Alle inzendingen over draden

1133 resultaten.

Sorteren op:

Afgedankt conservenblik

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 615
zwarte magie woorden ketsen als vreemde wezens tegen de sterren uit het heelal mijn vingers krommen in de nacht wanneer het bezetene me drijft en verjaagt en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes zonder enige vorm van inhoud nog brandt het restant in een afgedankt conservenblik het leven draagt mijn muntstuk als soldij langs de draden…
elze26 februari 2012Lees meer >

Stille getuige

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 728
Hoe waarheid draait in menselijk verkeer de ziel die merkt het telkens weer een vreemd verhaal over moraal een man begrijpt zijn geest niet meer maar toekomst werpt een rechte lijn de winterkou vindt niemand fijn klimaat hangt aan een zijden draad en smeltend ijs ten einde raad zorgt voor extremen in het weer de mens die krijgt geen lente…

jouw tempel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
Kom binnen in die tempel, mijn armen, en dring door tot mijn ziel die een gift is, een gift voor jou, die je omwikkelen zal als een spin met draden met koorden van liefde een web een wieg waarin je opnieuw wordt geboren. Binnen mijn armen groeit liefde jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
chris rockan27 februari 2014Lees meer >

Aangelijnd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Als een vlieger laat ik het eiland op ik draaf de grote leegte binnen een zilveren draad verbindt mij met opstijgend strand de dorpen zijn in zee gegleden het vee is door de horizon verzwolgen alleen galopperende paardenhoeven achtervolgen mij het wad toont de sporen van dode golven de wind baart stuifzand en fluisterzang slechts één…

- Vlinders dromen -

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 970
verbleekt en te zwaar woog het als regendruppels van het leven op je afgematte vleugels, evenwel geen dracht met belevingen versierd kan beletten je bestemming te dragen op de ademscheuten van de wind, vleugels opgekruld en roerloos voor even, het rood, de draad van je leven in vlinderstijl meer luchtig dan vast gaf je over de wolken…

De Mond Moet Spreken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
Zie de woorden bungelen Aan een zijden draad. Slechts een enkele vezel Scheidt de weg tussen goed en kwaad. Wie zal mij wijzen? Wie geeft mij raad? Als de rede voorbij is en de wijsheid te laat. Mijn opstand van woorden Bezegelt mijn droevig lot. Een redenaar gebroken Op weg naar het schavot.…

Bloot zonder vleugels

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 802
barsten bederven mijn zicht door het glas breken die tunnel vernietig de pas die me scheidt van het leven ik ben het spiegelen zat vloekt naar het beeld dat spontaan de weerkaatsing kraakt en mij in schaduw verlaat weg alle spinsels en draden die mij steeds weer verraden stop de verzinsels kom dichterbij ik warm me voor het eerst…

Spiraal jij turbulent

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 811
zelden gaan we samen stormen beuken op een vreemde kust na rotsen splijten op landtongen bijten zijn de golven langzaamaan gesust toch donker ik nog zware buien spiraal jij turbulent in hoge lucht spat ik bliksem tegen puien donder jij steeds consequent maar in ontladen weten we de draden samen weer te vatten jouw warme…

Een boek met liefde

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 584
En hebben de draad weer opgepakt. Het is misschien wat saai geworden, een mens vergeet gewoon te veel. Het is te zwaar en niet te tillen. En waarschijnlijk volgt er nog een deel. Vermoedelijk zal niemand het ooit lezen. Het ligt hier rustig op haar zij. Een boek over ons, met liefde gemaakt, wordt alleen gelezen door jou en mij.…
Betty Veerman25 februari 2016Lees meer >

Cirkels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 539
Oneindig reflecterend, stralend, kloppend en pulserend, met hun draden, zo ragfijn. Cirkels. Ze kruipen, draaien, vliegen, wegen door en in de tijd. Ze raken in de randen, kleuren in elkaars verlangen, lichtten in de ander, zonder vorm, of kennis van respijt. Vrij. Zoals het lot.…
John Kroos7 augustus 2016Lees meer >

een dauwdruppel

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Beschildert webben legt parels neer ze wacht uren lang geduldig op de sympathieke draden. Ik word er door aangetrokken. Gecharmeerd en gefascineerd van alle grijze nuances houd ik van zon en mist. Zelfs de zee fluisterde me altijd al vanaf zo' n lange afstand op zulke grijze dagen toe volg ook op deze momenten het licht.…

