35704 resultaten.
Nacht
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.002 Vannacht neemt de zee me mee op de golven
Naar het eiland hier ver vandaan, in het schijnsel van de maan
Brengen ze me naar jou om even, heel even
Jou te kunnen kussen en te strelen
Vannacht laat de zee me bij jou zijn
Het zout op mijn lichaam, likkend zoek jij je weg
Van mijn borsten tot aan mij yoni
Jouw tong voelt als fluweel op mijn tepels…
De kluizenaar
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.139 lippen te bewegen
vertelt de kluizenaar mij;
je bent een vrij mens
neen, niet zonder zorgen of pijn
loslaten kent geen eb of vloed
doch verlaat zich op een ander getij
het is haast een gebed zonder end
het draagt zaad
dat lijkt te sterven in de nacht
of wordt voortdurend
in eenzaamheid gebaad
ik ben aan mijzelf gebonden
in stilte
ver…
Indië, mijn gerouwde liefde
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
646 ik hoor krekels
ver weg van mijn moeder
ben gebogen door tijd
van rijst en heimwee
voel de achterzijde
van mijn ziel
waar vroege warmte
de nachtelijke tranen droogt
beelden van heden
leven rond om mij
in hout en klanken
in kussens
nog op de grond
van toen
ik ruik de avondzwoele dessa
van zweet en onze kruiden
ook de hitte van…
vogelijn
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.343 toen zachte tonen tussen huizen graag hun weerklank vonden
zweefden hoog langs oude gevels kleine zomerschrijvers;
elke lijn zong duizend woorden
het stille licht dat in de kerk haar kleur verspreidde
liep nog mee in ogen waar geluk mocht wonen
ver verheven boven kou,
klein gelaten in een mens die elke stap bewonderde
en het was mooier op die…
Merktekens ( Rythme en Provence)
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
889 strelende zoete winden
waaraan gemoed is ontpit,
grond gedeukt, in kalk
verstrikte horizon, een
zon die aan de hemel likt,
cypressen , metaforen
van groen, geërodeerd om
een droge dorst te lessen,
stilte van gehooide akkerland,
mengt in het gedruis van
cicaden, een bedwelmende
achtergrond op het grafschrift
van dorpen op de grens van
vers…
Gedachten spinsels
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
721 Gedachten fladderen af en
aan likken verse wonden
behoedzaam van de maan,
verkeer jengelt in de straat,
blikken dromen verpakt in
monotone regelmaat, maant
ongewassen licht tot nog
groter spoed, ontneemt de
eerste stap de prille moed,
wordt energie vermorst,
voorbij de dagelijkse kost,
wanneer de nachtdraak zich
met irreële spinsels…
Ik en mijn melancholicus
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
834 mijn ziel is bijna
al een leven lang
zacht droevig gestemd
de kleur van vele dagen
schijnt herfstachtig getint
ben deels geremd,
onderkoeld
ben ik zo vroeg uitgebloeid
en is het enkel voor mij bedoeld
wil dan vluchten
ver van het heden
of in de schaduw
van het verleden
het lijkt wel
of mijn aard
is gezonken
in diepe…
De taal vergaan
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
1.878 De taal vergaan, de stem gedoemd tot zwijgen,
zo ver van hier gereisd, om niet meer weer te keren,
geen afscheid ook, geen zonlicht vol erbarmen.
Waar moeten zij die blijven zich nu warmen,
waar troost gaan vinden, woorden die iets zeggen?
Geen duisternis dekt warm hen toe die treuren.…
SEBASTOS AUGUSTUS
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
797 , de kastanje,
schildert in witten, scherp gestoken op azuur,
een dromende wijdse, wollige wolkenwereld,
de stoere noorderwind blaast de hemel schoon,
boven de stad wordt het fris, luid en helder,
elk stil geluid kun je nu van heel ver horen,
zoals al die groepjes duikelende, buitelende mezen,
ze troepen ijl en zacht twitterend samen
in…
IM Mezelf
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
687 Mijn handen ben ik kwijtgeraakt
en hersenen zijn ver te zoeken.
Bij een volgende keer denk ik
dat ik voor een crematie ga.…
JE GAF MIJ DE BONS
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
1.429 Toen ik door ‘t eenzaam ging
dacht ik almaar vaker aan jou
Hoe je mij bij ’t oud vuil hing
zonder een spoor van berouw
Alles brengt nog herinnering
ook die trein die ver weg fluit
Ooit scheen jij een naïeveling
Deze naïeveling maakte ’t uit
Zachte zinnen op mijn lippen
die geen mens beluisteren zou
Onze liefde, ras op de klippen
bracht…
Berfin (Koerdische heldin) 1
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
679 -vroeger was ik een held, nu alleen op sokken-
Op vier hoog werd je aangehouden en je ver-
zette je met alle macht en werd een soort hulk.
