14122 resultaten.
De Kalenberg
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
3.906 Hier sta ik dan,
Hier in dit steile stukje straat,
Een bult slechts in het landschap
Die men in Vlaanderen een berg noemt.
Ooit laadde hier een man
Zijn hebben en zijn houden op een wagen
En trok de wijde wereld in.
Was hij verbannen of gevlucht?
Was hij een ketter of een geus?
Was het de passie die hem dreef?…
Graancirkel.
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.344 kunst van verlichte zielen
in gewas,zand en sneeuw
hoe mooi schijnt de zon
op het omgebogen graan
in het gouden landschap
je ontstaan is verstopt
in wonderlijke licht magie
ik vlieg over je heen
aanschouw de geometrie
in zijn prachtige vormen
ik wacht op een teken
vanuit jouw schepping
de geheime boodschap
in wiskundig denken…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 nacht
wanneer mijn woorden zich gaan
vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt zonder landschap…
Voor het zondagskind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
493 mag ik in je
landschap dwalen
waar langs zachte heuvels
holle wegen dalen
beukenhagen om
rechtschapenheid vragen
het grint geharkt wordt
voor het zondagskind
waar wind het
klokgelui langs wei en
gaarden draagt de boer
tot rust en eten maant
mag ik bij je zijn
mijn monument van stilte
en natuurlijke geluiden
weg van alle stress…
Tijdloos zwevend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
539 Het aarden doet pijn
in dat eigen landschap
vol haken en ogen
vallen en opstaan
dan zou hij zo graag zweven
boven anderen en zichzelf
naar een soort van hemel
waar het landen zacht is
nog liever blijven zweven
alleen maar doorzweven
slechts zijdelings op zoek
naar een tijdloos doel
om die tijd te vullen
met wat eeuwigheid
zonder…
Schilderachtig karakter
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
602 (Voor Lisa, Mara en Ivora)
Prachtige huizen in een
Glooiend landschap
Oneindig
Heuvels. Dom. 't Gewelf strakblauw
Zonnebloemen
Bootjes
Vrolijk vliegende vlinders
Zoals dat hoort
Levendig
De dagen prijzen jullie
Nieuwelingen
Deze eeuw
Verwachtingsvol in jaren
Gedijde tijd
In toekomst...!…
Bloemen
gedicht
3.4 met 18 stemmen
11.497 Gronden, in schemering gehouden,
met wind en eenzaamheid gevoed,
vlijen zich open, horizonnen
wijken en worden afgesponnen,
er is geen landschap meer behoed
voor deze enige getrouwe
die overal zijn intocht doet.
-----------------------------
uit: Eiland der ziel (1939)…
Eindeloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
490 Eindeloos ver
staar ik over vlakte
van een rustig schoon
bijzonder landschap
Stil reikende takken
sloten verzonken in groen
Vogels zweven er boven
alsof ze het bezitten
Een verdrinkende zon
zakt nog dieper weg
beschijnt nog even
de eindeloze weidsheid
Eindeloos ver
staar ik over vlakte
en ervaar de diepte
van een rust zo eindeloos…
Gekloofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
463 Zo steil is de woestijn zelden
terwijl aan de neergang
de oase kleeft
en daar
waar het licht het landschap raakt
wordt het vastgeklonken
door gewassen zonder vrees
Onvindbaar voor smalle briesjes
of brede stormen
wast - nog onzichtbaar -
de toekomst
de aarde kiert en dreigt
zonder inhoud
zoals dood lava doet
de horizon reist hier…
Haar spiegel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
866 Die dag gaf water mij haar spiegel
Haar stroom zette zich zeer intens in
mij voort
Ongecontroleerd kwamen wij bijeen
Vrijpostig als wij waren, zonder
kleding samen, in kamer met de
dikste muur
Zij richtte zich op en bewoog zich
naar pilaar
Hij kruiste haar heuvel, kuste
het landschap op haar
buik onder bergen
Haar hals bracht mijn…
Een enigma is zij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
423 rond
met haar kin gleed zij over richels
met haar neus kietelde ze de bomen
en elk oog volgde, voor zover mogelijk
beek en stroom naar hun oorsprong terug
Glimmend liet haar voorhoofd bijwijlen
de bergen in tweevoud aanwezig schijnen
en waar haar zwetend aangezicht
wat al te morsig was geweest
liet zij haar nekhaar als droogdoek
het landschap…
Op de achtergrond
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
527 Op de achtergrond beleef ik mee
in jouw illustrerend landschap
waarin jij uitdrukkelijk domineert.
Het sprookje blijkt getekend
getatoeëerd op je huid
de achtergrond waarmee je manipuleert.…
Een wereld
gedicht
2.0 met 1 stemmen
1.428 Tot leven komen bewerken en monteren
een wereld van het begin hard en mistig
veel later een oude beschaving monumenten
niet als herinnering maar als buiging
naar een tijd zelf de onmeetbare tijd
niet gericht zoeken maar dwalen
om de rivieren planten bergen dieren
heen draaien vliegen wandelen
halt houden op een plek landschap
laten woekeren…
Zomerdag
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
549 Terwijl je bijna afscheid neemt
verblind je mij, verblijd je mij nog even
straks ben je voorbij
zolang de wolken voor jou opzij gaan
de glooiende velden rood gekleurd
het landschap laat rusten
weet ik dat het goed was
dag mooie dag
wek me morgenvroeg als goud
om met roodgekleurde wangen
de zwoele avond in verlangen
naar meer, te beleven…
Zeis en zicht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
811 Ik ben het omgekeerde kind
dat tastend, zoekend zijn weg vindt
in een landschap vol lover en tover.
