9588 resultaten.
De trouwe
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
10.373 en schaamteloze wangen
met mijn blussende kussen ontzind
de vuurrode en de blonde in het koren
maakten me groot en ontelbaar rijk
maar nu ik naar de dagen voor me kijk
loop ik eenzaam door de wintervoren
en voortgedreven door de herinnering
van grote driften en een lange jacht
wijst mijn leven nog naar één ding
de plek om een eigen stilte…
de tijd
netgedicht
3.4 met 90 stemmen
23.660 Hier wandel ik in de
schemering
de nacht zo dicht nabij
het is de tijd niet dat
ik nu nog zing
dauw hangt laag over
de vecht en landerij
De stilte heeft zich
al genesteld
in bomen straten en
de stad
in menig huis dooft
men het licht
zij hebben de dag gehad
In de verte blaft een hond
dendert er een trein
ergens gaat een deur op slot…
klein drama
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.225 kleine stapjes op het tapijt
zo stil dat niemand kijkt
de kleine val niet ziet
van een mens in opbouw
te wankel voor verticaal
het groot geluid, daar
waar de zachte schedel kraakt
tegen het houten geweld van
de schuldige eiken kast
zonder waarde, zeker na vandaag
klaar voor de brandstapel
en dan opnieuw de stilte
geen wijzende vingers…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 ‘t Gebladert’ staat verdiept; de dag verzaadt het lover;
de zomer rijpt de stilt’ tot een voldragen vrucht.
En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.…
Oorverdovend stil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
691 Dacht je echt dat stilte
en eenvoud zo verveelt?
Dat de wind of een vriendin
mensen naar een nieuwe minnaar bracht?…
Stervende herfst
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
623 De stilte vreet zich naar binnen
en legt een wreed zwijgen op.…
de regenmerel
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
700 aardappelen
en bietenvelden, krommen zich
regen striemt het oude blad
ratelen en roestig worden
gaat steeds moeizamer, er zijn
al stroken waar het land geel
kleurt en de merel nog zingt
in de licht parfumerende bomen
strofes klinken korter en zijn
zachter, de gesel van het paren
is ook aan hem niet voorbijgegaan
maar toch, in de stilte…
zo is ze, ze is nog zo van mij
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
1.789 jong
verleidelijk jong
speelt ze op de grens
van het denken
dat liefde alleen
de honger stilt
ze bezit het hoogste
hectaren jeugd
en aanvaardt niet
dat ze het liefste
mooi is
door dat puistje
op haar wang
seizoenen
voelt ze nog niet
draagt ze graag
modieus
en is niet bang
van korte dagen
maar van geluiden
onder bed,
knuffelt…
stofjes dansen heel devoot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.069 hoogte geeft geluid
zijn stilte terug
mensen buigen in gebed
generaties litanieën
hebben heiligen met
rozenkransen neergezet
beelden gapen op pilaren
ogen navelstaren en hun
handen reiken naar de Heer
de zon mat kleuren
door het glas in lood, verlicht
het bidden voor de dood
stofjes dansen heel
devoot in slierten rook van…
In jouw ogen mocht ik kijken
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
877 woordeloos in open ogen
drink ik de ruimte
tussen elke stilte
die je laat nazinderen
als een droomvlucht
op mijn wang
blij en droef bonkt
mijn hart van verlangen
om zon-gevlinderd
te grijpen naar
het blauwe licht
van ademloos wachten
je handen raken zacht
mijn roerloos denken
verborgen in de troost
van je streellichte lach
zo…
Laatste bewoners
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
767 Hij zal er niets meer vinden
dan de stilte binnen muren,
de open huizen.
Een schommel schuurt op de wind.
Varens wuiven, grond gevonden in
wat was. Toen kroop een kind,
nu kruipt er gras.…
Een huwelijk
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.319 Zoals storm in stilte altijd
verloren gaat. Een rug die buigt
wel als de last eraf glijdt.
Er was alleen maar wild met deuren
slaan - kijk eens wat een woede
en gebroken glas! - geen weggaan.
Nacht. Een hand dwaalt naar haar
dijen. Slaapt ze niet? Wil ze vrijen?
Morgen aan het huis gaan werken.…
spiegeling voorbij het vaarwel
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
692 ik vrees de tijd niet
maar heb ze ook niet lief
jij lacht erom, ook om de verzen
die nooit van mijn zijde wijken en
die mij spiegelen, aanwezig en ongrijpbaar
in de trillingen van mijn schouder
de maan kent de woorden, de stilte
waarin ik slaap en later, wanneer
het winterlicht naar mijn stem wijst,
blaas jij leegte en regenval in ieder…
leeg gewaaid landschap
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
687 in meer dan mijn armen kunnen dragen
zet jij jouw wereld naast de mijne
met zelfgeschreven recensies
die woorden uit de winter schudden
kaalgeplukt, de bomen, mijn ogen
het stoten in mijn buik, de bloesems
en het kijken waar ik lig, waar
niemand mij mag horen
met ontelbare wonden bijt en
beeft de stilte, in mijn hart het wenen,
de…
Slapeloosheid
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.252 Vlucht ik naar mijn warme kamer
Voel de stilte van de nacht
Drink de thee en zit en wacht
tot het licht de angst verjaagt.…
kon ik maar schreeuwen
netgedicht
3.9 met 27 stemmen
820 aarde
ben rondgegaan en
de zon heb aanschouwd
ik zal ze
door je haren strelen
we zullen stoeien en spelen
en hoog in de lucht
met blauwe bloemen om ons heen
zullen we de verte liefhebben
en zachte woorden spreken
morgen, ja morgen
mijn kind
zal ik je omhelzen
dag kind
zei je
je wendde je van me af
en ik huilde om de stilte…
Een nieuw begin
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.046 De zaterdag was het ontzettend stil
zo’n stilte waar elk woord te veel is
iedereen voelde opeens Zijn gemis.
