794 resultaten.
Mijn gedachten
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.029 een hart gebroken
een ziel verloren
leven van dag tot dag
zoeken naar een lach
je hart zo zwart als de nacht
leven in zulke onmacht
een ziel die huilt
iemand die zijn gevoel verschuilt
leven is soms zo gemeen
waardoor je hart verandert in steen
soms heel gevoelloos
maar niet het leven heeft wat ie koos
zal het hart nog opleven…
waar zijn de woorden
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
622 vertellen wat ik wil
welke woorden maken nu eigenlijk het verschil
welke woorden geven goed aan
wat ik kwijt wil en waar komen ze vandaan
teveel gevoel is niet makkelijk te omschrijven
waardoor het steeds maar weer gedachtes blijven
je gevoelens uiten op papier
is iets wat ik altijd doe met veel plezier
maar het is ook een uiting van onmacht…
KILLER DAN VOORHEEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.239 buiten is het koud het vriest
min tien of meer zeggen ze
je voelt het niet
hoewel de kachel al uren niet meer brand
voelt jouw hart verteerd door twijfel verdriet en onmacht kouder nog
dan oostenwinden over poolvlaktes waaien kunnen
alleen met jezelf en de muziek die troost maar ook verdrietig maakt
weet je dat je bent vertrokken uit het…
Anders
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
840 vastgelopen leefpatronen
onmacht tot betonen van respect
waardering is genekt door angst
zich zelve te verliezen
niet te kunnen kiezen
voor het vanouds gekende
groepen wenden krachten aan
om als sterkste voor te gaan
en anderen te mijden
het blijken tijden van verharde strijd
wanneer grenzen sterk vervagen
vragen rijzen hemelhoog
de…
Afrikaans drama
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.462 hoe zij wegtrekken
windgedreven
donker op wit
enkel of in groep
beelden werpend
tegen het gewelf van hemel
spoorloos oplossend
tussen ’t dagdagelijkse
uit onmacht geboren
’s morgens vroeg
op ’t Congolese land
bloed onder hun voeten
in ’t eerste licht
hand in hand
gaan zij per twee
gingen duizenden, miljoenen
over land en zee
balans…
Droma
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
554 weer sluit zij de donkere dagen
haar ogen zijn zo hopeloos moe
in plaats van het schaapjes tellen
telt zij de spijlen van het bed
met één druk kan zij om aandacht bellen
maar haast heeft het ontbijt al klaargezet
de po-stoel is allang in ruste
grauw en grijs, een dode kleur
niemand zegt meer welterusten
gesloten is de lichte deur
onmacht…
Waar de sneeuw de morgen legt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
831 de nacht valt in de stilte
oude vormen tonen vreemd
in zichzelf onherkenbaar
als de tijd
het donker weent
snelle stappen dragen haastheid
dragen ver van mij vandaan
en ik kijk in het verleden
waar de tijd zich
laat vergaan
oorlog, honger
onmacht in gevoelsgeweld
het is de zwaarte van niet kunnen
wat mijn hart
het willen meldt
klokken…
ik blijf bij jou
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
1.920 Ik blijf bij jou
Ook al hoor ik niets
Ook al is er alleen maar stilte
Wanhopige stilte
Ik zie de grenzen van jou en mijn pijn,
jou eenzaamheid en je onmacht en
en je angst. Probeer ze te aanvaarden
en samen dragen wij wat voor jou te zwaar kan zijn
maar ... ik laat jou vrij!…
Kuil van de Knal
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 Niets
Knal
Heelal
Speelbal in de ruimte
Veelal
Bal buiten spel
Tijd is illusie
Kernfusie
Van onmacht
Mix met krachten
Bevruchting
Vanuit Iets
Geboorte van atomen
Geen vlucht
Geen ontkomen
Aan het lot
Veelal
Toegekend aan God
Doch
Gelijk de Knal
Komt ‘t nergens vandaan
Verdwijnt al
Als ’n stervende zwaan
In Niets
Ego is de…
geschokt
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
770 verslagen
wie kan dit dragen
zoekend tussen puin en lijken
naar voorbije tijden
de dood dreigt van alle kanten
geen tijd voor rouw
je moeder, je kind, je geliefde
verdriet krijgt geen tijd
chaos en wanhoop
in verwilderde ogen
hoe broos het bestaan
hoe leeg is bezit
haiti is van de kaart
zoals de hele wereld
nederig erkennen van onmacht…
Bedankt.
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
4.341 Te broeden op een volgende hartenkreet
dus geen onwil of onmacht: ’t is maar een weet.
Voor iedereen die ik dan vergeten ben,
Kom nu rechtstreeks, van mijn toetsenbord
en niet uit mijn pen:
Bedankt!…
Eenzame vrouwen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
823 We gaan allen kapot door onvermogen
en onmacht. God is een rotzak!…
Langs Vlaanderens wegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
570 Daar staan, waar hun kind gestorven is
een vader, van onmacht de vuisten gebald,
een moeder, gebroken door droefenis,
daar, bij een kruis langs het koude asfalt.
Terwijl verkeer onverstoorbaar raast
staan ze er stil in wind en regen
her en der, met een bloempje ernaast;
de kruisen langs Vlaanderens wegen.…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Met elke golf is de afstand vergroot
en de hand in onmacht geheven.
Roerloos verscholen voor de buitenwacht,
in het domein van denkbare eigenheid,
nadert het uur dat onvermijdelijk wacht
en berusting wijkt voor bestraffende tijd.…
De kleine kamer, altijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
608 Mijn kleine kamer verdroeg mijn angst, zorgen
en haat vanuit onmacht.
Ze bewerkstelligde veiligheid en eigenheid.
