start rijmen vragen forum links zoek contact gastenboek inhoud

Categorieën:

actualiteit (2077)
adel (46)
afscheid (1491)
algemeen (1894)
bedankt (116)
biologie (53)
dieren (573)
discriminatie (95)
drank (200)
economie (67)
eenzaamheid (1334)
emoties (4197)
erotiek (596)
ex-liefde (539)
familie (245)
feest (175)
film (62)
filosofie (1925)
fotografie (105)
geboorte (173)
geld (57)
geweld (194)
haiku (2397)
heelal (223)
hobby (65)
humor (1132)
huwelijk (208)
idool (84)
individu (1015)
internet (75)
jaargetijden (1269)
kerstmis (382)
kinderen (679)
koningshuis (55)
kunst (506)
landschap (377)
lichaam (300)
liefde (7898)
lightverse (871)
limerick (313)
literatuur (727)
maatschappij (700)
mannen (124)
media (18)
milieu (130)
misdaad (117)
moederdag (44)
moraal (390)
muziek (454)
mystiek (477)
natuur (2478)
ollekebolleke (69)
oorlog (551)
ouders (292)
overig (1148)
overlijden (1037)
partner (183)
pesten (56)
planten (85)
politiek (279)
psychologie (2500)
rampen (126)
reizen (474)
religie (1073)
schilderkunst (219)
school (98)
sinterklaas (88)
sms (16)
snelsonnet (563)
songtekst (52)
spijt (145)
sport (273)
sterkte (77)
taal (702)
tijd (1217)
toneel (67)
vaderdag (19)
vakantie (222)
valentijn (82)
verdriet (997)
verhuizen (44)
verjaardag (162)
verkeer (85)
voedsel (122)
vriendschap (429)
vrijheid (716)
vrouwen (339)
welzijn (352)
wereld (433)
werk (137)
wetenschap (122)
woede (176)
woonoord (274)
ziekte (604)

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 67055):

iets in de krant

zomaar, zit je stevig en goed in je stoel
wacht even ik zal het voor gaan lezen, of beter
ik zal je het bericht wel geven

uit de bloemen van deze dag
ben jij vertrokken zoals de
laatste bij die jij nog op je revers zag

nou ja, ik had je al heel lang niet meer gezien
maar vergeten doet eens herinneren

eens waren we bevriend, maar omstandigheden
ver beneden onze maat schurkte onze band
als een frauduleuze handeling buiten
het bereik van een gezond verstand

nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar
as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren
naar de tegenstelling van eb en vloed

dus mijn beste, je woorden spreken nog
zoals een boot ligt aangemeerd aan het
anker van het oor, je stem is het sein
om te vertrekken - je beeltenis opgelost

door het vuur dat knetterend je taaie knoken
verteert totdat slechts je silhouet nog
zichtbaar is op de draagbaar van tijd

Schrijver: elze, 27-03-2018

lia_elzeathotmail.com



balBiografie van deze schrijver





Geplaatst in de categorie: individu

Zoek naar vergelijkbare inzendingen


Deze inzending is 69 keer bekeken

4/5 sterren met 1 stemmen.



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)