1518 resultaten.
Ze hebben
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
941 Het raam gebroken
en mijn naam gestolen
Naamloos en onbekend
trek ik doelloos de heuvels in
waar de uren dagen duren
en de schemering even
hardnekkig is als poolijs
de zomerwarmte slechts
mijn droge huid maar niet
mijn verlaten hart verwarmt
De lege nachten vul ik met
poëzie over gebroken
Delfts blauw
en over de zeven zwanen
die…
Vleugel
netgedicht
3.4 met 25 stemmen
1.016 En witter dan
die stille en rijpe schemering in hem aldoor,
in haar en half april zo kon het nieuwe moe-
geworden prille licht niet zijn. Zij dacht: ik
moet niet spelen want de woorden van zijn
motor lopen dof. Sylvia Schrijen, 14/04/'03…
Vrij-willig
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
3.359 Ontluikende stroompjes
opgestuwd met zachte hand
tasten lustig mijn lichaam af
Loom verlangen onderhuids
wordt voelbaar gewekt
door onverholen lichaamstaal
Als vaag gestreepte schemering
bekoorlijk binnenvalt
beroerd zinnenstrelend licht
jouw geurige huid
Vrijwillig ontvoerd door
opgezweept begeren
tikken onze harten
schaamteloos de tijd…
Avondmeer
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
748 Rust daalt nu zachtjes neer
in deze koele, natte schemering.
Hier hervind ik mij tenslotte weer
bij dit verlaten, stille avondmeer.…
Door klapwiekende muizen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
640 de maan vervleert
door klapwiekende muizen
stralen korten schaduw
tot ontkleurend duister
de grond is nog warm
als licht zich spiegelend
aan de hemel de aarde
een laatste veeg geeft
maanlicht versijpelt
in vallende schemering
een ongebroken witte roos
in geel verzachtende reflectie
roos en maan zijn roekeloos
in hun oplichtend…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
Ghazel I
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
641 De wereld draait door, de schemering in,
flitsend vangt een zilvermeeuw nog licht.
De dichter staat erbij en kijkt er naar,
verlangend naar meer oorspronkelijk licht.…
Laat me voelen
hartenkreet
3.8 met 19 stemmen
1.881 Laat mijn handen
je innerlijke voel
betasten en strelen
geef vanuit je hart
warmte en liefde mee
Uiterlijk is schijn
wanneer het innerlijk straalt
omarm me en voel
de fluistering van de wind
spelend met je haar
strelend over je natte wang
je ogen kussend
Vanuit donkerte en schemering
lacht mijn schaduw
je wolvend toe
krachtig…
Nachtwacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.612 De maan waast schemer politoer
in nevelsluiers over het meer
haar stralen dalen parelend neer
en hechten zich flonk’rend tot ‘n snoer
dat zich wiegend voort laat zweven
op de ziel van ontslapen akkoorden
die hun daag’lijkse hymne verwoordden
tot zij klankloos in duisternis dreven
De wachter bleekt in stil bekoren
door het fragiele van de…
zilveren stilte
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
619 in een onbewaakt
ogenblik, verdwijnt
de dag, in grijze
stille schemer
lost op in niets
moe van het wuiven
staat stakerig stil,
de kruin gekant,
als een schaduw
de berkenboom
de heimvolle roep van de uil
vervaagd in de vallende avond
donkerte zweemt
over schuivende wolken
van waar, in zilveren baan
koel en blank, de maan
haar licht…
Zoals licht leegte vult
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
747 Zo vertoeven ze op mijn erf
solitair in droog gevallen dalen
als geschonden schuiten op de werf
altijd zwijgend met duizenden verhalen
Ze leven in zanderig lichten
in eindeloos oplichtend zand
dwars door alle godsgerichten
nemen ze passanten aan de hand
Als het uitbundige en jubelend licht
loom en lui de schemer schept
wacht…
Alpen - Stenden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
530 Het knarsetandend wit
Dat in mijn adem fluistert
Mijn trouwe metgezel
Als hartslag in de schemer
Tegen een oranje aura
Prik ik in het laken
Groots en nietig tegelijk
Weet ik mij verbonden
Het zuivere koude water
Valt hard naar beneden
Ik lest mijn dorst
Proef het zout van mijn huid
Hier op dit hoogste punt
Stroomt de aarde door mijn…
Polderbos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
450 Arm land in verval
woud op vreemde bodem
een surrogaat wildernis
op getemde baren
Wanhopig trachten stammen bos te zijn
een steriele rechtlijnigheid
verraadt de schijngestalte
gereed voor het wegkappen
Door de wonden toucheert
heilzaam licht de romp
wegkwijnend in eeuwige schemer
Pas na het vallen de warmte
over hun liggend lichaam…
afrodisiacum
netgedicht
3.1 met 24 stemmen
598 kom, laat ons dansen
wees niet bang
dansen
dicht bij de rivier, de hemel
in ons hoofd
laat mij toe
de avondzon en daar waar
onze schouders de schemer raken
ik wil blijven
jou beschrijven
en ieder het weten mag
om een mens
om wat het leven doet en ik gaan mag
in
en uit
laat ons
want vannacht, van boom tot boom
zingt de maan…
van een moeder en haar kind
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 je omhulsel is er wel…
nu huil ik
tranen van onmacht
hoe lang gaat deze schemer duren?…
Lente blues
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
578 Zich met mij heeft verstaan
