7201 resultaten.
SWORDPLAY-WORDPLAY
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 tot leven
Rekken zich moe gezworven leden
In staat weer te nemen de sporten
Van Jacobs ladders
Een geschenk van De Baard lacht de een
Misschien straks een meisje van marmer
Grijnst de ander
Beproefdieren zijn zij, uit donker vrijgelaten
Een dichter ziet hoe een schrijver, eenmaal
Op krachten, direct alweer sneller schrijft
Dan God…
Schade
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
535 onder in water van ontzag
een rilling rolt over mijn huid
de kerkklok slaat zwijgzaam
over hellingen van zwart fluweel
ik wacht op het vuur van de hemel
en het vallen van de vloed
op majestueus tapijt
dit aanzien verblindt
bij nacht en ontij
ik omarm de naderende averij
alleen voor dit moment
voor dit uitzicht
op de trillende ruimte
waar God…
MIJN OUDERS ZULLEN MIJ EEN ZORG ZIJN
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.452 God geef me ouders, die duidelijke fouten begaan,
zodat ik niets hoef te verzinnen
laat ze behoorlijke ruzie´s met me maken,
zodat ik ze van alles en nog wat kan verwijten
leven met ouders, waarop niets aan te merken is
vind ik het ergste wat me kan overkomen,
want hoe moet ik anders mijzelf overal van schoonpraten
en hoe moet ik mijn falen…
Convulsies in rood fluweel
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
740 broek en zwarte pantalon
laat mij leven nog heel even ook al braak ik
steen geworden zaad in een hoerige salon
waar de nichten en de neven snijden in mijn rottend leven
dat, ze zeggen, mooi begon
beschuldig niet mijn stuurloos streven
haal de spijkers uit mijn hoofd
trek de klemmen uit mijn lijf
mij was gave en goed gegeven
“in de palm Gods…
GEDAANTE (1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
519 De eerste waarin hij verscheen
Was die van een God hoogverheven
Het kind leerde met Hem te leven
Tot Hij uit haar blikveld verdween
De tweede was minder sereen
Gebruind en sportief en bedreven
In liefde en het zich begeven
Op weg naar zijn doel; nummer een
De derde was die van poëet
Die zij lange tijd adoreerde
De vierde persoon, vagebond…
Uitboezeming
poëzie
2.5 met 4 stemmen
2.174 Ik ben een wormke, zwak en klein,
In eigen, in Gods oog onrein!…
Loflied op vrouwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.078 voordat ik doodga maar dat kan ik niet
alleen een gedicht en mijn uiting van waardering
door hen was het de moeite waard
om te leven want voor mezelf hoeft het niet meer
mijn moeder gaf me het leven en de kindertijd
mijn vriendinnen gaven me een leuke tijd
mijn hulpverleensters hoorden mijn klachten aan
en lachten om mijn humor
ik hoop dat God…
Doller dan ooit is 't losgebroken
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.065 Aan 't schaakbord peinzen de ingewijden;
En elke zet, na bede om Zegen,
Stormt zwaar 't onmondig mensdom tegen –
Dat, honds gehoorzaam wie 't doet lijden,
In gruwzaam onderlingen strijd
Zijn God vraagt hoe 't zich ooit bevrijdt?…
Blokkade
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
514 laat zich door geen geluid, geen stem van buitenaf verleiden
om slechts één vleugje inspiratie naar binnen te doen glijden
het blijft daarboven dan ook oorverdovend stil
de held in mijn verhaal lijkt vastgelopen in de tijd
zijn flamboyante ziel in louter dynamiek bevroren
hij heeft de sturing over lijf en ledematen reeds verloren
zweeft, God…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 de tijd versmalt verspringt verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen…
Waarom zo veel lijden
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Toch mogen we op Gods liefde vertrouwen
In alle omstandigheden van ons leven
Wil Hij ons sterkte en bijstand geven
Hij is onze rots, op Hem kunnen we bouwen.
Hij heeft zelf Zijn leven voor ons gegeven
Moest daardoor angst en pijn doorstaan
Opdat wij niet verloren zouden gaan
Maar eens voor altijd met Hem mogen leven.…
Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.410 O horizon van ogen,
Op Gods onpeilbaarheid
In ommegaande bogen
Uitzicht ondeelbaar saamgereid
Uit watereêlste stenen,
Elk in zijn zuivre kleur,
In lachen en in wenen
Tot vensteren doorschenen
Op alle goddelijk gebeur...…
TE VROEG BLOEIENDE PERZIK
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.141 Och God, Uw lente prijkt -
Wie weet - nog vele jaren.
Laat 't hart Uw gunst ervaren,
Tot het in bloei bezwijkt.…
Stille bagage
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
782 Het is bekend, alles wat onopgemerkt bleef
leeft in stilte onder de wolkenzoen
in het land van jouw heimwee
geen schurken die de boel bedriegen
of eenzame goden, het noodlot in de hand
geen krant met leugens over liefde
of een acteur op een zonnig strand
met slechts de zon als gezelschap
nu de liefde geluidloos is
in alles overstemmend zwijgen…
Tranen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.466 God geeft u tranen tot balsem in 't leed...
Broeder! uw lijden wordt licht!
Deed ge uw beminde uwe liefde verstaan,
Glipte uit haar lipjes geen woord;
Welde er van weelde in haar oogjes een traan?...
