Alle inzendingen over wiegen

796 resultaten.

Sorteren op:

SLAAP

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Strooi mild'lijk op mijn ogen in de nacht, Vorstinne Slaap, uw zoet vergetelkruid, Wieg zachtkens me in uw armen, liefste bruid Van al wie moede is en naar ruste smacht.…

De kleine karekiet

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 456
Hij vlecht zijn nest van dunne draden, van riet en pluis, een wieg zo fijn, waar leven wiegt in groene schaduwen, een schuilplaats aan de waterlijn. Zijn zang is niet van groot vertoon, maar dartelt speels door morgengloren, een stroom van klanken, licht en lucht, waar stilte nieuw wordt uitgevonden.…

waar tijd niet raakt

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 370
altijd een kind zijn niet omdat ik niets geleerd heb maar omdat verwondering mij niet verliet ik draag haar als een jas die nooit verslijt in de wind danst zacht de droom geen grote sprongen eerder wiegen zoals gras dat weet wanneer het buigt en wanneer het blijft staan ik loop door dagen die ouder worden dan ik hun randen rafelen…
Cor Koene30 januari 2026Lees meer >

De polen van het fortuin

netgedicht
2.4 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.822
De borelingen blaken in hun wieg. Hopsa, tralala, faldera… Laten we ons niet blind staren op valse maten want halve feiten laten volle gaten De graven verslepen hun spekvette penzen en bedelaars horen hun magen vragen.…
Wimper10 maart 2003Lees meer >

Legende

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 912
In mijn wieg oefende ik in de start “De halve winst” zeiden de volkse monden, lippen die de waarheid binnen de lijnen dwong Vader schreef de regels voor de zege las ze voor op de toon van een bitter sprookje Alhoewel ik zelden kon wat het beloofde. Ik voorspelde mijn gal en val. Geprevel.…
Wimper12 februari 2003Lees meer >

vakidioot

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.365
Met zijn muil vol zweren Lalt hij over een verre oom Die hem inwijdde in algebra Met ontstoken tong Dramt hij maar door Over abstracte dingen Die hij niet begreep Toen hij nog lag te woelen In zijn wieg van watten Nu is hij heer en meester Over oerknal en zwaartekracht Reikt hij naar de rand Van zwarte gaten Speelt hij met e=mc²…
Wim Veen19 januari 2005Lees meer >

't herinneren van

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.670
wetend dat ’t vurig rode reeds aan ’t verrotten was het zag eruit als een plaatje eeuwige zomer deze bloeiende bloesems op terracottagele ruwe steen tot hun bloed op de grond drupte en onze benen wegspoelden het is als dansen zeg je en stil neuriënd proberen wij de berg te beklimmen om de papavers weer in de wind te zien wiegen…
sunset5 augustus 2007Lees meer >

als wegen samenvallen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.094
er nog maar al was het even een mensenkind kwam in de ochtend reisde bij volle maan heeft weet van niets schreeuwde bij aankomst heeft een lange weg te gaan waar is toch mijn beurs o in de la of nee daar wie heeft hem meegnomen vertrouw niemand ik mis zoveel de laatste tijd altijd alleen, heb ik daarom zoveel zonen de wieg…

de maat die u past

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 828
modestia vestra (de maat die u past) hij vond de tombe bij zijn bakermat en wrong zich steunend door het mangat heen de wieg in die de grote man omvat het diep dat leeg en vol atomen scheen verknocht aan domme machtssymbolen speelt hij met pistolen telt het geld nog maanden kan hij hokken in zijn holen en zich verdichten tot beproefde…

DE VERLEGEN KONINGIN

netgedicht
3.4 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.367
Zij was helaas niet, zacht gezegd maar dan ook van geen kant voor koningin de wieg gelegd. Zij faalde faliekant. Toen raadde haar een zekere keizer: ‘Als je niet wordt herkend benoem een koninginnewijzer.’ Dat werkte eminent. En was zij eenmaal aangewezen dan riep het volk: ‘Hoera! Daar staat zij! ’t Is niet die, maar deze!…

De zee is mijn aarde

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Golven wiegen en stillen nood. Dwaze wensen verwaait de wind. Zand en zout verstuiven. Niets strooit zij blind. De zee is mijn horizon Zij kust, raakt, bereikt. In haar sferen veer ik op. In haar schoot word ik man. Ontembaar bruist de branding. Zij slijt ieders stom verzet. De zee is mijn aarde. Zij kiemt, voedt, baart.…

RAAM-LIEDJE

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.243
. --------------------------------------- kleen: klein suijen: neuriënd of zoemend wiegen…

Verknipt

netgedicht
4.6 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.496
schoonheid heeft zijn bron Al is het hersenwerk toch wel bar krom De woorden vleien zich in mooie rijen Het is stroom die dichten doet gedijen En pink een traan voor elke dichter Die huilend met de wereld is begaan En niet geniet van zijn eigen dichten Hem zal het al met al minder vergaan Maar rozen zullen puntig bloeien Daar waar zijn wieg…

De Zee

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 732
Ik sta aan het mooie strand En zie de grote wijde zee Wieg met de golven mee Mijn voeten zakken in het zand. Ik geniet van het golvenspel Dat steeds weer anders wordt Soms hoog en breed, soms kort Soms langzaam, soms ook snel.…

Bestemming

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.826
Ik had zo graag, zo zei de man, Een mooie wieg gemaakt… Geeft niks hoor, zei de jonge vrouw: Die kribbe is volmaakt. De boom begreep nu eindelijk Zijn hoger levensdoel: Gods Schat te mogen dragen… Een grandioos gevoel. (vrij naar een Franse vertelling)…

