21453 resultaten.
Geen toeval
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.169 Is het nu echt tien jaar alweer geleden
Dat jij zo plotseling ons hier verliet
De jaren zijn zo snel voorbij gegleden
Met nieuw geluk maar vaak ook met verdriet
Je bent in onze harten steeds gebleven
Je leeft in ieder van ons allen voort
Want jij hebt ons bij leven veel gegeven
Waarbij een plek in onze harten hoort
Nee, denk maar…
Vertel eens Heit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Gisteren heb ik geleerd,
democratie is als een gewas
op het land, soms met te veel zon
zonder regenwater te vlug verrot.
Ligt er in de natuur een taak
iets voor mij wat niet achterklapt,
mij wel gewoon voort laten stappen
zonder op akkers iets te vertrappen.
Is het me dan ooit echt welgenegen
kom ik mede daar mijn roeping tegen.
Vraagt…
As
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.973 Mijn vader is alleen nog jas;
mijn opa nog alleen het dragen.
De eerste nog het ijs,
de tweede slechts het dooien.
Ach ja, mijn vader en mijn vaders vader:
de één van vuur de as
de ander het verstrooien.…
Het Kind op de Berg (Begin van de winter)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
168 Het ritme van de seizoenen
houdt mijn hartslag in balans
als ik er in meega
en me s winters niet lui
in een gemakkelijke stoel
vergrijp aan de voorraden
maar een jas aantrek
en eropuit ga, over bergen
of weiden voor uitzichten
zonder muren
met een warme zon
in het centrum
van mijn lichaam
die mijn geest verruimt
met het landschap…
De monitor
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
441 Zoekend naar de man die pijn deed,
maar vindt slechts dit lichaam.
Een mechanisme van vlees
dat weigert op te geven.
De dokter praat over cijfers en kansen.
Ik kijk naar de monitor.
Een groene lijn pulseert,
het snijdt de tijd in stukken.
Ik wil vragen:
“Denkt u dat hij het haalt?”…
een apart kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
727 'je bent een apart kind'
zegt de moeder
die het weten kan
hoe moet ze dit kind beschermen
in een wereld waar
anders zijn
niet gewoon is
het kwetsbare kind
waar zij zo voor gevochten heeft
haar het leven te geven
het kind dat als een belofte groeide
in haar moederschoot
hoe kan zij haar beschermen
tegen ziekte…
Krekels eten bij Lidl
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Colonnes krekels zijn naar Lidl gegaan
terwijl ze driftig tjirpten naar elkaar
Kom allen met uw ganse kinderschaar
en proef van vlees, gebakjes en banaan.
Toch tof en aardig van zo’n winkelketen.
Die vindt de krekels vast om op te vreten.…
Mijn vader
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.403 Mijn vader die ik altijd respecteerde.
Mijn vader waarvan ik dacht,
dat ook mijn mening belangrijk was.
Mijn vader die zegt wat hij denkt,
daarin geen blad voor de mond neemt,
ongeacht wat anderen ervan vinden.
Mijn vader die het geluk van vreemde belangrijker vind,
dan het geluk van zijn eigen kinderen.…
ode aan mijn moeder
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.579 in jullie grootse liefde
wisselwerking kwam in jullie leven
in geest van Alzheimer werd je gevangen
het was net dat vader jouw vroegere kracht overnam –
hij moest ook wel
in alle ontreddering en wirwar
probeerde hij nu zich staande te houden
dat deed hij met verve, totdat jij de laatste adem uitblies
---------------------------------…
als ik stil ben
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
824 vóel ik jouw nachtkusje – jouw nachtkruisje
– ‘diep-er-in-nooit-er-uit’ –
voel ik jou als mijn maatje
mijn man – mijn echtgenoot
mijn vader – mijn opa – mijn vriend
mijn vertrouweling
die je wás – bént én blijven zult
lieve pap
als ik stil ben
écht stil
en luister
héél goed luister
dénk ik je.…
In stilte van toen
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
640 Thuis in gedachten
de geur van oude ramen
ademt verleden
Hij zit bij het raam, terwijl de middag langzaam vervaagt in grijs,
zijn handen rusten op zijn knieën, stil, zoals de muren om hem heen.
De lucht buiten lijkt leeg, net als de gangen die naar niets leiden,
en zijn blik keert zich naar binnen, naar een huis dat niet meer bestaat.…
Papa
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.021 Wat onuitspreekbaar in ons bloeit,
dat vaders, zonen in zich weten
Ik ben aangekomen waar jij was
als een echo die zijn weerklank vindt.
Het vreemde wonder, en de pijn
van ouder en van kind te zijn.
Zijn hand beweegt, het glas gekanteld.
Dan doe ik 't na, een stil akkoord.
