6859 resultaten.
De Fiets
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
674 Maar hij weet; het is maar een herinnering.
Van al die vrienden als enige overgebleven,
koestert hij weemoedig de bel van zijn stuur
En stelt zich de laatste vraag van zijn leven.
Is dit al wat mij rest, een fiets, op dit uur?
Zijn krakende boten gesteund door de muur,
gaat hij zitten op het zadel en denkt aan niets.…
Bij het ouder worden
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.305 Ook denkt men vaak aan hen die er niet meer zijn
Vader en moeder, broers en zusters die we missen
Bekende mensen, familie, vrienden en kennissen
Oude herinneringen van vroeger, toch geeft dat pijn.…
En dan
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
831 En dan
En dan
kijken we nog even om
naar wat verleden tijd is
om te laten rusten wat voorbij ging
de herinnering te koesteren
van al wat bij ons blijft
beklijft
soms
want niet alles
in ‘t geheugen brengt een lach
zo af en toe spreken de doden
voelen we de stilte van hun zwijgen weer
’t gemis, de pijn van het geheugen
verwachting…
Vaarwel mijn zoon
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
733 verre oorden
Huil niet mijn kind, ga de weg die je moet gaan
Spoedig zul je hen zien, die je eens zijn voorgegaan
Charon zal je leiden naar het Zomerland
Hij zal je veilig overbrengen, en daar mijn kind
Mag je rusten bij de Godin, de Maan zal jou en Hem begeleiden
Om je naar huis te brengen, ga Johan mijn kind GA
Je zal een goede herinnering…
Het vege lijf ?
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
581 Als de dag z’n zegeningen telt
en zijn blik laat lopen over mens en
dier waarin het licht zich in de
schaduw versnelt, vermaak ik mij met
spellingen, speling van herinneringen
op een onafgemaakte tocht, het hart en
hoofd op papier te hebben opgeslagen.…
Donderwolken
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
830 Herinner jou weer, aan vervlogen tijden,
dat liefde jouw hart voelde binnenglijden,
gelukkig zijn, met al jouw zorgen terecht,
weet dan, waarvoor je eindeloos vecht.
Een lief woord, een simpel zacht gebaar,
laat de zon eeuwig schijnen voor elkaar,
liefde een mooi machtig krachtig iets,
wees er zuinig op, zonder is men niets.…
Verloren en onzeker
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
2.649 ik niet
Mijn fontein waar ik mijn hersenspinsels kwijt kon
Is daar nu nog een ondiepe put
Hier kan ik mij uitleven
Zal ik het daar ook beleven
De draad van mijn gewone leven
wordt doorgeknipt
Zal ik die zelfde draad terug kunnen oppikken
De angst slaat toe
Ik heb mij niet meer onder controle
De wanhoop nabij
Grijp ik naar de mooie herinneringen…
Huis
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
802 Dit zijn de dingen van de dag:
pijnlijke herinneringen aan
later waarbij de vragen
achterwege zouden moeten
blijven.
Waarin zal het huis ons
tussenbeide komen? De tijd
verwelkomen die nog überhaupt
gastvrij is? Houvast bieden
aan de warmte van de nacht?
De kranten beamen een
vooruitstrevende oorlog.…
Beschermengelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
707 Vooral in de angstigste momenten van mijn bestaan
zijn jullie daar en weet ik me intens geborgen,
nog van voor de moederschoot, veel ijler,
waar ik me amper iets van herinner.…
op weg
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.214 We zijn een keer op weg geweest
mooie tijden zeg je dan en zo lang geleden
en kijk eens naar de foto's die we niet hadden
het zijn vage beelden van onze herinnering
Afghanistan, India, Birma en wegen langs ravijnen
wat we niet meer goed weten ja we weten het nog
maar niet langer wat het precies was en wat het is
is helemaal anders, maar…
Nederige herfst,
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.085 De één als mooie herinnering,
de ander met een giftig venijn,
ik mag het nog even aanschouwen,
doorheen het dikke mist gordijn.
Als dan alles in mij stil wordt,
energieloos, zacht en vredig,
geef ik mij nederig over,
de winter, 'n periode heel ledig.…
niemand kent me zoals jij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
608 Zelfs ik ken mijzelf niet meer
als ik terugkijk in de tijd
naar vroeger vol
herinneringen
Wat is er toch gebeurd
in en om mij heen
dat jij nog wel weet
wie ik ben
Waar ben IK gebleven
tussen alles wat
ooit was en
is geweest
Jij kent mij zoals ik was
ver terug in de tijd
mijn eigenheid en
mijn echte ik
ik zoek mijzelf in alles…
god is de duivel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
636 rond deze dagen
begint m'n hart te kraken
te kraken van de pijn
omdat je niet meer met ons kan zijn
je bent er niet meer
afgepakt door de heer
je bent van het leven beroofd
door iemand waar alleen een idioot in gelooft
in hem geloven zal ik nooit
ik herinner me nog je lach
ik weet nog steeds hoe je er uitzag
maar je bent er niet…
- Bedwelmende Magnolia geur -
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
664 toch geheel
zuidoostelijk eenzelfde
naar de natuur getekend
met vreugdevol gevoel
staat een magnoliaboom
contrasterend
en alles beheersend
eeuwigdurend
kraken zijn twijgen
bedekt
statig en eenzaam
staat hij
in volle dwarrelwind
deerlijk gehavend
hemeltergend
en allermeest onverwacht
groenblijvend wandelen
zijn herinneringen…
blauwe stad
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
768 schelp wordt geblazen
tritons onder bruggen luide kreten slaken
meerminnen schitterende lijven schuilen
in gedachten van de grachten
getijloze bruggen krommen de rug
natte straten dragen sporen
van wagens die vroeg uitladen
het leven verloopt niet op afstand
ochtend en avond zwemmen als vissen
de haven binnen zo lang als
mensen zich herinneren…
Troostlied voor wie met Kerst alleen zijn
gedicht
1.8 met 177 stemmen
36.991 Raak niet verloren in herinneringen,
wees toch een beetje wijzer deze keer.
