6859 resultaten.
Omgekeerde vlag.
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
135 De stikstofregel moet verzachten,
als regen op verschraalde grond
Het draagt de herinnering mee
aan wat ooit vloeibaar was en teer,
wacht slechts op één druppel vocht
die haar wakker kust – tot leven weer.
De wind die eens de vlag liet dansen,
fluistert nu een lege klacht.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 Wat achterblijft is een diepe, klare spiegeling,
een fijne draad van verbinding met de aarde,
die zachtjes onder de huid van de dag blijft bewegen
wanneer de rust alweer een herinnering is geworden.…
De sieraden van de herfst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
75 Maar hun aanwezigheid is breekbaar en vluchtig,
slechts voor even zijn ze de parels van de natuur,
totdat ze geruisloos weer in de grond verdwijnen
en enkel de herinnering aan hun pracht achterlaten.…
Verhuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
47 Het bleven herinneringen dicht onder
mijn huid. Ze liggen verborgen in de koffers
op zolders. Tussen vertrek en aankomst
groeit de maalstroom.
De dromen mogen blijven, ze reizen
met me mee. Ik hang aan het leven, ik ben
een migrant. Ik wil overal thuis zijn, daar
ben ik, iemand.…
Vertragen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
13 Rust daalt als een sluier
neer tussen mijn gedachten, waar
herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik
niet meer draag, drijft mee met de wind en verzacht in het licht.
Hoog boven mij reiken
takken naar bleke hemel. Hun laatste
bladeren geven kleur aan het zwijgen van het bos.…
Een hartelijk ‘tot ziens’
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 stralende ziel
je laat vele sporen na in het leven
als trouwe vriend en joviale maat
in wat was en jij ons achterlaat
zal jij voor ons altijd aanwezig zijn
wat je zo zelf creëerde, het ging voorbij
van Lieve Bella Beer tot dokter Bernhard
het mooie leven dat jij leefde en leven liet
tot de bel jou je laatste lied liet draaien
nu herinneren…
Slaappillen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
363 De nacht komt niet vanzelf meer.
Ik moet haar lokken
met kleine, witte leugens
die smelten op mijn tong.
Dus slik ik zwijgend in.
Witte rondjes die beloven
dat ik even niets hoef te voelen.
Ze houden woord —
iets wat mensen zelden doen.
Ik lig weer klaar
voor het gevecht dat niemand ziet,
het gevecht dat ik altijd verlies.
Daarom laat…
Volmaakt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Jij bent volmaakt, een ongenaakbaar beeld,
ik ben het stof dat uit handen wegleest.
Jouw ogen gloeien, als sterren die nooit doven,
ik ben de schaduw, verdwaald in gescheurde kloven.
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen,
ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen.
Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt,
de mijne valt stil…
Totale onzichtbaarheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 Ik loop naast jou,
maar jij ziet niks.
Niet mijn ogen,
niet mijn stilte,
niet dat ik breek
in elke ademteug.
Ik praat,
maar m’n woorden
vallen op de grond,
als glasscherven zonder hoop.
Ik besta niet meer,
niet in jouw wereld,
niet in die van hen.
Ik ben vervaagd,
uitgegumd,
vergeten voor ik kon schreeuwen.
Je liep weg
alsof ik…
Eerlijk delen
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.508 Ik kan je nog niet binnen laten
heb nog geen ruimte in mijn kop
die ander is blijven logeren
al weten we beiden: het is op
We delen vals herinneringen:
jij mag deze, die’s van mij
Wie had ‘t over eerlijk delen
kijk, ik krijg alle dozen pijn
We zijn zo vreeslijk samen samen
in ons verdriet om toen en nu
om wat zo gruwelijk mislukte
met om…
MR. TAMBOURINE MAN
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.162 gehad
de volgende dagen gingen als een droom
voorbij zij gehuld in mijn groot formaat
gebreide shawl ik in de warmte van haar
hart verdrinkend in de peilloze diepte
van haar ogen toen zij met tegenzin en
schoolvriendin de reis fietsend vervolgde
holde ik hectometers mee wiste tranen
die erg opdringerig waren vond op mijn
kamer als herinnering…
Gekke Geboden
hartenkreet
1.9 met 14 stemmen
2.334 Herinner de lente die klaarlag in de schaduw,
Speelse kat.…
Den Haag
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.046 Saai, miezerig nat en grauw
De kille wind blaast om elk gebouw
Het is vroeg, half acht nog pas
En donker, rechtop de kraag van mijn jas
Mijn weekendtas en hoofd zitten vol
Met herinneringen en schone wol
Ik voel me somber en heel alleen
Dat wil ik niet een hart van steen
Jij thuis in de ruzie en ellende
En ik, ver weg van die hele bende…
Op de fiets
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.079 Wat voedt nog zijn herinnering: de damp
die geurt bij 't uitdoen van een regenpak?
Ging ooit Sebastiaan naar Duivendrecht?
Komt lente, lost de eenzaamheid zich op
in wie hij tegenkomt de Amstel langs:
de fietsers met hun hand omhoog als vrienden.…
't Is niet eerlijk...
hartenkreet
4.8 met 79 stemmen
2.361 ’
Weet dat jullie zielen ooit naar elkander zullen leiden
Dat jullie voor altijd mogen kijken naar ‘haar’ schittering
En ze diep verankerd moge zijn in jullie hart
Zij jullie troost mag bieden in tijden van verbittering
Zij jullie mag verblijden in tijden van innige smart
Dat ze in het donker jullie lichtpuntje mag zijn
Liefdevolle herinneringen…
Voor mijn vader
netgedicht
3.1 met 30 stemmen
5.115 Herinneringen en gevoelens nam je met je mee,
van stil geluk en innige blijdschap dronken.
