Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

voor altijd thuis

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
zonnebloemen in een aarden vaas stilleven in drie tinten geel vernislagen vermengden zich onlosmakelijk met wie je van origine bent bewogen over verre grenzen reizen uit de comfortzone het fragiele overschrijdt niet langer grenzen het kostbare oude verplant men niet zonnebloemen in een aarden vaas stilleven…
J.Bakx21 februari 2019Lees meer >

Lentebloemen

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 440
de sneeuw smolt zacht waar jij je voeten zetten om de eerste kleuren op lentebloemen te leggen kleine eilandjes waar het groen pril was opgeschoten knoppen door de kou tussen open en gesloten wachtend op de warme adem van je stralende lach de sporen lezend die je al van verre glinsteren zag…
wil melker2 februari 2020Lees meer >

Verjaardag

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 725
Ik haalde me je lichaam voor de geest wat verre van onaangenaam was. Doordringen in je verstand je gevoelens was zoveel moeilijker. Maar er ontstond een magische ruimte waarin we eindeloos ons voortbewogen in volkomen harmonie en taal niet meer belangrijk was zelfs niet om gelukkige verjaardag te zeggen.…

wat het is

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 405
transparante engel op de ladder die haar vleugels samenvouwt het broze woord dat sterft in stromen van vergetelheid het kiezelpad in de tuin de regen die onbedaarlijk huilt de zee die glinsterend groen eindeloos deint de doorzichtige witte maan het licht dat naar de grond glijdt de kleine duivenveer in het zand het verre…
J.Bakx1 december 2020Lees meer >

Ik wou zo rustig zijn

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 413
In mijn binnenst stampen beesten Samen met het ontluisterd licht Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd Ik zie het verre water blinken Het gras gloeit op dooft uit is donker Er is geen einde en geen begin aan deze nacht O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer Ik wou zo rustig zijn en…
J.Bakx1 februari 2022Lees meer >

Haar ludieke intrige

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
ik zag op het wiegen van de wind de gele schicht van een verre bloem zo op de grens van horizon en opgeschoten weidegroen zij markeerde in haar ludieke intrige het einde van de nog zichtbare wereld haar grootsheid dwong mij in gepaste eerbied dichterbij te komen haar droomgrens te raken om van van wind en wiegen met zonnebloem…

zou ik

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 696
en als ik dat zou mogen met jou willen dansen zou ik je dan mogen vragen ten dans en als ik dat zou mogen jou vragen of jij met mij wil dansen en ik zou je vragen om met mij te dansen zou je dan met mij willen dansen zou je dan met mij willen dansen in de druilerige regen jij met mij dansen in de druilerige regen met uitzicht op een verre…
KarelMaria8 september 2024Lees meer >

Ont-moeten

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 551
Blauwe kuisheid sluimert stil, gebodsbord noch verbodsbord wacht, slapen lijkt een verre wil — het hart verlangt een zachte nacht.…
Guillaume13 november 2024Lees meer >

Dromerig verdwalen.

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 596
Ze maakt zich los van deze tijd leeft zich vrij tot ze ooit eens verdwijnt als een verre herinnering vervaagt ze in vergetelheid door nachtelijke stilte ingefluisterd. Ze verdwaalt dromerig.…
Katty wijns1 december 2024Lees meer >

niemand die het weet

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
met zachte handen het maanlicht dragen naar de wilde tuin van al het aardse enkel stil worden ademend doorstaan terug in de tijd valt het verre licht op vulkanisch as een gekleurd geheim met zachte handen het maanlicht brengen in schommelend licht de kleur van kersen in stralend duister van de wilde tuin…
J.Bakx8 januari 2025Lees meer >

Vladimir Poetin

snelsonnet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 973
Het vuil en bloed dat er aan Poetin kleeft Komt van de Krim geniepig binnenvallen, Een vliegtuig naar beneden laten knallen - Nadat hij Ireen Wüst geknuffeld heeft. De standaardvraag bij Poetins januskop: Welk masker heeft de macho nu weer op?…

Woorden

poëzie
3.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.950
Zij hebben zich stil volgezogen Met geur en kleur, contour en klank En zijn als vogels opgevlogen En rusten op het vers als bank En heffen zich ten langen leste Met licht geworden vleugelslag En vliegen naar harts verre nesten En slapen tot een nieuwe dag.…

schipper

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 896
de volle zeilen bol van zilten bries de lippen zout en zongebeten is hij alleen nog vastberadenheid de blik blijft strak gehecht aan verre horizon hij heeft de tijd getemd glijden de golven weg onder zijn voeten en winden wijken terug voor zijn gelouterde gelaat hij is een god totdat hij klein en koud de haven binnengaat…

anne 13 mei 1944

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 726
meeuwen krijsen hongerend in vrijheid in de blauwe lucht naar gerechtigheid en verre vrede de grote kastanje draagt kaarsen in het bezette en grauwe amsterdam na de schrille dagelijkse kreten komen de zilveren nachtvogels weer dreunend de zekere dood aankondigen van kinderen die net als ik verlangen naar vrede en de betere wereld…

fabeldieren

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.506
In verre bossen, dichtbij de zeeën. Bestaan ze nu echt of alleen in verhalen? Ik zal ze vinden, zonder te falen. Kobolden en dwergen. In de woestijn, of in de bergen. Bestaan ze nu echt of zijn ze verzonnen? Ik zal het weten, mijn tocht is vandaag begonnen. Draken en weerwolven. In de grotten, bij de golven.…

