Alle inzendingen

Ze waren uitverkocht en lagen als steile doden op de levende have van het schip, drenkelingen die het nog niet weten, voer voor de vissen, mest voor de bodem van de zee namen die vertekend op het dek liggen te verbleken met ogen waarin de aarde niet bestaat, de geur van een manke diesel mark...

Zolang wij hopen en leven mijn lieve schattebout zal ik onwrikbaar trouw steeds mijn liefde geven. Nu steekt het bootje van wal, veel liefde bevat het al. Laat vreugde je doorstromen laat mij je hartje bewonen. Als een gladde waterspiegel, als blinkende morgendauw, met zorgen en ook ge...

Een woord is hard en vierkant als een baksteen gooi het niet door de ruiten van je genegenheid die je beschermen tegen het ijs en tegen de wind die giert over de kale, lege vlakte Bewaar ze in je hart, de woorden; draai ze om en om, denk ze, verzin ze maar spreek ze niet uit

Nog steeds timmert Unicef aan de weg om meisjes te redden van hun lot, geboren te zijn in een cultuur die het niet goed vindt dat je als vrouw een seksueel wezen bent. Hun lustknopje wordt weggesneden, met alle gevaren vandien, verschrikkelijke pijn en verminking voor het leven, nooit t...

Hij vertrok in zijn open cabrio zou wat boodschappen doen en zo, ging door regen ook door wind, was warempel net een kind. Een uurtje later kwam hij thuis, was " droog over" maar per abuis, sloeg ie een winkel over, was vergeten! Och arme, nog een keer door dat heerlijke natte rege...

Ze ziet ze vliegen: ik telde vogels sprak ze, kwam tot honderd en tien, zag jij ze ook, heb je ze ook gezien? Ik weersprak haar, joh dat kan niet, 'k heb niks gezien. Zo snel een vlucht vogels tellen, heb je niet gedroomd misschien? Het regent namelijk dat het giet en echt: da...

op de bank ligt snoep, een doek een oude sok en warm een deken in de hoek latent een vent met kracht in kromgebogen benen verborgen onder schier wat ingehouden angst (die bult is raar ik weet niet waar dat nu vandaan komt) “ik ben bang” gelukkig duurt een rit niet lang het zieke...

de glazen deur valt dicht met een doffe klik ik laat je achter de deur van glas die zo doorzichtig jouw verwarde blik onze vermoeide harten schaamteloos blootlegt gelaagd glas valt niet uiteen het snijdt met klinische kundigheid onze banden door hoeveel lagen zijn nodig v...

Wat kon die man toch lekker zitten eten van alles wat er op de tafel kwam. Van zuigbig of het zadel van een lam nam hij een deel als voor een leeuw bemeten. En las de kaart risotto van boleten of andersoortig smakelijke zwam, dan was het hek volledig van de dam; het tafelen ontaardde dra in...

Uit liefde kregen Jullie mij, kind Op wie met graagte Werd gewacht - Het leven als Geschenk aan mij Meegegeven, Toek ik opgroeide Leerden jullie mij Dat het leven Voor een groot Deel bestaat uit Keuzes maken, Niet uit angst, Maar vanuit de Geborgenheid Van het gez...

En zo is mijn grote kleine vent, vandaag precies twee jaar. Niet meer weg te denken, ondeugend, lief en aanhankelijk met een eigen wil, zo af en toe spelend en dan echt eventjes stil. Lieve knul je zit NU een eind weg, moeten we het even met een kaartje zeggen. Een hele fijne ...

Zij schudt het leven, blaast voor even zichtbaar kleur op de wangen van het lage land.. de storm raast voorbij tilt onze kussen in de nacht naar almaar hogere sferen.. de spanning is gedaan zij is gaan liggen, de avond zucht na.

Hij had geen kiespijn en geen tandarts nodig, terwijl een rijke Amerikaan hem met pijl en boog besloop, die maakte hem voor 50.000 euro overbodig, zonder dat die selfkicker kwade opzet overwoog. Zo zie je maar hoe de rijken hun geld spenderen, absurd veel verdienen aan menselijke gebitten om...

