Alle inzendingen

De Dagpauwoog net uit de pop gekropen Keek met verbazing naar de warme zon En vouwde toen voor ’t eerst zijn vleugels open En merkte dat hij ook al vliegen kon Hij dwarrelde langs bomen en langs bloemen En rustte even op een Ribesstruik En dacht: ~Wat is dat wat ik hierzo ruik~ Al leek he...

Dagelijks in de bergen De diepste roerselen Met haperende pen Gekrabbeld op een Notitievel - Bij het teruglezen Na terugkeer naar eigen Huis en haard Snijd ik mijn vingers Aan de scherpe randen, Tot bloedens toe verwond Door de diepste gevoelens - Zij laten ook op papier N...

Ik word niet gehinderd door regels Ik ken ze niet Niet gehinderd door reputatie Die heb ik niet Niet gehinderd door schroom Ik voel het niet Ik kan nog wel wat leren Krijg ongevraagd advies Zo zei een literaire pief “Vermijd de woorden ik en niet, ze zijn zo negatief”

Je bent zo geworden door je verleden en alles wat je hebt mee gemaakt Te veel mensen hebben jou pijn en verdriet gedaan en misbruik van jou gemaakt Je voelt je verraden en in de steek gelaten Je hebt een goed hart maar een goed hart wordt vaak kapot gemaakt In de zeik genomen in stukjes gebro...

Laat zich nu de echo horen van een dwaalkreet aan de horizon van schaduw en van dauwdrop in een droom die ooit begon is het jouw stem die klinkt als een wandkleed over zee het klankbeeld van prelude het dansen van de schimmen gezapigheid van vee hoor ik ze nu echt die emotieloze stemme...

Ik zat vaak bewust achter in de klas met het oog op mooie meisjes, die ik vooral in hun zomerkleren bewonderde, mijn hart en denken waren van glas en in de hete zon hoorde ik wijsjes, die mij lieten dwalen naar de pastorie, waar mijn konijnen mij verblijdden. De klas werd angstig toen het w...

heb mijn mozaïek gelegd in de kleuren van het leven nog zit ik met een handvol glas waaruit liefde en verlangen lacht nog eenmaal het ultieme rood als ster die oplicht aan het firmament zijn staart uiteenspattend in het mooiste buitenaards pigment oprijzend uit het prille groen dat sei...

De knuffelmarokkaan uit Rotterdam Had heel veel memorabels te vertellen Omtrent geboren leiders en rebellen Van Oum Kalsoum tot Vader Abraham De stad heeft meer de toekomst dan de staat Dat is waarom hij daar graag verder gaat

niet anders willen zijn niet raar, niet bijzonder niet leven bij het wonder niet meer alleen op een lege bank in het overvolle park niet een dwaling een eenzelvige gestalte frêle hangend in de mist niet verloren in een geschapen wereld die niemand kent niet de grijze droom ...

Kom, we trotseren de storm de wind en de regen, kom ik pak je hand we kunnen wel tegen een stootje. Kom zei hij, pak mijn hand in vertrouwen, je kunt je altijd en eeuwig aan mij vast blijven houden. Ik hou je, ik draag je ik trek je maar vraag je: vertrouw me en ga mee, deze ...

Om de mogelijkheden te verkennen Wilde ze de geboorte van te voren plannen. Ook wilde ze bij wijze van spreken De verloskamer alvast bespreken Voor als de vliezen zouden breken. Al werd ze die dag ook jarig Dat vond de gynaecoloog toch te voorbarig.

1-Utrecht - tijdrit Le Grand Départ, eenieder is gelijk Maar is gelijkheid wel wat sporters willen? Dus na de eindstreep zijn er weer verschillen Verdriet, berusting, vreugde, huldeblijk Al gaat het slechts om luttele seconden De kaste van de knechten likt zijn wonden 2-Utrecht - Neelt...

gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken terzijde had gezet, de warmte van de zon maken het ijzer in zijn ogen blind voor het licht hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij ...

we trokken langs met gevaar voor lijf en goed bewaarden we de moed der wanhoop in mijn tas want dichterbij liep niet gelijk met elke vastgezette pas een werelddeel te veel en het ging hard, als we ons draaiden dus we keerden alles om zo leunden we zo steunden we op dichtgeblazen ...

