Alle inzendingen over natuur

12648 resultaten.

Sorteren op:

Herfstblad

hartenkreet
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 815
Herfstblad Dwarrelend in mijn zicht. Vol leven; toch stervend of dood. Niemand zou geloven dat Jij een regenboog bent in dit licht. Eerst bruin met geel, nu bruin en rood. Langzaam legt de wind je neer Naast mijn voeten op de stoep.…

Fjord

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 674
Het kruipend ijs sleet het dal uit alsof een zeeslang in de berg beet een flank die steil onder de spiegel dook oplopend naar een drempel van puin Daarachter ligt een verlaten haven altijd dieper naar de bron toe In de zomer rijst het peil zoete regen aan het oppervlak zout in de donkere diepte Een wemeling van plankton en anemonen Haaien…
Wim Veen17 augustus 2005Lees meer >

Het gras heeft de nacht al begonnen

poëzie
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.892
Het gras heeft de nacht al begonnen, de tuin is stil bezonnen. De hemel is onbezonnen, licht nog zo ongeschonden. Bomen wit als boekweit hangen neer stil in schoonheid, maar de losse kastanjebladen zijn schichtig en overladen van wind.…

lof der rijpheid

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.128
hoe zacht groeit stevig vlees tot lust de vrucht die gretig lippen kust hoe zuigt een mond die open sluit de nectar van het vloeiend fruit…
klaasje25 augustus 2005Lees meer >

Op een pauw-oog vlinder

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.129
Van woorden leeft enkel de zin, Van 'n bloem is honing 't gewin, En die mij werd gegeven; Dus ga ik weer verder zweven, Dus volg ik slechts mijn natuur, Rol ik mijn tong uit en puur.…

onweer

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 675
de dreiging ongenuanceerd mijn vader zei het mij achtertuin onder buurman's balkon gezeten kijk dan Fred zwartwolkend luchtkolkend weer dat licht aanrollende donder altijd vanuit het zuiden…
Fred26 augustus 2005Lees meer >

Houterig

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 824
Ik heb een bundel opgeslagen. Dode takken die verdringen jaren leesbaar in de ringen versplinterd door het vele knagen. Herfst vergeten ritselt aderen. Mos was zwammen weken voor. Vliegjes dansen vroeger door hangen spinsels te vergaderen. De stam is gebarsten, de bast gaan rotten het leven kwam er weer in ravotten omdat het bij zagen…
WOLF26 augustus 2005Lees meer >

Melancholie

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 918
De avond ademt zwoelte tot dampen krekels smeken een melodisch gebed dat gevat in ‘n aromatisch bouquet verglijdt om gittering te beklampen maanstof sprankelt mystiek in het meer dat – wiegend in loverbedding - gesust in de omarming van leliën rust en mijmering drijft in de atmosfeer de maagdelijke nacht hult zich verlegen in bloesems van…
sacrajewa28 augustus 2005Lees meer >

daget uit ende vervloek

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 602
kerelings wend ik des dichters droom wentel ik mijzelve de zomer loom in een vermetel gebaar klaar ik verneveld geheel najaar deels, ijskoud versplinterd heb ik de pegels overwinterd vervolgens, neem ik met rente terugkerend, mijn eigen lente…
Fred30 augustus 2005Lees meer >

Nevelen...

hartenkreet
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.192
De ochtendgloed laat zijn nevel strelen langs het gebladerte van de bomen In het prille zonnelicht ontwaakt de dag Vogels zingen hun lied gehuld in dromen Zacht streept het gouden ochtendlicht in wazige verten over het koele meer De aarde laat zich kussen door de zon en de warmte streelt het land telkens weer De ochtendgloed laat zich gloeien…

Stralende sterren

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.005
De maan knipoogt naar benêê sterren flonkeren driftig met hem mee, als het dan langzaam lichter wordt en ster voor ster voor de dag verdwijnt, lijkt de nacht opnieuw te kort. Wanneer de zon haar stralen schijnt is iedereen de nacht in al haar eenvoud, stilte en pracht al weer vergeten.…
Johanna31 augustus 2005Lees meer >

hebben & houden

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 775
ik heb geen regenboog nodig om de kleuren te zien die me raken... vertedering zit in het landschap waar je warm voor loopt geluk is dikwijls niets meer dan een mooie droom die werkelijkheid is geworden daarom maak ik een foto voor later…

blaadje

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 799
het blaadje hangt hoog aan een tak wat heen en weer te waaien en samen met het bladerdak draait het zich met groot gemak zodra de wind gaat draaien het blaadje leeft maar één seizoen straks waait 'ie naar benee' dat is gewoon wat blaadjes doen maar nu is 'ie nog lekker groen en waait met alle winden mee…

Jaloers

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 966
Water in de zee Mag ik bij je komen Mag ik jouw vissen zien En van ze dromen? Wolken in de lucht Mag ik met jou zweven Mag ik jouw wereld zien En genieten van dit stilleven? Vogel op het land Mag ik je aanraken Mag ik jouw zachtheid voelen En je mijn gelijke maken?…

Honderd jaren

netgedicht
2.3 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.064
De zomer zal mijn groen wel proeven als de dagen langer worden dan de nachten die geen duister hoeven mijn gegroefde stam draagt bladeren aan de uitgestrekte takken die zwaar gebogen staan ze dragen lasten wijd van rode vruchten spijt uit voorbije lentedagen... het kraken doet mij vragen of de zon mij nog wel lust kan geven, deze zomervlagen…

