12648 resultaten.
Herfstblad
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
815 Herfstblad
Dwarrelend in mijn zicht.
Vol leven; toch stervend of dood.
Niemand zou geloven dat
Jij een regenboog bent in dit licht.
Eerst bruin met geel, nu bruin en rood.
Langzaam legt de wind je neer
Naast mijn voeten op de stoep.…
Fjord
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
674 Het kruipend ijs sleet het dal uit
alsof een zeeslang in de berg beet
een flank die steil onder de spiegel dook
oplopend naar een drempel van puin
Daarachter ligt een verlaten haven
altijd dieper naar de bron toe
In de zomer rijst het peil
zoete regen aan het oppervlak
zout in de donkere diepte
Een wemeling van plankton en anemonen
Haaien…
Het gras heeft de nacht al begonnen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.892 Het gras heeft de nacht al begonnen,
de tuin is stil bezonnen.
De hemel is onbezonnen,
licht nog zo ongeschonden.
Bomen wit als boekweit
hangen neer stil in schoonheid,
maar de losse kastanjebladen
zijn schichtig en overladen
van wind.…
lof der rijpheid
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.128 hoe zacht groeit stevig
vlees tot lust
de vrucht
die gretig lippen kust
hoe zuigt een mond
die open sluit
de nectar van
het vloeiend fruit…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 Van woorden leeft enkel de zin,
Van 'n bloem is honing 't gewin,
En die mij werd gegeven;
Dus ga ik weer verder zweven,
Dus volg ik slechts mijn natuur,
Rol ik mijn tong uit en puur.…
onweer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
675 de dreiging
ongenuanceerd
mijn vader
zei het mij
achtertuin
onder buurman's
balkon gezeten
kijk dan Fred
zwartwolkend
luchtkolkend
weer dat licht
aanrollende donder
altijd vanuit het zuiden…
Houterig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
824 Ik heb een bundel opgeslagen.
Dode takken die verdringen
jaren leesbaar in de ringen
versplinterd door het vele knagen.
Herfst vergeten ritselt aderen.
Mos was zwammen weken voor.
Vliegjes dansen vroeger door
hangen spinsels te vergaderen.
De stam is gebarsten, de bast gaan rotten
het leven kwam er weer in ravotten
omdat het bij zagen…
Melancholie
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
918 De avond ademt zwoelte tot dampen
krekels smeken een melodisch gebed
dat gevat in ‘n aromatisch bouquet
verglijdt om gittering te beklampen
maanstof sprankelt mystiek in het meer
dat – wiegend in loverbedding - gesust
in de omarming van leliën rust
en mijmering drijft in de atmosfeer
de maagdelijke nacht hult zich verlegen
in bloesems van…
daget uit ende vervloek
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 kerelings wend ik des dichters droom
wentel ik mijzelve de zomer loom
in een vermetel gebaar
klaar ik verneveld geheel najaar
deels, ijskoud versplinterd
heb ik de pegels overwinterd
vervolgens, neem ik met rente
terugkerend, mijn eigen lente…
Nevelen...
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.192 De ochtendgloed laat zijn nevel strelen
langs het gebladerte van de bomen
In het prille zonnelicht ontwaakt de dag
Vogels zingen hun lied gehuld in dromen
Zacht streept het gouden ochtendlicht
in wazige verten over het koele meer
De aarde laat zich kussen door de zon
en de warmte streelt het land telkens weer
De ochtendgloed laat zich gloeien…
Stralende sterren
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.005 De maan knipoogt naar benêê
sterren flonkeren driftig met
hem mee, als het dan langzaam
lichter wordt en ster voor ster
voor de dag verdwijnt, lijkt de
nacht opnieuw te kort.
Wanneer de zon haar stralen
schijnt is iedereen de nacht in
al haar eenvoud, stilte en
pracht
al weer vergeten.…
hebben & houden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
775 ik heb geen regenboog nodig
om de kleuren te zien
die me raken...
vertedering
zit in het landschap
waar je warm voor loopt
geluk is dikwijls niets meer
dan een mooie droom
die werkelijkheid is geworden
daarom maak ik een foto voor later…
blaadje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
799 het blaadje hangt hoog aan een tak
wat heen en weer te waaien
en samen met het bladerdak
draait het zich met groot gemak
zodra de wind gaat draaien
het blaadje leeft maar één seizoen
straks waait 'ie naar benee'
dat is gewoon wat blaadjes doen
maar nu is 'ie nog lekker groen
en waait met alle winden mee…
Jaloers
hartenkreet
2.7 met 9 stemmen
966 Water in de zee
Mag ik bij je komen
Mag ik jouw vissen zien
En van ze dromen?
Wolken in de lucht
Mag ik met jou zweven
Mag ik jouw wereld zien
En genieten van dit stilleven?
