954 resultaten.
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De kunst in zekere mate als maatstaf
buigzaam riet langs een dunne meetlat,
soms misleidend voor mensenhanden
educatief doordacht, als kunstproject geraakt,
glad als een ritselende slang, spelenderwijs.…
Waar wacht het weerzien?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
701 Hun oevers bezaaid met hetzelfde riet en lis
een eend en wat wiebelend wrakhout,
vluchtende libellen voor stank en vuilnis,
Tigris en Eufraat, overwoekerd paradijs zo oud
als misérables toegestroomd uit riolen.…
Tuinfantasie - 2e tafereel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
421 Er zwemt een waterhoen, dat mij niet ziet:
De kanten zijn wel dicht begroeid met riet.…
Dagje aan 't water
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.095 zon en wind als gezworen kameraden
riet beweegt in swingende bewegingen op de
aanlandende golfjes langs de oeverrand
de blauwe lucht, slechts onderbroken door
dunne regels hoge bewolking, waartussen een
natuurlijk kleurenspectrum onze blikken vangt
ver voor ons uit, op het woelige water,
het silhouet van een slank wit zeiljacht
langs de…
Gronings verzet
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
452 De provincie Groningen verwordt
tot een ruïneus gedrocht en die
verrekte NAM blijft maar graaien
als een door geld verblinde
Dagobert Duck, terwijl ze de
zwaar gedupeerde Groningers met
een kluitje in het riet sturen.…
Vakantieherinnering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen
En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…
een gewone mens
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
477 morgen is het weer zomer
dan hangt aan het groene ijzerwerk
rondom mijn kleine buitenterras
weer het opgehangen plastic in zwart
gevuld met een kleurrijk gewas
of beter gezegd, eenjarige plantjes
zij blijven twee seizoenen
zo sterk als
de kwetsbaarheid van oude van dagen
er zijn nog vetplantjes in rieten mandjes,
overjarigen zoals dat…
De orde van het licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
101 De beek buigt om een steen,
het riet beweegt
voordat de wind zichtbaar wordt,
een wolk verliest zich
zonder iets kwijt te raken.
Alles lijkt
elkaar al langer te kennen
dan namen bestaan.
Alleen de mens
vraagt wie dit bedacht,
wie het begin bewaart,
wie over morgen waakt.…
foto
netgedicht
4.9 met 18 stemmen
1.187 een winters decor met
water, riet en een molen
huiverend sta je op een brug
naar onbekende overzij
bekoorlijk gekleed in
een jas die ik nooit zag
je haren wapperend
in de gure wind
gewikkeld om je hand de
riem van de vrolijke hond
die nog steeds niet snapt
waarheen ik nu toch ben
weemoedig lijk je naar
de fotograaf te kijken
een vage…
Golvend samengaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 neem me mee
naar de ruimte
van de zee en
hun zilte luchten
waarin wind en
water in golvend
samengaan hun
bestaan uitrollen
jouw helder
verenwit
geeft een
schitterend
tegenlicht als
jij scheert over
opspattend schuim
en ik verborgen zit
wij raken aan
water en duinenrand
waar stukjes strand
met riet en groene
helm zijn beplant…
Denkend aan Holland
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.296 hoog op de Veluwe
in dorpen tussen bomen
die helemaal niet eens
zo oud zijn
gaat het leven eigenlijk
net zo snel
voorbij
daarom koop ik hier in de straat
het nationaal produkt
gekweekt in ruimtes
met afgeplakte ramen
waarachter de vloeibare meststof
kwistig stroomt
dan kan ik zingen
'k heb u lief O Nederland
onderuitgezakt in een rieten…
Voorjaarsmiddag
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.062 Een rieten dak met wilde-wingerd,
Een wegje, dat er henen slingert
Door 't weke lover, dat al leutert;
Een kleine dreumes, die beteuterd
Naar 'n ietsje en een nietsje ziet;
Een vogeltje van wiedewied!…
Vredesduif
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.384 De kaalgeslagen rots tilt de burcht in de nevel
Met verlaten trots glijdt de nar onzichtbaar
door het geknakte riet. Zijn daden laakbaar
rijp voor boeien, ketting, knevel.
De weg is traag, schier oneindig onbestemd
gebroken zijn hart, gescheurd zijn schamel hemd.
Waartoe, waarom ?…
MIJN PLEKJE
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.096 Mijn plekje aan het water
zo, tussen 't ruisend riet
waar mooie boten varen
een plek waar ik geniet...
ik kan daar topless zonnen
geen mens die mij daar ziet
ik hoor het water kabbelen
een schitterend gebied...…
Het meisje van de stilte
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
930 ik in haar gedachten dook
Hoe lang is dit al aan de gang
Ben ik de enige die haar problemen ziet
Ben ik de enige die haar gevoelens ook voelt
Heeft iemand anders dat niet
Er moet iemand zijn die haar kwade gevoelens koelt
Ik wil er voor haar zijn
Makkelijk is het niet
Wat ze nodig heeft is een constante lijn
Ze verschuilt zich in het riet…
WIE REDT JEZUS?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
421 Toehoordersgedachten draaien zich steeds om
als wervelwinden door neerbuigend riet.
Na alle strenge, scherpe aanduidingen
toont de zanger ander gemoed, rein en groot,
met verfijnde, bedekte zegeningen.
