12648 resultaten.
storm
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
888 Wind suist over land
gluurt door spleten
in grote groene bergen
met zilveren toppen
snel fluistert de zucht
door hoge ruwe bomen
geplant aan voeten
van begroeide heuvels
stenen grauw van kleur
verplaatsen door storm
naar lager gelegen delen
richting blauwe zeeën…
Zonsverduistering
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
782 de zon schijnt
op mijn nog bleke gezicht
de heldere stralen
laten op mijn gezicht
een lach verschijnen
steeds feller
worden de stralen
dan verdwijnen ze
zomaar, in het niets
de zon wordt opgegeten
door de schaduw
de lach verdwijnt
van mijn gezicht
opeens is het donker
geen zon meer
geen lach meer
maar wel een zonsverduistering…
Ochtend
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.020 Voor mijn venster
juichen de bomen naar
het nieuwe blauw.
Een jonge zon
schittert over takken,
vindt mijn raam
en lacht
om mijn nog niet
ontwaakt gezicht.…
April,
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
919 ja, je wil...
is wat zwak,
biedt nog buien een dak
laat de zon in zijn schil
wanneer hij dat zo wil,
wel wolken ten spijt
sluit je hun sneeuwwit habijt;
spreidt een grasgroen tapijt
voor nieuw leven
en niet even
breng je de merel van de wijs
ontneem je wei de ereprijs,
want tussen paas- en pinksterbloem
botert…
Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
poëzie
4.0 met 11 stemmen
1.555 Op zee en wolkbank ligt een zelfde tint
Van oud lood, dof beslagen, blauwig grauw;
Daarboven kalkig wit, waarna het blauw
Met langzaam vloeiende overgang begint.
Geen horizon, geen streep van schuim, geen wind:
Plots'ling lopen er banen, zonder vouw,
Vol glans, als op de hals ligt van een pauw,
Prachtig-glad lint naast evenwijdig lint.…
Kruisweg
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
762 gedreven door nieuwsgierigheid
het onverwachte achter elke glooiing
achter die bocht ginds in de verte
door monotone stap in trance gegleden
geen monnikenkreun of hartsklank, maar
ritmisch gebonk van mijn zware schoenen
laveren tussen lichaam en geest
zoekend naar mijn scherpe kanten
gedachten branden op mijn zolen
een bezeerde pees die…
Lente
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
717 Frisse tinten doen
diepe duisternis langzaam wijken
De nacht van de winter legt
stilletjes zijn mantel neer;
met een lichte tinteling voelen
de bomen in hun stramme stammen
botten knoppen
en leven roeren.
Niets ontsnapt aan het ontwaken.
Eerst aarzelend en nog wat schrikachtig
laten de bloemen hun kleurentooi
zien aan het halfingeslapen…
April
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
892 De stad begint weer uit te botten,
plekken teer groen
en vroege bloei.
En straks, wat verder in de tijd,
kastanjes in hun volle pracht.
Dan lijkt het feest,
de stad, zij lacht,
de stad is blij,
ik ook.…
Zilver maandag
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
6.642 het maan zilver
schittert voor mij
waar donker diep
de vijver troont
schuift de zilveren maan voorbij
de koude nacht
die sterren toont
en rust het water rimpel broos
in stilte van het ogenblik
en deinen zacht
de eenden kroos
tot troost voor mijn
bezwaarde ik
schuift de zilveren maan voorbij
en sprankelt
nog gevoel van mij…
Waterloop
poëzie
4.1 met 11 stemmen
2.826 Nu baant zich 't nat
Een heimlijk pad,
En tjilpt en fluistert,
In bloem en blad
Voor 't oog verduisterd.
Nu dartelt vrij,
Op gouden zanden,
De stroom voorbij.
Hij schuurt zijn randen
Allengskens uit,
En sleept de buit
Van kleiner vlieten
Geweldig voort;
En golven schieten,…
ik kreeg de stilte weder lief
poëzie
3.2 met 36 stemmen
10.039 ik heb de stilte weder liefgewonnen:
een korte poos was ik van haar vervreemd
maar nu heb ik opnieuw haar liefgewonnen
ik mag weer drinken aan haar klare bronnen
en zwerven door haar schaduwbeemd.
weer gaan haar dromenlanden voor mij open
waar bloeit het kruid van de herinnering
door haar zachte geuren omdropen
weet ik nauwelijks hoe de tijd…
Mei,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
941 stoeiend en bloeiend
in de wei
aan de hemel de kroon
op je werk
erbij
je passie: te tooien
rijmt met al
wat je staat
te ontplooien…
Karperzoenen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
846 karpers zoenen
aan de vijverpond
traag bevaren
gouden schubben
met open mond
de cirkels rond
tot malse regen
kringen maakt
van rimpels
die weg deinen
een houten bank
staat eenzaam leeg
als 't paartje is verdronken
of schuilt het onder bladerdak
al weer met open monden
tot mijn bomen
kruinen buigen
en stille regen
mijn verdriet…
Staren door het raam
poëzie
3.5 met 20 stemmen
4.252 Er is een leven in wat bewegen,
de takken beven een beetje tegen
elkaar. Een even beginnen schudt
elke boom: een bezinnen dit,
een schemeren gevend van eerste denken,
met lome vingers gaan zij wenken
wenken, wenken, brengen uit
een vrezend menen nauw geuit.
