1231 resultaten.
Stonehenge
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
1.197 Stonehenge, dobbelstenen die
door de tijd hun ogen verloren
nadat ze kunstig neergezet
door een reuzenkind vergeten
in de toekomst kunnen kijken
Stonehenge, het eiland
waarrond de politie een cordon
tussen de gelovers en zij
die het niet willen weten
de hippie en de man met das
snij mij een maretak, druïde
en lauwer mij als kind
van deze onrustige…
de profundis nagelaten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.133 vinden achter de kinderwagen
in een ver vreemd park
en dan iets geweldig indrukwekkends
willen zeggen zoals meisje
nog fris van huid weliswaar
moet ik nu zo langzamerhand afzakken
naar een minder droeve wereld
zoals dieren bescheiden sterven
als hun tijd gekomen is
in een vreemd ver park
waar de bomen nooit aan mode deden
en geen onrust…
Fluweelde zacht
netgedicht
4.9 met 29 stemmen
461 je lach
fluweelde zacht in
tegendraadse vleug
zij lichtte op uit
het nog donkere
van aangeleerde deugd
liet sporen na in
het ooit onbetreden
nog egale vlak
wiegend kwamen
woorden in de
koude buitenlucht
zij wolkten naar
behoren maar brachten
onrust al snel terug
ondanks het fluwelen
vergeet jij nooit de
tegendraadse rituelen…
De luiken
poëzie
4.6 met 7 stemmen
1.955 Om hitte en onrust uit te sluiten,
Doen wij de zware luiken dicht.
Nu dringt uit het rumoerig buiten
Alleen de klaarheid van het licht,
Want zie, de harten zijn nog open,
En zon komt helder ingezeefd
En toont, van blanke glans omdropen,
Al wat er binnen staat en leeft.
Heer, doe de luiken van ons wezen
Voor werelds ijdelheden dicht.…
Schraal
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
580 De zomer is rijp
klaar om te oogsten
vruchten hangen zwaar
aan de knoestige tak
het zonlicht komt later
gefilterd naar binnen
en buiten geurt de lelie
onder 't warme rieten dak
mijn hart wordt onrustig
alsof je zult komen
brood en wijn, de tafel gedekt
maar je stap zal niet klinken
achterom tussen de rozen
je glas voor vanavond
maar…
Faillissement
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
633 Faillissement
In dit huis voel ik mij gevangen;
heb het tot een bouwval laten
verworden,levend van de wind;
wind is gratis,weggestuurd door
eindeloze velden,doods en desolaat:
wat wil ik nog meer;de garantie voor
geluk,is bevrijding uit de ijzeren greep
van een onrustig leven;een stap verder
dan zelfdestructie.Er komt altijd wel
iemand…
Stadsmens
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
659 ruisen van het helmgras
in de duinen
de duinen die ons land moeten beschermen
op blote voeten loop ik voort
het zand kriebelt tussen mijn tenen
met de krijsende meeuwen om me heen
voel ik me vrij als een vogel
als stadsmens kom ik graag aan zee
de rust en de natuur doen mij goed
ik voel hier een geborgenheid
en raak hier ook mijn onrust…
Broertjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
949 Het fijne kopje met de bruine krullen
een stiekem lachje; het is decadent
als je van binnen zo onrustig bent
dat je je broertje graag laat brullen.
Die zet een keel op, zwaait wild met zijn armen
terwijl zijn ogen zich met tranen vullen.
Hij wint de aandacht. Hij heeft charme.…
onweer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
876 de bliksem sloeg
de wind uit je benen
de kracht uit je arm
de zin uit het leven
je was pas vier
groeien was pijn
kijken naar
afzien van
maar binnenin
onrust en honger
innerlijk ongeschonden
verbeten streven
surrogaat leven
maar iedere avond
toch weer naar huis
met je krachteloze benen
je kromgegroeide arm
geen zin meer in leven…
De zon ...voor Anna Rutgers.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
901 De zon zal nu ook voor mij
gaan schijnen mijn onrust
voorgoed laten verdwijnen
zodat ik rust in mezelf vind…
Mijn gedachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
752 Dikwijls kan ik de gedachten
in mijn woorden niet kwijt
kan ik nog slechts wachten
op iedere zin die om voorrang strijdt
wachten op verlossende woorden
die mijn onrust op doen klaren
in talrijke klankvolle akkoorden
mijn brein voor rampspoed bewaren
dan spreek ik als volleerd redenaar
de bühne vol gloed betredend
iedere tegenspraak overredend…
harteloos hart
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.049 Mijn hart, onrustig en vermoeid
en door de tijd steeds meer bezeerd,
van jou opnieuw de liefde geleerd
en in vrijheid geketend en geboeid.
Mijn hart, zo arm en nooit ontloken
en in de tijd zo zeer verhard
verworden tot een harteloos hart
jij hebt het pantser doorbroken.…
Nachtwacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
715 Als je onrustig ligt te slapen
Gevangen in een nare droom
Machteloosheid zonder wapen
Angst je overheerst in bed
Lig ik naast je
Houd je duisternis in toom
Dan ben ik daar
Het is goed schatje
Ik ben bij je
Het komt heus goed
Ik ben er voor je
En hou je vast
Als je geen uitkomst ziet
Hoe je nu verder moet
Laat mij degene zijn
Die op…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Het gebouw
zo puur van vorm
ligt
onrustig gespiegeld
in het wiel.…
Kyrie eleison ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 Wanneer paniek en onrust
op mijn pad kwamen,
als verdriet en pijn
telkens weer aantraden;
altijd was jij er dan
helemaal voor mij.…
Hier, in onze tuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 In mijn centrum van onrust.