Turend over het vlakke land, zonder een woord,
werd tóch je intens warm kloppend hart gehoord.
En elk woord wat je zei, werd goed afgewogen,
Zó stond je na te denken over vroeger en heden.…
wonderlijke reizen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.589 wonderlijk zoals ik reis:
met veel moeite stuur ik mijn gedachten
langs pas bewandelde wegen, en
naar personen hier vlak achter me, en
vertel hun mijn herinneringen, die al
grotendeels zijn weggevaagd
door slechts enkele levensjaren;
wonderlijk zoals ik reis.…
Ruit
hartenkreet
4.0 met 12 stemmen
1.580 De kaarsen staan er triest bij, opgebrand
Herinnering aan afgelopen nacht
Ze staat naakt in de keuken
zet koffie en smeert broodjes
Geen grote honger, hoeven er niet veel te zijn...…
mijn verdriet
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.874 wat gaat de tijd toch snel
de jaren gaan voorbij
en herinneringen vervagen wel
maar mijn gedachten, nee
die staan niet stil
nog steeds slaat mijn hoofd op tilt
naar vroeger, naar alles met jou
wat nu mijn leven beheerst
mijn ziel aan stukken slaat
maar niemand voelt mijn pijn
waar was je toen? en wie,
wie wil er nu voor me zijn?…
Gedoofde sterren
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.492 tijdens het houden van
in elkaar uit elkaar
Aangetrokken wederzijds starend
neus tegen neus in ons eigen anders blauw
de mijne fel grijsblauw
met een eeuwige ster als pupil
De diamanten ster die ons brak
mij eenzaam achterlatend
nog steeds zwemmende
probeer ik niet te verdrinken
zwemmend in jouw roze golven
nymfomane herinneringen…
Hoop verwachten
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
2.040 soms probeer ik te denken hoe het zou moeten zijn,
eeuwig verdriet is een moment als ik denk ‘ik pas’,
niet ver van het ’paradijs’ denk ik er is geen medicijn,
een brandende kaars verricht geen wonder meer,
wanneer de vogels fluiten komt de vrolijkheid terug in gedachten,
het echte leven weer voor ogen al doet het nog zo’n zeer,
maar de herinneringen…
Geslaagde therapie
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
1.143 uit hun veilige jeugd
de vriendelijke glimlach doet hun deugd
dit zuivere gevoel van snaren raken
vervult de oudjes en gehandicapten
met een glimlach en een zoute traan
ontspannen zich de groeven en de kaken
pijnen pauzeren en gehuil verstilt totaal
boven elk middel zegeviert de warme taal
van het gevoel met liefde zacht opgewekt
herinnerend…
De prijs van Liefde
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.481 Alleen herinneringen zijn nu mijn deel,
daar teer ik op, week na week.
De prijs is hoog gebleken.
Toch heb ik ergens geen spijt.
En geef je me morgen weer een teken,
doe ik het zo weer, voor jou altijd.…
liefde wacht ...............
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.570 geloven in en bouwen aan
een basis voor hun eigen kansen
wees daarbij
als spiegel voor hun ziel
als gids voor hun geweten
als warmte voor hun hart
durf niet te gaan
voor meer
en wil nooit gaan
voor minder
dan dat
als dan ooit
de band gebroken
en dromen vervaagd
gelijk verweesde klanken
in een koude nacht
onthoudt alleen
herinner…
Wij samen
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.246 Ik herinner me je woorden
liefde is niet zonder risico
en vraag me af...wil ik dat wel zo?
Zo vurig m'n verlangen
maar ik kan er niet aan toegeven
en vraag me af...hou ik mezelf gevangen?
Ik wil niets liever dan mijn woorden aan jou binden
maar woorden verdwalen
en vraag me af...zullen ze ooit hun weg vinden?…
een boerke
netgedicht
1.8 met 12 stemmen
2.408 hield van minneke
Dus kreeg ze 7 meiden op een rij
En daarmee was haar man
Bastiaan de Guyt werkelijk ook duvels blij
Hij had voortdurend ene glimlach op de snuit
Als hij met anderen over deze dochters sprak
Want ‘t was me wel mirakels heerlijk Hollands fruit
Der kwamen vrijers aan de deur
Heel veel
Precies kon Bas het zich niet herinneren…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.…
Naamloos van gezicht
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
896 heb jij het land gezien
waarheen we vluchten
gisteren en vandaag
mijn benen kunnen
niets meer dragen
omdat ik uitgelopen ben
herinneringen hatend
vergetend slapend
heb jij de weg gezien
in het ons beloofde land
we zijn verdwaald
op wegen die niet leiden.…
Joeki T
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
622 krijg het beeld niet uit mijn geest
helder alsof het gisteren is gebeurd
bij elke herinnering brandt ‘t dieper in
de tragedie werd deel van mijzelf
voedt eeuwig kwellende weemoed
de tijdachtige afstand tussen ons groeit
het graf erodeert, bloemen verdwenen
ouderen sterven en jongeren vergeten
graf lijdt onder de tijd die ons scheidt…
Ergens halverwege dromenland
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
639 nacht
naar een dorp in dromenland
om het geheugen te ontzien
ik vond mijn weg
in het schrijven van gedichten
en ik droomde verder
voelde een hand aan mijn kruis
die daar eigenlijk niet thuis hoorde
maar ik bleef volhouden
dat het mijn eigen hand was
die ik eigenlijk niet kon voelen
omdat ik in mijn waan was verdwaald
en mij in herinnering…