Op zondag werd het lichter dan normaal
net alsof het leven was veranderd die dag
ja, het was voor ons een nieuwe levensdag.
Een dag die wij nooit mogen vergeten
want die dag, die Eerste Paasdag
is voor de mens een nieuw begin.…
verlangen
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.083 In de kerker van verlangen
Ergens tussen licht en duisternis
Zit ik stilletjes gevangen
Achter een grote hindernis…
In de verte hoor ik zingen
’t lijkt een hemels kinderkoor
die de stilte gaan omringen
afgestemd op mijn gehoor…
Ik geraak lichtjes bevangen
Denk aan dingen die ik mis
Eenzaam in de donkere gangen
Wat is de betekenis?…
Lorelei en het getal pi
netgedicht
3.8 met 34 stemmen
2.300 verbaasd over
uit hoeveel stukken ik besta
je mag me ook laten, meis
een roestbruin aapje met rheuma
in een schuddende boom op een berg
die een vulkaan blijkt te zijn
zich opblaast en een vulkaantje maakt
we hebben elkaar aangeraakt
en kuis gekust, want het verlangen
drijft ons altijd verder van ons weg
naar een plek van eindelijk stilte…
Klapstuk
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
657 Rollende waters, letterwaarheid
het naakte woord dwalend in zijn stilte
in het groeien van oneindigheid.…
vrij
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
855 wel aan
men noemt mij een malloot , een vagebond, een paljas
allen verdragen mij geduldig, allen en een glimp
ging verloren, maar door demonen gedreven bespeurde ik
als echtheid wat ik uit mijn fantasie al wist
wat de vrouw terugvoer tot reisgenoot
wij namen geschenken mee
en ik gaf je de naam van één of andere vogel
toen ergens stilte…
Rade(r)loos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
700 ja jij zoekt rust
maar vindt alleen
stilte in jouw hoofd
kom dan
vergeet het loos
en spring als
radertje in het alles
dans
al is het tandeloos
dans en lach
slijp resterende tijd
vergiet geen tranen
adem nu
voor de nacht
het laatste licht
inslikt…
Tantaliserend
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.978 Je oog rust op mijn nek
als een te winnen trofee
ik geef je mijn wijde hals
als een offer dat je stilt.
Maar alle ketens breken zich
op de rotsen in de branding
van de oceanen aan lust
die zich werpen op je zij.
Pak me beet en verscheur
de vliezen van mijn baar
maak me kind en schreeuw
de eerste adem die ik leef.…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
Zeerust
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
677 het water stukjes knabbelt
uit het land dat niet wil wijken
in de lucht valt rust te proeven
en eerbied wordt geplukt
met een open ziel die ziet
hoe de winterzon waakt
over haar ontelbare planeten
er wordt storm voorspeld
met huizenhoge golven
zal de natuur opnieuw herstellen
wat haar allemaal werd aangedaan
maar vandaag is er nog stilte…
Storm
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
882 De stilte schikt zich verderweg
door de duikvlucht van natuurgeweld.
Het knielt en daalt tot het dal der horizon
en bundelt samen met de grond.
Op het land lekt de verterende massa
uit de donder
en rekt zich uit
met barsten en bevingen.…
Het verhaal over een held
netgedicht
4.6 met 34 stemmen
918 toen ik omkeek
zag ik een man
en in de leesbaarheid
van zijn rivieren kwam ik
poëzie tegen
niet in schalen of langs de zee
maar in alles wat mijn woorden
overbodig maakten
het werd winter
tijdens zijn reizen en ik liep
met hem doorheen de stilte
passeerde schemeringen, rondgezonden
door oude vloedlijnen
dichterbij en soms weer…
ajuus
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
3.853 naakt het podium
waar de stralen zon
dwarrelstof gevangen houdt
in de stilte van de leegte
na het allerlaatste applaus
bet zij haar glanzende ogen
met de mooiste herinnering
ergens verder wenkt de weg
een groene laan vol rust
met bankjes langs de randen
waar gedempte stemmen vragen
nog even halt te houden
voor een keuveltje en
een pauze…
Ontheemd
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
2.325 druppels
Zie de angst voor morgen
In de spiegel van vandaag
En mis je in ieder moment
Twijfel door de dagen heen
Hoe moet ik nu verder leven
Zonder je stem en lieve lach
Vervlogen is elk vertrouwen
Ik geloofde in je had je zo lief
Jij vlocht draden levensgeluk
Zomaar op een dag in februari
Heb je mij in de steek gelaten
Enkel de stilte…
Buiten de wereld
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
663 dat haast afstandelijk
de buitenwereld omheint
in hooploze berusting
op aarde
koud van ledige woorden
leg ik mijn hoofd en gebreken
verder omlaag, lager dan
mijn geschramde knieën
in bedorven waan
met gezwollen buik van zwarte angsten
schuurt mijn ziel het laatste uur
langs rode vruchten
en zonlicht traag
wanneer de nacht
stilte…