35281 resultaten.
Grevelingen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
435 in een zilvergrijs verleden
van het laagland aan de zee
streden grevelingen met de
watergeuzen van flakkee
varend van de goede rede
tot de poorten van den briel
trokken eilanders ten strijde
tegen alva's spaanse troepen
met de geuzen van flakkee
in het land van protestanten
hageprekers remonstranten
op de vlakten langs de maas
en…
Bijbel en toekomstpoëzie
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 Zo komen we nooit door de Rode Zee.
Messias, elke Kerstmis wachten wij.…
Gebarentaal
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
670 voorbij gevaren
het grootzeil bollend in de wind
doorkliefde moeiteloos het water
als maaksel van een spelend kind
toen twee matrozen op het dek voor even
oogcontacten met mij deelden,
zag ik een vrouw aan 't roer
zij hief haar hand, dat zwaaiende bewoog
ik groette haar terug, zij wist dat
dit gebaar een vorm van zegen draagt
op volle zee…
Vriend zonder vader
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
594 De ziekte van jouw vader
schilderde heimwee aan zee
papieren schepen op golven
van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie
het verliezen van zijn geest
toen de planeet verkoos
te zwijgen, ademde jij
onzekerheid, zocht naar
veiligheid,
maar de dichtgetimmerde waarheid
had geen spijkers op laag water, slechts
onbeminde…
De houten kist krijgt al kleur
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
526 In ’t echt en in gedachten loopt ze soms in de tuin
bezoekt vertraagt aan zee menig duin en stiltegebied
dat alles met haar euthanasie in het verschiet.
Ik zie een stuk onbetreden daar beneden.
Hoe verder ze wegloopt van deze plek
hoe kleiner ze lijkt en dat voelt gek.…
Ooggetuige
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Er drijft een witte
surfplank ergens in zee
mocht je hem toevallig
tegenkomen, laat het dan
direct weten.
Als je op het strand bent
en je ziet iets wits, sta er
dan bij stil,
kijk of het de
desbetreffende plank is.
Een witte surfplank,
waar zoveel prachtige
capriolen mee zijn
uitgevoerd.…
Blonde duinen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
421 het rulle zand
stappen duizenden
bergen en daaltjes
zonder te laten zien
naar welke kant
zelfs de wind
zucht een kleine
rust waar schaduwen
zijn heengegaan het is te
heet om hier te staan
in dit niemandsland
heeft herkenbaarheid
geen sporen nagelaten
zon zindert en schuchter
komt vloed dichterbij
golfje voor golfje
herneemt de zee…
Liefde gaat nooit dood
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
494 Draag dan water, water naar de zee.
Draag dan ook die lieve liefde uit.
Toeval bestaat en is groot.
Het heilig mysterie blijft.
Liefde gaat nooit dood.…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water in haar ogen zout en traag
Als lekt in haar de zee…
Dag klein mannetje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 dag klein mannetje, dag
met jouw blonde krullen
pretoogjes en guitige lach
op jouw loopfiets
draai je vrolijk in de rondte
wist je nog van niets
dat er een ziekte in jou zou groeien
kon je op dat moment
helemaal niet vermoeden
als leeuwen hebben we gevochten, vanaf dag één
wiegend in mijn armen. en in een zee van tranen
gleed jij zachtjes…
In het nu
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 Op de klanken van een eeuwenoude sonate
je laten terugvoeren doorheen de tijd
vanaf je ontstaan naar het nu
als de golven van een zee in rust
meedeinend je adem
berustend in al wat het ondergaat
op welk kruispunt
nam je ooit de verkeerde afslag
onwetend van dat doolhof van wegen
welk zwaard nam je niet ter hand
om neer te slaan wat…
vervlogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 machine hortte en stootte wild
de passagiers tot paniek gruwend
met de dan dagende werkelijkheid
dat er geen morgen meer zal zijn
het laatste gebed werd gebeden
onder een stortvloed van tranen
als de vrije val zich verder versneld
tot de dood hen dan verbrokkelde
dat alles verslindend verdrinkt zo
ons vertrouwen gevende vreugde
in een zee…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
De boulevard
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
456 ik zag hoe lente
je haar al lichtjes
high light kleurde
na maanden lang
het winters blond
ik proefde
de eerste prille
tonen als voorjaars
melodie uit het
zilt blauw golvenlied
joyeus rokten kort
nog op de gok
hun lichte benen
terras genietend
onder warme zon
een tikje fris
windje uit de
nog koude zee
dolde in de grote bos…
Neerlands bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
511 Zolang al geen ‘Je maintiendrai’
Maar houten Klazen, lange neuzen
Bij open wonden helpt geen pleister
U bent beschermd niet tegen zee
Een vlootvoogd mist u, watergeuzen!…
Toen waren wij samen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
439 Toen waren wij
samen in de nacht
waren wij onze handen en voeten
onze ogen tedere lippen
één adem één ritme
uitgestrekt in het hoge gras
boven wolken uit
zonken we in de diepte
van de zee
de tijd vooruit gevlogen
hebben we gelachen
waren we dronken
van de aarde
waren we dronken
van de wijn
dag en nacht dansend
zijn we moe geworden…
Een Paasbericht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
387 Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.