Misnoegen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 532
zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten passen er geen punten meer achter de zinnen kromme zinnen, die niet recht te breien zijn zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij is het geheugen één grote gatenkaas waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles namen die niet meer worden herkent de bril die wordt neergelegd zonder…
LadyLove7 februari 2020Lees meer >

tranenflesjes

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
de tranenvangers vangen tranen in flesjes om te koesteren te verzamelen de tranen van verdriet aan een draad te rijgen het boek der tranen verhaalt over echte en onechte tranen mannen en vrouwen witte en zwarte water- landers van mensen ook dierentranen van krokodilachtige aard soms een traan die emotioneel is een olifantentraan…
J.Bakx22 november 2020Lees meer >

zijn lichaam was van hout

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.539
de wereld om hem heen verdween als hij zijn vriend maar had zijn draden met het leven van voorheen de geur van thuis zit in zijn kleren hij hoort nu nog hoe kinderstemmen leren in het schooltje van zijn jeugd de zwarte dag toen angst het dorp verschrikte en iedereen zich schikte met het wapen van vergelding in de rug hoe moeder…
wil melker13 januari 2003Lees meer >

WERK IN DE AARDE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
In de winter zijn paddenstoelen verdwenen ofschoon talloze draden zwamvlok genaamd werkzaam voort bestaan in de grond verzonken verteerd leven in zich laten komen om over te brengen in de sluimerwortels van boom plant en bloem het barre getij verzorgt verborgen voeding voor ongeboren bloeikracht die stil haar sterkte vergaart…
Han Messie6 december 2023Lees meer >

Anoniem stationnetje

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 407
wij even weggeweest naar een feest zonder wereld alles hebben wij losgelaten geen agenda of afspraken richtingloos hebben wij zonder kaartje de trein gepakt hij stond voor ons op wacht vertrok meteen na de fluit reed snel het anoniem stationnetje uit nog tikken de wielen hun maatschappelijk verbonden cadans de rode draad…
wil melker13 februari 2023Lees meer >

Glimp als reflectie

netgedicht
5.0 met 184 stemmen aantal keer bekeken 721
op een onbewaakt ogenblik was ik tot mijn schrik de rode draad verloren onze levenslijn als houvast in bange dagen die hoe dun ook uitgerekt ontzettend veel liefde kan dragen het voelde alleen voor het eerst niet verbonden in de realiteit van alle dag waarin jouw lach mijn leidraad was hoe ik ook mijn oren spits ik zal het…
wil melker31 augustus 2023Lees meer >

GEMIST DOEL

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 520
modderbodem voelt kriebels in haar buik de vaart waarin ze woont geeft benauwenis oevers komen op haar af ontspruitend liefdesverlangen jaagt de rusteloze aal naar onbekende verte waar in eindeloos water wijder dan de wereld vele minnaars wachten eens het heftige spel met haar mogen uitvoeren verder steeds sneller en wilder maar draden…
Han Messie1 november 2024Lees meer >

Dag des oordeels

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 213
s Nachts op de kale berg met de ongelijke treden van smalle sectorpaden zie ik heksen dansen tussen de namen op de deksels van de kniehoge graven Met een fles in de hand gaan ze voor wat geld op de tombes liggen Ik woon hier met mijn man en vier kinderen, maar rein blijven de zielen achter de draad Vanmiddag las een Koreaan in zijn…
Zywa9 april 2026Lees meer >

