9588 resultaten.
Je glimlacht raadsels
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
589 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam…
tonger(onweer)
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
506 donder
balstjurrich mei geweld
letter:
sjucht it ferbaasde himmelwetter
mei kleare berneeachen
en omearmet de stilmte
fan de iere moarn
Vertaling:
onweer
de nacht inktzwart
striemende stromende regen
vuurflikkerend onweer
onstuimig met geweld
later:
ziet het verbaasde hemelwater
met heldere kinderogen
en omarmt de stilte…
Haar hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.226 geteld en wisselend van kleur
Dankzij doorschijnende schaduwen
Gestalten werden kleiner
Overlopend van welwillendheid
Troebel vuil water
In stinkende tonnen
Daar werd hij woedend van
Het werd hem lichter
Reeds lang was hij opgegeven
Haar hand streelde zijn haren
In een verlangen te helpen
Kuste zij zacht zijn lippen
Hij gleed weg in stilte…
Mijn liefde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
824 Je juicht in stilte
maar iedereen kan je horen
wij
jij en ik
stonden op een kruispunt in ons leven
maar een richting
onze richting
stond niet aangegeven
dus koos jij je eigen weg
niets ontziend
verwoestend
brak je mijn hart
als walnoten onder een hamer
ik dacht aan de hemel
maar jij creëerde een hel
als jij had willen aangeven
dat je…
Belaagd door de wind
netgedicht
3.9 met 18 stemmen
552 straten lopen allen uiteen
het plein in het kielzog
der zelfgenoegzaamheid
achterlatend
totdat de storm
verdwaasd wijst
in verdwaalde richtingen
oost wordt noord
zuid is om de hoek
ik denk niet dat
de verte mij kent
laat staan dat de horizon
voelt waar jij woont
zoek de eigen weg
schreeuwde ik naar mijzelf
de wind viel
de stilte…
weggegleden
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
896 de maan vermoeit
verlaten
elke stap die schreeuwt
om dichtgeknepen ogen
alsof ik er niet ben; de uren met jou
zo vreemd de kus met tussenpozen
jij kijkt op, neer
mijn woorden en stenigt het geluid
van uitgeteerde stilte
de steeds herhaalde vrees
tussen waarheid en waan
en alles wat ik daarbuiten
nog ken
de vogels zwijgen…
Nachtwandeling
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
1.099 Van klinkers naar gras naar grazige weiden
droombomen dansen en draaien voorbij
zweefwezens in hart en ziel
de stilte delend, gedachten vrij.…
Stille week
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
608 Het mysterie openbaar is geworden
de stilte wordt opgeheven
straks als het zondag wordt.…
LEEGTE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
869 Er kwam een stilte in mijn leven:
een vaag gevoel van nog behoren
tot mensen die ik had verloren
maar die ik alles wilde geven.
Er was een stil verdriet gekomen
dat zwervend soms mijn dagen brak
en waar ik niet van wilde dromen.
Een lieve vrouw en goede mensen
hielden me samen en mijn poes
bleef zachtjes goede morgen wensen.…
waakster van warmte
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
807 melancholie dwaalt blauw
rond kersen
het mooie van jouw stilte
rond omgeploegde
aarde, touwladders en weidsheid
van het licht
waarin gebaren een weg zoeken
als lentebloesems en geplukte trillingen
uit stemmen
die dieplevende
schaduwen rond eikenbomen laten
glanzen
zielsverbonden
met al dat moois, uitgestrekt
in jou
en…
de hand die blijft
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1 de vuist knarst in steen
namen vallen als tanden uit een dode muil
stenen vorst zakt in de knieën van de stad
de hand ligt open op de tafel
de wind gaat liggen
lopen gaat door ook als de voeten aarzelen
dezelfde hand schraapt nu merg uit de botten
trekt spieren strak tot een veld
wrang zweet in plaats van gouden glans
stilte is geen slapen…
De heide
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
928 Ze bloeit en schittert
en lokt bijen ver van hier om
't zoet van honing te vergaren
nog eer de winter komt en alles weer
in stilte toedekt, grijs en grauw.
kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, al
weet je niet waar dat zo plots en
ongenood vandaan komt, onafwendbaar.…
Fluister je een rode roos
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
669 ik heb je stilte gezien
de weggeduwde zorgen
er is voor jou geen morgen
je bent bang voor
flitsen in je ogen
zag schimmen die bewogen
je glimlacht raadsels
en je stem is toonloos
door langdurig zwijgen
ik fluister je een rode roos
je luistert naar mijn dromen
een vogel die voor vliegen koos
als handen langs je lichaam gaan
keer…
Stille morgen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
771 Geen zilte spoor op het aangezicht,
enkel de stilte en het fletse licht
van de door weemoed omfloerste morgen.
Geen traan meer te ontwaren,
geen zichtbaar bewijs van verdriet.
Alzo houdt de stille morgen
de bitterheid verborgen
van zieletranen die niemand ziet.…
Kwetsbaar
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.183 Het zou een uur
van stilte moeten zijn. Vanzelf.
Maar voor één keer
wil ik de wereld niet buitensluiten. Het is als een meeuw
in een mens leggen. Het verbinden met de roep.
Ik verlang naar zee
en het wonen in een warme vissenbuik.…
Voor jouw ogen
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.202 jouw gezicht
heeft iedereen gezien
voor jouw ogen hebben ze
als knipmessen gebogen
was het bewondering
voor wie je was
of wat je deed
jij nam hen allemaal beet
niemand heeft
je ooit gekend geweten
wie je was hun droombeeld
heeft er altijd naast gezeten
jij huilde in de stilte
om je heen sprak met
je eigen spiegelbeeld en
voelde…
Zweven
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
631 het is midden in de nacht
en vertel wat ik hoor
zo lijkt de stilte zacht
ervaar enkel gebrom van
de toren links voor
het klinkt als de snelweg A50
overdag
het dient misschien zo te zijn
de wereld draait immers door
toch is het zo
dat ik even niets moet
het is zweven tussen aarde
en de slaap waarop men wacht
ik ben alleen
het voelt…
En dan ben jij er
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.258 Wanneer de avond valt en
alles donkerder lijkt dan ooit
dan komen alle vragen boven
maar blijft het antwoord onvoltooid
En als de stilte hoorbaar is
de angsten langzaamaan gaan kwellen
wie is er dan nog wakker en
wie kan ik mijn verdriet vertellen
Ja, dan ben jij er om te lezen
te luisteren en nog zoveel meer
ook al is het twee uur in…
Bij volle maan
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
678 ik staar uit over de vijver
geniet van stilte en rustig
ronddobberende witte zwanen.…
biografie van het tegenlicht
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
615 dit is mijn stem, zei je
ik zwijg
en graaf me in jou
omdat niets ontbreekt aan onze stilte
ook al sijpelt water uit de achterflap;
uit noodzaak
omdat tijd zich verontschuldigt
bij het stervend licht en ik me lokken liet
door de verste grenzen
zoals koude bladeren
langs een winters strand die in de horizon
verdrinken
dit is mijn…
Zonder titel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
665 denk ik ver vooruit in het niets
deze zwaarte heden ten dage
houdt mij als het ware klein
het drukt de last van innerlijke lagen
voorkomt het peinzen in rechte lijn
het is dromen in luchtballonnen
die vertellen dat je bent, voelt
maar hoeveel grauwe kleuren
ik ook zou willen tellen
misschien mag ik nooit weten
wat deze vlakke stilte…
misschien noem ik het varen
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
617 ik tekende vogels
en werd blind