Vogel op het land
Mag ik je aanraken
Mag ik jouw zachtheid voelen
En je mijn gelijke maken?…
Honderd jaren
netgedicht
2.3 met 12 stemmen
1.064 De zomer zal mijn groen wel proeven
als de dagen langer worden dan
de nachten die geen duister hoeven
mijn gegroefde stam
draagt bladeren aan
de uitgestrekte takken
die zwaar gebogen staan
ze dragen lasten wijd
van rode vruchten spijt
uit voorbije lentedagen...
het kraken doet mij vragen
of de zon mij nog wel lust
kan geven, deze zomervlagen…
Zwarte diepten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
890 soms wandel ik in grijze luchten
tesamen met de aarde geuren
van zwoele rotting zonder kleuren
dan breek ik stilte zonder zuchten
mijn stappen dragen dan erbarmen
zwaar aan de groene waterkant
waar de bomen rusten aangeland
mijn donkere schaduw zwart omarmen
als fijne druppels regen zwermen
spoelen zij soms mijn treurnis weg
en sieren…
Zondagochtend
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
894 Dat zondagochtendse gevoel,
je weet wel wat ik bedoel.
De stilte, de zon,
de klokken die luiden.
En verder nog vrolijke vogelgeluiden.…
Oud hout
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.849 Je kunt een schuurtje worden, een deurtje
met een hangslot door je navel, het is
afgezaagd maar het geeft voldoening
als ze bij je komen schuilen. Je kunt
nog altijd fier rechtop als telefoonpaal
dienst doen, stijf tot in de lengte
van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht
op de helling en het dal. Je kunt
ook met je knoesten en je splinters…
RUST.
poëzie
3.2 met 20 stemmen
3.283 Het ruisen van de regen hoor ik niet
Door het ruisen van de Zee.
Ademloos luistert mijn Lied.
Soms ruist de zeewind mee.…
Zomer
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
734 Het is al weer bijna zomer
een bijtje vliegt verbaasd voorbij
Maar wat zou het bijtje wezen
is het een hijtje of een zij
Het is felgekleurd oranje
en dat is maar heel gewoon
Het is geneties zo gekleurd
en bovendien is het een kloon
Verder heeft het ook geen vleugels
maar een turbine op de rug
Daarmee raast het door de velden
naar Schin…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
Mijn gele narcis
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
733 Lang, slank en rank
Volledig en totaal
Als een van de velen
Maar jij springt eruit
Helemaal
Zoveel van hetzelfde
Maar jij bent uniek
Tussen al die anderen
De eerste die men ziet
Helemaal
Zet er honderd bij elkaar
In een grote groep
Kopjes dezelfde kant op
Dan straal jij iets uit
Helemaal
Zelfs tussen rode rozen
Zie je jou schitteren…
Ode aan de zon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
834 De eerste zonnestralen
Die mijn gezicht verwarmen
Wil ik binnenhalen
En heftig omarmen
Zij verwarmen mijn huid
Zij verwarmen mijn geest
Zij geven geen geluid
Maar zeggen mij het meest
Een nieuw begin, een nieuwe dag
Maar ook een dubbel gevoel
De zon schijnt en geeft een lach
Zonder zon is 'n dag kil en koel
Wanneer de zon er niet…
Zij weten het
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.170 Sij witte it.
hy kin springe as in liuw,
slûpe as in gleone boarre,
him wrakselje út in aai,
beammen befrisselje en faaks
sels lôgje as in nije leafde
do soest him delhuffe kinne
mei ien poat,
of him fûl tebek sifelje,
ferdiggelje litte mei ien eachopslach,
of oprôlje as in slange.
Ja, en ek wol sêft útdôvje litte,
mar fêsthâlde?…
Oud hout
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
1.110 gebarsten lagen
van loodzwaar verven
gescheurde nerven
van oud hout
dat soms hoorbaar kreunt
van heimwee naar woud
dat ook in stormen dreunt
als één van hen gebroken
ter aarde komt en zucht…
zee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
686 toornhoog slaan de golven
wat een immense kracht
mijn hebben spieren getracht
maar het zijn glazen wolven
de tanden schuimen honger bloot
in een wegstervende zon
ik wou dat mijn hand groeien kon
de greep is nog geen zeepstuk groot
de zeilen ach, ze scheuren
het is maar menselijk zaad
zonder regen kan niets gebeuren
toch is…
drijft gedachteloos voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
815 ik huis in pluizen wol
hoor het oeverloos gemekker
ze maken me steeds gekker
en ratelen me horendol
woorden dansen op de hei
een lied dat niemand ziet
of hoort, de melodie wordt in
de wollen vacht gesmoord
de kudde blaat en drijft
gedachteloos voorbij
verzamelt zich al eeuwig
worteltrekkend in een rij
makke schapen achteraan
die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
609 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Wachters
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
566 langzaam ontdooit het bevroren water
restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog
in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven
de winter wijkt met tegenzin
en laat met name in de nachten
zijn ijskoude adem het land geselen
kale bomen met naakte takken weerstaan
ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast
als wachters al die…
Niagara
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.000 Ik voel zijn kracht
door mijn aders stromen
de hemel splijt open
mijn adem ontnomen
Een zilverkoor bestrijkt
het glinsterend watertapijt
over de rand naar beneden
een eeuwige strijd
Mijn beeldvermogen wordt gevoed
daar waar de aarde zucht
onder een diepe kleurengloed
de spiegel huwt de lucht…