Een weten dat geen woorden weet.…
Vader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
755 De vader bewaakt zich als een fort
Een bastion van spanning en van dreiging
Mijn pijlen buigen krom
Nog voor ze zijn geschoten
Mijn boog is reeds verdord
Nog voor hij is gevormd
En zinnen breken af
Nog voor ze zijn gesproken
Mijn woorden zijn te kort
Om vader te verstoten…
Vader
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
623 Mijn vader bewaakt zich als een fort
Een bastion van spanning en van dreiging
Mijn pijlen buigen krom
Nog voor ze zijn geschoten
Mijn boog is reeds verdord
Nog voor hij is gevormd
En zinnen breken af nog voor ze zijn gesproken
Mijn woorden zijn te kort
Om vader te verstoten…
Vader
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
402 Hij lispelt zachtjes, loopt langzaam naar het bad,
mijn vader die weer zoekt naar zijn thuis,
wat steeds bij hem woonde is hij nu kwijt.…
Mijn vader
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
461 Mijn vader is al heel lang dood,
Ik ben al ouder hij ooit is geweest,
Hoewel hij tot as is verbrand,
Komt hij nog vaak bij mij langs.…
UITEINDELIJK
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
456 Uiteindelijk, vader, is het ons gelukt
Om wezenlijk verbindingen te maken
Mijn moeder wist het schellekoord te raken
Heeft je uit je passiviteit gerukt
Je zag opeens hoe ik je had gemist
Zo helder stonden toen je grijze ogen
Het speet je zei je van je onvermogen
Nu was je een die niet van wijken wist
Je sloeg je beide armen om mij heen…
Ik ben die man
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
601 I. WAT NIET MEER IS
Ze zijn weg.
Dat is alles.
Twee kamers.
Twee stemmen.
Twee lichamen die ik droeg —
en nu niet meer mag vasthouden.
Ik loop door het huis.
Hun geur zit in de muren,
hun namen — in mijn keel.
Maar ik zeg ze niet meer hardop.
Te veel lucht.
En alles breekt.
Ze zeggen:
je moet sterk zijn.
Je bent een man.…
Stemmen 1. Uit de bundel: Zandloper
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
788 In mijn catacombe-stem
in de echo
van hoog naar laag
en andersom
A singer I am not
Kon ik zingen
zonder muziek en taal
in het oor van God
een speld laten vallen.…
Als mijn hond een i-pad had
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
431 Als mijn hond
Een i-pad had
Dan zou de laatste
Niet weten wat hem
Overkwam -
Stoer gesnuffel,
Over het beeldscherm
Al snel een flinke kras,
En na een uitbundige lik
Een stevige douchestraal
Middels een pislauwe plas…
Geloven
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 wie zal ik nog geloven
wie spreekt er nog de waarheid
wie neemt mij in het ootje
wie zegt mij nog dat het 'm spijt
wie maakt er toch zo'n zootje
wie anders kijkend naar boven
ja vroeger toen had ik een God
tegenwoordig heb ik een i-pod…
Gelukkig nieuwjaar!
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
506 I throw you all
a big New Year’s kiss
don’t jump aside!…
na de nachtkoude
netgedicht
3.6 met 27 stemmen
846 onder lagen
van weerloosheid rilt
het uur door aangehouden kilte
wanneer ik steeds meer terugkeer
naar afwezigheid; een onbesliste
verte
waar bestaansvormen spoorloos zijn
lichamen vloeibaar in ontelbare rivieren
van de zon
pistoolschoten in wijn geweekt worden
en vaders antwoord geven om wat ze deden
langs uitgestrekte zomers…
Marie 'Salomea' Curie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 Tussen Pruisen en Silezië,
En 't rijk der tsaren en Galicië
Lag ooit het 'Congres Koninkrijk' van Polen
Zo werd althans na 't Weens Congres bevolen *)
Daar, in hoofdstad Warschau werd geboren
Maria Salomea, naam: Sklodowska
Haar vader was er mathematicus
Zelf deed zij Physica, als physicus
Of physica - ach, 't kan me nu niet storen…
Een boertig gebeuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
614 Zijn vader was stuurs,
zijn moeder een heel gedoe.
Dus werd hij dichter.
Dat brak hem zwaar op.
Boe-roepend riep men hem toe
dat hij moest zwijgen.
Dus deed hij dat niet.
Oreerde vrolijk vlotte,
rijmende verzen.
In de wei kreeg hij
een schok - 'Hou toch eens op!'
klonk het van Boven.…
Het Oog Van De Dood
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.005 Ik ben alleen
Alles is zwart
Ik ga dieper
Dieper en dieper
Ik ben weg
Alleen
Verweg
Het oog ziet niks
Ik voel alleen pijn
Alleen pijn
Ik hoor niks
Ik val dieper
Dieper en dieper
Alleen ik
Àlleen ik
Helemaal alleen
Tot het einde
Ja, dat wil ik
Het einde
Ja, het komt toch:
Het Oog Van De Dood…
Ik neem ook u mee in de kamers van mijn lijf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
741 Als de dag van toen ook even weer het nu is,
volkomen gelukkig nog onbevangen onbestemd
u gewend als intens prachtig mens, 't oudere goud
't gloren hier opbouwt ook een gulle glimlach brengt.
Er vandaag geen rouwrumoer van wie ook
deze dag overschaduwd, wij deze dag mogen
glunderen, het leven opnieuw met taart vieren
schuift ook u met haar…
De pet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
799 Mijn vader droeg altijd een pet.
Hij was geruit, een hele donk're.
Met een drukknoop en een klep.
Hij ging alleen maar af in bed.
En reed hij op zijn brommertje,
de pet ging altijd mee.
En maakte hij een ommetje,
dan groette hij ermee.
Nu hij allang er niet meer is.
Terwijl ik soms eens aan hem denk....…
In de voetstap van mijn vader
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
711 In de voetstap van mijn vader
wil ik vrij zijn en tevreden,
is hij ook al overleden,
wandelend op 't verre strand,
blijft zijn voetstap
naast de mijne
in het warme zachte zand.…
Graf hopper
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.009 'll hop untill I'll die…