35704 resultaten.
Vliegen als een vogelbekdier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
1.117 maanden toegestaan
Na jaren is zijn stem verdroogd
en dichtgeslibd zijn mond,
hij bivakkeert op buitendijkse gronden
waar wonderlijke vogels snateren,
roepen en krijsen aanbieden
Een kilootje snavelgeluiden
en studie bij steltlopers koopt hij in,
van kustbewoners leert hij
het verhaspelen van woorden
Langzaamaan vormen zich veren…
liefde verscheept men niet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.095 kleedde de dame uit
nog voor ze gereed was
met haar bedenkingen
jij bent niet getrouwd
er is geen jonge minnaar
je bent wel jarig vandaag
dat vrije huwelijk
komt uit je duim
elke dag in alle standen
ik vergeet het maar
ze schreide gister
blinkende traantjes
van kleine leugentjes
die druppelen ook nu nog
binnen hier
ergens van ver…
Aldous Huxley
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.154 en hij blindheid bedwingt
treft hem uit het Great War-geweld
een Truiens vluchtlingskind
zijn paardenkoets trekt ratelend
langs de Hoogbrug naar haar Markt
swijlst knoopt hij zonder aarzelen
zijn bruigom's spencer vast
in het woelige interbellum
rijst hoog zijn schrijversster
en reist zijn Brave New World
een onsterflijke brug te ver…
Zijwieltjes
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.482 Als je met je zoete zomermond
weltrusten zoent, weet ik de top
heel ver achter de open ramen.
Maar jij, ik en de jongen in mij vallen
even samen.…
DE AREND
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.891 En op de ogenblik
dat hij de vlerk wijd open
zijn vlucht reedt naar zijn koninkrijk
in 't glanzend zonneschingen,
gelijk een vere prangen hem
verraderlike ringen.
Almachtig stijgt hij in de lucht
door zonneglans beschongen;
maar pijnlik lekt hem de open borst
't venijn van vurige tongen.…
zwarte spreeuwen
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
733 zwarte spreeuwen krijsen de bomen vol
groene bladeren verdampen in grote getale
zij weten op de takken telkens te huizen,
oorverdovend hun aanwezigheid te vertalen
en stilte rondom mij ver weg te sluizen
ze hebben lange tijd, ik spreek over jaren
hun vaste stek in mijn beperkte horizon
hekel bij tijd en wijle het ongevraagd bezoek
denk niet…
voor het slapen gaan...
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.211 Als des avonds de lichten uitgaan
en de vogels steken hun bek in de veren,
dan zal ik den trap opgaan
en uittrekken mijne kleren.…
Vanmiddag rond drie uur
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
1.188 en stemmen die ik nog nooit had gehoord
De buren links zijn weer opa en oma geworden
en hebben de oudste bij hen te logeren
het ventje mag opa helpen in de schuur
want van opa's kun je heel veel leren
De buurtjes rechts van ons zijn nog niet thuis
moeten beide tot half vijf werken
maar áls ze eenmaal binnen zijn
is dat van kilometers ver…
17 jaar en opgegeven zijn
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
2.050 Ik weet dat ik met mezelf erg in de knoop zit
Maar ik dacht dat het nog wel beter zou worden
Met hulp van iedereen die mij dat kan geven
Ik zou het aanpakken met beide handen
Nu zeg je tegen mij
Dat het allemaal geen zin meer heeft
Ik word niet meer beter
Ik ben er te ver ingezakt
Ik snap het best
Al je me vraag wat ik nog wil
Is de dood…
Megalomanie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.431 Als je zou spreken,
bulderde je stem tot wel 8 dorpen ver.
Maar we zouden het blijven proberen,
jij en ik,
ook al was je 10 keer zo groot.
Want ons houden van
kende geen maat.
Jouw reuzen hart was erg devoot.…
Ben je belazerd!*
gedicht
3.5 met 23 stemmen
8.129 Ieder begint ergens anders
ik op ms de Caledonia
uit nood studentenwoonboot
met de prangende vraag
van dat theezakje
pickwick tea blend for one
er was er daar maar één van
Moederziel alleen
met een godvergeten kopje
en een vers vriendinnetje
met zoveel stelletjes
om water op te koken
Zou ze iets proeven en merken
wat zeggen en vertrekken…
Je hoort bij mij...
hartenkreet
4.5 met 43 stemmen
3.589 was de liefde ver
te bespeuren,
en mijn wereldje
o zo klein...
Voelde heel even,
ze ziet me tóch
niet zitten..
er is niets, wat ons
samen bindt,
heb heel even in je hart
zitten spitten...
om te ervaren,
wat je écht van me vindt...
Wist heel even,
toen ik je blik
interpreteerde...
