1133 resultaten.
Afgedankt conservenblik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
615 zwarte magie
woorden ketsen als vreemde wezens
tegen de sterren uit het heelal
mijn vingers krommen in de nacht
wanneer het bezetene me drijft en verjaagt
en ik moet klimmen tegen horizontale vlaktes
zonder enige vorm van inhoud
nog brandt het restant in een afgedankt
conservenblik
het leven draagt mijn muntstuk als soldij
langs de draden…
Stille getuige
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
728 Hoe waarheid draait in menselijk verkeer
de ziel die merkt het telkens weer
een vreemd verhaal over moraal
een man begrijpt zijn geest niet meer
maar toekomst werpt een rechte lijn
de winterkou vindt niemand fijn
klimaat hangt aan een zijden draad
en smeltend ijs ten einde raad
zorgt voor extremen in het weer
de mens die krijgt geen lente…
jouw tempel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
901 Kom binnen in die tempel,
mijn armen,
en dring door tot mijn ziel
die een gift is,
een gift voor jou,
die je omwikkelen zal
als een spin met draden
met koorden van liefde
een web
een wieg
waarin je opnieuw wordt geboren.
Binnen mijn armen groeit liefde
jouw beginnende liefde tot tere liefde.…
Aangelijnd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
638 Als een vlieger laat ik het eiland op
ik draaf de grote leegte binnen
een zilveren draad verbindt mij
met opstijgend strand
de dorpen zijn in zee gegleden
het vee is door de horizon verzwolgen
alleen galopperende paardenhoeven
achtervolgen mij
het wad toont de sporen van dode golven
de wind baart stuifzand en fluisterzang
slechts één…
- Vlinders dromen -
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
970 verbleekt en te zwaar woog het
als regendruppels van het leven
op je afgematte vleugels,
evenwel geen dracht met belevingen versierd
kan beletten je bestemming te dragen
op de ademscheuten van de wind,
vleugels opgekruld en roerloos voor even,
het rood, de draad van je leven
in vlinderstijl meer luchtig dan vast
gaf je over de wolken…
De Mond Moet Spreken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
467 Zie de woorden bungelen
Aan een zijden draad.
Slechts een enkele vezel
Scheidt de weg tussen goed en kwaad.
Wie zal mij wijzen?
Wie geeft mij raad?
Als de rede voorbij is
en de wijsheid te laat.
Mijn opstand van woorden
Bezegelt mijn droevig lot.
Een redenaar gebroken
Op weg naar het schavot.…
Bloot zonder vleugels
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
802 barsten bederven
mijn zicht door het glas
breken die tunnel
vernietig de pas die
me scheidt van het leven
ik ben het spiegelen zat
vloekt naar het beeld
dat spontaan
de weerkaatsing kraakt
en mij in schaduw verlaat
weg alle spinsels en draden
die mij steeds weer verraden
stop de verzinsels
kom dichterbij ik warm me
voor het eerst…
Spiraal jij turbulent
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
811 zelden gaan we
samen stormen beuken
op een vreemde kust
na rotsen splijten
op landtongen bijten zijn
de golven langzaamaan gesust
toch donker ik
nog zware buien spiraal
jij turbulent in hoge lucht
spat ik bliksem
tegen puien donder
jij steeds consequent
maar in ontladen
weten we de draden
samen weer te vatten
jouw warme…
Een boek met liefde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
584 En hebben de draad weer opgepakt.
Het is misschien wat saai geworden,
een mens vergeet gewoon te veel.
Het is te zwaar en niet te tillen.
En waarschijnlijk volgt er nog een deel.
Vermoedelijk zal niemand het ooit lezen.
Het ligt hier rustig op haar zij.
Een boek over ons, met liefde gemaakt,
wordt alleen gelezen door jou en mij.…
Cirkels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
539 Oneindig reflecterend,
stralend, kloppend en pulserend,
met hun draden,
zo ragfijn.
Cirkels.
Ze kruipen,
draaien, vliegen,
wegen door en in de tijd.
Ze raken in de randen,
kleuren in elkaars verlangen,
lichtten in de ander,
zonder vorm,
of kennis van respijt.
Vrij.
Zoals het lot.…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Beschildert webben
legt parels neer
ze wacht uren lang geduldig
op de sympathieke draden.
Ik word er door aangetrokken.
Gecharmeerd en gefascineerd
van alle grijze nuances
houd ik van zon en mist.
Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
tranenflesjes
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 de tranenvangers
vangen tranen in flesjes
om te koesteren
te verzamelen
de tranen van verdriet aan
een draad te rijgen
het boek der tranen
verhaalt over echte en
onechte tranen
mannen en vrouwen
witte en zwarte water-
landers van mensen
ook dierentranen
van krokodilachtige
aard soms een traan die
emotioneel
is een olifantentraan…
zijn lichaam was van hout
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.539 de wereld
om hem heen verdween
als hij zijn vriend maar had
zijn draden
met het leven van voorheen
de geur
van thuis zit in zijn kleren
hij hoort nu nog
hoe kinderstemmen leren
in het schooltje van zijn jeugd
de zwarte dag
toen angst het dorp verschrikte
en iedereen
zich schikte met het wapen
van vergelding in de rug
hoe moeder…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Anoniem stationnetje
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
407 wij even
weggeweest
naar een feest
zonder wereld
alles hebben
wij losgelaten
geen agenda
of afspraken
richtingloos
hebben wij
zonder kaartje
de trein gepakt
hij stond voor
ons op wacht
vertrok meteen
na de fluit
reed snel het
anoniem
stationnetje uit
nog tikken de
wielen hun
maatschappelijk
verbonden cadans
de rode draad…
Glimp als reflectie
netgedicht
5.0 met 184 stemmen
721 op een
onbewaakt
ogenblik
was ik tot
mijn schrik
de rode draad
verloren
onze levenslijn
als houvast
in bange dagen
die hoe dun
ook uitgerekt
ontzettend veel
liefde kan dragen
het voelde alleen
voor het eerst
niet verbonden
in de realiteit
van alle dag
waarin jouw lach
mijn leidraad was
hoe ik ook
mijn oren spits
ik zal het…
GEMIST DOEL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
520 modderbodem
voelt kriebels in haar buik
de vaart waarin ze woont
geeft benauwenis
oevers komen op haar af
ontspruitend liefdesverlangen
jaagt de rusteloze aal
naar onbekende verte
waar in eindeloos water
wijder dan de wereld
vele minnaars wachten
eens het heftige spel
met haar mogen uitvoeren
verder steeds sneller en wilder
maar draden…
Dag des oordeels
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
213 s Nachts op de kale berg
met de ongelijke treden
van smalle sectorpaden
zie ik heksen dansen
tussen de namen op de deksels
van de kniehoge graven
Met een fles in de hand
gaan ze voor wat geld
op de tombes liggen
Ik woon hier met mijn man
en vier kinderen, maar rein
blijven de zielen achter de draad
Vanmiddag las een Koreaan
in zijn…
Mijmering
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.122 Wanneer ik aan mijn venster zit,
zo in het vroege morgenlicht,
Zie ik weer overal in heg en struik
de zilveren draden glanzen.
Weerspiegelend in het eerste zonnelicht.
De spin weeft weer met fijne draden
in heg en struik haar fijne web van rag
Bedruppelt als met kleine parels
door zachte nevel in de morgendauw.…
zwartgatje
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
859 nooit is echt teveel gezegd
ooit heb ik er één omgelegd
die met zijn tang
zijn vrouw het behang
op joeg op de vlucht na een echt gevecht
het leek alsof ze daarbij vloog
zo snel ging die dame omhoog
ik dacht die schat
vliegt in een zwart gat
terwijl ze me op piepdun draad bedroog
later kreeg ik echt de smoor in
het bleek familie hangmatspin…
haast je
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.010 Haast je mensen, ga op pad
Zoek de rode draad
Laat achter wat je vroeger had
En vind een surrogaat
Haast je mensen ga op weg
Het is nog niet te laat
Wees maar nooit verwonderd
Als je in de file staat
Haast je mensen recht vooruit
Er zijn nog gaatjes vrij
Leef sneller korter efficiënt
Zo is de maatschappij
Haast je mensen doe gerust…
Jij .....
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
4.198 jij tikt mijn zinnen
wikt mijn woorden
weegt de beelden
in balans
jij voedt mijn hersens
onderhoudt mijn taal
speelt met kleuren
digitaal
jij schermt mijn ogen
draait elke techniek
verbindt de draden
geeft repliek
jij brengt de wereld
middels m’n grijze muis
als webmaster
bij mij thuis
jij saved gedachten
staat vaak off site…
De telefoonpaal
poëzie
3.1 met 22 stemmen
3.754 We weten dat over de ganse wereld
de telefoon-paal klaagt,
alsof ons eigen smart
aan zijn draden knaagt.
-------------------------------------
uit: De Heilige Berg (1925)…
Jugendstil
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.200 er draait een draad om haar heen
van goud en licht alsof de spin
weet heeft van haar daden, voordat
de koude in haar hart winter begint
zij schommelt onder de iep op en neer
haar zorgen weg in dromen en lang
vergane daden, stof dat poriën vult
terwijl doden rond de boom marcheren
de weg naar huis is niet meer lang…
Dat het mag rusten voorbij de troost
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.005 beelden
gesproken woorden
vervagen meer en meer
is voorbij de laatste post
blijft het verleden zwijgen
als ik terug denk aan hoe jij was
het samen lachen, samen huilen
samen waren we sterk
vliegen dagen de tijd voorbij
blijft dit vooralsnog onvolledig
kon je het maar vasthouden
dat het mag rusten voorbij de troost
in gesponnen draden…
Solidifier of Impressionism
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Zwart omrand en beeld versterkend
Groen als de druk op de onhaalbare
onaantastbare bodem van willekeurig
welke oceaan
Rood als een draad door de passie
en de haat op de spotters, spuiers
en ander kruipend addergebroed
Bruin als een streep door het golvende
leven van vervallen boerderijen en
verdroogde oogsten onder een genadeloze
zon…
In oma's tas
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
3.639 Maar was je eens gevallen op de straat
en kwam je met kapotte knieën binnen:
wie had dan pleisters, wie de naald en draad?
Wat wilde jij toch zonder haar beginnen?
Zolang je dus een snotneus had of was:
je redding lag geheel in oma’s tas.…
Het smalle koord
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 de windvlaag
van de tijd
doet mij en jou beseffen
dat wij met alle streven naar geluk
en ondanks vaste tred
zó kwetsbaar zijn
voor dreigend
onheil
de rode draad
door ons zo achteloos
geworpen
die je bij 't ruwe weer
vertrouwen geven moet
blijkt vaak en eens te meer
slechts uitgetekend
in ons hoofd
en vastigheden
als een huis zo…
en ik schreef mijn naam
netgedicht
4.3 met 73 stemmen
5.446 in het water
dat mij meevoerde op de stroom
in de ongrijpbare lucht
die ik greep met m'n adem
in de stralen van de zon
die mijn dagen verlichtten en verwarmden
in die dagen
die kwamen en gingen
zich vullend met
vrede en verdriet
ontmoeting en afscheid
droom en verlangen
beweging en stilstand
schreef ik mijn leven
weefde draden…