Makker! uw dageraad gloort!
Werd gij, verdoolde!…
Vreemd wezen, onze geest
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.097 Vaak smakeloos en laf, vaak priester van het schone;
Hier nachtuil tussen 't puin, daar aad'laar op de rots;
Nu beuz'lend als een kind, in nietigheên verloren,
Dan zaam'lend in zich zelf 't licht der gedachten Gods!…
Huilen, elke dag even of langer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
655 glijden glibberig
direct van het toetsenbord af
en deppen de eerste volschieters
En dan met het stijgen van de melodie
in forte snelheid en dynamiek
komt het gegil, gejank, geschreeuw, gesnik en gesnotter:
Waarom, waarom, waarom
"Eens als de bazuinen klinken"
"Als op een grote morgen"
"Heer blijf bij mij"
"Dankt, dankt nu alle god…
Kind van mijn hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
524 Kind van mijn hart
wat dool je rond
ik probeer je paden
te volgen maar
lieve God ik raak verward
je staat op met de zon
als de vroege bloemen
belovend open gaan
je plukt het graan
dat staat te golven
zwerft eenzaam door het land
ik begrijp niet veel
van wat je zegt
kind van mijn hart
kind van mijn leven
met diep…
Moederdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 God geve haar wijsheid en de kracht
Zodat moeder blij verder kan gaan
Haar kinderen altijd bij moge staan
Dat het zo zal gaan, zoals verwacht.…
De laatste dag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
684 God was de lol vergeten
die het maken van de aarde gaf,
had hen het liefst eraf gesmeten
en keerde zich vol walging af.
Water hield op met stromen,
land viel ter plekke droog.
Geen vis wist te ontkomen,
de diepzee kwam omhoog.
Het woud ademde niet meer,
vuur raasde door haar longen.…
Waarom zo veel lijden?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
490 Toch mogen we op Gods liefde vertrouwen
In alle omstandigheden van ons leven
Wil Hij ons sterkte en bijstand geven
Hij is onze rots, op Hem kunnen we bouwen.
Hij heeft zelf Zijn leven voor ons gegeven
Moest daardoor angst en pijn doorstaan
Opdat wij niet verloren zouden gaan
Maar eens voor altijd met Hem mogen leven.…
Michel-Angelo
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.281 Uw liefde voor de Kunst, zij vergde uw hart alleen,
En zonder ooit een bruid vermoeid in d’arm te zinken,
Zag zij u zestig jaar ‘t driedubbel pad betreên.
’t Was al uw aards geluk, uw innigst zielsverrukken,
Een hemelse gedachte in ‘t marmer af te drukken,
Te ontzetten door uw kracht, beeld van Gods majesteit.…
Vlaanderen, o welig huis
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 - daar nu glooiend zijn de weiên
van zomer-granen, die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend Ooste' en statig dagerade-roden,
dewijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leië -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijên;
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden,
gelijk een beedlaar dankt om warme tarwe-broden?...…
Resurrectie ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
446 “De Goden hebben het zout der aarde op de hoeken
van onze mond gesmeerd zodat we dorstig raken,
en blijvend zoeken naar de oorsprong van geluk.”
Augustinus…
Mijmering?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
507 Omschrijf die God of religie en geef het
in het denken of verbaal een naam of nog
beter wordt het zelf, verleg het samen -
zijn in de kromming van ons bewustzijn,
zover je ziet, meer hoeft er niet te zijn.…
in concert
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
576 schuin voor me
op de ten Katemarkt
loopt Willem Kloos
zijn ouderwetse kleding valt niet op
in de veelkleurige mengelmoes
van de markt,
hij kijkt niet op of om,
ik loop hem na, ik wil weten
hoe het voelt in het diepst van je gedachten
een god te zijn
maar telkens als ik hem bij zijn schouder
vatten kan, schuift er iemand tussen.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 in de voetsporen van Romeinen
snoepend van een druiventros
sluip ik met haar langs onpeilbare dieptes
waar ik nog een salamander spot
bestijgen we de steile trappen
die tot aan de hemel reiken
om van grote hoogte weer
een gekleurde schat te zien
alsof God zelf zijn dobbelstenen had laten vallen
her en der tussen puntige rotsen
om daarna…
Mijn Alentejo (P)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
455 De Fado
heeft hun God verdrongen
in nauwe straten wordt
geen psalmen meer gezongen
kleurrijke transformaties naar
het levenslied, waarnaast de
mensen hun Godshuis bouwden
soberheid van welbehagen
in een mediterrane habijt
de sterren genieten in hun
nachtelijke lijsten van de
zoetgevooisde geuren van
persing in vloeibare olijven…
Bericht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Lieve god, leefde de grote liefde van mijn leven nog maar,
dan kon ik troost vinden in de beschermende armen van haar,
en al woekerde de kanker reeds onherstelbaar voort in mij,
zou zij zeggen: Lieve schat, wij blijven toch altijd zij aan zij.…
Onbewerkte planeet?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
436 Of zullen we achter onze dijken in hoogmoed
verdrinken en stinkt die eigen-roem, blijft
dan de aarde plat, een onbewerkte planeet waarover
de zon zijn oordeel nog vellen moet, welke god
vergeten oord is dat, waarvan niemand de benaming weet?…