11210 resultaten.
Icarus
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
1.123 Natuurlijk mis ik jou, je was de zon
je was de maan, tot zelfs de sterren
maar ook voor mij het veel te verre
het licht dat ik niet raken kon
ik zweefde steeds jouw richting heen
maar stortte dan op aarde neer
geen weerstand had ik, geen verweer
gebroken mens van kop tot teen
een dwerg was ik in jouw heelal
die dacht dat als hij vleugels…
De jonge morgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
537 Ik, die -zwaar verankerd- aan verleden lijd…
En in de bron van de maan baadt het licht van de zon.
Haar mildheid werpt goud als kleur over mijn ochtend.
En ik drijf de dag in.
Licht…
Onbezwaard…
De ademtocht bewaard,
maar stokkend van ontroering…
Want, neen,
niets is zeker.
Deze jonge morgen kent mijn oude gisteren nog niet……
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 voelde me enigszins bedrogen
opende pas na de film het slot en dan:
weer een vervalste code van Da Vinci
Mona Lisa is geen vrouw maar man!…
Ommetje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
476 Een charme offensief bij Koffie Max
Geert was er in gesprek met Myrna Goossen
Al teutend werden ze enorm close en
Bekende hij dat ie het liefste straks
Eens onbewaakt uit wandelen zou gaan
'N ómmetje, suggestie:Naar de maan.
----
Geert Wilders sprak vanmorgen in KoffieMax, een gezelligheidsprogramma voor senioren…
Geef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Geef me tijd, sprak de koning tot zijn dochter
Ik heb geen tijd, zei de prinses
Geef me geld, sprak de koningin tot haar man
Ik heb geld maar dat geldt niet voor jou, zei de koning
Geef me macht, sprak de prins tot zijn vader
Dat ligt buiten mijn macht, zei de koning
Geef me liefde, sprak jij tot mij
Die heb ik je gegeven, zei ik
Geef…
OM TE STELEN
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
769 lichaampje om te stelen
schreed traag aan mij voorbij
Borstjes, die je zo zou strelen
hadden veel weg van toverij
Achttien lentes, zo minimaal
ritselden in een voorjaarszon
Fantasieën gingen aan de haal
door ‘t werk van het testeron
In deze slaperige, stille stad
stapte zich, van niets bewust
Dat meisje, dat echt alles had
waarvan iedere man…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Donker alles
voor mijn voeten
is het tasten
waar te gaan
verderop daar zijn de huizen
nu verlicht mij slechts de maan.
Sneller loop ik
fier naar daar
binnen enk'le ogenblikken
word ik een medemens gewaar.
Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
zij in stilte lijdt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
688 horen vallen
in duister waar het was gebleven
zo zorgzaam was de dag en nu
verlaten schimpt de schim
dwars door ‘t donker heen
geen sterrenlicht voorziet
in dromen geen akker omgeploegd
waar velden dun bezaaid met bloemen
de ware trots van slechts de éénvoud zoent
hoezeer de rust van binnen stilt
de storm de bomen buigt verblijdt
de maan…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
Schaduwen en sterren.
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
675 Waar de zon niets vergeet in de schaduw van de fontein van dromen
weet ik dat je vraagt met jouw vloeiend woorden
of ik de lente aan je wil schenken
en onze liefde wil kleuren met jouw laatste wens
en gedachten van spiegels maak
wanneer je wilt blijven lachen,
en jouw ogen niet meer vragen waar je
mag verdwalen als de maan
onze zoektocht…
Stille straat
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
682 Er woont nog één man
in de glazen stad
achter zwart-witte ramen
In stegen dwarrelt stof
leegte vult ruimtes
alles is verlaten
wat een mens ooit begon
Hij gebruikt oude woorden
uit geheime kelders
voor wat eens nieuws was
Voetstappen van eertijds
zitten hem op de hielen
stilstaan als enig wapen
vluchten als offensief
Hij woont…
Ik schrijf vogels
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
542 ik schrijf vogels
naar jouw raamkozijn
voor elke dag een lied
wat vrolijk kwinkeleren
een zachte ruis
door de reuring van de bomen
mijn hand vol innigheid
strooit zomerbloemen
o, mocht ik met jou
mijn duizendschonen dromen
ik schrijf vogels
naar de te vroege herfst
spreidt mijn liefde
over het keuvelbankje
de maan, de…
ondertussen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
479 ik was even weg
geweest, maar toen ik terug kwam
liep de wereld mee en alles was gewoon
lakens wit - voetstap zwart, een indruk
in wat zachte ondergrond
buiten velden en een strakke maan; geen wind
maar ook geen nevel
waar mijn kussen liggen rust mijn hoofd
waar mijn dekbed zwelt weeft warmte
rond een volle buik
langs de vastgevormde…
Wolkenveld
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
554 Wolkenveld, ik trek mijn handen
uit jouw grijze olieverf
verplaats mijn blanke blik
naar zwarte horizonnen
niet minder armoedig dan ik
met mijn sombere heimweeblos
open ik geen lentewegen
knip ik geen lintjes
van de volmondige maan
en in de vragen blijf ik wonen
zonder antwoord of postzegel
voor de onzichtbare brief
die ik je nooit…
GLIMLACH VAN EEN DOCHTER
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.530 Het had haar meer geraakt
dan ze dacht
ze had ‘t niet eerder meegemaakt
maar wel verwacht
nu was ze moe en wat uitgeput
weinig verzacht
maar man en kinderen, vrienden
geven kracht
Ze weet: ik kom er overheen
eerder dan verwacht
haar overleden oude moeder
nu ’n unieke macht
ver weg maar ook heel dichtbij
dat verzacht
aan wie ze zal blijven…
Onzekerheidsrelatie
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.850 D'r zorgen werden groot,
terwijl ze elke zaterdag
de lieve man wat later zag.