Mijmering

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.122
Wanneer ik aan mijn venster zit, zo in het vroege morgenlicht, Zie ik weer overal in heg en struik de zilveren draden glanzen. Weerspiegelend in het eerste zonnelicht. De spin weeft weer met fijne draden in heg en struik haar fijne web van rag Bedruppelt als met kleine parels door zachte nevel in de morgendauw.…
Antje5 augustus 2012Lees meer >

zwartgatje

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 859
nooit is echt teveel gezegd ooit heb ik er één omgelegd die met zijn tang zijn vrouw het behang op joeg op de vlucht na een echt gevecht het leek alsof ze daarbij vloog zo snel ging die dame omhoog ik dacht die schat vliegt in een zwart gat terwijl ze me op piepdun draad bedroog later kreeg ik echt de smoor in het bleek familie hangmatspin…

haast je

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.010
Haast je mensen, ga op pad Zoek de rode draad Laat achter wat je vroeger had En vind een surrogaat Haast je mensen ga op weg Het is nog niet te laat Wees maar nooit verwonderd Als je in de file staat Haast je mensen recht vooruit Er zijn nog gaatjes vrij Leef sneller korter efficiënt Zo is de maatschappij Haast je mensen doe gerust…

Jij .....

hartenkreet
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.198
jij tikt mijn zinnen wikt mijn woorden weegt de beelden in balans jij voedt mijn hersens onderhoudt mijn taal speelt met kleuren digitaal jij schermt mijn ogen draait elke techniek verbindt de draden geeft repliek jij brengt de wereld middels m’n grijze muis als webmaster bij mij thuis jij saved gedachten staat vaak off site…
metha5 september 2004Lees meer >

De telefoonpaal

poëzie
3.1 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.754
We weten dat over de ganse wereld de telefoon-paal klaagt, alsof ons eigen smart aan zijn draden knaagt. ------------------------------------- uit: De Heilige Berg (1925)…

Jugendstil

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.200
er draait een draad om haar heen van goud en licht alsof de spin weet heeft van haar daden, voordat de koude in haar hart winter begint zij schommelt onder de iep op en neer haar zorgen weg in dromen en lang vergane daden, stof dat poriën vult terwijl doden rond de boom marcheren de weg naar huis is niet meer lang…

Dat het mag rusten voorbij de troost

hartenkreet
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.005
beelden gesproken woorden vervagen meer en meer is voorbij de laatste post blijft het verleden zwijgen als ik terug denk aan hoe jij was het samen lachen, samen huilen samen waren we sterk vliegen dagen de tijd voorbij blijft dit vooralsnog onvolledig kon je het maar vasthouden dat het mag rusten voorbij de troost in gesponnen draden…
Quicksilver26 september 2008Lees meer >

Solidifier of Impressionism

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 810
Zwart omrand en beeld versterkend Groen als de druk op de onhaalbare onaantastbare bodem van willekeurig welke oceaan Rood als een draad door de passie en de haat op de spotters, spuiers en ander kruipend addergebroed Bruin als een streep door het golvende leven van vervallen boerderijen en verdroogde oogsten onder een genadeloze zon…
Rudyard28 maart 2006Lees meer >

In oma's tas

netgedicht
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 3.639
Maar was je eens gevallen op de straat en kwam je met kapotte knieën binnen: wie had dan pleisters, wie de naald en draad? Wat wilde jij toch zonder haar beginnen? Zolang je dus een snotneus had of was: je redding lag geheel in oma’s tas.…
klaasje25 maart 2008Lees meer >

Het smalle koord

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 505
de windvlaag van de tijd doet mij en jou beseffen dat wij met alle streven naar geluk en ondanks vaste tred zó kwetsbaar zijn voor dreigend onheil de rode draad door ons zo achteloos geworpen die je bij 't ruwe weer vertrouwen geven moet blijkt vaak en eens te meer slechts uitgetekend in ons hoofd en vastigheden als een huis zo…
annabel27 november 2008Lees meer >

en ik schreef mijn naam

netgedicht
4.3 met 73 stemmen aantal keer bekeken 5.446
in het water dat mij meevoerde op de stroom in de ongrijpbare lucht die ik greep met m'n adem in de stralen van de zon die mijn dagen verlichtten en verwarmden in die dagen die kwamen en gingen zich vullend met vrede en verdriet ontmoeting en afscheid droom en verlangen beweging en stilstand schreef ik mijn leven weefde draden…