1341 resultaten.
Beek idylle
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
376 De lisdodden langs de oever,
Fel gele en koel blauwe,
Wuiven voorbijgangers gedag,
Hertjes laven hun dorst,
Strootjes laten zich meevoeren
Naar onbekende oorden.
En ik, ik kijk mijn ogen uit,
Laat mijn oren graag verwennen,
Een enkle zonnestraal
Verwarmt mijn hunkrende huid,
Dat het briesje eer koelde.…
OMDAT OOK JE ZIEL MOET KOELEN, CONCERT IN KOELE WESTERKERK, ZONDAG 22 JUNI 2025, 15.00 uur!
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
432 Kom, luister, zie, voel, proef en ontmoet met een koele nazit: drankje, hapje, in de Westerkerk en ik ben er Jan Jacob en als het effe kan mijn dochter Giulia en jij ook?, wat een verrassing!…
Laat ik nu leggen lichte dingen
poëzie
3.3 met 22 stemmen
2.408 Laat ik nu leggen lichte dingen
op haren lijf en gauw verganke-
lijke, laat het zijn rozeranken
en bloemen andere en trosseringen
en wiekevlokken van grote bleke
vlinders en blanke dauw geregen
aan herfstrag, alles wat van de vege
lente nog is, die gauw verstreken;
en iets van zonlicht, nu ik het kuis
en koel…
GSM
netgedicht
3.7 met 47 stemmen
7.692 Zij zit verscholen in het scherm
van haar gsm, benen over elkaar
bezig te zijn, haar been wipt op
en neer, met één toetst zij als
Luky Luke met ’n vinger
een shaggie rolt en sneller
schiet dan schaduw valt
Haar zonnebril trekt zij omlaag
zodra zij ziet dat ik te diep
in haar bruine ogen duik
Zo kan zij weer koel, afstandelijk zijn
haar…
Ochtend
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
891 zon hangt stil en laag te dromen
In de koelheid van de ochtend wil ik blijven
en de leegte van de nacht bewaren
Er is zoveel dat nog moet komen
de rimpels van mijn huid zijn heel ondiep
Wanneer ik naar de jonge ochtend kijk
daalt een zachte weemoed op mij neer
Ik zou mijn arm wel willen strekken
naar het zuiver, onbegrensd kristal
van koel…
duivels rijmwoord
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
2.476 De dichter verwondert zich zichtbaar met woorden
hoe woorden verworden van wonder en dromen
tot klanken die klinken als koele akkoorden
en wensen van mensen om eens uit te komen.…
Bitter zout
hartenkreet
4.2 met 19 stemmen
1.648 Ik heb geen woorden nodig
om te weten dat ik je mis
ik weet alleen dat er nu
een enorme grote stilte is
De bank is leeg en koel
de krant ligt er nog ongelezen
zelfs je pantoffels zijn weg
ik weet nu weer hoe lang
een dag eigenlijk kan wezen
Ik kan de geur nog ruiken
die je in huis achter liet
het blijft nog de vraag
slaap ik wel…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Gelderse rozen met hun koele
Ballen lichten de hemel toe.
Seringen waaien paarse zoele
Geurige schaduwen, gril en moe.
Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.…
Eenzame tranen
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.541 In het eenzaam stille duister
slaat een trieste donkere klok
wijl ik zachtjes om haar fluister
dwarrelt ook een enkele vlok
Over het koele donkere stille
ligt een bleek en stervend licht
Geheel versleten is al het prille
zelfs ‘n traan op haar gezicht
Langs de stilte van de oever
klinkt het fluister door het riet
en het stille wordt nog…
Maanlicht
poëzie
3.1 met 9 stemmen
3.810 Dat rustig lag te slapen
Op 't koele bed, waar ik zo graag
Mijn hoofd verbergen ging,
En dat mijn lieve kamer in
Een lichtgrot had herschapen,
Waar ieder ding mij vreemd en koud
En zwijgende ontving.…
Een voetstap weg
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
743 Geboren uit wind en water
Platen zand en koele kreken
Zingt mijn eiland mijn diepste kleur
Ruisende rijen populieren
langs het boomgaardpad
dingen de bruidsboom om haar dans
Een voetstap weg van de natuur
Nog gevuld van rumoer in mijn hoofd
bots ik tegen de wind, als ik uit de luwte kom
Mijn ruimte waar rust en leven
tikkertje speelt…
Zoete Moeder van Den Bosch
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
819 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
Voor een Moeder
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
3.574 Een zee van lichtjes, koele ruimte,
bloemen die de tolk zijn van de dank,
weemoed die hier rondhangt in de stilte,
vragen, twijfels, vroomheid ook,
haastig even binnenlopen,
kaarsje aan, een vluchtig kruis,
of wat aarzelende stappen,
weg uit al dat groot gedruis...,
eventjes hier wat verpozen
schuifelend met zware tas...…
pluk de zon
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
649 ziet de mensen onbezonnen
blakeren langs de paden
op stranden bij de zee
stil soms kort van stof
hunne spinsels ontsponnen
spanning vloeide uit aderen
leven gaat nu op de pof
blikken koel in tassen mee
werk blijft onbegonnen
gedoofd zijn alle lusten
in dommel wel te rusten
wat water op de akkers
ach boeren arme stakkers
lamlendig in het…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op, kwam in de ban
van watermassa’s die met oergeweld
zich stortten van een steile stenen wand
die dan –als koele kabbel uitgesneld-
het bergmeer vormden.Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand ?…
Het bergmeer
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
678 Ik vloog
en zoog zijn grootsheid op,kwam in de ban
van watermassa’s die met oergeweld
zich stortten van een steile stenen wand
die dan –als koele kabbel uitgesneld-
het bergmeer vormden. Zwom ik in Uw land
van wassend water krachtig neergeveld
en dreef ik ,vrij, gedragen door Uw hand…
nieuw lichtend.
hartenkreet
0.3 met 3 stemmen
1.158 Niets ontneemt mij het gevoel,
de levenspoel,
waarnaar mijn hart doet streven,
want ik ervaar het eigen doel,
standvast, maar koel,
genietend van dit leven.
Dus mensen kom en grijp de kans,
leid de dans,
geloof in eigen kracht.
Dat brengt je leven in balans,
het geeft je sjans,
zoals je had verwacht.…
Weerzien met weleer
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
571 daar zat hij dan verblijd
in een koele rotanstoel
nam tevreden teugen
van een goede Franse wijn
te midden van Cohiba-wolken
zo moest het leven zijn
hij tapte met zijn voet het ritme
van bravoure en jongensmoed
dat hem terugbracht in gedachten
bij de lieve wijze mannen
die hem zeker maakten
en zag zijn pa en opa weer
in een roes zo…
liefde in ons
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.546 in ‘t jonge gras liggen
zachte regendruppels
borsten koelen de warmte
want jij beweegt liefde
dromend
de droefheid afgepeld
onstuimig gewemel
niet verheffend
buigend, tere halmen
rollend zand onder lijven
jouw zwijgen niet breken
mijn hand jou wekkend genot,
een zweem avondwind
over ’t stille water
druiven, herfstgerijpte
jouw laaiend…
Het liefst oogst ik je lach II
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
1.113 het regent pijpenkrullen in mijn haar
als ik mijn hoofd naar buiten waag
de zomer is een ware plaag
voor bruinverlangend brandgevaar
in plaats van warme zomersproeten
koelen druppels mijn gezicht
wanneer ‘k daarvoor mijn ogen dicht
dansen de plassen rond mijn voeten
het laat me allemaal stoïcijns
al weet ik me zonneklaar geplaagd
ik blijf…
The particularity of nakedness
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
3.232 als ik jou ruik
wordt mijn adem harig
krijgt mijn stem kippenvel
je mond proeft naar pit voor je penetreert
je borst een en al nicotine
en honing je blozende
bedonderde besneden penis
vouwt reukloos langs je dijen weg
in je koele scrotum mengt sperma
zich met accuzuur
de holte van je arm draait haar poes naar mij toe
maar je ligt zo…
Bevroren schaamte
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 Als je even geduld hebt
en je koele hand laat liggen
op de plek van haar gêne,
voel je naast de ijzige kou
iets wat je aan regen doet denken.