Dagen met enkel regen
Of bezwaarde wolken
De aanwezigheid ervaren
Van uitzichtloze wegen
Waar ongerijmde gevoelens kolken
Die mijn geest niet verklaren
Het zou moeten zijn
Als dat ik word gedragen
In de door mij gevoelde
Onderscheidende lagen
Doch het ademen verengt
achter sterven
Of schemerige…
In het zicht van kasteelridders
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
813 Daar in de verte
nog wat schemerend stil
gevormd door water en wind
spoelt de zee haar uitzicht schoon..…
Het lange lage licht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
479 mijn schaduw
wilde intenser leven
heb hem wat meer licht gegeven
trad in het donker
nauwelijks naar voren
wilde mij daar privé niet storen
nog loopt hij gebogen
danst en springt van lieve lust
maar kijkt mij nooit in de ogen
de schemering is favoriet
in het lange lage licht
krult hij melancholiek
voor het duister ons versmelt
helpt…
Een eigen wereld
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
602 waar vroeger
schemer licht was
in de duisternis
stilte het altijd
voor het zeggen had
als laatste woord
heerst nu kilte
in transparante drukte
zonder schaduw
sprookjes sagen
mythen en legenden zijn
bronnen vol gelukkige ellende
de levensrode draad
spint juist garen bij
dimensies vol met fantasie
laat woorden uit
hun werkelijkheid…
Lichtval
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
503 traag schrijden
luwte en schemer
betreden zienderogen
vroeger dan laat
dieper dan donker
een verte verdwijnt
de avond ontvouwt
vormt nachtwolken
op gedempte toon
in het laatste schijnsel
gloeit een bergtop na
het glas leeggedronken
dagelijks brood gegeten
een omsingelde maaltijd
borden onder de kraan
geheimen en beloften
betranen…
over de liefde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
707 We liepen door bossen maar draaiden verkeerd
verloren elkaar uit het oog,
doch,het waarlijke minnen raakt niemand verleerd
en al doolden we ooit rond als kattegespuis
we kwamen voor 't schemeren thuis…
's Ochtends als de dageraad
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
516 's ochtends als de dageraad
de wereld langzaam lichter maakt
de schemer van de grond losraakt
als dan het licht zo aangenaam
de bomen en het gras beroert
een houtduif in de verte koert
de morning glory slaperig
haar paarse kelken openvouwt
luchtvochtigheid het land bedauwt
dan voel ik mij zo zegenrijk
helaas duurt zo'n moment maar…
Herfstpaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
560 Als jij mijn herfsthuis binnenwandelt
Oktober en de schemering
In je kielzog.
En de nacht brengt ons
over vier seizoenen
Tot de dag ovalen strooit
over muren
Wij nog slechts een duren zijn
Tot jij weer gaat
Mij achterlaat
In een kathedraal van herinnering.…
Poète maudit
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
746 weer zo'n dag
waarop de uren
zich van schemering
naar avond slepen
en in het duister
een vaag silhouet
hij
misantroop van de nacht
bandeloze tijden
perverse fantasieën
vinden soelaas
op het nog blanke blad
het glas
hoogbenig in handbereik
Tot aan de dageraad
waarin ze weer ontluiken
als les fleurs du mal
schoonheid
vanuit het…
geluk overvalt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
545 geluk overvalt
als een havik
boven de canyon
cirkelt aftakelende
moederbomen
andere bomen
beschermen zolang
ze kunnen
twaalf ransuilen
samen wachten
op de schemer
het dichtgevroren
ijs kreunend kraakt
koperwieken en
ganzen overvliegen
de geur van een
regenbui na een
droge zomerdag
we gebutst en lachend
in een weiland…
't Ogenblik wacht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
404 's Avonds het bed opzoeken
omringd door
het drievuldig beschermende
lakens muren en zoldering
is een weergaloze zegen
om te rusten na de dag
zich overgeven aan
aangename schemer
die overgaat in
alles vergetend zwart
om de volgende morgen
op te staan aan Gods hand
waar kracht en levensmoed uit komt
de nabije uren
met de Hemelse Vader…
Impressie
gedicht
4.6 met 5 stemmen
4.926 De tuinen zingen
ze zingen van het donker
of de schemering
een grijze melodie
Het licht is om te praten…
Brakke grond
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
117 niemand hoeft van mij te weten
als het niet voor bomen was
dat ik in 't naken van de schemer
een indiaanse waanzin dans…
De maandans
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.384 Kom, doe de maandans met mij
in de spiegel van mijn dromen
voel mijn handen op je zij
en laat je hart tot rust komen
Laat het licht van liefde sprankelen
voel mijn lippen op je zachte wangen
laat onzekerheid even wankelen
en door hoop worden vervangen
Kom, doe de maandans met mij
laat ons in de schemering zweven
straks is deze nacht weer…
(In het klaarlicht)
gedicht
3.2 met 33 stemmen
16.055 En kom om mij te omringen, mooier dan
ooit, met jou uit de schemer van het sparrenbos,
het omtrekloze, te herkennen aan het zwenken van het
duister, hangend aan de takken, zwaaiend steeds,
ik beneden, omsloten door de golven - zwem jou tegen,
de zee in, die pijnloos is, achter de branding door.
-------------------------------------------…