796 resultaten.
SLAAP
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.006 Strooi mild'lijk op mijn ogen in de nacht,
Vorstinne Slaap, uw zoet vergetelkruid,
Wieg zachtkens me in uw armen, liefste bruid
Van al wie moede is en naar ruste smacht.…
De kleine karekiet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
456 Hij vlecht zijn nest van dunne draden,
van riet en pluis, een wieg zo fijn,
waar leven wiegt in groene schaduwen,
een schuilplaats aan de waterlijn.
Zijn zang is niet van groot vertoon,
maar dartelt speels door morgengloren,
een stroom van klanken, licht en lucht,
waar stilte nieuw wordt uitgevonden.…
waar tijd niet raakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
370 altijd een kind zijn
niet omdat ik niets geleerd heb
maar omdat verwondering mij niet verliet
ik draag haar als een jas die nooit verslijt
in de wind
danst zacht de droom
geen grote sprongen
eerder wiegen
zoals gras dat weet
wanneer het buigt
en wanneer het blijft staan
ik loop door dagen
die ouder worden dan ik
hun randen rafelen…
De polen van het fortuin
netgedicht
2.4 met 17 stemmen
1.822 De borelingen blaken in hun wieg.
Hopsa, tralala, faldera…
Laten we ons niet blind staren op valse maten
want halve feiten laten volle gaten
De graven verslepen hun spekvette penzen
en bedelaars horen hun magen vragen.…
Legende
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
912 In mijn wieg oefende ik in de start
“De halve winst” zeiden de volkse monden,
lippen die de waarheid binnen de lijnen dwong
Vader schreef de regels voor de zege
las ze voor op de toon van een bitter sprookje
Alhoewel ik zelden kon wat het beloofde.
Ik voorspelde mijn gal en val. Geprevel.…
vakidioot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.365 Met zijn muil vol zweren
Lalt hij over een verre oom
Die hem inwijdde in algebra
Met ontstoken tong
Dramt hij maar door
Over abstracte dingen
Die hij niet begreep
Toen hij nog lag te woelen
In zijn wieg van watten
Nu is hij heer en meester
Over oerknal en zwaartekracht
Reikt hij naar de rand
Van zwarte gaten
Speelt hij met e=mc²…
't herinneren van
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.670 wetend dat ’t vurig rode
reeds aan ’t verrotten was
het zag eruit
als een plaatje eeuwige zomer
deze bloeiende bloesems
op terracottagele ruwe steen
tot hun bloed op de grond drupte
en onze benen wegspoelden
het is als dansen zeg je
en stil neuriënd proberen wij
de berg te beklimmen om de papavers
weer in de wind te zien wiegen…
als wegen samenvallen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.094 er nog maar
al was het even
een mensenkind
kwam in de ochtend
reisde bij volle maan
heeft weet van niets
schreeuwde bij aankomst
heeft een lange weg te gaan
waar is toch mijn beurs
o in de la of nee daar
wie heeft hem meegnomen
vertrouw niemand
ik mis zoveel de laatste tijd
altijd alleen, heb ik daarom
zoveel zonen
de wieg…
de maat die u past
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
828 modestia vestra
(de maat die u past)
hij vond de tombe bij zijn bakermat
en wrong zich steunend door het mangat heen
de wieg in die de grote man omvat
het diep dat leeg en vol atomen scheen
verknocht aan domme machtssymbolen
speelt hij met pistolen telt het geld
nog maanden kan hij hokken in zijn holen
en zich verdichten tot beproefde…
DE VERLEGEN KONINGIN
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.367 Zij was helaas niet, zacht gezegd
maar dan ook van geen kant
voor koningin de wieg gelegd.
Zij faalde faliekant.
Toen raadde haar een zekere keizer:
‘Als je niet wordt herkend
benoem een koninginnewijzer.’
Dat werkte eminent.
En was zij eenmaal aangewezen
dan riep het volk: ‘Hoera!
Daar staat zij! ’t Is niet die, maar deze!…
De zee is mijn aarde
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
624 Golven wiegen en stillen nood.
Dwaze wensen verwaait de wind.
Zand en zout verstuiven.
Niets strooit zij blind.
De zee is mijn horizon
Zij kust,
raakt,
bereikt.
In haar sferen veer ik op.
In haar schoot word ik man.
Ontembaar bruist de branding.
Zij slijt ieders stom verzet.
De zee is mijn aarde.
Zij kiemt,
voedt,
baart.…
RAAM-LIEDJE
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.243 .
---------------------------------------
kleen: klein
suijen: neuriënd of zoemend wiegen…
Verknipt
netgedicht
4.6 met 26 stemmen
1.496 schoonheid heeft zijn bron
Al is het hersenwerk toch wel bar krom
De woorden vleien zich in mooie rijen
Het is stroom die dichten doet gedijen
En pink een traan voor elke dichter
Die huilend met de wereld is begaan
En niet geniet van zijn eigen dichten
Hem zal het al met al minder vergaan
Maar rozen zullen puntig bloeien
Daar waar zijn wieg…
De Zee
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
732 Ik sta aan het mooie strand
En zie de grote wijde zee
Wieg met de golven mee
Mijn voeten zakken in het zand.
Ik geniet van het golvenspel
Dat steeds weer anders wordt
Soms hoog en breed, soms kort
Soms langzaam, soms ook snel.…
Bestemming
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.826 Ik had zo graag, zo zei de man,
Een mooie wieg gemaakt…
Geeft niks hoor, zei de jonge vrouw:
Die kribbe is volmaakt.
De boom begreep nu eindelijk
Zijn hoger levensdoel:
Gods Schat te mogen dragen…
Een grandioos gevoel.