Het is niet haar bedoeling
te huilen in jouw zicht,
maar jij bent haar slachtoffer,
je bent verraden met haar tranen
die jij hebt aangericht.
Was het maar anders, zoals ik het wil.…
Wat is de zin?
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
757 het vooral niet analyseren
probeer je even te amuseren
het is geen mooi verhaal
slechts een vrolijk spel
met taal
misschien is het niet leuk
in jouw geoefende ogen
voel jij je knap bedrogen
omdat ik in mijn opzet faal
dan heb je pech gehad
helaas
maar er zijn gelukkig
netgedichten zat
om je lekker bij te voelen
of woede op te koelen…
Het bruinverbrande bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
451 ik zag je in het avondrood
na een dag vol zee en zon
je oogde lief het bruinverbrande bloot
dat contrasteerde met het
fraai oplichtend blond waarin ik
sporen van de golven vond
je kus was koel en zilt
het waterzout vroeg dorsten
lessend om nog meer
je hand speelde met zand
jij blikte met helder blauwe ogen
het genieten van een…
Vrouw van gister
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.121 De boerenzwaluwen teruggekomen
van de donkere kant van de maan
hun tri-riet, tri-riet, tri-riet, tri-riet
knierpt de ochtend aan pierementen
De koele wind komt door het raam
vertelt van verre bliksem en regen
schenk mezelf groene thee en kom
mezelf weer in de spiegel tegen
Een wenkbrauw trekt borstelig omhoog
even later volgt de…
in witte uren
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
529 ochtendnevel zacht en koel
vochtig veebont in witte uren
flarden zweven de tijd voorbij
langs bomen gras en grond
de toekomst in een vochtig glas
het is ondoorzichtige huid
in verhulde openheid
een zwevende dans
een overduidelijke kans
op liefde en hoop in de
bedauwde ochtendglans
zweeft daar in nevelen
door dalen en heuvels…
Heb je schaduw gedragen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
518 jouw lichtval
inspireerde me
jij mijn godin van glas
in het koele blauw
van zelfverzekerdheid
met roodwarme handen
die in subtiele strelingen
mijn koude huid
s-nachts deed branden
heb je schaduw gedragen
zonder te vragen
mezelf gekoesterd aan jou
tot de kleuren verschoven
jouw verborgen diepte
langzaam naar boven kwam
en ik…
In de vroege ochtend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
528 Als een solitaire boom
Maar gevangen in het woud
Dromend van het open veld
De vrijheid waar ik van houd
De ruimte om groots te groeien
Geen vreemde wortels die ik voel
Langs mijn blad steeds nieuwe wind
Mijn eigen plekje stil en koel
Hoop het gevoel hier nog te vinden
Omdat ik moet blijven waar ik ben
Zal blijven dwalen in gedachte
Verlangend…
Leven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
646 Als een glas koel helder water,
Is je leven in't begin.
Gulzig ga je er van drinken,
Slok na slok, met grote haast.
Dan ineens ga je beseffen...
't Is bijna op, hoe kan dat nou?
Waar heb ik het gelaten...
Wat is er mee gedaan?
Waarom was ik zo verkwistend?
Waarom niet rustig aan gedaan.…
Met lichtpenselen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
571 het bos heeft jou herkend
geeft met het knappen
van wat takjes de paden aan
die jij gelopen hebt
het toont de mooiste plekjes
de eerste groene stekjes
die zich openend warmen
aan jouw liefdevolle blik
koel kabbelt water
in het net ontwaakte ven
waar al vliegen dansen
in schemerige waaiers zon
het bos geeft jou
zijn doek met lichtpenselen…