dat ik me dingen
in ging beelden...…
Onwillige wilg
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
580 Naakt geschoren en tot het bot ontleed
vele manen ouder dan die hij was
gesnoeid staat hij nu te treuren
vermolmd in kern van de buitenkant ontdaan
van uitgeschoten twijgen, die in halsstarrigheid
te ver zijn doorgeschoten, wat uiteindelijk z'n
knoestige harnas deed scheuren, maar de wil
om te overleven nog niet is vergaan.…
Kommaboek
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.030 terug
want dan verandert alles zo
dat het wel ergens wringt
de voortgang danig hindert
en het insteken verzinkt
pak telkens nieuwe draden op
brei die mee in mijn patronen
tot hun lengte mij beknot
ik kom nog steeds geen spie tekort
maar ooit werp ik met dood plezier
de uitbreipennen van mij weg
als leeg geschreven schrijfgerei
en veer…
Een web vol leugens
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
977 Een leugentje om bestwil moet kunnen
vinden we allemaal
Maar waar ligt de grens tussen te ver en normaal
Een bescherming tegen de pijn
of een vernietigend oordeel van elkaar
De reden van de leugen ligt vaak diep verborgen
Dit opnieuw naar boven brengen is soms te zwaar
Maar er komt een moment dat je er klaar voor zult zijn
Terug naar je…
De zilvermeeuw
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
729 Al wat nog rest
is een opstaande veer
inktzwart gedoopt,
zijn laatste zucht
telt niet meer.…
soms
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.949 Soms 2
als het stil in mij wordt
en ver daarbuiten
stil wordt
ruik ik geuren van gisteren
proef ik de smaak van vroeger
van veilig warm en heel dichtbij
en zie ik weer de plaatjes op de muren
die er eigenlijk niet waren
en voel ik de pas gestreken lakens
met de geur van mijn moeder
hoor ik de auto’s op de snelweg
met de vogels daar…
Noten van morgen
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
659 een ander morgen
staat nu voor de deur
had ik dat nooit verwacht
niets kan toekomst borgen
gespleten door de zorgen
slaap ik alleen vannacht
en ook daarna heel ver van hier
waar ik voor altijd samen dacht
toch blijft er nog een kier
met draden en signalen
haal ik aan wat is gevierd
dan langs nieuwe lijnen
de zijne en de mijne
nu…
Vogelenzang
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.767 Hun vlucht is heel de wereld door te horen;
Als uit de veren keeltjes trilt het jachten,
Schieten de tonen wieken aan en krachten…
Bedil de zang niet, open wijd uw oren.
De onschuldigheid is ‘t lieflijkst in ‘t geluid;
Het is het eeuwig voorjaar dat er uit
Hen roert en rept en kwinkeleert en trekt,
Uit ieder vogeltje naar ‘t is gebekt.…
Luchtkasteel
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
2.089 bouwden zij mijn luchtkasteel
waar ik dromen kon de dagen
op de allerhoogste deel
met mijn vlindernet vol vragen
en mijn hemels gekrakeel
konden zij mijn zucht verdragen
was geen wervelwind teveel
Speels verdroomde ik verhalen
die ik speelde -één voor één
hoog daarboven voor de sterren
en de wolken om mij heen
die mij wenkend al van verre
ver…
Paola
gedicht
2.3 met 58 stemmen
29.543 Ze woont in een dorp, ver weg
met haar ouders en haar zusjes en haar broertje.
Drie keer per jaar komen ze in Amsterdam.
Dan gaan ze naar opa en oma en dan moet ze
broodjes smeren en afwassen.
Ik heb haar een brief geschreven
waar niet in staat wat ik had willen schrijven:
Hou me vast want ik tuimel.…
Naar het leven
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.378 Als maanschijn
In gedachten zinkend
Dwaal ik ver weg,
Dicht bij jou.
Als zonlicht stralend
Schep je mij,
Maakt diep gevangen
Dromen vrij.…
Buiten het bedijkte land
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 Dit is natuur uit mijn jeugd en ver daarvoor.
Hier is het domein van de rivier, eb en vloed.
Kreken lopen dagelijks vol en weer leeg.
Iedere cyclus brengt nieuwe energie.
De bodem is vruchtbaar en uit dit met kleur.
Er is steeds iets nieuws te ontdekken
in door natuurgevormde sculpturen.
Eeuwen mensenarbeid laat zich zien.…
Passer solitarius
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
731 Nu pas zie ik
dat vleugje wit en de veren
glanzen mahonie…
Geachte Loopvogels,
gedicht
2.2 met 152 stemmen
20.071 Geheel zonder staart en met minimale vleugels, volstrekt
ongeschikt om zich te verheffen, een lichaam meer haar dan
veer, blijkt de kleinste, minst kleurrijke, zelfs bij nacht
zich zelden vertonende onder u tot lieveling van mijn soort
ontwikkeld te hebben.…
anders is ook mogelijk
netgedicht
0.8 met 5 stemmen
1.080 -
een welgemikte laars tegen
een onwelkom gesloten deur
drijft de volumeknop naar tien
elf twaalf streepjes te ver
amuzikale groet verdrijft de harmonie
terug naar de verzwegen stilte
van een stel ongelezen boeken
- HET KAN ALTIJD NOG HARDER!…
Walcheren bij avond
gedicht
3.1 met 44 stemmen
41.200 En dan van ver komt er een dicht-
regel van Achterberg over het schaduwpad:
"Aan het roer dien avond stond het hart".
-------------------------------------------
uit: 'Voorheen te Orisande', 1986.…
Sporen (Engels sonnet)
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.593 en steeds opnieuw zal ik mijn sporen drukken
in jouw doorluchtig vers en zuigend zand
ja steeds opnieuw wil ik je weer verrukken
op jouw vereerd en begenadigd strand
och kom, vergeet voorgoed die helse pijnen
die onze zielen ooit hebben ontwricht
laat weer de zon in onze harten schijnen
in zoele warmte en gekoesterd licht
het wolkengrauw…
Vlieg
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.418 iets zal zijn
Spreek de taal die wij niet hoorden
En ontdek het leven, zó fijn
Ik zal je missen, maar dat is goed
Zo voelen we allebei
Dat het een liefde is van vlees en bloed
Vlieg heen
Vlieg heen en wees vrij
Vrij als een vogel vliegend in de wind
Vlieg heen, mijn kleine mensenkind
Vlieg heen om terug te keren
Naar mijn nest, mijn veren…
Zoete broodjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
793 Hoewel de stank verdicht zo, is het vers veel minder zwaar.…