9585 resultaten.
Het einde van de dag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
556 Dat stuk verstilde tijd
aan het einde van de dag,
net voor het donker wordt,
dat magische moment
waarop ik als groot kind
nog even, na het eten,
buiten spelen mocht:
“Vergeet niet thuis te komen wanneer het donker wordt ”.
De kindertijd voorbij
laat ik nu graag de honden uit
nadat het eten is gedaan.
En in dat stukje tijd,
onttrokken…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Dikbuikige wolken,
al dagen uitgerekend
van talloze vruchten.
Hoogzwangere luchten,
niet meer bij machte
de last te dragen.
Bij vlagen
waaien hun pasgeborenen
dwarrelend naar benee.
Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…
Doodsstrijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
556 Daglicht kwam te vroeg
wekte de bewusteloze stilte
zette deze om
naar versnellende tijd
Sterven is weer niet gelukt vannacht
ik riep om de knokige armen van de dood
krijg er een kille morgen voor terug
vol teleurstellende beloftes van een nieuw begin…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
Jij schetst mijn zwijgen
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
510 Jij schetst mijn zwijgen als een stille droom
waar ik zal zijn als mijn woordenzeef ontwaakt
in het inspiratieloze niets
op weg naar jou door de deur
als een boot zonder haven
waar zal ik zijn
als jij mijn zwijgen schetst
aan de andere kant van verlangen
alleen in de sereniteit
van een eenzame zomernacht
jouw naam op mijn wolkenraam…
Sprakeloos
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
690 Toen de woorden niet meer wisten
hoe de klank hen had gekleurd,
gaf het redeloze ritme
tijd en ruimte aan terreur.
Hoe de taal nu is verworden
tot een daad van stil verzet
een onuitsprekelijk verlangen,
een bedroevend stil maar groots gebed.…
Krieken van de dag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
412 Mooi is het om de
ochtend in alle vroegte
mee te maken, er is
zoveel moois en het is
het waard om dat in alle
stilte te ervaren.…
Herfstwandeling met broeder Lucas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
488 Diepte gesprek waarin stilte en
kleur ons een weldaad doet
zo verlaten we de kloostertuin
herfsttinten strelen onze ogen
je kunt goed zwijgen zegt hij
dat is een kunst van God gegeven
als we stil zijn
is er een wacht voor de lippen
want soms in ons spreken
praten we onze mond voorbij
hoor en kijk toch eens zegt hij
alles spreekt…
Sereen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
414 De stilte waar hij zich in
begeeft is voortreffelijk,
subliem in alle vrijheid
der natuur.
Mooi is het als de natuur
in alle eenvoud zoveel
moois mag geven.…
Afscheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
468 Toen ik je in stilte moest laten gaan,
lieten de emoties mij niet los.
De tranen en mijn verdriet zag je niet meer,
en ik had al zoveel meegemaakt.
Gelukkig hoefde je dat niet meer mee te maken
voordat je rustig de aarde ging verlaten.…
Stille rivier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
644 Bij de bedding van de stille rivier
herinner ik mij de echo van jouw stem
waar jaren in het verleden zijn vergleden
en ik heb ieder woord nog in mijn hart
elke droom droomt in mijn hoofd
en kilometers reizen zwerven met me mee
langs de stille rivier ligt het meetlint van onze liefde
een vriendschap ter volmaking van het zwijgen.…
Macht van Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 Plotseling hoor ik de schoonheid,
van de stilte.
Ineens zie ik mijn gedachten wijken.
Muren vallen geluidloos om.
Een poortloze deur valt in het slot.
Oordelen hoor ik machteloos bezwijken.…
Stille week
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
568 daar mag ik weten
wie U bent
wat U deed
omdat het antwoord
dan gegeven is
het mysterie openbaar is geworden
de stilte wordt opgeheven
straks als het zondag wordt…
wat ons rest
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
668 Wat ons verbindt,
maar ook scheidt,
wat ons ontvlucht,
maar ook zoekt,
wat ons kwelt,
maar ook omhelst,
wat ons rest
na de echo
van de schreeuw -
stilte.…
dodenpraat
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 de doden praten niet
ik wil ze zo graag horen
en met ze lachen
maar ze lachen niet terug
ik hoor alleen de wind
en het koren op het akker
waarom zwijgen ze zo lang
kan ik ze maar begrijpen
moeten ze mijn problemen niet
ik sta op de plek waar ze zijn
vertel hun over mijn probleem
maar ze zeggen niks terug
ze hebben toch geen geheimen…
Tulpen in de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 We kunnen niet slapen,
mijn oude kater en ik.