Zwarte diepten

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 890
soms wandel ik in grijze luchten tesamen met de aarde geuren van zwoele rotting zonder kleuren dan breek ik stilte zonder zuchten mijn stappen dragen dan erbarmen zwaar aan de groene waterkant waar de bomen rusten aangeland mijn donkere schaduw zwart omarmen als fijne druppels regen zwermen spoelen zij soms mijn treurnis weg en sieren…

Zondagochtend

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 894
Dat zondagochtendse gevoel, je weet wel wat ik bedoel. De stilte, de zon, de klokken die luiden. En verder nog vrolijke vogelgeluiden.…

Oud hout

gedicht
3.2 met 32 stemmen aantal keer bekeken 9.849
Je kunt een schuurtje worden, een deurtje met een hangslot door je navel, het is afgezaagd maar het geeft voldoening als ze bij je komen schuilen. Je kunt nog altijd fier rechtop als telefoonpaal dienst doen, stijf tot in de lengte van jaren, onbuigzaam maar met uitzicht op de helling en het dal. Je kunt ook met je knoesten en je splinters…

RUST.

poëzie
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.283
Het ruisen van de regen hoor ik niet Door het ruisen van de Zee. Ademloos luistert mijn Lied. Soms ruist de zeewind mee.…

Zomer

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 734
Het is al weer bijna zomer een bijtje vliegt verbaasd voorbij Maar wat zou het bijtje wezen is het een hijtje of een zij Het is felgekleurd oranje en dat is maar heel gewoon Het is geneties zo gekleurd en bovendien is het een kloon Verder heeft het ook geen vleugels maar een turbine op de rug Daarmee raast het door de velden naar Schin…

gebarsten land

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 876
De lichte rimpeling huiverend in haar flanken haar hete adem die zich aan me schroeit De kloppende aders onder de flinter van haar borst Beuken me een weg langsheen gebarsten lijnen en voel hoe adem teneergedrukt met bulderend geraas haar tirade zich spruwt de likkende vlammen een pagina…

Mijn gele narcis

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 733
Lang, slank en rank Volledig en totaal Als een van de velen Maar jij springt eruit Helemaal Zoveel van hetzelfde Maar jij bent uniek Tussen al die anderen De eerste die men ziet Helemaal Zet er honderd bij elkaar In een grote groep Kopjes dezelfde kant op Dan straal jij iets uit Helemaal Zelfs tussen rode rozen Zie je jou schitteren…

Ode aan de zon

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 834
De eerste zonnestralen Die mijn gezicht verwarmen Wil ik binnenhalen En heftig omarmen Zij verwarmen mijn huid Zij verwarmen mijn geest Zij geven geen geluid Maar zeggen mij het meest Een nieuw begin, een nieuwe dag Maar ook een dubbel gevoel De zon schijnt en geeft een lach Zonder zon is 'n dag kil en koel Wanneer de zon er niet…

Zij weten het

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.170
Sij witte it. hy kin springe as in liuw, slûpe as in gleone boarre, him wrakselje út in aai, beammen befrisselje en faaks sels lôgje as in nije leafde do soest him delhuffe kinne mei ien poat, of him fûl tebek sifelje, ferdiggelje litte mei ien eachopslach, of oprôlje as in slange. Ja, en ek wol sêft útdôvje litte, mar fêsthâlde?…

Oud hout

netgedicht
2.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.110
gebarsten lagen van loodzwaar verven gescheurde nerven van oud hout dat soms hoorbaar kreunt van heimwee naar woud dat ook in stormen dreunt als één van hen gebroken ter aarde komt en zucht…
Verdano15 juni 2003Lees meer >

zee

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 686
toornhoog slaan de golven wat een immense kracht mijn hebben spieren getracht maar het zijn glazen wolven de tanden schuimen honger bloot in een wegstervende zon ik wou dat mijn hand groeien kon de greep is nog geen zeepstuk groot de zeilen ach, ze scheuren het is maar menselijk zaad zonder regen kan niets gebeuren toch is…

drijft gedachteloos voorbij

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 815
ik huis in pluizen wol hoor het oeverloos gemekker ze maken me steeds gekker en ratelen me horendol woorden dansen op de hei een lied dat niemand ziet of hoort, de melodie wordt in de wollen vacht gesmoord de kudde blaat en drijft gedachteloos voorbij verzamelt zich al eeuwig worteltrekkend in een rij makke schapen achteraan die…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

Wachters

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 566
langzaam ontdooit het bevroren water restanten ijs hangen met hun laatste houvast nog in de stijve riethalmen die dor overeind zijn gebleven de winter wijkt met tegenzin en laat met name in de nachten zijn ijskoude adem het land geselen kale bomen met naakte takken weerstaan ontdaan als zij zijn van hun zware bladerlast als wachters al die…

Niagara

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Ik voel zijn kracht door mijn aders stromen de hemel splijt open mijn adem ontnomen Een zilverkoor bestrijkt het glinsterend watertapijt over de rand naar beneden een eeuwige strijd Mijn beeldvermogen wordt gevoed daar waar de aarde zucht onder een diepe kleurengloed de spiegel huwt de lucht…