GELIJK HET GRAS

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
grazige Weiden verkeert Dat enerzijds mest haar geen kwaad berokkende, Hoewel het anderzijds geen haartje scheelde of Zij was geworgd tussen twee stoeptegels Dat zij de Elysische Tuinman dankzegt, omdat Die exact wist wat zij nodig had, haar ego te Laten gaan, bereid zijn te sterven Dat zij vooral blote kindervoetjes zal missen Het wiegen…

Ik hou van Berkel-Enschot

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 661
Na al mijn leed, beleed ik werkelijk geloof; beloof ik van wieg iets nieuws... eigenwijs, na een hele lange reis: eigen geluid, open huid, kaal en naakt: tenslotte welbespraakt via bevlogen manier van uitdrukken niet gedoemd tot mislukken. Door geloof en houden van in Berkel-Enschot.…
Petra Hermans23 november 2012Lees meer >

Levend lichtspel?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.306
De horizon heeft bij de wieg haar doel bereikt, dooft de onrust en veenbrand onderhuids van moeder aarde tot een kijkspel,carrousel van toekomstbeelden op een kamerwand. Voor mijn laatste (?) kleinkind en alle kinderen in de wereld.…
Pama26 april 2013Lees meer >

Nachten III

poëzie
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.627
Hoop blijft verlokkend ons met liedjes wiegen; Verdwaasde minnaars, blijven wij haar trouw; Onze ijdle ziel bindt zich na iedre rouw Wieken weer aan om 't drogbeeld toe te vliegen.…

Bidden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 490
God is het, die ons het leven gaf en leidt ons van de wieg tot het graf. Biddend mogen wij tot Hem gaan, wetende dat Hij met ons is begaan. God wil altijd naar ons horen, Hij heeft ons uit verkoren. Als wij biddend tot Hem gaan, neemt Hij ons in liefde aan. Bid, werk en geloof in God, boven al het aardse genot.…

in passie verknoopt

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 675
ontwarrend wat zich laat verwachten creëert het ongeboren geluk zich een verbeelding op roze wolken dichten gedachten dromen die grootser dan groots door het echte wonder overtroffen worden met diepgewortelde eerbied koesteren nu de handen de schoonheid van schepping die het klaver van geluk tot vijfvoudig fortuin delen liet zacht wiegen…

Wanneer het zomer werd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Ik ben tot nacht geworden en tot dag, De maan en sterren heb ik ingenomen, En bij de schemer die ik wiegen zag, Vreemde gestalten heb ik aangenomen. Nu ben ik niets meer en ik los mij op In deze verzen van doorleefde woorden, Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop, En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…

Dankgebed voor de zomer

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 558
Ik dank God voor de landschappen die nu veranderen van uur tot uur de merel en lijster zingen er op los en monnikskappen fleuren in het bos Ik dank God voor de rijke vruchten de kers, de aardbei, en de peer ik dank God voor hun zoetheid want ieder jaar smaken ze best weer Ik dank God voor de gulden oogst de zonnebloemen die wiegen…

Schoonheid

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
De rode bloemen wiegen zachtjes in de wind, heel zachtjes, alsof hij ze teder bemint. Ze komen mijn terrasje kleuren. Hun geur vermengt zich, met de geur van blauwe regen, overdadig bloeiend in de lentezon steeds weer kom ik nu de lente tegen. De mezen komen kijken. Duikelend en tuimelend om en om. Hun nestjes zijn al uit.…
Antje29 mei 2021Lees meer >

LUST

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 493
het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee. er barst een kern van liefde in de liefde open, zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij. het wrijft haar naam in hoge, droge duinen uit, en ‘s morgens leest de zon de letters weg. er kwam verlangen in de zee van het verlangen.…
Dirk Vekemans3 september 2023Lees meer >

Cookies

netgedicht
1.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.812
.' Ziedaar het wrede lot van mijn dierbare aristocratische nietskenner en alleskunner van blauw bloed die van huis uit in de wieg gelegd was om zich maatschappelijk verdienstelijk te maken als religieus conflictmediator, poetsenpodcastmaker van theaterproducties en parttime schrijfdichteres...…

cobra

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 901
Koudbloedig verzoent ze verrassing en stilte Hoe verbind je de wieg en het graf? De oppergod spant een koord waarop we wankel dansen. Overleven is een deugdelijk talent.…

Kinderwens

netgedicht
2.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.513
Wankelend dans je naast de wieg, een stille wens die zuur opbreekt.…
Wimper15 november 2002Lees meer >

Herfstliedje

netgedicht
2.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.851
Zeg, vadertje van de wind laat mij spelen met uw kind nu het groen zo stilaan geelt en uw telg de zomer steelt Laat ons samen dwarrelen met de briesjes scharrelen met volle takken wiegen en naar de winter vliegen Laat ons blazen door het hout langs de flanken van het woud ook de vogels zuidwaarts dragen onze bries het zeil in jagen…
kees keizer5 september 2005Lees meer >

en nooit gevonden willen worden

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.633
en nooit gevonden willen worden laat ons daar heimelijk gaan waar linden door winden gestreeld stil in hun bladeren wiegen de roos zich in de nieuwe morgen het ‘t vroegste dauw weer steelt waar vogels in de hoogste toppen dansen om d’ allereerste zonnestralen te bereiken en waar de lente jou begroet met vuurwerk van wel duizend kleuren…
sunset22 april 2007Lees meer >