1811 resultaten.
Ariadne (illusies)
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.346 Een wirwar kluwen
draden spuwen
uit spinnenrag
wiegt en hangt
aan grauwe daken
de uitgedroogde
hulzen die jij
nog wil bewaken
zijn grijs gekleed
in 't fijnste
zilverstof
dat jij ooit weefde
jij hebt hun ziel
in slaap gewiegd
om nooit meer
te ontwaken
je hebt jezelf
ook ingepakt
als troost
voor koude dagen…
Herfst op het strand
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
2.097 Hoge golven
Snijdende wind
Tranende ogen
In mijn mond, mint
Koude handen
In mijn ogen zand
Een grijs gevoel
In dit koude land
Paarse lippen
Rood zijn mijn wangen
Ai Ai Kapitein
Een gloed van verlangen
Was het maar altijd zomer
Op het strand
Zodat je soms even kon vluchten van dit koude land
Aan zee…
Kansen
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.157 De lucht is grijs.
Alles lijkt donker.
Maar de zon schijnt
dwars door de wolken heen.…
Grafsteen
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
2.267 Grijs vrouwensilhouet,
sluierende voile,
tranen over wangen,
lippen rood verbeten.
Wachtend op eeuwigheid
ongekend verlangen
in kiem gesmoorde kreet.
Steeds minder komt ze hier,
kan de pijn niet meer aan,
nu alleen door 't leven.…
De zegen van de drup
netgedicht
3.1 met 51 stemmen
4.538 Mijn druppel ontspringt de regendans
van rechte stralen en grijs gordijn
om zich in een poeltje te vermeien,
tastend hoe 't samen zou kunnen zijn.
Ik drijf hier in de rondte
en wacht op het signaal
dat ik vast, vluchtig of weer vloeibaar
verschijnen kan in jouw verhaal.…
Voor mijn schone Madre liefje
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
2.170 voor mijn schone madreliefje
met haar verre oordeelogen
al vanaf die eerste dag
heeft zij mij zo zeer gemogen
zondag is het loederdag
wat ik niet vergeten mag
'k denk dus dat ik bloemen haal
straks snel bij het tankstation
scheelt al snel een lang verhaal
met een blik van grijs beton.…
De Engelse Sonnetten, 1. Nacht op Huntcliff
netgedicht
4.6 met 21 stemmen
918 Mijn oren suizen, de nacht wordt grijs.
Met het matglazen schild
van de dageraad op mijn rug
trotseer ik de snijdende koude,
ik balanceer op de rand
van het jaar
en wend me naar het noorden.…
ADORO TE 2 IN MINEUR -
gedicht
2.3 met 377 stemmen
81.514 De zee is grijs. Vergeet-mij-niet en ereprijs.
--------------------------------------------------
uit: 'Dwangbuis van Houdini', 1998.…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
Lieve moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
3.058 Mijn moeder ben ik verloren
Oud en grijs en gek zit ze
Voorgoed in de bejaardentoren
Met mooi weer mag ze naar het park
Voortgereden door een zuster
Als ze zoet is krijgt ze kwark
Me onbewogen aan te staren
Vertel ik vurig over onze jongens
Moet ik me de moeite dan besparen?…
Over sterren glijden
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
1.161 je stille glimlach
in de straten
tussen gevels
steeds kleiner
loopt de nacht mee
in lijnen
grijs of zwart
de huizen ademen
de ochtend in
minnaars
de zijden kousen
nog glanzend
tussen hoofd en buik
de wil tot meer
of ik van je houd
vraag je
en ik glimlach
wanneer de lichten uitgaan
in een stad die groter wordt
je gooit…
samen ineengevouwen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.582 zij gaat traag voorbij de tafel
waar vele handen op de rand
en ogen over elkaar heen strelen
naast haar staat Zus van Impe
mee haar bord vooruit, zij blinkt
in de kerstboom, de kalkoen slaapt
op een zlveren schaal en zwijgt
handen zoeken zich samen ineen
grijs haar lijkt echt op engelkes…
Niet Spaans
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
748 Gras zowel
grijs als groen
en door een lichte zucht
van zwoelheid
aan het Spaanse temperament ontsnapt.
Zij legt een schotel op zijn glas
en hij, Hollands als hij is,
merkt op dat het,
zo met dat schoteltje op dat glas,
moeilijk drinken is.
Zij vangt aan: Ta
Hij past.…
Zwarter dan wit.
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.076 zwarter dan wit
donkerder dan licht
lichter dan zwart
grijs is mijn hart
zwarter dan wit
rijk zonder bezit
duister in de nacht
in vergrijsde pracht
zwaarder dan licht
lichter door jouw gedicht
bevrijd de diepe smart
uit mijn versteende hart
zwarter dan licht
betoverend gezicht
die mijn liefde ontwart
uit ons verwarde hart…
Ochtend
poëzie
4.5 met 2 stemmen
2.879 De hemel is zo troosteloos grijs,
Het wil niet dagen...
De wind zingt in de bomen een wijs
Van klagen...
Ik hoor de droppelen nedergaan
In ’t neevlig duister, –
Voor ’t open venster blijf ik staan
En luister...