De laatste woorden zijn genezend brood
uit de klinkende mond, bemoedigingen
voor de Heiland: "Red Jezus uit de goot!"…
Zonder Fee
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.285 en dan dit – zonder reden
lag ik daar in het koren
bloedend in het ochtendgloren
spontaan een tweespaltig verleden verliezend
ten doele een richting -een plotline- te vinden
uit alles wat vrouw was en ik ooit beminde
stond daar een reiger roerloos
in het bloedend verschiet
sneed het riet -dramatisch
een fluist’rende ode
zo zacht en…
Sint-Franciscus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.189 Hij zal in d'afgrond van Gods liefde springen,
trekt zijn verleden en zijn kleren uit,
en in een pij, met zijne ziele als luit
gaat hij al beedlend langs de huizen zingen,
zingt voor de wolf, de vogels en de bloemen,
kan al wat leeft zijn broers en zusters noemen,
de Liefde zingt hem mager als een riet.…
oudejaarsavond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.989 oudejaarsavond
is nog enkele verrotte bladeren
opgezwiept door de oostenwind
ijzig scherp
een mes blinkend staal
lemmet vol weemoed
in mijn hart
mijn stokkende adem
op het scharnier der jaren
roest en schilfers
is het dorre riet in het spiegelwater
verstilde kou en droog geruis
een stervend land
je uitademen witte dagen
even in de…
kleuren
netgedicht
2.7 met 19 stemmen
2.086 Ik denk aan mensen als in kleuren
Van bloeiende violen of van buigend romig riet
Soms licht, soms donker
dan weer stralend of heel broos
Ik kijk naar anderen die mij voorbijgaan
waaraan toch niemand iets bijzonders ziet
Maar ik, ik zie een kleur die overheerst
en richting geeft aan mijn gevoel
en aan mijn zekerheid dat ik de goede koos…
Nachtgezicht 1
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.444 Ik vlecht van riet een vaartuig groot
en dicht met pek de naden.
Het water stijgt, ik vaar als inval-
kracht als veerman zonder vracht
verdronken oorden over en zie
dat wat er drijft geen vissen zijn.
In de vierde wake raak ik verstrikt
in lange draden van verwrongen
en verstomde zendermasten
op het hoge Bloemendaalse duin.…
Dijkbewaking
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
920 Nog verder draag ik mijn verleden
het weelderige riet in
waar de mandjes groeien
bruinverpakte gorzen de wacht houden
over elke doodgeboren lentemorgen
en vroege klanken stroomopwaarts
de eerste zon ontmoeten
Een rapsodie in tegenlicht
bewaakt de ijle dijken
in de laaghangende kilte
trek ik mijn rietkraag verder op
buitendijks wachten…
Moeder Aarde is ziek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 Moeder Aarde is een beetje ziek
Soms heeft ze koorts
en dan weer rilt ze als een riet
Het water staat nauw aan haar lippen
en haar winden daar kan niemand
nog aan tippen
Het vuil zwerft overal in het rond
daarom voelt ze zich niet zo gezond
Haar adem ruikt een beetje zuur
en hoesten is van lange duur
Nee, Moeder Aarde voelt zich echt niet…
Stad
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
974 Lijk warempel wel klein Duimpje
dacht de vrouw terwijl ze bukte
raapte, bukte, raapte, bukte totdat
ze haar armen vol hangers had
die de vrouwen voor haar uit
het rieten hengselmandje
zomaar gooiden op de straat
deze schat hadden ze ontdekt
op het hoekje bij de zaak.…
bij Hugo Claus te Antwerpen
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.337 ogen, mensen
die spreken en buiten
wachten in groepjes
wolken schudden zich uit
er hangen mantelmeeuwen
boven de stad, zij roepen
hem naar zee, dwars door
klei, polderland en dijken
Bourlaschouwburg loopt
langzaam leeg, kaartjes met
een foto van hem vallen
voor etalages van Louis Vuitton
zie hem gaan door het land
langs wuivend riet…
Kerstmis 2008
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.082 Hoe zou het zijn met Klaas en Riet,
Met Anneke en Peter?
Waarom had Nel zoveel verdriet?
Zeg, is vriend Tom al beter?
Ook dat zijn vragen, en je weet
Daar komen we mee verder,
Want aandacht aan een mens besteed
Maakt ons een goede herder.
Dan gaan we zoeken naar een kind,
Naar wijzen, engelen, mensen.…
Godenleer
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.243 wiet
vooral de dingen weet die in verschiet
het paradijs nooit aan de galg vergeet
geloof mijn ogen lief, zo niet, roep luid
om zand en hitte voor ‘t gebroken glas
de houten tafel drie keer in de was
een kopje dunne thee met droog beschuit
nog voor je laatste reis het dorp je ziet
en hoeveel de wind door vingers riet…
Bodypainting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
677 Laat je bespatten
beslaan als een paard
rustig maar, beestje,
straks ben je nieuw
die manen van riet
krijgen kleurige linten
in de drinkbak
champagne uit 1800
zeventig kussen op het hoofd
van zwarte dons
en ga maar liggen
in een bubbelbad
met orchideeënschuim
onderwater
spelen toverfeeën
op een gouden harp met
raampjes groen en blauw…
Keel- kikker
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.706 Kent u die grappige beestjes verstopt in ’t hoge riet
Vaak wel te horen, maar verstopt, zie je ze niet
Zijn ze de weg kwijt, als ze op straat lopen
Of willen ze dan een kikkerpraatje verkopen?…
Ik lag alleen
poëzie
2.0 met 4 stemmen
4.402 Toen ’s levens zware sluier scheurde en week
En eindloos licht sloeg me in de ontluikende ogen,
Waaruit Hijzelf mij daagde, die gebogen
Voor de aâm der eeuwigheid als riet bezweek.…