9828 resultaten.
in de dwarsstand van je ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
654 bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
in de dwarsstand van je ogen
uren zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 Doch herfst en winter lijken somber,
soms voelt het als een vage pijn.
Maar als je het mooie van de herfst ziet;
van alle kleuren der bladeren geniet
heeft ook dit seizoen zijn charme.
En vergeet de maagdelijk witte sneeuw niet
waar 'Koning Winter' je mee overgiet;
de ogenschijnlijke kou krijgt dan ineens dat warme……
Ode
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
996 Mijn kamer kan ik behangen
met groots, grijs of klein verlangen,
wees zeker, vergeef me al de pijn,
wees zeker dat ik uw schepsel zal zijn.…
De tango en de zee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
780 Laat de muziek in pijn weerklinken
rijt de wond uiteen die mij verscheurt
geef mijn hart de klanken van de weemoed
zodat mijn oude ziel zich dieper kleurt
de trage tred van slepende akkoorden
vol van ingehouden passie en vuur
houdt mijn weemoedig hart gevangen
kluistert mijn geest in dit verdrietig uur
en in de zilte storm van mijn verlangen…
Iets als een sonnet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
723 Wanneer word ik van de pijn bevrijd
die sinds jaren op mijn schouders rust
wanneer wordt mijn geweten gesust
en raak ik weg van eenzaamheid.
Hoe weet ik of na zo'n lange tijd
jij niet al iemand anders kust
onze liefde niet al is geblust
of raak ik je nu zelfs voorgoed kwijt.…
lieve
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 Hoe groot is de macht
van letters in de nacht
we zijn aangekomen
iedereen wil
de troon bestormen
waar leven de waarden
of normen
de troon is al bezet
dit is zijn laatste zet
hoe groot zijn macht ook is
en de liefde voor de mens
is er altijd nog
de stille wens
geen tijd met pijn
paradijs
zo fijn
zijn wij stofdeeltjes
in de lucht
een…
Mistroost
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
676 Toch,mag je die
worsteling niet vrezen,
niet bedroefd zijn
om de pijn,die uit het
zuivere droes,de
wonden laat genezen.
In de gedachten die je
schept,lijken dingen
niet zoals ze zijn.
De enige houvast die
ik heb jouw wereld
in breder perspectief
te beschouwen,
is dat genoeg om verder
te kunnen bouwen?…
Opnieuw omarmen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
811 Ook straks houd ik als ieder
Het aardse voor gezien
Geen keus
Het is een moeten
Een noodzaak bovendien
’k Zal huilen, janken, schreeuwen
Al is het ook mijn tijd
Het vele dat ik liefheb
Raak ik ten volle kwijt
Of zal er in wat komen gaat
Ook plaats voor liefde zijn
Als dat zo is heb ik geen angst
Ik vrees dan niet de pijn
Mijn hoop bewaar…
Een buffer van liefde
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
514 in bed met haar hoofd
verscholen onder het kussen
wat plukjes haar
springen er krullend onder uit
de wind weet wel
haar met rust laten
is nu het beste
tot de hoofdpijn
verdwenen is
wacht geduldig
tot er beweging in komt
in het bed
zodra dat gebeuren gaat
zal die haar als een warme deken
omarmen en haar behoeden
voor scherpte en pijn…
Afscheid
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
1.679 Pijn schreeuwde uit al mijn poriën.
Ik staarde uit het raam van het heden
naar de weg van de toekomst.
Jij dreef weg op een zee van stilte
en verdampte als een waterdruppel.
Zwart hart, donkere ziel.
Mijn ogen huilden bloed.…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
alleen de klank is blijven hangen
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
598 meer verwacht
je hebt mijn lied gehoord
alleen de klank is blijven hangen
woorden heb je wel verstaan
maar de betekenis is je ontgaan
ik wil je zoveel zeggen
maar mijn taal versta je niet
je kunt me niet begrijpen
in gevoel en mijn verdriet
jouw leven in mijn handen
onze wereld is te klein
ik denk in andere verbanden
ondanks die pijn…
verkleind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
786 verkleind in deze maatschappij
en helemaal even op je zelf zijn
dat is wat vele mensen doen
verlangen naar een knuffel of zoen
of simpel weg een arm om je heen
beste mensen met nog zoveel wensen
mijn vraag kijk niet eerst naar je zelf
maar kijk om je heen
of je ergens kunt helpen
iemand anders de pijn kan verlichten
geen treurig maar…
Je was het moe
hartenkreet
4.2 met 27 stemmen
3.462 kruiken als reddingsbakens
daarin zag ik je liggen
bleek en rimpelig je gelaat
ogen diep gelegen in hun kassen
geen medicijn wat baat
je borstkas ratelt en rochelt
een laatste adem, diepe zucht
eindelijk je strijd opgegeven
en ik adem...opgelucht
het is voorbij, je hebt gestreden
tot aan het laatste stukje toe
je lichaam kon de pijn…
Dom
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.728 Alles wat je deed was wachten, wachten, wachten,
Maar ik deed niet erg mijn best om je pijn te verzachten.
Maar nu is het waarschijnlijk te laat,
Het maakt mij zo verschrikkelijk kwaad.
Niet op jou, wan ik vind jou erg lief,
Maar op mezelf, wat ben ik toch naïef.…
Bevrijden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.207 Van pijn en namen die alleen in de stilte nog een betekenis hebben.
Van de dood die een uniform had en altijd koude worden sprak.
Maar die door de toekomst werd verjaagd.