Onaangekondigd.
Alledaagse geluiden verstillen.
Stemmen van de straat.
Gekras van torenkraaien.
Gezoem van bijen.
Fluisteren van bladeren.
Mijn hart luistert.
Het duurt zolang het duurt.
Deze heilige vorm van leven.
Hier, in onze tuin.…
Narcissus
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
461 De diagnose is gesteld
Het vonnis gesproken
Zo ben ik onderweg
Leef ik onrustig en onzeker
Wil ik alleen zijn
Maar ook altijd bij jou
Mijn ankerpunt
Mijn veilige haven
In mijn illusies
De liefde nooit gevonden
Onderweg
Tussen de liefde en de leegte
Het teken getatoeëerd
op mijn arm
Steeds degene
die ik moest zijn…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
Depressie
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
618 negativiteit
met zuurstof te filteren
de boom zei niets terug
ik had geen vragen
waarvan ik het antwoord
al wist, ik somberde
uit de diepte van mijn ziel
borrelde een wanhoop
niet te beschrijven
ik probeerde de zomer
in te lijven, maar
mijn lichaam sputterde
tegen de boom
die onveranderlijk bleef
er klonk een stem
in de onrust…
De Beweging
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
919 Allen bewegen onrustig...
Eekhoorn verstart:
Muisrat kan zich niet bewegen!
Rat kijkt onbewogen.
De Beweging heeft zich opgeheven.
Ergens rest nog een gestolde rots.
Een fabeldier dat zich opricht.
Eekhoorn heeft een monument gekregen.
'Niemand mag iemand dwingen niet te leven.'…
Ons hout
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
577 Ons houden van is hout geworden
verschoten door het leven
vervolgens is het koppig en ruw
met onrust ingewreven
Ons houden van is hout geworden
zilt van de oneindige traan
het haalde het zoete uit datgene
wat eenmaal was ontstaan
Ons houden van is hout geworden
verweerd door het verleden
geblakerde nerven relateren aan
hoe vurig het…
Gefluctueerd tot fiasco
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
484 Die tijd
fluctueert tot fiasco
Tijd doorgaans niet te stoppen
hoewel een stopwatch zelfs
de snelste negeert
na deze eerst punctueel
subliem te hebben vastgelegd
Daarentegen niet af
Tijd, ontegenzeggelijk
een enorm gevaar in deze tijd
Vooral een gebrek aan tijd
registreert
onze onrust bij het zien
het registreren van een over
ons gekomen…
Het wit papier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
924 je bent
de woorden kwijt
maar stilte blijft
haar letters
steeds dicteren
je kunt je niet
meer concentreren
op de tekens
die verschijnen
op het wit papier
het scherm hier
staat vol met
vreemde talen waarvan
je de betekenissen
niet kan binnenhalen
geef mij je hand
laat ons samen schrijven
zo kunnen we
de onrust uit de…
Geloken pauwenogen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
702 zag de onrust
in je slag
je wiekte traag
op warme winden
fladdert om de
nieuwe stroming te
hervinden die je lift
vleugelt zacht
geloken pauwenogen
op een witte ondergrond
de poten zwart al
uitgestoken voordat
je op de kroon
van bloemen landt
nectart gulzig
lentes eerste vocht
vouwt je vleugels
als de wind weer
aan je sjort en…
Bang bloed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ruzies maken relaties ongelukkig
en steeds meer wetten nodig
tegen de nuttige ondeugden:
behoudzucht, zetelend
op haar troon, opgemaakt
met trots en schone schijn
ontevredenheid, onrustig
knorrend en kriebelend
in de buik en het hoofd
genotzucht…
zomer en winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 zoals seizoenen gaan en komen
beleven wij plezier en pijn
de zomer wordt ons wreed ontnomen
de winter zingt een nieuw refrein
de kunst is onverstoord te blijven
in ons genot en in ons lijden
de onrust uit ons hart te drijven
in alle vier de jaargetijden
zoals een kaarsvlam rustig brandt
indien geen wind haar kan beroeren
zo houden wij…
Sloffend de dodenmars
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
452 verpleeghuis
blote voeten in badslippers
we zaten op een bankje
in die lange saaie gang
greep ik zacht haar hand
ogen vol van stil verdriet
keken naar me maar ze zag me niet
haar gebogen hoofd
zwaar van ongeschreide tranen
richtte zich enkel op de gesloten deur
die voor haar niet open kon
heel even maar want ze slofte weg
onrustig…
Het nieuwe begin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
630 Altijd voel je een lichte onrust
wanneer die eerste schooldag nadert.
Een acuut heimwee naar de dagen
die allemaal op mekaar leken,
en juist daarom zo mooi waren.
Stilletjes denk je terug
aan de avonden waarop
om halftwaalf de barbecue nog smeulde
en de rosé werd bijgevuld?…
Zij wil zijn sprookjesbos
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
741 zijn paard kwam
dampend zwart
te groot zo heftig warm
de blik verwildert rust
hels van pure kracht
en schoppend naar opzij
dichtbij steeds dichterbij
geen plaats meer om te staan
zijn ruimte is versluierd
is naar haar prins gegaan
en hij is afgestegen
het paard verdampt in rust
haar lichaam nog slechts ogen
met blik die onrust sust…
gaven in steen de tafelen gelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
820 de geest heeft
haar schepsels gebroken
in de bijbel van toen hebben
alleen vaderen gesproken
zij dachten gods schip
te bevaren op golven
die onrust bedaarden
vergaten de vrouw in het paren
offerden zonen
uit een aards paradijs
brandden de braamstruik
gaven in steen de tafelen gelijk
is er verschil tussen lichaam en ziel
de man…