Transformeerde diep verdriet en pijn, van mezelf
en andere mensen, tot een nieuwe manier van zijn.
Een oud gedicht met nieuw licht
van getuigenis.…
Levend verleden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
519 Ik voel mij voor even een onbegrepen
kind dat wentelt in onmacht waar
het leven zijn laatste bestemming vindt.
Ik treedt uit en laat achter wat niet
meer wordt begeerd. Ik ontneem aan
de dood wat nog niet is verteerd.
Mijn levend verleden spreekt als weleer.
Aan zijn voetstap door mijn leven leg ik
mijn bloemen neer.…
Chemokuur
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
709 Ze hoort hakken klakken door de gang
de melodie lijkt doelloos te verzwerven
om hol langs kale muren uit te sterven
voor ze verstommen tot een stil behang
ze voelt de leegte pijnlijk in zich kerven
onzekerheid en onmacht maken bang
haar uren schuilen diep in dagenlang
voor ze de adem van voorbij verwerven
dan klinkt een kinderlach door peinzen…
opstaan!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 telkens weer
de onmacht en schaamte
keer na keer
de hoop en wens
dat het stoppen zal
vol verwachting ook
klopt steeds het hart
dat in stilte schreeuwt
laat iemand het zien
iemand het zeggen
veilig willen zijn
voor een pak slaag
bij wie jou betekenen
zonder angst en pijn
voor onbegrepen haat
wat ook gedaan of gelaten
te begrijpen…
Energetisch gat?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
356 uitziet, haar licht gespeend
van sterren die er zijn als het avondrood
zijn luiken openslaat, zichtbare
heerlijkheid van het groenste gras,
bloot te staan aan ondeelbare gedachten,
toen het leven groen en nog volmaakt was,
van elk moment daarin te genieten
uit gezicht van bespiedende goden
om ons over te geven aan een gevoel
van onmacht…
Kop of munt?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 Nadat de laatste tram
vertrokken was , vonkt zijn
schaduw na op de bovenleiding
en in het neon uit fitting van
de nacht, geen geld voor
alternatief vervoer, omdat ik
mij in de rekening had verteld
overweeg de kansen in een
spiegeling van onmacht
op het bevingerde glas,
als laatst betast door lipstick
soms te vol om leeg te raken…
Ruben
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Hoe onmachtig, ik blijf maar aan je denken.…
Wederkerigheid?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
508 In het gezicht van de goddeloze goden
die stilletjes verdwijnen in een overdaad
van onmacht en geveinsde daadkracht,
overgaat in een wederkerende vraag,
zal de morgen weer verschijnen als de
nacht implodeert, zijn nieuwe plannen
smeedt,in een andere vorm implementeert?…
Metselwerk?
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
597 De herfstzon kleurt de beloofde
hemel rood, hij spint de wereld
in een web vol clichés in spiegels
van een onverzadigd labyrint, speurt
naar waarheden uit het verleden,
van onmacht en onvermogen,
afkomst in brons gegoten bloed
tot aan de dood in een vast
gebakend lied van overleving,
ingevuld naar believen door
dualisme, waaraan…
Zwijgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
486 Laat het allemaal even rusten,
bezweer de onmacht, onderdruk de pijn,
maar alsjeblieft, wees niet bang,
laat ons zwijgen rustgevend zijn.…
meer dan
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
579 welke houden de klank aan
van een viool onder de sterrennacht
welke woorden verdwijnen
in het zwarte water van de tijd
welke woorden keren terug
houden we vast
welke verwelkomen het licht
koesteren we om niet te vergeten
welke vragen om voorzichtigheid
laten ons spreken schrijven schreeuwen en zwijgen
welke woorden laten ons onmachtig…
Onverharde weg
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
464 Voor het niet meer lukt
om de kieren van ramen
en deuren af te dichten
tegen verraad, moeten we
andere risico's nemen
om onze dromen te behouden
Tot het niet meer lukt
om met handen en heupen
onze onmacht met elkaar
in liefdesliedjes weg
te dansen en mee te zingen
met het geluk en het verlangen
Dan samen met ogen en lippen
te dansen…
instrument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 hoe treffend woorden
als richtboeien schepen
laten laveren op een plots
draaiende uit de kluiten
gewassen bries
zo ook is al het schrijven
nodeloos en slechts een
teken van onmacht, terwijl
etmalen draaien en het zonlicht
weerkaatst tegen de druk
bezochte maan
is besluiteloosheid eigenlijk
een wens om alles maar te
laten gaan, het…
Garantie
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
223 Uit doorgaans zeer betrouwbare
welingelichte kring
heb ik tussen neus en lippen
in de wandelgang vernomen
dat men hier nog meer dan elders
in de wijvatwateren
van tzums tsunamische tirades
onversneden hiphop smijt
op streetrapbarricades
en dat men in de straten
van Chicago slammen gaat
met federale troepen
puur uit onmacht en…
Veerkracht
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
889 Veerkracht
Stilte heeft voor mij geen vragen
antwoord ligt te rusten in het brein
alleen wanneer immens verdriet of pijn
nog vraagt naar het waarom
wordt stilte uitgedaagd
ligt het schreeuwen voor de hand
dan verlang ik naar intense rust
met gesloten ogen vraagt het gemoed
geen mededogen waarin ik verzand
veerkracht is soms schijn…
Veertien lentes
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
538 slechts veertien lentes
verruil je als tiener
de basis voor de grote school
nieuwe vrienden
en vriendinnen
schoolagenda vol
huiswerk en idolen
zware tas vol boeken
zoekt lokalen
wisselen sporten
hobby’s af
tot op een donkere
donderdag in december
de tijd haar adem inhoudt…