10627 resultaten.
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 Nergens op straat liet een mens zich nog zien.
Hoog boven wees een grote arm gestrekt
op het zuiden. Een vrouw ervoor. Sindsdien
zijn er tekens dat een licht is gewekt.
[afbeelding: een olieverfschilderij van de Belgische kunstenaar Harald Calle, 2012]…
Soms maken wij de ander
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
544 Soms maken wij de ander
tot een antwoord groter dan ons verlangen
maar we zien dit niet: we turen door
de glazen wand van eindeloosheid
terwijl de dagen korten.
Eigenlijk zijn we allemaal op zoek
naar bevestiging, aanvaarding en
vertrouwen, maar we jagen
andere dingen na omdat we
blind zijn of onszelf ontlopen.…
Voor de verre prinses
poëzie
5.0 met 1 stemmen
5.215 Soms staan wij beiden 's nachts aan 't raam,
Maar andre sterren zien we in andre tijden.
Uw land is zo ver van mijn land verwijderd:
Van licht tot verste duisternis - dat ik
Op vleuglen van verlangen rustloos reizend,
U zou begroeten met mijn stervenssnik.…
voetnoot
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
676 leer mij de feiten onder ogen zien
wij voelen immers allemaal
de striemen op de rug
jezelf zijn blijft een dagtaak
die niet voor iedereen is weggelegd…
rafels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
638 's avonds in het vervloekte huis
sluiten de man en de vrouw
tevergeefs de geesten op
in hun hokken
's nachts kijken ze achterom
de man en de vrouw en ze zien altijd
hetzelfde: hun beschadigde kind
de tijd wil maar niet verstrijken
het wrakke leven wankelt
het wacht niet langer
op de afgepelde toekomst waarin
hun dromen bij opbod…
Einzelganger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
947 De jongeman van nummer tien
laat zich maar zelden zien.
Heel af en toe komt hij naar buiten
maar pas als de gordijnen sluiten.
Hij waagt de sprong om vijf voor zes
voor wat voedsel en de fles.
Gedoken diep in hoge kraag
ontwijkt hij elke groet of vraag.
In vogelvlucht en ongezien
keert hij weer terug op nummer tien.…
Bezig met de dood
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.682 Zij die twee gezonde
Kind'ren het levenslicht
Liet zien en ze in liefde
Heeft grootgebracht moet
Nu de dood haar langzaam
In bezit neemt constateren
Dat alleen de dochter nog
Om haar geeft - haar zoon
Heeft al vijf jaar niet
Meer van zich laten horen
En hoe dierbaar de kind'ren
Voor haar zijn blijkt wel
Als ze na uren diepe…
één leven
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
659 vandaag loop ik achteruit
terwijl mijn voeten
rusteloos de wind volgen
besta je nog
nu alles stromen zal of ga ik enkel
door een schaduw van tijd en licht
ik wil je meenemen, denk ik dan
stilte met jou maken, sporen
diep verzonken
zodat ik elk moment
kan voelen, veel meer dan zien
veilig in verdriet
de lokroep
van het samen reizen…
Geen Bijbel, toch mazelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 vinger die als
Vanzelf naar de gordel met de Bijbel
wijst - verrassend is het om
Te lezen wat wetenschappelijk
Onderzoek ons leert: slechts een
Van de vijf kinderen die getroffen
Zijn woont in deze religieuze gordel
De overige vier hebben ouders die
Entingen weigeren uit antroposofische
Of alternatieve overwegingen - en wederom
Zien…
In gedachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 welke mate bent u echt met me
als u woont in mijn achterhoofd
durf ik niet uit te leggen waarom
als u mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
als rebellen in verloren land
met dwazen die onze zielen niet geloven
ik zal u mijn mooi aangelegde tuin
met madeliefjes en vogels in de bomen
laten zien…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Toch is het leven meer: de roos is mooier
dan de roos die wij nu zien. Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.
Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
Opa.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.247 Soms denk ik, kon ik U maar zien
en horen.
Veel zou U storen, daarvan ben ik
overtuigd.
Al wat er gebeurt hier is iets wat U
niet toejuicht.
Er is zoveel veranderd wat U niet meer
kan ervaren.
Dáár en hier is een onvoorstelbaar verschil.
In de hemel hoop ik Opa dat het niet zo kil
is als hier op aarde...…
Breekbaar grondschrift
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.596 grondschrift voetafdruk van rotte palen
toont waar ze schreiend
onhoorbaar ontstond, 'n dichtgegroeide
vijver waar niets weerklinkt,
het luisterend oor verzandt,
de vinger tastend vastgroeit aan 'n ovale steen bijna
in de ogen,
in haar diep verdronken
wordt de drinkende schimmel zo groot
(als) 'n drijvend wolkenveld
om te zien…
Na even wachten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 Soms kan ik haast niet wachten, vult
mijn ongenoegen heel de lucht en
ziet niet meer wat echt belangrijk is:
de tederheid bij 't zien van pijn,
het heel geduldig groeien van de
eerste lentebloemen, de lach van 't kind.
Vergeef me heel die drukte, 't onbezonnen
draven en het drukke bezig zijn.
Schenk me opnieuw een hart dat vindt.…
Leg vast, wat je NIET wilt!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
760 Als je slim bent,
is een veelgehoorde kreet,
zul je zien dat je heel snel weet,
dat ouder worden misdadig is.