Soms is een knuffel alles wat je nodig hebt Om voor even alles te vergeten Twee armen om je heen van iemand die het meent Gewoon even niet alleen maar samen met iemand die om je geeft Soms voelen we ons eenzaam, verlaten en alleen en verlangen we naar iemand die ons een knuffel geeft Gewoo...

Wat is er in de storm van emoties die in echtheid aan ons bindt nog te vinden van de devoties zoals in vriendschap bij een kind jij met je materiële overvloed in een wereld van vergane glorie ik in mijn armoedig ondergoed ben ik nog waardig, potjandorie we kwamen toch allebei naakt op a...

duizenden kleuren wiegen om aandacht vragen je hand in zachte koestering stelen rankheid in een klankbord van groen bloeien van leven naar dood met de vrucht in hun schoot het zijn jouw ogen die hen hebben gekozen de vraag om samen te gaan is hun bestaan bloemen houden van mensen...

Voor wie zal ik nog snelsonnetten maken Als iedereen toch met vakantie is En vele volgers tot mijn droefenis Daarin een reden zien om af te haken? Vandaar, dat ik mij voor één keer verzet: Ik maak vandaag beslist geen snelsonnet.

heb gezocht naar de vertwijfeling van jouw taalsprekende houding, je gezicht gekeerd tegen mijn uitwaseming reikte verder dan de lattenbodem van ons beider, ik lag verstomd na al die jaren en vergat de stem in mijn gesprek jouw voeten schoven naar de mijne in een klein gebaar van nood zel...

Nu weet ik wat er aan schort, Problemen met mijn klankbord. Het is een uiting Van akoestische kortsluiting, Geen vrijheid bij meningsuiting. Als u het niet gelooft, We hebben allemaal zo’n bord voor ons hoofd.

Tijd geleden dat ik je zag waar blijft die tijd ik kijk er op terug met een traan en een lach Te lang geleden dat ik je vertelde hoe het met mij ging dat wij elkaar ontmoetten zo deed ieder zijn ding Familie zijn we vaak al tientallen jaren de één woont dichtbij voor naar de ander m...

De kwikstaart huppelt onbezorgd op de golven: stevige wieren!

Al schrijf je dan over hoop de wisselval is nooit ver weg scherper zand strooiend in holle wandelgangen van ijdele luchtkastelen plots lopen gedachten knarsend vast halen wanhoop binnenboord gooien je leven overhoop toch is opschrijven een soort beginnen door het verwoorden van een g...

Wat te doen in spagaat als elke rek er uit lijkt behalve er voor zorgen dat je niet uitscheurt?

hoe licht ze leven op in tegenstelling met andere gebedshuizen waar nadruk wordt gelegd op de zwaarheid mijner zonden donkerte eindelijk me hemels waardig niet langer een onheilskind voel dat het moet doen zonder liefde van mijn schepper

Regenachtige zomermorgen. Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen: wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-...

mijn lief is de rust die te lezen valt op jouw gezicht mijn lief je straalt waardoor jouw schoonheid tot zijn recht komt

ik heb het bed met twijfels afgehaald ramen wijd geopend de zon weer toegelaten met zijn licht en warmte wij hebben daar te lang geslapen het samen bleek gelaagd te zijn met onverenigbare elementen toch beleefden wij ondanks de zorg en pijn tal van gelukzalige momenten met bloemen gr...

Hij dacht, ik spring eens lekker uit de band, Maar met The Sun had hij dus niet gerekend, Hij wist meteen wat dat voor hem betekent, Want zoiets kan echt niet in Engeland. ‘At breakfast’ las hij alles, woord voor woord, En riep vertwijfeld hardop uit: ‘Oh, Lord!’

Sonnetten zijn een soort berijmde psalmen Dacht ik toen ik de lade opentrok Een boekomslag zette mij voor het blok Ik hoorde weer het ouderwetse galmen Ik rook weer mint, Eau de Cologne walmen Het orgel dreunde en ik, zondebok, Wist in mij weer een kleine jokkebrok Ik deed alsof en dominee...

het zijn de wolken die schaduwen werpen op de berg die ik beklommen heb die me de heelheid van licht en schaduw leven heeft leren omvatten een gevoel van geborgenheid waarbij liefde zich in mij openbaart zonder maar één innerlijke versluiering een droomwereld waar ik op versling...