[In dit helderwit gedicht
reis ik als een lichtgewicht
zeer gericht van zeis naar zicht.]
Ik transformeer van stier naar mug,
van gestaald graniet naar tegelgruis,
maar
alsmaar meer voel ik me thuis
in dit bijna niet omhulde huis.…
Zomer Haiku
netgedicht
4.9 met 68 stemmen
657 Zomerse bloemen
Ze kleuren het landschap geel
Als kleine zonnen
Zomerse vruchten
Ze kleuren de struiken rood
Als kleine harten
De zomer brengt troost
Warmte na de regenbui
De koele stortbui
Tranen verdwijnen
Op zoek naar nieuwe wegen
In het groene gras
Het klavertje vier
Geeft hoop te blijven dromen
Het hart overwint…
De traagheid van het loslaten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
668 Verlies de milde goden niet uit het oog
onthoud de volheid van het landschap
wie loopt iets mis in stilgevallen tijd?
Van herinneringen weet je veel
van onthechten een beetje
leer ik van onbegonnen verlangen?
Maar schroei je pootjes niet!…
Tweeling
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
197 Onze zonverbrande
koppen staken uit
het zolderraam
als lucifers
Het landschap gehuld
in mist van Marlboro
We stelden ons voor dat
de horizon iets zou brengen
Op de gyproc muur onder
het schuine plafond van
donker dennen
posters van protserige
Amerikaanse zangers
Eén vergeelde met opgekrulde
hoeken van buffels of waren
het…
verloren schreden
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
163 een cartograaf die verwijst naar
het onbekende landschap waar engelen wonen
in opperste gelukzaligheid wellicht?
in de geheimen van de bloedstroom
ontstaan in het donker
vind ik jou in verloren schreden…
Landschap
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
589 Het paadje in het landschap
van de grote oude meester
leidt nu ergens anders heen
zijdelings van bomen
wortelend onder olieverf
vervangt een sprietje
met respect zijn signatuur
wordt de mei langzaam
maar zeker in haar bloei
tot staan gebracht
nu ik de contouren van een
vrouw zie, zittend onder de es
hoe ver is ze van mij
verwijderd…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder van het verleden
het landschap…
een lied voor bert
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
469 een lied voor bert
even speel ik
een landschap voor jou
die nu misschien doolt
in oneindig hogere
sferen
misschien is
heel veel moed
nodig
een nieuwe lente
af te wijzen
mijn gedachten
meer dan een ogenblik
op jou gericht
geven een fragment weer
van eeuwigheid
van mensen voor mensen
van alles
dat groeit en bloeit
een bloem…
Daar
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
516 Het kan toch
nog niet over zijn,
zo abrupt en onverwachts
Gestaag gaat de bus
verder richting stad
Maar ik ben nog daar,
waar de regenboog
het canyon raakt
en 't pad die weidse lus haakt
in het landschap
Vlak, onder de gletsjer
Wil geen pot met goud
maar lopen nu de storm
is uitgeraasd
De knisperende zwarte lava
als basterdsuiker…
Nog steeds die luchten
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.448 Nog steeds die luchten, schaduwen van wolken
wegvluchtend op windrimpels in de rivier
Het landschap onherkenbaar veranderd
zeggen wij die nu leven, nu zien
Er is een wereld, diep beneden, hoog boven ons
die wij hier alleen vermoeden kunnen
Het moment na de laatste toon
voor de eerste herinnering: een ruimte
die bij iedere ontdekking verder…
Afnemende kinderlijkheid
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
594 Wijds landschap waarin touwen door woorden gebonden
een witte roos in taal opnemen.
Zo slepen tergend langzaam traag touwen de woorden
witte roos voort.
Verloren nu in holle stemmendraperieën.
Afnemende kinderlijkheid.
Asfaltbravoure nam beiden over.
En haar mastodonten geweld walste deze woorden weg.…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
zoals de zon groeit
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
1.349 slaapt niet
wanneer de zon jou doet bewegen
en mij sprakeloos op de achtergrond zet
ver hier vandaan
de zomer sluit bloemen
in je nog ongeleefde ogen, als zouden tralies
stilzwijgend
je huid doen verbranden
en sporen achterlaten, licht en donker,
open voor de dageraad
zal ik je ooit vinden
in de schaduwen van de aarde
waar elk landschap…
Bijna dertig
gedicht
3.2 met 51 stemmen
16.976 .
-------------------------------------------------------------
Uit: 'Landschap met rode hoed', 1981.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 Loodgeschoeide wolken vertrappen
het zinderende landschap,
zwaar hangt de regen,
een zwelglanzend web.
De kokospalmen buigen
nu de starre wind
het grijnzend hoofd opsteekt
en laatste scherven zon vergruisd.
In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.…
HERFST...IN HET VELD
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
1.630 uitgedaagd door 't landschap
Jij zei:
we hebben wind
in de rug
Ik zei:
we blikken
in een laagstaande zon
Op de weg terug
was het net
andersom.…