Van duizend woorden

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 877
hij is de tattooking van duizend woorden zelden uitgesproken omdat weinigen hem hoorden beschreef op lijf en onderdanen zijn gevoel kleurde onderhuids een een eigen koninkrijk in blauw en rood van verre zee met verlangen naar het groen en in het doen neemt hij je mee naar daar waar hartsverlangen eindelijk gestalte krijgt tekent…
wil melker11 september 2008Lees meer >

dagen herfst

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.012
mijn nat geluk golft in de dans van zeven sluiers en ogen bronsten waar schemer melkwitte parels vlecht tot een glinsterend net over adembruggen rode nevels aan verre horizonten druipend omstrelen de zoom van jouw mistig kleed trek ik het uit in naakte helderheid wil ik de dagen van deze herfst gemeenzaam met je drinken.…
sunset21 november 2007Lees meer >

Klankbord

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.543
Een dichter is gestorven zijn leven werd ontkracht doordat het einde onverwacht z’n laatste adem heeft verworven de man nam alle woorden mee die hij door zin verheven poëzie had willen geven maar helaas het is passé de mensheid leest gerichter zijn nalatenschap; zijn werk en concludeert: dat is toch sterk van verre is hij zelfs nog dichter…
sacrajewa23 januari 2006Lees meer >

Kind van de zee

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 966
als kind van de zee golf ik mee met eb en vloed in een komen en gaan van verzinnen en bezinnen zoek ik nog steeds de echte zin misschien brengt dat verre schip wel een alternatief het leven kabbelt het geeft en steelt voortdurend door alleen ware liefde brengt rust en aanvaarding wanneer spoelt ze aan voor mij…
Nadine23 januari 2006Lees meer >

ook in je ogen

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 655
ik deel je zon een simpele matras gewoon op het terras hoog wit schrijft verre reizen in het blauw ook in je ogen lijnen iets verbogen omdat de warmte trilt en jij mijn handen wilt om ons leven te bekijken de jaren vergelijken en te tellen wat er is verspild ik draai je om en kus met jou de toekomst vandaag is er alleen…
wil melker20 augustus 2006Lees meer >

lege nest

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.061
hoewel zij naar een verre stad vertrok lijkt ze thuis aanweziger dan ooit ligt haar beduimelde knuffel nog altijd op ‘t kussen staan Jip en Janneke haast stukgelezen in de kast waar ik die verhalen elke avond tot leven liet komen, zie ik haar nog met slaap omrande ogen muisstil naar dromenland gaan…

een goed verstaander

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
niemand begrijpt me geen familie geen buur of verre vriend geen dokter specialist of psychiater niemand begrijpt me alleen m’n hond we kijken elkaar even aan en besluiten een heerlijke lange wandeling te maken in die prachtige stilte praten we honderd uit niemand begrijpt me alleen m’n hond…

Nomade

netgedicht
4.6 met 36 stemmen aantal keer bekeken 1.151
Voor mijn reis naar verre oorden heb ik elk huis verlaten dingen die mij toebehoorden staan scharrig langs de straten weg van de gesteven boorden heb ik alles afgedankt uit verstorven slotakkoorden is mijn stem opnieuw verklankt dansend in een jas van jade span ik mijn strakke koorden vrijuit zwervend als nomade woon ik in eigen woorden…

WAAR DE OASE LOKT

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 707
Moordend heet het brandend zand alles is geel de wind blaast bergen een pad ontbreekt onze leidsman de zon water onze vijand slepen voort met onze gedachten geel wordt toch groen teruggeworpen op ons zelf ontstaan zielenspinsels, die wegvliegen naar verre oorden waar de oase lokt FATA MORGANA…
Hans Uding27 augustus 2010Lees meer >

voorbij de horizon

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 618
deze verte benaderen het gaat me niet lukken dus troostdroom ik mezelf met verre horizonten en de geur van meigroen gras…

Lente in Amsterdam

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 669
Het meisje in haar blauwe jurkje heeft haar laarsjes met belletjes aangedaan van verre hoor je haar al komen. Boven op steigers en daken laten mannen even rusten hun hamer, troffel en katrol geven een fluitconcert en luid applaus.…

Noorderzon

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Er gaat geruisloos een verhaal rond over de verre hemel van het noorden. Daarin schijnt altijd een gouden gloed. Goud- of wellicht rooskleurig en niemand die nog onheil vermoedt.…
Iniduo6 april 2011Lees meer >

Vaart naar vrijheid

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Ruimte in golven eindeloos en roep van blanke vogels vrijheid tot verre horizon wind als onzichtbare streling geen grens die bindt aan herinneringen vrij naar de kim in hoopvol streven volgt op afstand verleden mee gedachten gelijk woorden verborgen in vreugdvol gevoel het oog gericht op toekomstig doel.…

Sterrenlicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik kijk naar je zie je stralende sterrenziel Het verre licht knalt uit je gezicht Je ogen fonkelen me tegemoet Bevruchten me veróntrusten me Jij en jij en jij en jij jullie allemaal kom ik nu tegen zie ik ineens dringen jullie binnen voeden mijn bodem van verlangen Belicht en verlicht dat En misschien meer En soms gewoon…
Hans Nusink26 januari 2012Lees meer >

Aan de natuur

gedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 5.049
Hier raken alle windstreken de aarde land ingelijst door verre dorpen knipperlicht tussen zinkwit schuim kaatst zwarte vegen dansend over de weiden wegen totdat het erbij neervalt in regenbogen eerst dan zakt het doek in beken stromen ach, de natuur behoeft geen woorden ----------------------------------- uit: 'Het depressionisme', 1988…