Als je slim bent, laat in elk geval,
zodra je bent, een hopeloos geval
berichten achter voor hen die weten,
dat je daar, waar je altijd hebt gezeten,
niet voornemens bent te verkassen.…
al laat
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
452 al hoor
denk aan jouw stem
over de telefoon
het regent en het regent
m'n balkondeur die openstaat
bijna getroffen door de bliksem
zeg ik je naam en hoor je stem
altijd jouw stem
dichtbij en ver weg
de vliegtuigen
die dalen naar Schiphol
een soort gebrom in de verte
en vlakbij bomen die ruisen
ik probeer wat sterren te zien…
Kunst in het web
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Blinkend schoon, het kopraam
Met het fijnste sop gewassen
En nagedroogd met een schone,
Maar wel gebruikte, theedoek;
Geen streep is meer te zien,
Alles blinkt zoals nooit te voren -
Anderhalf uur later wil ik
Nog een keer goedkeurend kijken
Naar het gedane werk,
En zie dan in de linker benedenhoek
Een kunstwerk van zilverdraden…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Dan laat zij de foto zien,
golven grijzig wit
tonen ons een stippellijn,
contouren van het kindje klein,
het hartje is een stip,
in mij springt het open wat ik nu al
voor dit jonge leven voel,
stil ontluikt een omahart,
liefde overspoelt.…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 voortstuwend
Met jouw heerlijkheid in mijn nabijheid
Eeuwige dank
Zuchten van geluk
Wanneer jij mij kust
Acceptatie van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden anderen het anders willen zien…
Jij spiegelt gemis
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik heb verbaasd
de duiven zien stijgen
langzaam verdwijnend
in einders naar keuze
nadat armen
zacht wiegend wuifden
handen met vingers
als teken gekruist
ja jij was thuis
ver van applaus
dat ik mocht oogsten uit
onze woorden zinnen en strofen
wij hebben alles gedeeld
behalve het leven
dat wiel spaakte en werkt
op deze momenten echt…
H E E L A L
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
684 Eens zullen we stijgen tot grote hoogte
je zal het zien
verlichtende wijsheid misschien
maar eerst moesten we gaan door dalen
om de afgronden te kunnen overzien
het inzicht te halen
en onze kracht te peilen
om de hoogte te bepalen
ook door storm regen en wind tegen geleerd
de storm vervaagt wat toch moest gaan
buigt en geeft nieuwe kracht…
Opzichtig blazen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
498 Omdat je inhoudelijk
Niet zo erg veel voorstelt,
En je dat blijkbaar zelf
Ook wel doorhebt,
Vind je het nodig
Dat anderen je toch
Vooral moeten zien,
En aangezien taal,
Zeg maar, niet echt
Je ding is, begin je
Te pas maar vooral
Te onpas opzichtig
Te blazen als een
In het nauw gedreven kat,
Je rug nog net niet gekromd,…
Terrorisme en reces
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
727 Een bloedbad aangericht in Parijs,
en hier is Mark toch echt niet wijs,
op het nieuws liet men zien,
wie er tegen was misschien.…
zij in het licht
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
480 nu ik de zon heb zien spreken breekt
de ruimte en huilt het gemis diep
gedrenkt in de plooi van mijn schouder, ik
zou het vluchten moeten staken doch
het ruisen van de vrije val langs
alles wat beneveld staat te schuimen
is de kurk die me vangt in het geweten
monumentale twijfelingen, gecorrodeerd
door tij en onrust hebben de taken…
Mijmering
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
573 Ik krijg haar in dit leven niet te zien.
Ik wil er ook niet heen. De overzijde
want hel of hemel wil ik graag vermijden,
zo lang het kan. Ik hoop op honderd tien
gezond en van het leven rijk gedronken,
de aardkloot rondgezworven wijd en zijd -
genoten van de schier oneindigheid
en de muziek, dat mij de oren klonken.…
REISBRIEF
gedicht
3.3 met 10 stemmen
9.301 prachtig
de koeien zijn ontroerend drachtig
de spoorlijn loopt dwars door het dal
een vrouw beheert de waterval
elk huis of hok met beemd en gaard
verkoopt men op een ansichtkaart
de mensen lopen traag en stug
en komen op geen stap terug
men zegt God heeft ons klein gebouwd
maar sneed ons uit behoorlijk hout
dit alles sta ik aan te zien…
De zon in het glas
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Onverbiddelijk schijnt ze,
onverstoorbaar laat ze zien,
dat een plekje overgeslagen is,
zag jij dat niet misschien?
Onzichtbaar, wanneer ze niet schijnt,
maar zichtbaar voor het oog,
als je het hoofd nou eens
zijwaarts bewoog?…
Het mystieke
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
598 Bos
het bos door de bomen niet meer zien
bladeren geven hun adem
ik ga mijn weg, op zoek naar het wonder
zie ik het bos zie ik mezelf,
ik ben de boom het blad
ik hoor de warme kleuren
de zon speelt haar spel, laat alles ontluiken
in het prachtige groene bos vond ik de
echte mystiek, ik adem met wat de kosmos mij geeft
aureool van…
Dansen tussen vreugde en verdriet
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
809 wij waren blij na het zien van de tjiftjaf
die een voorbode van het voorjaar was
het wachten was nu op de fitis zijn neef
doch hij kwam niet, evenmin het paasgevoel
de beloofde vrucht was afgebroken –
de zomer die volgde was verzengend heet,
het land dor en zonder enig teken van leven
wij leefden meer naast dan met elkaar
in de herfst bluste…
Laten we de oude....
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.202 Laten we de oude
brieven verbranden, al die mooi
verregende zongebleekte woorden en regels
in vlammen zien opgaan maar schaamteloos
hun inhoud behouden.…