Een Paasbericht om ook aan jou
te melden dat de barensweeën
zijn begonnen; nieuw leven komt,
al zijn er drama’s en nog steeds corona.…
Stalkende spoken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
380 wij zijn de zon
achterna gelopen
jij schaduwde wat langer
in stalkende spoken
vlinders wolkten
vol van boven in
alle kleuren van
buitenaards geloven
pas toen de zee
ander tegenlicht
golfde wisten we
dat de avond volgde
we zijn terug gegaan
waar onze sporen vlagden
voetafdrukken van een
stel in stil verwachten
niet zomaar omgedraaid…
Amsterdam, slibland aan het Grote Meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Om de eilanden van slib
in het moeras stijgt het
peil, de vissers zien hun wereld wijder
worden, ook oude beddingen
vullen zich, het waterland
wordt bereikbaar over rivieren
uit het vaste land
Het is een aanzuigende leegte
een poort naar de zee, een kans
voor de veenboeren en de bosbewoners
om handel te gaan drijven
dijken, kades, een stad…
Eindeloos landschap
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 Er ligt een eindeloos landschap
tussen jouw lucide droomwereld
en haar machtige serene werkelijkheid
de donkere nacht maakt harde muren
een vreemde wereld zonder deuren
van waarheid, stilte kent langdurige minuten
in eenzaamheid, jij gelooft niet dat de rivier
een moeder is, de boom een dochter van de zon
de golven van de zee geen…
Citycruise
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
840 Zoek toch de zon, niet mij
Maar jou, de zee het zand
Het duin het strand
Ga paragliden paardje rijden
Langs de vloedlijn waterkant
Wordt het een decadente cruise
Met een midscheepse citytrip
In een vijfsterretjes hotel
Of golft ge liever, leuke vrouw?…
Penseelstreek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
445 Haar gevoelige penseelstreek
heeft de groene rivier meegenomen
zomaar voor de lol, zonder mededogen
en hij, die bij haar is, streelt haar blonde haren
ze schildert een schuimende zee zonder gevaren
over haar ranke schouders klimt de zon omhoog
op zijn tenen moet hij staan om het te overzien
deze wereld van in kleuren verdwalen
terwijl hij…
Van stad naar zandstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 Die zonderlinge donderdagmiddag
toen de lucide droom zich
onder zomerse luchten ontvouwde
op de achterbank van het oude automobiel
gaf hij haar de gemeende kus
die een nieuwe toekomst beloofde
van stad naar zandstrand, met een glimlach
voor de zon, die scheen
over het zomerse landschap
om uiteindelijk in zilte zee te gaan slapen
de…
Vakantie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
510 Vakantie is toch een waar plezier aan zee,
hand in hand op het strand met z’n twee.
Als dan de zon zijn laatste stralen straalt
je in elkaars ogen in de gloed verdwaalt,
en de zon geluidloos in de golven verzinkt
hoor je hoe in jullie harten de liefde klinkt.…
Vitale kwast
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 De vitale kwast schildert het landschap
zoals een dichter in dromen zou schilderen
aan zee met het uitzicht op de blonde duinen
een glas schuimend bier en een sober palet
hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan
eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid
hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast
iedere beweging doorbreekt de kalme…
Ik wil meer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
379 diepzeetroggen, alles wil ik
kennen, hanteerbaar gemaakt
zodat heel de wereld de mijne wordt
en ik een echte wereldburger, nee
ik wil meer, een kosmoburger zijn
tussen geesten, engelen en goden
voor altijd bestaan, ik wil ruimte-
avonturen beleven, maar wel dichtbij
huis, want ik ben al zo nietig
een bijzaak, een vlekje op berg
of zee…
Een Paasbericht
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
383 Geen dorst, geen rouw of zelfs geschrei
zal ergens nog te vinden zijn,
maar enkel vrede, dieper dan de zee.
Een Paasbericht om ook aan jou
te melden dat de barensweeën
zijn begonnen; nieuw leven komt,
en Jezus leeft, Hij is verrezen.…
IJskappen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Groepen mensen trekken leiders aan
geven hen macht, en die macht
trekt mensen aan
In nieuwe tijden smelt de macht
Aanhangers haken af
Het peil daalt weer
Zo stuwen en duwen de massa's
de wateren der welvaart op en neer
alsof het hen overkomt
Ver weg beweegt de zee mee
brengt daar droogte of vloed
en kwelt de mensen tot ze zich verenigen…
Verjaardagskalender
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
649 met namen van bekenden
en zij die ooit verjaarden
zoals die van oom Kees die
ooit plotseling verdween op zee
van hen die nooit meer langs kwamen
wier gezichten zijn vergeten
en die ons blijkbaar ook vergaten
van wijlen moeder en vader
en die van mezelf en de vrouw
namen die we erop laten
mochten ze stiekem kijken weten
dat ze nog altijd…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de vrouw zeilt haar reis
over een zee van rouw
gooit haar schoenen overboord
wie vaart haar tegemoet?
vragen is zoveel hoger dan weten
wie leeft een buigzaam leven?…