 onder tien gebroken nagels
zat het vuil van vele straten
elke dag snoof hij
zijn eigen vieze luchten
de stank lag diep
in de kloven van zijn hand
begraven
ze rook in hem
de hele stad
ze was zijn zeep
zijn enig stuk
hoe zoet haar zweet
als zij hem waste
Uit “Cubanos y Cubanas”…
Woekeringen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.346 vermoedelijk voort
uit de woekering van
mijn geestesziekte
zij die geen houvast meer hebben
aan de dogma’s van religie
of het paternalisme
van de linkse papegaaienkerk
maken zich los
door authenticiteit
van de massa
en bevinden zich
in woekeringen
van de vrije geest
die zich zonder erkenning
door de ratio worstelt
want dat is het enige…
Joran van der Sloot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
446 Hier is geen plaats voor enig mededogen,
Waar Joran over alles loog of zweeg,
Krijgt hij een koekje nu van eigen deeg,
En is hij als bedrieger zelf bedrogen.
Hij zou toch moeten weten van zijn streken,
Dat smeergeld overal kan blijven steken.…
Geld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
799 maar ook het einde
Het einde
zeer nabij
Zonder enig besef
gebruiken
misbruiken
van munten en biljetten
van aandelen en opties
De mens van nu
als keerpunt
De mens van nu
alleen nog maar
te redden
Zónder geld…
Geverfde deur (II)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
452 Geschuurd en schoon
klaar voor een oprechte dekking
zonder enig probleem, in één keer
De start was zeer voortvarend
geduld repressief
Lak ongedurig…
Ompoling
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
558 nog glinstert een tegenstromende rivier
de enige die implodeert naar het brongebied
bevangen door water dat lotsbezegeling wist
met wassende dunheid en afnemend debiet
golvend door diepten van laag naar hoog
jij, zuivere eigenheid die geboren wederkeert
in het oeverzand staat geschreven wie je bent
de zoekende rivier die het onmogelijke…
Depri
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
780 Gesloten ogen
het hoofd zo moe
zo nietig aanwezig
De wereld is
onbereikbaar ver
met idealen bezig
Geheel ontoereikend
lijkt niets meer zinnig
of van enig nut
De middelen zijn
veel te klein
hij is ingedut
Niet bij machte te kijken
tekens te herkennen
al zichtbaar op de wand
Er is een open wereld
vol mogelijkheden
aan de overkant…
De schoonheid van tranen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
961 Tranen zijn zo kostbaar
wees er zuinig mee
verspil het niet aan onzin
breng niet nog meer naar de zee
Geef het niet aan dingen
zonder enige waarde
dat zilte vocht is o zo slecht
voor al wat groeit op aarde
Vreugdetranen zijn onbetaalbaar
laat die maar rijkelijk komen
die openen hart en ziel
laat de rivier der liefde stromen…
Geleefd worden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
657 Enige vijanden wurgde ik met mijn greep.
Mijn wonden veranderde ik in littekens.
Mijn hart klopte al miljarden malen.
Ontelbare microben hielp ik al om zeep.
Toch twijfel ik aan mijn eigen levensplan,
want dat plan blijkt niets meer dan beleven.
Bewust ervaren is alles wat ik nog leren kan.…
Nachthelder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 zo duistert het rozenlicht
ingetogen
uitbundig ontvouwt het zich
kraakt nachtelijk naaldwoud
uitgedund over
bevroren toendrablauw
zicht door ogen gedragen
verre nachtdruppels
verblind door navelstaren
omstreeks enige momenten
lijkt de nacht te kort
om aan het donker te wennen
aan stilte die zich ontroert
zich verzwijgt
in onuitsprekelijk…
Weeskind van zijn eigenwaarde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 jongen was,
Die vanaf dat moment opgroeide
In een andere waarheid -
Hem werd doorgaans verteld
Dat hij zich vergiste in de
Werkelijkheid, omdat hij
Er voornamelijk buiten stond -
Vluchtte in dromen
En gedichten, in verzen die
Zijn verloren gegane
Eigenwaarde opnieuw
Tot leven wekten,
En in een eenakter
Waarin hijzelf
De enige…
LEVEN-- EN DOODSREIS!
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
741 Als ik levensmoe wordt
mijn leven is voltooid
ga ik eerst nog treinen
reizen met de NS, 1e klas
van Den Helder
naar Maastricht
van Roodeschool
naar Vlissingen
en op de terugreis
ga ik op het knooppunt Utrecht
in het hart van Nederland
op de rails liggen
zonder enige vertraging
languit op het spoor liggen:
eindpunt van mijn
leven…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
579 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant", als het seizoen is gekomen dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest:
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw enige…
Die goud randt aan
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
513 klein
moet perspectief zijn
om lichtdoorlatend
hoop te geven
de ogen
neergeslagen
kunnen geen zon
meer verdragen
de tijd is al
zijn dagen kwijt
in op en ondergaan
van een troosteloze maan
ooit zal
de herder komen
die goud randt aan de
vele generaties dromen
hij bereidt de weg
de boeken zijn geschreven
is perspectief de enige…
Selbst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 in het lichaam,
buiten is ontkenning
overal tastzin,
nergens aanwezig
lichtvoetig,
ondanks volhardend bestaan
overal kalmte,
nergens perfectie
keerkringen,
steekhoudend glasloos venster
toekomend verleden, van
oever tot oerzee
aan tafel gezeten,
enige ogenblikken later
voortschrijdend en
alles in menselijke omhulling…
WARE KLARE TIJD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 wat en waar is de tijd
is het die zoals we die
destijds hebben
ervaren
is dat de ware
of die zoals ik ze nu
samenvattend in een flits
terug droom al die
voorbije jaren
vertel me welke wijn
is toch de klare
niemand die echt
de ware kent
daarom zeg ik
de enige ware klare tijd
is hoe je het ook
keert of wendt
nu op dit moment…
Het conflict
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 enige tijd later ontstaan
de mooie vormen
en kleuren; zij
opent haar hart
op vruchtbare aarde
gelijk een wilde bloem
dorstig slurpend bij
het opgaan van
de prille ochtendzon
en smoort als
de stekende
rode ploert de
gouden akker
op 't hete
middaguur
verzengend als 't
kanonnenvuur…
Herfsttij (niet te keren...)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
529 Eindigend in eeuwig zand, zonder enige verheffing.
Met de horizon ver onder mij...…
Prozagedicht: Als de rododendrons bloeien bij "Amarant"
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
616 Als de rododendrons bloeien bij "Amarant",als het seizoen is gekomen
dat ze hun majesteitelijke pracht tentoonspreiden:
lila, paars, roze
in het landschapspark
bedenk ik hoe je leven is geweest;
bitter, verscheurd, getormenteerd
en dan betreur ik je
betreur ik jouw leven, jouw lot
en kunnen de bloemen die jou eens zozeer troostten; kan jouw enige…
Onzekere Zekerheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
506 En blijft het een beetje
voort bikkelen
hou mijn gedachten
er zo ver mogelijk vandaan
we zien wel het is immers
deze onzekerheid
wat tevens de enige
zekerheid is
in mijn huidige bestaan…
Metamorfose
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
590 Geest zoekt enig troost
klaar voor nieuwe levensreis
wending komt eraan
Winterdageraad
vlinder ontwaakt in mijn droom
klaar om te reizen
Dromende vlinder
komt opeens uit de cocon
een hart staat open
Een zacht gefluister
vleugels zweven in de lucht
wonder van natuur…