Zou hij misschien een vrouw bezoeken?
D'r ongewisheid aan 't vervloeken
gevoelde zij zich niet in orde.
Het was weer zaterdag geworden;
Toevallig kwam ze vroeger thuis.
Daar zat-ie, suffend voor de buis.…
BOOTVLUCHTELING (3)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
485 De oude man, het kind kan mee
Mag wonen gaan in een kasteel
Met uitzicht op zee en struweel
Ze wennen er van lieverlee
De kleding is er informeel
Pyjama, kamerjas, oké
Hij woont nu in de U.S.A
Zijn kleindochter is een juweel
Hij mist zijn blanke vriend, dat wel
Sans Dieu maakte hij van haar naam
Ze groeit als kool, slaapt lang en diep…
Jonge liefde
gedicht
2.3 met 55 stemmen
19.820 zeg dat ik je man ben
aan wie jij je
wilt toevertrouwen!
wachten wil ik nu niet langer
op wat winderige woorden
'k wil je mond zien
en die kussen.
vergarend langs de rotsen
vliegt mijn gedachte naar je toe.
hier, ver weg van jou,
gedij ik net zo min
als de kleimais
die in het zand groeit.…
De oude buurvrouw
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
527 geleden
zat ze daar al twintig jaar
misschien liet ze een stoel bekleden
of verplaatste er een kandelaar
nee ze was niet erg gesleten
al was ze verder uitgedijd
want naast zitten wou ze eten
altijd was het etenstijd
ze heeft me daar voorbij zien lopen
een doos gebakjes en een vent
ze groette niet, hoe kon ik hopen
dat men een kind als man…
In de oude buurt
gedicht
1.8 met 28 stemmen
5.222 Van de opbrengst van zijn
pakken hebben we hem net kunnen
begraven, maar eergisteren
kwam er plotseling een man van
de burgerlijke stand vragen waar
de buurman toch was
en nog zie ik de ogen
van mijn oudste zuster sensueel
oplichten toen ze vertelde dat hij
naar het noorden, naar
de grote meren was
afgereisd -…
In de nacht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
979 Met jou meedrijven,
met jou meewaaien,
in de donkere nacht
terwijl de maan licht geeft,
haar kracht schijnt.…
Genetisch verankerd
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 heb de vogels
zien vliegen op
hun v-vormige vlucht
strak in formatie
profiterend van de
thermiek in de lucht
het doel
is genetisch verankerd
in standen van zon en de maan
zij kennen de kusten
en landen waarover hun trek
ieder jaar weer zal gaan
totdat de mens
met bebouwing en jacht
het natuurlijk patroon komt verstoren
slechts…
waarheen wij ook gaan
netgedicht
4.4 met 16 stemmen
785 het is beslist
ik treed in het huwelijk
de dag geeft ons zijn zegen
terwijl een vogel zich vasthecht aan de zee
en krijst tegen het wegglijdend water
wij houden onze adem in
en willen de spiegel van de maan als getuige
waarin wij vloeibaar kunnen dromen
al dansend, rond en rond
met zwarte of gele vruchten op het hoofd
en vuurtorens…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 De zon was verdwenen
met een maan als schil
Onz' kus verlichtte de
hemel. Groots in gloed
Onze kus voor altijd
een massage met
een dimensie van en
voor eeuwig.…
Stellig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Je weet wie ik ben
Wat ik aan kan
Mijn sterktes
En mijn zwaktes
Die ik bij mij draag als man
Ik maak je blij
En soms gelukkig
Nooit boos of vol verdriet
Al met al
Stem ik tevreden
Redenen tot klagen
Geef ik je niet
Ik ben graag bij je
Heb je graag bij me
Het voelt goed
Op elk moment
Na jaren vol
Emotionele schraalte
Is dit voor…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Komt een man wat vrienden tegen:
de haan kraait eerder dan verwacht.
Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
open
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
502 daar
bij de poorten van de zee
ontmoet ik lucht in water
aan de grens van zout en zand neem jij
me mee naar zoete golfslag, rollend als een schelp
naar later
mijn linkerwang is warm
rechts als uitgehouwen steen
waar jij me brengt, gaat niemand heen
slechts ik
in dromen boven omgewaaide bomen
leeft de hooggeheven maan
we moeten…
In het park.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
693 Het is volle maan, mensen komen en gaan.
Sommigen lopen langzaam, anderen ras...
Een konijntje doorkruist hun pad.
Daar in het park alsof het er nooit eerder was.…
kerstlicht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.188 ik draag een ster in mijn raam
ze straalt haar zachte licht
rond alles, dat verduisterd lijkt
binnen prijkt een boom
er hangen engelen in, verscholen tussen
goud en witte winterbeelden
proef de weelde van vandaag:
de boom beschermt een Kind, een vrouw
en steunt haar stoere man
ik voel verlangen naar jouw naam
haar klank verkleurt mijn…
Vorstelijk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
750 zal ik koning zijn
want moeder zei: ons bloed is blauw
net als je speelgoedtrein
maar Alex vond dat mopje flauw
en zei: dat is geen gein
al was mijn bloedkleur rood-wit-blauw
ik wil geen koning zijn
en Bea dacht: wat een tiran
die uitspraak is gewaagd
wat moet ik met zo'n jongen dan
het is toch godgeklaagd
maar Alex werd een wijze man…