Zo stil is ’t overal om mij heen
Op donkere wegen...…
cowboy in the city
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
652 ach ja de vijftiger jaren
het grote grijs maar ook het
zwartwit van een foto waarvan
ik het bestaan bijna was vergeten…
Dampkringelende ijswolken
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
398 uit de band springt de hoge wolk
in het land zingt het gewone volk
in het ijs blinkt de zon die aan de hemel staat
in de dag klinkt de nacht die komen gaat
uit grijs groeit lichtend blauw
uit ijs bloeit het licht van de kou
in blauw broeit de kleur van de nacht
in de nacht vloeit de dag die wacht…
Met aankomend geel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij tokkelden
het groen van gras
rond de korenbloem
die diep blauw
gestreken werd door
het licht van de eerste viool
wind dirigeerde
in koper het rood van de loper
voor de ondergaande zon
maan reflecteerde
met aankomend geel
de al grijs roffelende trom
fluisterend besloten
kleur en muziek deze dag in de
donkere echo van de laatste…
de schone lei
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
630 als rode drab
drijven resten vuurwerk
in een ochtendstille plas
straat ademt overdaad
aan genoten drank en spijs
geeft morgen pas zijn katers prijs
de schone lei
voor jou en mij
spiegelt somber wolken grijs
wij zijn de eersten
die de wereld gaan ontdekken
ondanks alle nachtelijke smetten…
Kleurrijk
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
615 Kon je maar
mee met mij
Daar waar
mosgroen mengt
met ijs en karmijnrood
Tot aan een lucht
vol mysterieuze wolken
Zeker twintig tinten
grijs tot ver in zee,
en kleurrijk rhyoliet wat
gelaagd is over dood
of leven..…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Huismus
gedicht
4.3 met 3 stemmen
2.980 Van hoopje veren tot
een vliegend stukje grijs
fladdert rond het vaderhuis.
Doodeenvoudig is hij niet.
Een mus verbergt geheimen
die hem meegeschapen zijn.
In zijn ooghoek drukt dat feit.
Een vogel met verdriet,
die twee keer eet dat wat hij weegt.
En toch is hij niet zwaar.…
Subtropisch
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
508 ik zit hier maar te zitten
luiheid druppelt samen
met het zweet
van mij af
wat een absurde
temperaturen
voor mij is dit
een straf
ik verlang naar twintig graden
blauwe lucht
een zuchtje wind
de zon die mij
zacht toelacht
mijn huid lichtbruin getint
ik zie alleen maar grijs
en regen valt met bakken neer
subtropisch voelt…
Vroeg
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.151 Uit driftloos grijs bestaat
de morgen van het riet,
waaraan nog pluis van
schemer hecht, de resten
van verdriet in dunne
hersenschimmen.
Nevel van een ons
stijgt van het water op
om zich te voegen bij
geluid en bronst van
uitdijend ontwaken.…
Mist uit zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 De zee is grijs en vlak
Slechts een streepje stroom
glinstert bij het hoofd
Dan wordt het licht gedoofd
en schuift een witte muur
geruisloos en obscuur
over strand en stad
Ze maakt m’n huid nat
strijkt de dag plat
gumt lijnen uit
maakt beelden buit
Ik ga naar huis
Sluit de gordijnen
om ook te verdwijnen…
Zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Onder zijn dichte bladerdak huist een
ecologisch paradijs van torren en spinnetjes
en korstmossen schimmel grijs. Die harmonieus
in afhankelijkheid samenleven op de tonen van
een vogelwijs.
zwaarwichtig torst het zijn vele jaarringen.
En beschouwd het als een van zijn zegeningen
leven te verbinden onder zijn bladerdak.…
Nieuwe haiku's #2
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
965 September sluier
Mist over het veld
op de rand van niemandsland
schreeuw ik mijn keel grijs.
Lange schaduwen
Als mijn verleden
te veel opspeelt dan poets ik
mijn neus met 't heden.
Trieste aanblik
Op het trapveldje
naast een verroeste doelpaal
ligt een lekke bal.…
bloemen
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
608 ik heb je
bloemen gegeven
de kleuren brengen
hopelijk het
sprankelen van je
blik weer tot leven
je werd niet wijs
van het somberste
grijs uit de dagelijkse
info waarvan zelfs
de toon ijs gewoon
laat smelten tot water
juist in het
plat gevaasde
bloemennat
weerkaatst de spirit
die wij zo graag weer
in je lach willen zien…
VANG ME
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 zwart ondoorgrondelijk
peilloos diep
helder zo intens en
hemels blauw
behorend tot de val die ze
voor me schiep
mysterieuze zwoele warmte
helder klare koele kou
zwevend boven een eindeloze zee
grijzer dan de meest grijze meeuw
en ik zweef in gedachten met je mee
groener dan de eindeloze weiden
wie kan zoiets fraais vermijden
in ieder…
Die ja .....
hartenkreet
3.6 met 15 stemmen
2.239 Ik houd jou tegen
het licht, bekijk
de lijnen van grijs
naar zwart, vloeiend
vormen zij negatief
in een flits zie ik ogen
vol liefde als een waas
zinnen raken, glanzend is
de afdruk, mistig de
weergave, verkreukeld
door verkrampte handen
ga jij weer in mijn tas,
die ja, waar gedachten
schuilen in de vakjes,
naast dat ene ...…