(vrij naar een Franse vertelling)…
GELIJK HET GRAS
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 grazige
Weiden verkeert
Dat enerzijds mest haar geen kwaad berokkende,
Hoewel het anderzijds geen haartje scheelde of
Zij was geworgd tussen twee stoeptegels
Dat zij de Elysische Tuinman dankzegt, omdat
Die exact wist wat zij nodig had, haar ego te
Laten gaan, bereid zijn te sterven
Dat zij vooral blote kindervoetjes zal missen
Het wiegen…
Ik hou van Berkel-Enschot
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
661 Na al mijn leed, beleed
ik werkelijk geloof; beloof ik
van wieg iets nieuws...
eigenwijs, na een hele lange reis:
eigen geluid, open huid,
kaal en naakt:
tenslotte welbespraakt via
bevlogen manier van uitdrukken
niet gedoemd tot mislukken.
Door geloof en houden van
in Berkel-Enschot.…
Levend lichtspel?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.306 De horizon heeft bij de wieg haar doel bereikt,
dooft de onrust en veenbrand onderhuids van
moeder aarde tot een kijkspel,carrousel van
toekomstbeelden op een kamerwand.
Voor mijn laatste (?) kleinkind
en alle kinderen in de wereld.…
Nachten III
poëzie
1.4 met 5 stemmen
2.627 Hoop blijft verlokkend ons met liedjes wiegen;
Verdwaasde minnaars, blijven wij haar trouw;
Onze ijdle ziel bindt zich na iedre rouw
Wieken weer aan om 't drogbeeld toe te vliegen.…
Bidden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 God is het, die ons het leven gaf
en leidt ons van de wieg tot het graf.
Biddend mogen wij tot Hem gaan,
wetende dat Hij met ons is begaan.
God wil altijd naar ons horen,
Hij heeft ons uit verkoren.
Als wij biddend tot Hem gaan,
neemt Hij ons in liefde aan.
Bid, werk en geloof in God,
boven al het aardse genot.…
in passie verknoopt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 ontwarrend
wat zich laat verwachten
creëert het ongeboren geluk
zich een verbeelding
op roze wolken
dichten gedachten dromen
die grootser dan groots
door het echte wonder
overtroffen worden
met diepgewortelde eerbied
koesteren nu de handen
de schoonheid van schepping
die het klaver van geluk
tot vijfvoudig fortuin delen liet
zacht wiegen…
Wanneer het zomer werd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.002 Ik ben tot nacht geworden en tot dag,
De maan en sterren heb ik ingenomen,
En bij de schemer die ik wiegen zag,
Vreemde gestalten heb ik aangenomen.
Nu ben ik niets meer en ik los mij op
In deze verzen van doorleefde woorden,
Wellicht hoort gij daarin mijn hartenklop,
En wordt bekoord door wat eens mij bekoorde.…
Dankgebed voor de zomer
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
558 Ik dank God voor de landschappen
die nu veranderen van uur tot uur
de merel en lijster zingen er op los
en monnikskappen fleuren in het bos
Ik dank God voor de rijke vruchten
de kers, de aardbei, en de peer
ik dank God voor hun zoetheid
want ieder jaar smaken ze best weer
Ik dank God voor de gulden oogst
de zonnebloemen die wiegen…
Schoonheid
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
604 De rode bloemen
wiegen zachtjes in de wind,
heel zachtjes, alsof hij ze
teder bemint.
Ze komen mijn terrasje kleuren.
Hun geur vermengt zich,
met de geur van blauwe regen,
overdadig bloeiend in de lentezon
steeds weer kom ik nu de lente tegen.
De mezen komen kijken.
Duikelend en tuimelend om en om.
Hun nestjes zijn al uit.…
LUST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
493 het sleurt haar wiegen mee, ook zij wordt zee.
er barst een kern van liefde in de liefde open,
zij spartelt blij, een stoute zeemeermin, en meer
van hen dan meetbaar is komt in de golven vrij.
het wrijft haar naam in hoge, droge duinen uit,
en ‘s morgens leest de zon de letters weg.
er kwam verlangen in de zee van het verlangen.…
Cookies
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.812 .'
Ziedaar het wrede lot van mijn dierbare aristocratische nietskenner en alleskunner
van blauw bloed die van huis uit in de wieg gelegd was
om zich maatschappelijk verdienstelijk te maken
als religieus conflictmediator, poetsenpodcastmaker
van theaterproducties en parttime schrijfdichteres...…
cobra
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
901 Koudbloedig verzoent ze verrassing en stilte
Hoe verbind je de wieg en het graf?
De oppergod spant een koord waarop we wankel dansen.
Overleven is een deugdelijk talent.…
Kinderwens
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
2.513 Wankelend dans je naast de wieg,
een stille wens die zuur opbreekt.…
Herfstliedje
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
1.851 Zeg, vadertje van de wind
laat mij spelen met uw kind
nu het groen zo stilaan geelt
en uw telg de zomer steelt
Laat ons samen dwarrelen
met de briesjes scharrelen
met volle takken wiegen
en naar de winter vliegen
Laat ons blazen door het hout
langs de flanken van het woud
ook de vogels zuidwaarts dragen
onze bries het zeil in jagen…
en nooit gevonden willen worden
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.633 en nooit gevonden willen worden
laat ons daar heimelijk gaan
waar linden door winden gestreeld
stil in hun bladeren wiegen
de roos zich in de nieuwe morgen
het ‘t vroegste dauw weer steelt
waar vogels in de hoogste toppen dansen
om d’ allereerste zonnestralen
te bereiken en waar de lente jou begroet
met vuurwerk van wel duizend kleuren…