Waar ogen elkaar weer vinden en de tijd vergeten
en ons niets meer vragen dat we niet meer weten.…
Tranen
hartenkreet
4.4 met 45 stemmen
3.502 Mijn tranen stromen
gedachten zijn bij jou
Heb zo met je te doen
omdat ik van je hou
Mijn tranen stromen
om jouw intense verdriet
Je hart wreed gebroken
en dat verdien jij niet
Mijn tranen stromen
in golven bloedrood
Jij bent me zo dierbaar
hebt emoties ontbloot
Mijn tranen stromen
voor jou voor je pijn
Jij deed er alles aan
om…
De mens als boek
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
650 In ons zit een lijvig boek
over wat we hebben ervaren
het zijn herinneringen
die vertellen wie we zijn
wij zijn onze herinneringen
Soms hebben we moeite
met omslaan van bladzijden
doet het verleden pijn
willen ‘n blad verwijderen
maar het is gearchiveerd
onbereikbaar diep in ‘t brein
In moment van weerloze rust
welt het verleden…
geheimpje
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
576 als een roos
verborgen in het kruis
als de lente spreekt in ruis
de zomer komt
o heilig geheim
draagt liefde en pijn
draagt duister en licht
alleen feller dan dit
hier
nu
en altijd
paarden rijden alvast vooruit
natuurlijk ben ik bang
aan het het eind van de gang
maar laat het maar komen
poorten zagen wij opengaan
nooit zijn wij overwonnen…
Voorbij
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
2.228 innerlijke strijd
Soms zo verloren
dat mijn hart bloed
Golvende tranen
emotionele vloed
Soms droom ik
en lijkt alles lucht
Oneindig zweverig
als ik weer vlucht
Soms ben ik leeg
en vol van binnen
Wil en moet weer
opnieuw beginnen
Voel denk en leef
tast naar de kracht
Grijp nu mijn kans
genoeg afgewacht
Vechten zal ik nu
alle pijn…
Esthetica
gedicht
3.2 met 28 stemmen
14.513 Terwijl mijn blik die dat niet blijvend
vangen kan, gevangen blijft, en onomhelsd,
zoals wie ééns genodigd tot genot,
daarna voorgoed gegijzeld blijft in pijn.
------------------------------------
uit: 'Bandeloze gedichten', 1996.…
Eindafrekening
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
658 Hij is weerloos, herinneringen komen
over scherpe scherven van 't verleden
langsheen de tijdspoor van z’n leven
uit spleten en holen aangeslopen
Ongrijpbaar als de wind enteren
destructieve apocalyptische scharen
van schuld en schaamte z’n bewustzijn
gelaten ondergaat hij de pijn
De inval voelt als eindafrekening
de balans valt ongunstig…
Vruchteloos
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
761 het was toen zon mijn blaadjes spreidde
en lenteregen mijn hart deed springen
dat ik mij honingzoet aan je voeten vlijde
ik keek op naar jou, zo groot, zo machtig
de wind en jij speelden een spel met mij
zanderige voeten vochten krampachtig
tegen het eind van een zomer, flets en verslapt
geen vrucht nog gedragen, scheurde de aarde
met pijn…
Haar verdriet is mijn verdriet
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.670 zie
een arm om haar schouders leggen
haar hoofd huilend op mijn knie
En mét haar huil ook ik mijn tranen
heb net als zij slapeloze nachten
'k heb nog steeds een luisterend oor
en verder is het wachtend wachten
Wat méér kan ik als moeder doen
dan er gewoonweg voor haar zijn
samen lief en leed te delen
haar bijstaan in alle leed en pijn…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Is het voor een verloren vriendschap
door een hart van goud verkracht
of sluimerend verlangen
flarden maanlicht bij nacht
is het een dichter in het duister
of uren vertraagd door pijn
vrome woorden, diep gefluister
over het liever niet schrijver willen zijn
is het een waarheid
klaarblijkelijk duister en droef
van vergeten verdriet
laag…
Gedicht
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.261 Uiting van onrust,
Van zorgen,
Van pijn.
Wat geen onlust,
Voor morgen,
Moet zijn.
Uiting van liefde,
Voor jou,,
Voor mij.
Wat ieder beliefde,
In trouw,
Zij aan zij.
Een belofte voor jaren,
In voorspoed,
In nood.
Geluk om te sparen,
Voor goed,
Tot de dood.
Een zang uit ’t hart,
Uit je brein,
Uit je geest.…
Ik neem je glimlach mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
906 iets op de achtergrond
ik voel je huid de zachte
lippen op mijn mond
proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren zijn te snel gegaan
de dag deed meer beloven
de stilte ruist en schuurt
verlangen tot een diepe pijn…
uit het dagboek van een wintertuin
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
786 alles
begint opnieuw
zo ook de roos
die sterft door het niet verstaan
van dode ogen
en hoe de maan papieren vogels oplaat
langs touwen die de eenzaamheid
in lege buiken knopen
gebarsten zoals oude winterbomen
zwart beslagen
het wenken naar de afgrond
de onopgemerkte pijn
bloei dan, mijn roos
en leg je in het helder licht…
Wat troostend zonlicht
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
685 Wat troostend zonlicht door de bomen
die bijna kaal en vredig zijn;
De herfst is weer met goud gekomen
maar ach, die schoonheid doet ook pijn.
De dagen korten en de mensen
willen maar liever binnen zijn,
met lamplicht, boeken, oude wensen,
gezelligheid en soms wat wijn.…
papa, het is anders <3
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.840 ik lach vaak, omdat met huilen de pijn ook niet overgaat.
ik heb gemerkt, dat je anders kunt leven.
gewoon met mama, en met papa apart.
ik mis je wel papa, maar het is anders.
hoe vaak ik heimwee naar jou heb
is niet te omschrijven.
maar ik moet ermee leren leven, dat weet ik best.
maar het lukt me gewoon niet.…