vouwde het water open
alsof ik er bij hoorde
maar werd onzichtbaar
in deze stilte
golven overspoelden, dun
en donker
het voelen
opnieuw onleefbaar
tot aan de hals
ik legde mijn hart
naast voetstappen, op ribben
van het kale zand
hoorde regen praten, nog
smaller dan anders
ik sprak van beminnelijkheid…
Regenlied
netgedicht
4.8 met 60 stemmen
1.489 Ik dacht dat je nog sliep
toen ik je eenzaam zocht
je naam steeds riep
in stilte,
tegen mijn tranen vocht
maar toch, ik vond jou niet
zoveel is er verzwegen
zoveel niet gezegd
de woorden moet ik wegen
ze zijn op
gouden schalen gelegd
en niemand spreekt ze tegen
ik dacht dat je nog sliep
maar kwam je
nooit meer tegen
soms vang ik nog…
dat ik gewoon mens ben
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
738 misschien wordt de dag
langzaam warm
vandaag
en mag ik
in zijn navel wonen
wanneer bloemen uit het veld
het landschap volladen met bestemming
en een open gelaat
soms ben ik dichtbij, sluit stilte
in een omarming, is alles gelijk in vleugelslag
langs wind en oude vragen
tijdloos, zoals het begin
vanzelf op huid, met dichte
ogen…
Het cirkeldenken
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
801 wat rijmt stilte
toch vaak op schaduw
ook al hebben ze
onze taal niet gemeen
of storm die weet heeft
van mijn luwte
terwijl ik wolken
beeldhouw uit steen
zo adem ik
grijs naar binnen
ervaar de heerlijke smaak
van genadeloos vergif
ook al heb ik vaak verloren
het kleurt toch
de geur van overwinnen
zo kan ik ook borsten…
Voorbij de waarheid
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
507 nog voordat de avond in mij valt
vertel me hoe het was
streel nog eenmaal de zinnen wit
en bedek me met jouw stilte
er bestaat geen andere kunst
dan het kussen
waarin ik mijn dromen legde
en mijn ogen met vogelmelk versierde
bij het ontwaken
laat de zon door de kieren glippen
de tijd transparant maken
mijn adem jij bloesemlicht…
engelenmomenten later
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
1.615 besuikerde cherubijntjes
spreiden hun vleugels
sparren door ijspegelende ruiten
op poederend tapijt
maar later veel later
na oliebollen en wafels
pruttelende ketels
en glimmende ballen
engelenmomenten later
de stilte voorbij
zullen hyacinten en krokussen
dwars door de witte pracht
de hemel in komen steken
kleuren verspreiden
een…
Over de troost
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Hij slaapt de winterslaap, mijn troost…
Dit huis, met warme binnenbuik, stilt nu het wrang verlangen
naar zoete oude dagen
waarin ik onbevangen
kind was,
en zorgeloos.
De troost slaapt, maar waakt over mijn verdoofde geest.
Want hij weet,
en ik, ik leer
dat geen deken ooit kan helen wat mijn ziel gehavend heeft.…
Peinzen in de nacht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
529 De horizon wordt klein,
de wereld comprimeert
zich in gedachten
die om de
voorrang strijden
binnen de stilte
van verdwenen licht
en raken aan
zin en waarde van
omfloerst bestaan
dat zich verliest
in nagedachten,
rust hervinden
drijft naar perspectief
in oud gesproken woorden
die alle eeuwen dragen,
het biddend hart
smacht naar Gods…
GEBROKEN LEVENSDRAAD
hartenkreet
2.8 met 12 stemmen
1.727 Kraaien bij het ochtendgloren
‘t laat mij, mij eenzaam voelen
Tranen lieten vele diepe sporen
die mij nog altijd overspoelen
Tranen al bij de morgenstond
om die gegaan is, te betreuren
Haar lichaam zakte in de grond
onder bloemen die teer geuren
Stilte beheerste de nieuwe dag
’t hanenkraaien klonk zo schril
De dag die zij niet beleven…