Zing maar van "Stille Nacht" als je kunt zingen,
want stil zal het zijn, die nachten. Zeer.
Zing in jezelf: 'De witte vlokken zweven'
terwijl de regen langs de pannen ruist.
Het kind is niet in Bethlehem gebleven:
het is naar Golgotha verhuisd.…
Naakt?
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
673 In de schemering, in een voorwereldlijke
vorm, waar de dag en nacht elkaar omhelzen
vieren zij hun daad naakt en schuldloos in een
omstrengeling van vele herinneringen.…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 Aanvangen
Bij een gedicht of verhaal
Concentreren over een taal
Denkend, aan het het begin
Een nieuwe start van een zin
Fijn om iets te kunnen schrijven
Genoeg om in herinnering te blijven
Hoopvol, met dingen uit het leven
Iemand die altijd naast je staat
Jaren was jij vaak paraat
Kletsen over allerlei dingen
Luisterend er geen doekjes om…
Selma's lach
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
501 heren bier en wijn
dronken, zich volop beschonken
de drie maakten een stoelenbouwwerk,
wat zij 'stoelendans' noemden en wat
volgens hen moderne kunst was
terwijl je slaapkamerdeur open stond
zag ik hoe je je pyamabroek aan deed
en zag ik even het Walhalla lonken
want ja, dacht jij, hij is toch beschonken
en dat was ook zo, maar ik herinner…
9 april 2011
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
567 Ik herinner mij de snijdende stilte
in de uren die kwamen.
Een ieder was alleen
en toch waren we samen.
De stilte alles omvattend
en toch kwetsbaar en teer.
De stilte was er.
Ik had geen woorden meer
voor die gek schoot,
het lijk op straat en meer mensen dood.
De stilte werd zwaar
en maakte mij bang.…
oh idiote werkelijkheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
569 hangen
alwaar ratten zonder risico gif verteren
bevind ik mij in een wonderlijke wereld
ik zie hoe maïskolven kippen verslinden
en brood wat zichzelf bakt - om
vervolgens elk soort beleg te absorberen
verder probeer ik de rust te bewaren
maar dat gaat niet zo makkelijk
vooral niet sinds 't infuus m 'n bloed drinkt
en ik me niet meer herinner…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 Herinneringen aan een strand met harde kiezelsteen
Watermeloen eten, pitjes spugen, teen aan teen
De parade kijken op een Franse boulevard
Er was toen geen angst, nee, er was toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet…
Wakker worden zoals iedere morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Maar uit het onderbewuste zullen wij
eens weten wat wij van onze emoties
zijn vergeten als wij ons herinneren
dat bepaalde gebeurtenissen zo niet
voor ons waren bedoeld.…
De wereld is mooi
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
612 Het duurt maar even voordat ik weer ben afgeleid
Voordat ik me weer herinner wat er gebeurde vandaag en wat morgen moet
Voordat de telefoon gaat of het nieuws mijn aandacht roept
Plotseling zit ik midden in Aleppo
Of op een vluchtelingenboot op de Middellandse Zee.…
Seigneur?
gedicht
3.5 met 4 stemmen
10.286 Herinnering zwerft als ziekte door het huis
(witte zeilen, blauwe zee, jij!).
Bemost is het balkon, mijn oog
komt tot de rand, keert naar binnen.
Voortaan is het zondagmiddag.
De heer ziet onze tranen niet.…
De nacht dat de lamp uit ging.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
652 Het is een andere toekomst
een land waar ik niet meer van terug kom,
misschien even, om je te laten herinneren hoe het was....
Ik wil je niet vragen, ga je mij missen als ...
mijn glimlach doet je ogen oplichten.
wil je mij liefhebben, nu.…
kareltje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
565 kwispelstaartend jij
veilig schaduw en oor biedend
aan de zorgen om en voor elkaar
-----
kareltje lief
doei, dag en tot ziens
wij zullen je missen
maar jou vergeten
dat kunnen we niet
het wonder van de vriendschap
die jij ons al die jaren gaf
rust nu in ons geweten
in ons hoofd en ons hart
blijf jij eeuwig nu en altijd
een blijde herinnering…
de bedoeling van je trouwring.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.449 en oma met een rijk verleden,
dat je dit nog mag beleven,
kleinkinderen wat een geluk ja we zijn tevreden,
tevreden met wat het leven ons heeft gegeven,
alleen blijf je achter,
de kamers zijn leeg,
het praten, het schelden, zit nog vers in je gedachten,
de muziek die plotseling zweeg,
elk dingetje, elk schilderij,
heeft opeens zijn herinnering…
vergane glorie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
772 geforceerd ook de grandeur
van het ooit goddelijke lijf
dat hij zo graag verkocht
voor deze gigolo oud en moe
wiens ogen eens toch vlammend
de harten driftig lieten slaan
valt nu niemand meer
ontelbaar zijn ze weet hij
die vielen voor zijn charmes
de illusie ook van zijn liefde
waarvoor zij rijkelijk hem betaalden
wat nu rest is de herinnering…
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 zomaar, zit je stevig en goed in je stoel
wacht even ik zal het voor gaan lezen, of beter
ik zal je het bericht wel geven
uit de bloemen van deze dag
ben jij vertrokken zoals de
laatste bij die jij nog op je revers zag
nou ja, ik had je al heel lang niet meer gezien
maar vergeten doet eens herinneren
eens waren we bevriend, maar omstandigheden…