Alle inzendingen over wijk

869 resultaten.

Sorteren op:

Mysterieuze vrouw

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
pal voor mij en zij glimlacht minzaam naar mij en dat begrijp ik niet want dat gebeurt niet zo vaak en na een lullig 'hallo' volg ik haar naar de godsdienstboeken waar ze een boek uit pakt en vlug verdwijnt haar schone heupen schommelen voor mijn benevelde ogen die vaag en zonder daadkracht naar haar vulva gissen maar er meteen vanaf wijken…

Kattenbroek

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 605
naakte rode steel Fonteinen ruisen in het emiclaer Le va et vient gaat schuil achter een masker Het watert en men loopt dwars door elkaar Een hema, maar geen damesmode past er Aan bakboord maakt een zwaan de boel onklaar Marcheert met volle borst door stille straat Als nietsontziende solowandelaar Neemt hij, als ik, de wijk…

Nederland verdroogt

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 930
Gebroken poten bij het vee Rijn en Maas worden wadi’s Wrakken met roestige ribben liggen vast in droge gracht Getuigen van vergangen tijden waarin handel welvaart bracht Zoute kwel rukt op Grachtenpanden scheuren op palen met rotte kop De MP is op TV Het is ernst, huiver mee Drinkwater gaat op de bon Douchen één keer in de maand Elke wijk…

Een beetje...

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 469
Geld en rijkdom wordt gezien als je van het, alles moet ervoor wijken. Toch kom je in je leven ineens dit klein pakketje tegen. En je beseft, dit klein pakket omvat iets wat je steeds had weggezet. Zo klein, maar kostbaarder dan goud of edelstenen. Sterker dan de grootste diamant. Daar ligt het, zomaar in je hand.…
Antje24 oktober 2025Lees meer >

All about Eve, dans van licht en schaduw

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 375
zij zagen het meteen: er is iets met Eva een gloed die op het gezichtje schemerde een ongeneeslijk lachje dat niet van wijken wilde weten ogen die schitterden als zonlicht niet gefilterd door schaduw zo legde zij haar glimlach bloot zo sneed haar lach het ijs door om het lekker te laten smelten vloeibare liefde ongefilterd recht…
J.Bakx30 november 2025Lees meer >

Onbegonnen werk

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 278
De einder kan ik niet bereiken, die blijft maar van mij wijken, hoe snel ik ook ga, ’t maakt niet uit, d'einder blijft in’t verschiet. Achter d’verre horizon ligt de schat, waar ‘k al lang m’n oog op had, die verloren zo zeer begeerde schat, die 'k al zo lang ontbeerde. Mijn queeste bleek onbegonnen werk.…

ROUW EN VREUGDE

netgedicht
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 350
Om een kleine wei beschermt een groene dijk van gekapte takken opkomend zaad tegen elke aansluipende veelvraat: haas en ree dubben even, nemen de wijk. Voorjaarszucht verzamelt allerlei geuren, blaast hen opgewekt met milde streling over de grond van herdenken en treuren.…

SCHIJN EN AANPLANT

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 193
Diens top draait rond, aarzelt wat _ en wijst raak: "Van die rode beuk mag ik wat verwachten; vele bomen verliezen hun krachten, moeten wijken voor zonnestraalvermaak." Nieuw warmtelicht laat struiken, zwaar van bloemen, hier wonen en vrolijke schittering in de verruimde vijver opdoemen.…

Sociaal werk werkt

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 292
In vergadertalen heten jullie “kostenpost” of “instrument in het sociaal beleid”, maar in de wijken zijn jullie kompas en vangnet, ademruimte, stil vertrouwen, lankmoedige nabijheid.…

AAN MATHILDE

poëzie
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.422
Wanneer de moeder van het licht weer licht, En voor haar goud de zwarte mist doet wijken, Dan laat ze er stralen langs de bloemen strijken, En dankbaar doet elk bloemeke zijn plicht. Zodra de bloem de lieve zon ziet prijken, Dan wolkt ze wierook op in wolken dicht, En geurenmoeder wordt het moederlicht...…
Jacques Perk11 augustus 2023Lees meer >