Hij zit op, ik aan tafel.
De tulpen worden wakker.
Het is midden in de nacht.
Hij spint dat het een lieve lust is.
Ik geniet van stille bloemenpracht.…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 en dan de zon weer op zien komen
ik hoor je niet
door mijn aandacht
voor het zoete duister
neem ik jouw droom
mee in mijn brief
en ik wil ook niet dat je fluistert
want ik heb slechts de stilte lief.…
Zwijgen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 Het gouden zwijgen
om de stilte te horen
Vinger op de mond…
Momenten van stilte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
525 Momenten van stilte.
De bakens van rust.
Om de kwelling van
de drukte die de
stilte niet lust.
Momenten van verlangen
om een ander bestaan.
Wanneer de vogelgezangen
ons opnieuw de oren open
doen gaan.
Momenten van stilte om
een gebrek aan tijd.
Om het dictaat van de
klok dat niet aan weemoed
lijdt.…
Gebroken stilte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 Zeer beslist een weerslag zon-
der weerga
aangezien die
keen immer slechts groter werd
zonder begrip
van gevaar
dat zeer dreigend
echter veelal in gebroken stilte
in nevelen gehuld nadert
dat zeer dreigend
zonder ook maar teken of waarschuwing vooraf
zich opeens openbaart
Een risico
dat wij zeker
noch willen, noch moeten lopen…
Schreeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
451 ik luister
naar de stilte
van de nachten
ik hoor
het gefluister
van mijn gedachten
en plotseling
schreeuwt
binnen in mij
van alles
zich uit
maar ik
verbreek niet
mijn stilte
uit angst
voor het
onbegrepen geluid…
tweeparig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
494 boven het zwarte ven dansen
twee paar libellen in 't rond
met haakse vlucht, omarmd
door stil, roestig veen
zometeen zal het lijken of
dit nooit bestond
ze dollen nog wat doelloos
en gaan weer heen…
Op weg naar Jan Mayen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
485 Wel stemmen van golvend water,
dat zich als stilte door mijn wezen boort.…
mijn eigen stilte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
908 je leeft in mij
en sust mijn kreten
duizend malen stiller
dan 't verlopen tij, neergeveld
door 't verleden
het water en later
de wind en het zee-licht kind
wanneer zijn ze omsloten
door het zilte schuim verstoten
en wanneer is alles zo gebleven
de wonde die 'k voel kloppen en
het levenslange vrezen
ze leeft in mij
bij eb en…
Coronastilte - Een tanka
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
491 Ze versterkte de stilte.
Een stolp staat over het dorp.…
Ogenblik
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 Zo nu en dan
Omarm ik de stilte
Gevangen tussen muren
Laat minuten eeuwen duren
Soms, zoals vandaag
Raak ik mezelf even kwijt
In een doolhof
van ontastbaarheid
in een paar
seconden tijd…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Stiltecentrum
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 trekt de mist voorbij
De gevoelens in mijn hart nabij
Licht ontroerd door de muziek
Neem ik waar de kleuren
Alsook de milde akoestiek
Vele opgeschreven woorden
In een gedenkboek vastgelegd
Niet om ooit te beantwoorden
Maar puur en oprecht
De tijd lijkt hier stil te staan
Gelijk als een stilleven
Na vertrek heb ik de deur dichtgedaan
De stilte…
Introverte vriend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
701 opgemerkt of zelfs maar gezien
stille prikkels eenzaamheid zijn wat ik verdien
iets weerleggen kan ik niet, je praat soms te veel
ik ben beter te begrijpen wanneer ik stilte deel.…
Het stille verdriet
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
820 leven was begonnen
verwekt in de winter, een eicel en een zaadcel
bevruchting en het groeiende embryo
echo van het wereldleed in de baarmoeder
geboren in de herfst tussen vallende bladeren
een intelligent gezichtje en hoopvolle ogen
het waren woordjes als mamma en broodje poep
liedjes die op de schommel werden gezongen
en als er een stilte…