Wie is dat toch, dat kereltje, die in mijn oog zetelt en ziet, dat ik niet loop, maar jaag. Wat motiveert toch die filosoof, die in mijn oren zit en me tegenspreekt, wanneer ik anderen wil overtuigen. Wie is dat toch die clown, die schatert in mijn brein, waarom? Wanneer ik jammer: Ik vo...

Het was de tijd van tropisch hardhout het was de tijd van slagroomsoesjes van meisjes in hun te strakke bloesjes daarvan was het allemaal de tijd het was in een ander leven waarin je jong en onschuldig en bovenal ongeduldig was. je zette de klok vooruit boog de tijd krom en deed hem a...

Moeder drijft met Zes kleintjes over Het zacht golvende Water van het meer, Vijf bruin, één geel, Het vreemde eendje In de bijt wordt Met rust gelaten, Hoort er gewoon bij, Weet zich gedragen Door zachte muziek Door de violist met Gevoel over mens En dier losgelaten, ...

Door de juli-storm van gisteren, de zwaarste sinds 2001, kwam ik op dit versje. Wanneer het windkracht 0 is nou dan voel je echt geen zucht De schoorsteenrook gaat recht omhoog in een strakblauwe lucht Bij windkracht 1 dan geeft de rook toch al de richting aan En 2 dat is de kracht waarbij d...

de kudde graast gemoedelijkheid maar het zwarte schaap blaat onvoorspelbaar zijn het is geen discrimineren maar een simpel negeren dat het ook bestaat is het de dwarsligger aangedaan of heeft het zichzelf altijd zwart gemaakt wil melker 26/07/2015 www.wilmelkerrafels.deds.nl

Als Nibali vandaag eens beentje bree Als Contador, Quintana beiden và Valverdes bandjes regelmatig knà Als men bij Froome iets tussen spaken stee en uitkomt dat zij alle vijf gebrui Krijgt heden Robert Gesink gele trui

Van buiten zo gewoon van binnen een verwarring Niemand die het hoort, niemand die het ziet. Het huilen zonder tranen, het stil intens verdriet...

Een lied voor de vlucht van de arend Een blik gericht op het gebergte. Aarzelend wild benauwd, reiken zijn vleugels omhoog; happend naar zuurstofrijke lucht; verstikt in zijn voorbij gevlogen vriend. De zon bij dag, de maan bij nacht, wachten dragen hem het wit...

Waar ik zwerf langs keien gelegen in afstand houdt mijn gestalte voorsprong op de duistere silhouet die telkens een ademzucht aan mijn hakken kleeft hij reikt zijn wonderen voor me uit, doch mijn ogen zijn winters en mijn slaap streelt de nacht Soms trekt mijn mond vreemde banen en een diep ...

We waren jong,onervaren moesten wereld en elkaar -aan den lijve- ontdekken Gelukkig waren er -voor het oog- verborgen plaatsjes en plekken De wereld kon ons gestolen worden kon ons verrekken De natuur in hand in hand dolen door bos en veld Langs dijken met hoog opge...

De halsstarrigheid van andersdenkenden nekt de harmonie van humaniteit

toen hij de golven op het zwarte strand hoorde breken verbrandde hij met wijd open ogen om niet te verdwalen de wrakke schepen achter zich geen mens kwam in de buurt van zijn ziel niemand sprak de taal toeschouwer in het eigen nooit vertelde verhaal het langzame gif voelde h...

waren we hier al geweest waren we eerder onszelf in afstand, nabijheid in gezamenlijk verliezen hebben we nooit bestaan na afscheid, herinnering vergeeld vervagen, vergeten in dozen op verlaten zolders in avondlicht langs kale muren als huisraad zonder handen zullen we elkaar ooi...

Wanneer er een beestje naar wens, van buiten komt kijken, de geleedpotige uitnodigen om op het feromonen bedje van condens neer te strijken Ze lonkt, wat let je? De randen van haar blad zijn scherp getand, dit brengt ze ieder onbedacht diertje dan ook aan het verstand, zonder een spie...

Striemende regen. Hij fietst alleen op de dijk. Ook nog wind tegen.

Lieve mama We zullen je missen, als moeder, zus en vrouw. Afscheid was er nauwelijks, want het ging veel te gauw. We zullen je missen, ook als vriendin. Maar we zullen je het meest missen, in dit gezin. We zullen je missen, met alles wat we samen deden. Maar we zullen het onthouden, ...