Moeders handen

gedicht
3.1 met 199 stemmen aantal keer bekeken 66.304
Hebt de melk afgedekt en ons toffees verstrekt en kranten de wijk rondgedragen, hebt geschild en versteld en de hemden geteld... allemaal met je handen. Hebt ons menigmaal ook het warme onthaal van een oplawaai gegeven. Hebt ons grootgebracht, we waren met acht, zes zijn nog in leven... allemaal met je handen.…

Vol weemoed

hartenkreet
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.090
vrijen weer Vol hartstocht op de grond Maar dan… De dag vol van verdriet De dag dat men jou vond Jij lag zo stil Een triest gezicht Jouw leven weggevlogen Ik huilde vol van onbegrip Dit had toch nooit gemogen Verdwenen is nu alles Waar ik zo veel om gaf Ik kan nu nooit meer naar je toe Want weg is ook jouw graf Natuur heeft moeten wijken…

Wijkplaatsen voor de ziel

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 904
Wie moet waarvoor wijken? Of is het zo dat naast de dagelijkse zorgen het heel goed is dat we nu en dan even op verhaal komen? We drammen en dreunen maar, rennen ons rot tot we plots moeten stilvallen, door ziekte of ongeluk, door alles wat we menen dat zonder ons niet kan, of zeker niet zo goed.…
Adeleyd6 maart 2008Lees meer >

De kunst van het verleiden 2

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.685
gewoon opnieuw proberen doe absoluut mijn best ik sjans met beide heren krijg twee-nul op rekest verslagen dwaal ik rond vertrouwen sterk geschaad mijn haren niet eens blond toch weet ik me geen raad toen zei een wijze dame ‘prijs jezelf nou eens aan’ dus maak ik nu reclame ga dansend voor hem staan wijk niet meer van zijn zijde…

En spat open op wat verloor

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 509
mijn pubertijd morgen misschien zullen mijn tanden zwichten vandaag veren de zielen der oneindigheid nog heel even op in heilzaam wiegen met hun hoofden tegen een kei van een dag de groten zijn kwaad en steunen op de kinderen ik schrijf een gedicht lees een boek luister naar punk en ik word zonder pardon achterna geschoten in mijn eigen wijk…

Vrouwen

gedicht
2.5 met 97 stemmen aantal keer bekeken 24.066
II Winkel schemering, veel stoffen op de toonbank Zij buigt voorover in begerig kijken Ik zie haar blouse soepel open wijken en ben verzonken - diep en blank. III Haar benen lang en glad - zij lacht en ligt loom achterover - ik zie hoe diep en ver de lijnen van haar benen zijn en denk eraan met afgewend gezicht.…

Dorpje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
Je groene weiden zijn veranderd in grote, drukke wijken, je paadjes in betonnen banen waarlangs 'fermettes' prijken. Het kerkje bij de lindeboom was ooit je middelpunt. Nu wordt jou zelfs pastorij of kroeg niet meer gegund.…
Frans Vanhove19 augustus 2009Lees meer >

Sneeuw

poëzie
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.323
Een verre wijken van wat Leven scheen... - Luister van 't Ongerepte Reine alleen.…

- Impertinent -

netgedicht
4.2 met 26 stemmen aantal keer bekeken 557
Impertinent beledigend, ironisch, in zijn onschuldige vraag wenst het leven te achterhalen denkt vriendschap aan om uit te wijken, beloond met het tegengestelde, brutaal komt het hardnekkig diepere weten deze vrijheid maakt uiteindelijk, de beginselen en grondslagen als een stevige verdedigingsmuur.…

NIEUW AMSTERDAM

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.026
In jonge wijk van de oude stad gekomen Waar eind'loos straat aan nieuwe straat zich reit, En langs de banen steenloos geplaveid, De nieuwe wagens zonder paarden stromen, Gevalt mij vaak een vreemde droom te dromen Door een verwisseling van tijd en tijd, Dat zij, die 'k ging door 't lange leven kwijt, Mij konden hier, weer levend, tegen komen…

Het raam.

