11834 resultaten.
Hoge gronden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
658 Het jonge kind speelt in een glooiende weide.
Nergens is de toekomst zo ver als juist hier.
Een wandeling, gewoon om de tijd te beiden,
zonder reden of doel, gewoon voor het plezier.
Vanaf de weide kun je naar gindse heuvelen kijken.
Daar lopen figuurtjes, ze passen in een kinderhand.…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
7.000.000.000
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Zeven miljard gaan we bereiken
op maandag meldt het nieuwsbericht
Maar heeft dat nummer een gezicht
Wie zal er met de eer gaan strijken
Een derde wereldland gok ik maar blind
Wellicht een schattig maandagééndagskind
------------------------------------------------
De kans dat het 7 miljardste kind in een ontwikkelingsland wordt geboren…
Dolende Dola
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Samengeperst
Om te leren,
Om te studeren,
Om hun leven te beheren
Scharrelt
-welhaast onzichtbaar-
Een schaduw rond
Doffe ogen,
Verbeten mond
Dola wordt hij genoemd -
Docent
Op
Loop
Afstand
Al dolend in een
Te vol fabrieksgebouw
Wordt hij geacht
Drie groepen tegelijk
Te beheren
Dolende Dola
Vergeefs proberend
Kinderen…
Het onthoofde land
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
509 Het heeft lang genoeg geduurd
terwijl het kind in mij ouder werd,
mijn zoektocht naar vrijheid zonder remming
die ik in giftige woorden vertaal.
Niet meer kunnen vergeven en vergeten,
louter vergelden en laten boeten.
Is het leven voorgoed vergald?…
Die woorden deden pijn
hartenkreet
2.2 met 6 stemmen
915 Bloed vloeit over mijn wangen
Tranen van pijn en verdriet
Alle kritiek blijft maar hangen
Maar vergeten zal ik het niet
Het doet pijn dat je zoiets zegt
Je vindt me stom en raar
Misschien is het toch wel terecht
want iedereen zegt: "hee kijk dat kind daar!…
Een onverwachte lach
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
819 vroeger speelde
hij met blokken
alleen in de kleur rood
handjes pakten
nooit een ander
die waren blijkbaar dood
wilde niet met
kinderen praten
had ze nauwelijks in de gaten
zijn wereld kent
geen tijd of dag
ogen maken nooit contact
een eenling
op zijn eigen pad met
soms een onverwachte lach
die opening geeft
waarin de hoop…
foto van een lege plek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
981 vleugje van wat was
met soms de stoelen naast elkaar
gebogen over taal en wat ideeën
en wat er verder was
maar ook gegrepen door de dag
met aan de muur
wat nu niet zichtbaar is
maar ook geschreven was
in de taal van je vader
van wat wij samen zagen
rest nu nog deze foto
tijdloos document
met op de gang de stemmen
van de kinderen…
De dichter en de geleerde
poëzie
4.0 met 2 stemmen
3.674 De Dichter is een neuswijs kind,
dat Leven zoekt waar 't niemand vindt.
Hij spreekt met bergen, maan en zon
alsof dat alles leven kon.
De Dood zelf lijkt hem een bedrog,
zelfs dáárin speurt hij 't leven nog.
Maar de Natuurgeleerde
doet juist het omgekeerde.…
Die avond
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
982 De kaarsen brandden
muziek klonk zacht
De kinderen lagen op bed
Zij zat te spinnen op de bank
Dit was het juiste moment
dacht hij en kwam,
sluipend als een roofdier,
langzaam op haar af
Deelde zachte tikjes uit
speelde open kaart
het was hem overkomen..…
zachtjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
625 op haar roze jurkje droomt
een mannenoog, een mannenlach
hij geniet bij voorbaat van een tere huid
in ruwe werkmanshanden
die hij zacht, heel zacht
laat landen rond haar buik
ooit droeg ze daar zijn kind, een jongen
die met grote sprongen door het leven danst
haar liefde glanst in grote ogen
tussen vrouwelijkheid en deugd
in de oude…
dierbaar
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
673 wanneer ik niet meer in de stilte kan staan
verlies ik mijn woning
van plek tot plek
mijn ziel zal rukken aan ijzeren luiken
de dood ingaan, het lichaam nog vrij
plichtsgetrouw zal ik gebaren
naar honderd bomen
in een seizoen verwacht
jij kan me dan tot stof verbleken
van eind tot eind naar een ijdele nacht
het kind verstuiven, het laatste…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Leeg zakje
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.475 Maanden waren ze
Zwanger geweest
Van hun derde kind
Hoop begon te gloren
Op voltooiing van
Het gezin toen er
Geheel volgens protocol
Een scan werd gemaakt
En het vruchtzakje
Leeg bleek te zijn
Zwanger van alleen een
Voller wordend vruchtzakje
Dat leeg bleek te zijn
Voor de artsen een
Doodnormale constatering
Met als dooddoener…
het jaartal slaapt nooit
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
861 langs de spoorweg
vijftien kinderen, beschreven
in boeken
het kan niet anders dan oorlog zijn
zijn vermoeide hoofd
knikt naar het bruine water, rimpelt
maar kan geen vergeving beloven; de sloten uitgegraven
gedempt is het geweten
op vaderlandse grond
hij leest verder de dodengang in
sluipt onder prikkeldraad, trapt op de einder
met…
hoe lief
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
549 leeft
en het terras groen uitgeslagen
door het plagend mos zichzelf
verwijdert nu de stappen smoren
in het gebed van ijzige wolken
het lijkt kathedraals, de silhouet stompig
geworteld in de aarde
terwijl het verschoven
millennium zich spietst in eeuwigheid
besef van tijd is de rust van het moment
het verdwijnt zoals de vloed haar
kinderen…
Voor de passpiegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
690 Zijn spel onderbrekend
komt het kind voor me staan,
bewondering vult zijn blik,
ik prijs me gelukkig
dat ik Fries kan verstaan,
wat hij zegt brengt me
zo in mijn schik,
terug in het pashok
na mijn zacht dankjewel
hoor ‘k hem weer opgaan
in ‘t vrolijke spel,
ik denk vol vermaak
aan die ene minuut,
zijn spontane kreet:
wat sjochstó…
Ontspiegeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 Glazen die weliswaar
Ontspiegeld zijn
Maken mij het
Zien gemakkelijker
Maar gelijkertijd
Lijkt het alsof
Ik door matglas
Naar de wereld kijk -
Maar deze dag
Die geboortedag
Van een bijzonder Kind
Genoemd wordt
En waarop het licht
Uitbundig schijnt
Het schitterendste licht
Dat er bestaat
Komt rechtstreeks zonder
Ontspiegeling…
Klank
gedicht
3.2 met 6 stemmen
9.749 Het kind zat naast mij in een zaal,
tussen ons lag de partituur. Maat-
strepen stonden stijf in stil geweld
van inkt. Dankzij de muren
en het dak werd dat geluid.