Ik moet er iets heroïsch van maken want dat
verdien je na zoveel jaren onafgebroken strijd.…
Ga niet voorbij, maar blijf bij mij
poëzie
3.5 met 10 stemmen
4.859 Ga niet voorbij, maar blijf bij mij, en voel,
Wat Ik voel in het diepst van dit mijn wezen
Dat niets dan Gij mij nog iets liefs kan wezen
En alles òm u - zonder u - zoo koel,
Zo leeg, zo vreemd dat ik mij-zelf niet voel,
Wen ver van u - en 'k wens om weg te wezen,
Weg van mij-zelf, in 't land des doods, doods vrezen
Vergetend om de vrees…
Oergrond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
595 Ik zag je daar staan en was het vergeten
aan de rand van de oergrond
de ijstijd bracht heuvels van hei
daar in het oergeweld geboren
vluchtte de horizon in haar schoot
de schotsen drongen diep het land binnen
sloegen voorgoed een eiland van stilte
ver van de bossen waar het verdwaalde
een stad zonder geboortegrond
lokte de stille aanbidding…
Sneeuwpret.
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
683 Hij schudt zijn veren uit...
klimt dan maar weer omhoog,
en laat zich roetsj...weer glijden.
Lachend zie ik het zo aan.
Zijn vriendjes komen kijken.
Zij durven het niet aan.
Hij maakt een mooie gladde baan.
Zo'n vogel toch,
'k geniet met volle teugen.
Ik vind het wonderbaar!
Hij komt mijn hart verheugen.…
Duidelijke verhoudingen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
747 De ramp kondigde zich al ver van tevoren aan,
ik had het aan moeten zien komen, toen jij je
haar anders ging dragen en een wezenloze blik
in je ogen kreeg, en mij slechts nog negeerde.…
Levenslied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
700 zanger toch
inmiddels oud genoeg
om wijs te kunnen houden
maar heldere tonen
wisselt hij voortdurend af
met valse noten zonder ritme
waarin woord en melodie
soms niet meer zijn te herkennen
dan zoekt hij naar de harmonie
die hij weer een tijdlang vindt
in de klank van geleende vreugde
die echoot van nietszeggendheid
maar wel de tijd ver…
Boven de taalgrens
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
521 “Soms dicht een vers zichzelf en
soms slaat de dichter dicht ”
Pama…
Ontvolkt ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
787 Dat leven van ver gezien maar
er nooit kon binnengaan, verbergt
het gelaat in beloften en schreit,
hij vocht zonder om te zien, bepakt
en verblindt door schrale hoop.…
Het leven in vraag stellen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
748 Versteend en wazig
Afgeschermd in gedachten
Waarom moest het zo ver komen
Waar zijn de mooie dromen.
Alleen, pijn en ellende rest me nog
Ik ben leeggezogen
Tot het hoopje mens dat ik nu nog ben.
Claire Vanfleteren…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
MIJN DRAAIBARE KOP....
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
800 Voor, achter of van opzij ver weg of dichtbij
niets om te duiken, recht naar de grond
niks te verbergen, ik zal je blindelings vinden
als een paal boven water, die er altijd al stond.…
Meigeluiden
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.567 daar waar de IJssel stroomt
was er een dichterlijk ontmoeten
een kunstenaar met zwarte hoed
toverde er warme welkomstgroeten
de zon belichtte de ramen
het uitzicht op de Hanzestad
bloemlezingen leken te blozen
op elk beschreven blad
dichtmaatjes van ver
brachten rust zo heel dichtbij
muzikanten speelden vol souplesse
de mooiste…
Galypso
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Nog zijn de ranke baaien half
gesloten, ongeschonden,de juiste
sleutel ligt waar je ankert, de
lust te lessen in een gedicht,
ver voorbij een denkbeeldige
voorstelling, geknipt uit een
beduimelde jongens strip en
gevonden op een boekenmarkt.…
Rebelse miljonaire
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
720 (in restaurant Jean Marie)
Omdat ik verzot ben op verse kreeft
en een Chablis van de Chardonnay-druif,
raadde ik dit mijn tafelgenote aan.…
Mise-en-scène
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
504 (Speelbal op tablet)
In quick-step, jive of disco
Dansen poppen bij voorkeur
Niet, daar zij de touwtjes te ver
Hebben laten vieren en bovendien
Van mening zijn dat ze de pas
Wordt afgesneden door bewegende
Handen achter hout
Terwijl dagen opnieuw lengen
Nachten stervend korter zijn
Hanteert de schilder zijn penseel
Dichten schrijvers…
EEN DRUPPELTJE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.058 duurde
Jij morste een druppel liefde voor mij
en kroop terug achter het ommuurde
Als in een illusie laveerde je langszij
een illusie dewelke iets utopisch had
Je fluisterde stil wat woorden tot mij
en ging met al dat ik aan liefde bezat
Als in een visioen wist ik jou vlakbij
een visioen dat zweefde tegen ‘t licht
Daarna besefte ik, je bent ver…
Beter laat, dan nooit..
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.159 Ontspiegeling van elke zuivere diepe wens,
daar ginder heel ver aan de zuidergrens.
Zeldzaam fladdert 'n nog verborgen vlinder,
met wat gemakzuchtige moeite in eigen hinder.
Vlinders, het symbool van grote verandering,
de stilte van de rups, in eigen benadering.…
Potdicht (4)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
501 Ga maar bij dichters, boeren kijken:
hun vers, hun oogst, vast in de hand.
Hier weet de dromerigheid van wijken -
net naast de mand.…
Avond
poëzie
3.7 met 6 stemmen
1.379 Ver alree verkwijnen
De speelse knapenkreten. Star en koud
Nu staan de huizen. Achter de gordijnen,
Spreken de mensen, warm en welvertrouwd,
Hun liefdewoorden - Sterloos donker rouwt
De regenhemel boven huizenlijnen.…