En lichte dingen, herinneringen
lispelen zij, vertrouwelingen,
zouden wel willen…
Bestemming
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
903 jaar na jaar
na elke vlucht
legt ze zich
te ruste
met een laatste
zucht
om volgend
seizoen weer
voor de hemel
te kiezen
zolang ze
nog vliegen wil
kan ze niet
verliezen
zolang ze
nog kan
en haar
leven geeft
blijft ze
doorgaan
totdat ze
haar bloem
gevonden heeft…
leven
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
822 de bomen
ze lachen me toe
ze kijken me aan
alsof ze me wat zeggen willen
de bloemen
ik ruik hun geur
ze dansen in de wind
alsof ze me wat zeggen willen
het leven
kijkt me aan,
lacht me toe
en zegt me,
dat ik leven moet!…
Haantje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
623 Het jonge haantje
probeert stoer te kraaien
maar valt bijna om.…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 de stilte galmend in mijn oren
de wind zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen…
Blauw, licht en stilte tot de horizont
poëzie
3.6 met 10 stemmen
2.227 Blauw, licht en stilte tot de horizont. -
Vroom luistert 't onbeweeglijk voorjaarsland
Naar gouden profetie, die, zon-gezant,
De wind herhaalt met nadruklijke mond.
Rustig-sterk stapt een zaaier, jong en blond,
Helblauwe streep tegen grijs-glinst'rend zand:
Beslist gebaar van zegenende hand
Sprenkelt nevelend stofgoud op de grond.
Ruisen…
Koningsvarens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Groene veren van vreemde vogels
vliegen voortvarend ver voorbij
violet van vlammende violen
Koningsvarens vergen vrijheid…
Boerenzomer
gedicht
2.9 met 32 stemmen
10.537 Ik was gaan kijken of het toonde:
de stand van de zon, zwaluwen onder de dakgoot.
Moeilijk te zeggen.
Al die lege schuren. Overal land
begon dit landschap te zijn
en veel daarin
wat niet hersteld kan worden.
Niet alleen hierheen gekomen
maar ook ingehaald
was ik
een akker naar dit hoofd gedragen
om voor die akker te zijn geweest.…
Het kleine boompje
hartenkreet
4.6 met 27 stemmen
1.255 Er was eens een heel klein boompje
dat zich achter een huisje verborg,
maar de tuinman, die het daar geplant had
behandelde 't boompje met veel zorg.
Als het warm was gaf hij 't boompje water
en als 't stormde gaf hij 't boompje steun
en het boompje dacht blij, ik kan niet vallen
zolang ik tegen dat paaltje aan leun.
Zo groeide het boompje…
Jij bent een vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.103 Op vleugels van wind streek je zachtjes op mij neer
zachtjes wiekend zonder geluid,
zonlicht spelend op de fluwelen huid
Ik stak mijn hand uit naar jou
maar jij vloog weer de ruimte in,
zonder doel zonder zin.
Fladderend voor een dag strijk je overal neer,
een illusie, en ik weet; jij komt nooit weer.
Vlinder ben je, vluchtig vliegend naar…
NACHT
poëzie
3.3 met 31 stemmen
3.751 Soms, als ik sluimerloos de maanden,
De jaren tel, die ik op haar wacht,
Hoor ik veel verre, doffe stemmen,
Die tot mij komen door de nacht.
Dan meen ik vaak haar naam te horen.
Ik luister,- ging een geest voorbij,
Die honend lachte om mijn verlangen?
Sprak mijn bedrogen hart tot mij?
----------------------------------------
Vroege Gedichten…
Misschien gedroomd?
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.168 De waterkant is stil, alleen nog
het hoge gezoem van muggen en
het zachte gekwaak van een paar kikkers
verstoren deze serene rust.
In de verte, plots de melodie
van een panfluit, een vreemde figuur
komt dichterbij, en vleit zich neer
in het hoge gras, bij de oude eik.
Het water verrimpelt en daar
verschijnen enkele waternimfen, die…
Dogmatisch Roosje.
poëzie
3.2 met 23 stemmen
3.211 God heeft u lief en schoon gemaakt,
Als een van zijn verkoornen;
Slechts als men zeekre puntjes raakt,
Dan voelt men, roosje, uw doornen.
----------------------------------
uit: Leekedichtjes (1860)…
Stilte voor de storm
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.591 De blauwe lucht
Een oase van rust
Een vogel zingt zijn prachtigste lied
Dat langs de wateren voorbijschiet
Onbezorgd
Vol goede moed
Leven in voorspoed
Maar dan opeens vanuit de horizon
Een zwarte lucht dient zich aan
Woeste golven doemen op vanuit het water
En vogels stoppen met het getater
Eén moment
Het omslagpunt is daar
Zijner…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Geniet van de natuur.
Loop door de bossen,
zeker een paar uur.
Geniet van de vogels.
Geniet van hun gezang.
Ga zitten op een boomstronk.
Doe het in je eigen belang.
Geniet van het groen.
Geniet van de bomen.
Laat je gedachten hun gang gaan
en probeer tot jezelf te komen.
Geniet zoveel je kunt.
Geniet van het leven.…
winter
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
722 op een regenachtige nacht
onder de kale bomen in het bos
op de achtergrond een verlaten landhuis
met een ijskoude blauwe lucht
zit ik in de geur van koude sneeuw
zit ik als een wezel in een boom
in de regen in de nacht…
IJl ligt de wilgenschaduw op de wei
poëzie
3.8 met 16 stemmen
8.120 IJl ligt de wilgenschaduw op de wei;
Het slootje-in plonst, lichtgroene boog, een kikker;
Over het riet beweegt zich blauw geflikker,
Wanneer de wind zijn wimpels schuift op zij.
In 't gras bij 't water, naast de wilgenrij,
Speelt een blond jochie ernstig met een knikker;
Wegjaagt in 't bongerdje een vogelverschrikker
De Zondagsstilte over…