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 893
‘s Avonds laat loopt hij in zijn wijk, Eengezinswoningen zonder tuin. Krom en langzaam slentert hij voort, Langzamer indien gordijnen geopend, En geen lantaarnpaal die stoort.…
Mathe Lovaba27 februari 2011Lees meer >

De Twee Koningskinderen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.214
elkaar niet bereiken Want dat zwarte gat was veel te diep De zon had tot dan toe Hen met hart en ziel beschenen Maar door het diepste duister Was het licht voorgoed verdwenen Tot uit de zondvloed van duisternis Een duif van vrede verscheen Met een klein groen takje in zijn bek Licht en leven bracht zij mee Het donker begon te wijken…

Nederlanders leven met water.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Dus bouwen wij dijken In de watervolle wijken. Het bescherming tegen water Kan niet wachten tot wat later. Jaren lang wij zijn in strijd Tegen het water alle tijd. Daar zijn wij goed in, allerbest; Dat zit al binnen onze geest. Wij zijn niet moe, wij blijven staan, Wij zullen uitdagingen verslaan.…
Nightgrief27 september 2012Lees meer >

Gedaanteverwisseling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 669
Zinnengeprikkeld nu vliegen wij als vlinders op noten van de accordeon subliem door de Papillon bespeeld Montmartre als hoge heuvel en wijk trekt al heel lang veel kunstenaars en vooral schilders Als ooit Van Gogh en Picasso hebben zij zich hier gevestigd.…

Septictank Sepp

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 505
Sepp zit al in zijn tachtigste levensjaar en nog wil hij niet van wijken weten, hij maakt geen enkel nederig gebaar en zijn corruptie is hij allemaal vergeten.…

vluchten kan niet meer

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 673
ontmoet ik mannen en vrouwen die iedere dag of nacht, soms in het zweet, rouwen als slachtoffer van toen; wie had dat in '45 nog verwacht "nooit meer" zeggen we op 4 mei en gedenken dat vaak ook in stilte ik ontmoet "de ver van mijn bed show" en kilte, zelfs vernederende woorden nu ik zoveel mensen zie op de vlucht voor hen die wijken…

Nefertiti

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 521
Ze hebben haar als een ketter weggepropt, terwijl de dood ook Toetanchamon onthoofde, die vervolgens met de eer mocht strijken, maar achter al die zotte pracht en praal komt nu eindelijk de aap uit de mouw en zullen de schandalige muren gaan wijken en is de Godin Nefertiti de Heilige Graal, komt er eindelijk een eerlijke doodschouw.…

Wie zijn wij?

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.072
Wie zijn wij dat we we kunnen leven zolang de adem gaat en er bewustzijn is maar ook nog verder ooit, in onbekend gebied dat van geen wijken weet maar dat echt mens-zijn en genade heet?…
Adeleyd1 november 2016Lees meer >

Christus stervende.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 905
aan 't wijken. Een doodse donkerheid komt voor zijne ogen strijken Die kwijnen als een roos die dauw en warmte derft. Ach wereld, die nu al van zijne volheid erft: Gestarnten, Engelen, met uwe Hemelrijken, Bewoonderen der aarde, ey! toeft gij te bezwijken, Nu Jezus vast bezwijkt, nu uwe Koning sterft?…

als het dromen voorgoed begint

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 761
leven dat meestal perfect begint en, hoe ongeneeslijk het leven ook is, het lichaam reilt en zeilt, van vlies tot ziel, hart tot holtes, lief voor leden als haast volmaakte kunst het grijze heelal van gedachten dat zich uitstrekt tot ver in onze ademtocht soms als een koers van de wind die gorgelt in de keel van tijd om langzaam uit te wijken…