Zoals bij ons de huid verdriet
omspant, zei ik, en een voor een
wees ik de instrumenten aan
op het schavot. Zij is er niet.
Als ik mijn ogen sluit ga ik haar
zien.…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
Het valse spel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
632 spelen vertedert
maar onbevangenheid en rust
garanderen geen geluk
het kind zet alles in
om zijn talenten
de buitenwereld in te prenten
het lacht en kraait
om grenzen die wij stellen
negeert de toeters trekt aan bellen
evolutie speelt genadeloos
het valse spel van beter best
de rest kan het wel schudden
wij doen ons best
maar onze…
En zie dat het goed is
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 verdwaald
Weet niet welke richting
Ik uit moet, ben vergeten
Wat ik ook al weer moest doen -
Plannen die regelmatig
In duigen uit elkaar vallen,
Ben bij het bedenken van
De ene taak de andere al
Weer vergeten -
En opeens is daar
Het totaalbeeld, onze
Tuin gevuld met fietsen
Van vrienden en vriendinnen
Van hen die we onze
Kinderen…
Vanavond hebben alle mannen
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.767 Vanavond hebben alle kinders
vleugels als verheugde vlinders -
en ze fladderen komiek
op de maat van de muziek…
-------------------------------------------------------
uit: Lampions in den wind, Amsterdam, 1921.…
Herdenken
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
666 Ja, ik herdenk, gedenk mijn opa
die vermoord werd door
al bleven zij mij het antwoord
schuldig, levenslang
ja, ik herdenk al degenen die nodeloos
het leven lieten, zigeuners, homo's,
mannen, vrouwen, kinderen
alles was 'n reden om
ja, ik herdenk omdat ik mijn vrijheid dank
aan degenen die hun leven waagden
broers, zussen, vaders, moeders…
Als het stiller wordt
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
465 soms lijk je
even vergeten
in de ruis van het leven
maar als het
stiller wordt
laat jij je weer weten
in de hoge lach van
een onzichtbaar kind
spelend met de wind
op zonverlichte stukjes bos
waar stof in schaduw danst
boven het warme mos
in rust kom jij nader
vult aan wat haast gestolen heeft
en zorgt dat ik weer voluit leef…
Terug in de tijd (Alzheimer)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
911 daar vandaan
is de tijd op reis gegaan
Vandaag is voorheen
en gisteren vandaag
zij die verdween
met dezelfde vraag
Vertellend over hem
met oude stem
zonder gemis
omdat hij nog is
Een nieuw verhaal
is zo vervlogen
en ik herhaal
met droeve ogen
Langzaam verdween
voor ons alleen
en leeft voortaan
de film van haar bestaan
Als kind…
Strandwandeling.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
878 vandaag aan 't strand
de zee is ruw, het is
guur en nat
ze loopt met blote voeten op
het schelpenzand
blonde haren wapperen in de
stormachtige wind
koude zeewater prikkelt
haar voeten
blik gericht op de einder
smoort in 't grauw
gooit schelpjes naar
de woeste golven
kijkt vervolgens blij en verheugd
't is nog maar een kind…
wijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
970 de wijn staat
bloedrood op tafel
een glas een fles
naast een kool en uien
je ziet een raam openstaan
en in de hoek een tv. op een
het is bijna donker
buiten spelen nog kinderen
die straks ergens binnen komen
op de bank cartoons gaan kijken
terwijl je de wijn drinkt
uit de fles in het glas en
je naar buiten kijkt
het wegvallen…
Waarom?
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
716 Mijn geest wordt
Er constant door gekweld
Waarom
Krijgen onze kinderen
Een leven vol angst
En verdriet?
Zo een wereld wil
Iemand toch niet?
Waarom
Zijn vrede en rust
Nu zo ver weg?
En blijkt oorlog
Nu de enige uitweg?
In zulke sfeer
Wil niemand leven
Maar laat ons
Hoop en liefde
Aan elkaar geven
Want...…